บทที่ 6 ตามล่าหาพี่ชายบาร์บีคิวในโลกออนไลน์

บทที่ 6 ตามล่าหาพี่ชายบาร์บีคิวในโลกออนไลน์

สรุปง่ายๆ คือ ไม่มีอะไรที่คุณคิดไม่ออกที่ระบบจะแลกเปลี่ยนให้ไม่ได้

แน่นอนว่าราคาแลกเปลี่ยนก็น่าตกใจเช่นกัน และด้วยคะแนนเกียรติยศที่มีอยู่ในตอนนี้ มันเป็นเรื่องที่คิดไปก็เท่านั้น

"ดูเหมือนว่าในช่วงแรก ฉันทำได้แค่เป็นผู้วางแผนอยู่เบื้องหลังสินะ!" ลู่เสี่ยวไป๋คิดในใจ

หน้าตาและทักษะการร้องเพลงของเขาจัดว่าพอใช้ได้ อย่างดีที่สุดก็เป็นได้แค่นักร้องเกรดสิบแปด

แต่ก็ไม่เป็นไร

ในดาวบลูสตาร์ โดยเฉพาะในประเทศมังกร เนื่องจากเพลงคุณภาพสูงนั้นหายาก สถานะของผู้สร้างสรรค์จึงได้รับการยกย่องเป็นอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ในชีวิตก่อน เขาทำงานหนักจนแทบขาดใจเพื่อวิ่งรอกงาน ไม่เพียงแต่จะเป็นโรคซึมเศร้า แต่ยังสูญเสียเวลาอยู่กับครอบครัวไปมากโข

ตอนนี้ การที่สามารถหาเงินได้ง่ายๆ เพียงแค่คัดลอกเพลงบางเพลง ก็ถือเป็นความสุขอย่างยิ่งแล้ว

...

ในขณะนี้ เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว

เด็กสาวชื่อ "ถังถัง" เปิดคอมพิวเตอร์อย่างตื่นเต้นและโพสต์วิดีโอร้องเพลงของลู่เสี่ยวไป๋ลงในเวยป๋อ

เธอคือคนที่ถ่ายวิดีโอหน้าแผงขายบาร์บีคิว

เธอมักจะแชร์เพลงเพราะๆ บนเวยป๋อ แต่จนถึงตอนนี้ เธอก็มีผู้ติดตามเพียงไม่กี่พันคน

คืนนี้ เธอซาบซึ้งใจอย่างมากหลังจากได้ฟังการแสดงของลู่เสี่ยวไป๋

สัญชาตญาณบอกเธอว่าเพลงนี้จะต้องโด่งดังอย่างแน่นอน

ดังนั้น ขณะฟังเพลง เธอก็ไม่ลืมที่จะอัดวิดีโอไว้

ขณะอัปโหลด ถังถังยังใส่ข้อความประกอบด้วยว่า:

"ช่วยด้วย! พี่ชายบาร์บีคิวโชว์เพลงสวรรค์! ถ้าฟังแล้วไม่ร้องไห้ ฉันยอมแพ้เลย!"

เพียง 10 นาทีหลังจากส่งออกไป สัญญาณของการเป็นกระแสไวรัลก็ปรากฏขึ้น

ก่อนหน้านี้ วิดีโอที่ถังถังโพสต์มียอดวิวสูงสุดเพียงไม่กี่ร้อยวิวภายใน 10 นาที

แต่ครั้งนี้ สถานการณ์แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

400,000 วิว, 100,000 ไลก์, ส่วนความคิดเห็นที่อัดแน่นไปด้วยข้อความ...

ทุกครั้งที่ตัวเลขรีเฟรช หัวใจของถังถังก็เต้นรัว

"เชี่ย เพลงสวรรค์อะไรเนี่ย?"

"ฉันเป็นผู้ชายอกสามศอก ยังเผลอน้ำตาซึมออกมาเลย!"

"เพราะมาก พูดได้คำเดียว"

"ฉันไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อน หรือว่าจะเป็นเพลงที่พี่ชายเจ้าของร้านบาร์บีคิวแต่งเอง?"

"เพิ่งเช็คมา หาไม่เจอเลย"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ชายแก่คนนี้ขอพูดคำเดียว: เด็กคนนี้น่ากลัวมาก!"

ชาวเน็ตเข้ามาคอมเมนต์กันอย่างต่อเนื่อง

ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง หัวข้ออย่าง #พี่ชายบาร์บีคิวโชว์เพลงสวรรค์# และ #ปีกที่มองไม่เห็น# ก็พุ่งขึ้นติดท็อป 3 เทรนด์ค้นหา

ในขณะเดียวกัน ผู้ติดตามเวยป๋อของถังถังก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ผู้ติดตาม +181!

ผู้ติดตาม +472!

ผู้ติดตาม +1049!

ไม่นาน เธอก็ทะลุหลัก 30,000 คน

"โอ้ เย่!"

ถังถังกลิ้งตัวไปมาบนเตียงด้วยความตื่นเต้น

อย่างไรก็ตาม โทนของคอมเมนต์ก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

"ฉากหลังนี่มันถนนแฟชั่นอาหารในเมืองปินไห่ไม่ใช่เหรอ? ฉันเพิ่งไปซื้อหมี่เย็นที่นั่นเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง!"

"โอ้โห ถ้าคุณไม่พูด ฉันก็ไม่สังเกตเลย! ทางขวาหลังพี่ชายบาร์บีคิวคือป้ายแดงร้าน 'หมี่ผัดตระกูลหวัง'!"

"พวกเราที่อยู่เมืองปินไห่ มารวมตัวกันตั้ง 'กลุ่มตามหาพี่ชาย' กันเถอะ!"

"เด็กคนนี้อนาคตไกลแน่นอน ถ้าเรารู้จักเขาตั้งแต่เนิ่นๆ เดี๋ยวจะมีเรื่องให้โม้ทีหลัง!"

"รออะไรอยู่ล่ะ? ไปกันเลย!"

"ไปบ้านป้าแกสิ วิดีโอเบลอขนาดนี้ มองไม่เห็นหน้าเขาเลย!"

"นั่นสิ บล็อกเกอร์ซื้อโทรศัพท์มาจากพินตัวตัวหรือไง? พิกเซลต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้?"

"บ้าเอ๊ย บล็อกเกอร์ห่วยแตก โทรศัพท์ห่วยแตก!"

"วาดวงกลมสาปแช่งบล็อกเกอร์!"

หน้าของถังถังซีดเผือดลงทันที ดูน้อยใจ

ผิดด้วยเหรอที่ฉันไม่มีเงินซื้อโทรศัพท์ดีๆ?

ในขณะนี้ กระแสการตามหาพี่ชายบาร์บีคิวได้แพร่กระจายไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตแล้ว

แม้ว่าจะมองไม่เห็นหน้าพี่ชายบาร์บีคิวชัดเจน แต่พวกเขาก็มั่นใจว่าจะตามหาเขาเจอ

อย่าลืมสิ ลู่เสี่ยวเหยียนก็ปรากฏในวิดีโอด้วย

เปิดร้านบาร์บีคิว, หมี่ผัดตระกูลหวัง, พี่ชายหนุ่มน้อย, และน้องสาว...

ข้อมูลแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!

บางคนถึงกับบินไปเมืองปินไห่เพื่อตามหาเขา

ดังนั้น วันรุ่งขึ้น พ่อค้าแม่ค้าในถนนแฟชั่นอาหารต่างประหลาดใจเมื่อพบว่านักท่องเที่ยวในวันนี้เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

น่าเสียดายที่ลู่เสี่ยวไป๋ ซึ่งหาเงินได้นิดหน่อยแล้ว ย่อมไม่ยอมให้แม่ของเขามาตั้งร้านบาร์บีคิวตอนกลางคืนอีกต่อไป

ความพยายามของชาวเน็ตถูกกำหนดให้สูญเปล่า

...

"คะแนนเกียรติยศ +109"

"คะแนนเกียรติยศ +345"

"คะแนนเกียรติยศ +457"

"คะแนนเกียรติยศ..."

เช้าวันรุ่งขึ้น ลู่เสี่ยวไป๋ยังคงหลับอยู่เมื่อเขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น

เขาเปิดแผงระบบและเห็นข้อความแสดงชัดเจน:

【คะแนนเกียรติยศ: 3145 คะแนน】

【ทักษะที่มี: ไม่มี】

【ทักษะที่แลกได้: ไม่มี】

ลู่เสี่ยวไป๋ตื่นเต้นมาก จากนั้นเขาก็พลิกตัวและปิดเสียงแจ้งเตือนระบบ

"แม้แต่ข่าวดีที่สุดก็หยุดฉันจากการนอนไม่ได้!"

เขาดึงผ้าห่มมาคลุมโปงและนอนต่อ

"กริ๊งๆ!"

เสียงโทรศัพท์ดังรัวๆ ขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ ความง่วงทั้งหมดหายไป

ลู่เสี่ยวไป๋ทำได้เพียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

พูดไปก็น่าเศร้าใจ

ตอนนี้เป็นยุคที่สมาร์ตโฟนแพร่หลายไปทั่วแล้ว แต่เขายังคงใช้โทรศัพท์ปุ่มกดรุ่นเก่า ซึ่งเป็นเครื่องที่พ่อของเขาใช้ก่อนเสียชีวิต

"ลู่เสี่ยวไป๋ ฉันเอง สวีหนานเฉียว ฉันโอนเงินแสนเข้าบัญชีนายเรียบร้อยแล้วนะ"

"แล้วก็ วันนี้ฉันกะว่าจะเข้าห้องอัดเสียงไปอัดเพลง นายพอมีเวลามาช่วยแนะนำฉันหน่อยไหม?"

เสียงตื่นเต้นของสวีหนานเฉียวดังมาจากปลายสาย

"จะอัดเพลงเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่ซ้อมให้มากกว่านี้หน่อยเหรอ?"

ลู่เสี่ยวไป๋ประหลาดใจเล็กน้อย

"ฉันซ้อมทั้งคืนแล้ว!" สวีหนานเฉียวตอบ

หลังจากกลับถึงบ้าน เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ เลยลุกขึ้นมาซ้อมร้องเพลง

เธอซ้อมทั้งคืน งีบหลับไปแค่แป๊บเดียวบนโซฟา

"ก็ได้" ลู่เสี่ยวไป๋พยักหน้า

"โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปรับนายตอนนี้เลย!"

พูดจบ สวีหนานเฉียวก็วางสายดัง "กริ๊ก"

"ยัยนี่บ้าจริงๆ!"

ลู่เสี่ยวไป๋ส่ายหัวขณะเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

วันนี้ตรงกับวันเสาร์ แม่และน้องสาวของเขาอยู่บ้านทั้งคู่

"ลูกชาย เมื่อวานป้าจางโทรมาบอกแม่ว่าเสี่ยวชุ่ยรอลูกตั้งหลายชั่วโมงแต่ไม่เจอ..."

"ลูกนี่จริงๆ เลยนะ ถ้าไม่อยากไปดูตัว ก็บอกไปตรงๆ สิ จะมาเล่นซ่อนหาทำไม..."

เสียงบ่นไม่หยุดของเฉิงย่าฉิน ผู้เป็นแม่ ดังมาจากในครัว เธอกำลังบ่นพึมพำขณะทำอาหารเช้า

"แม่ ยกเลิกดูตัวไปเลยเถอะ!" ลู่เสี่ยวไป๋พูด

"ยกเลิก? การแต่งงานดีๆ แบบนี้ ลูกบอกจะยกเลิกง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอ?"

"บ้านเธอเป็นเจ้าของตึกตั้ง 5 หลัง ถ้าลูกแต่งงานกับเธอ ลูกจะไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องไปตลอดชีวิต เข้าใจไหม?"

เฉิงย่าฉินเดินจ้ำอ้าวออกมาจากห้องครัว นิ้วจิ้มหน้าผากลู่เสี่ยวไป๋

"แม่ ลูกชายแม่มีความสามารถหาเงินได้แล้ว ไม่ต้องไปเกาะผู้หญิงกินหรอก" ลู่เสี่ยวไป๋พูดพร้อมยิ้มแห้งๆ

"หาเงิน? งานการก็ยังไม่มีทำ จะมาคุยเรื่องหาเงินกับแม่เนี่ยนะ? ทำไมเด็กคนนี้ถึงได้หลงตัวเองขนาดนี้!"

"สุขภาพแม่ก็แย่ลงทุกวัน ถ้าวันหนึ่งแม่ไม่อยู่แล้ว ลูกกับเสี่ยวเหยียนจะทำยังไง?"

ขณะที่เฉิงย่าฉินพูด น้ำตาของเธอก็ไหลออกมาไม่หยุด

ขอบตาของลู่เสี่ยวไป๋แดงก่ำขึ้นทันที

ในใจของแม่ เธอมักจะห่วงใยลูกทั้งสองคนเสมอ

"แม่ ที่พี่พูดเป็นเรื่องจริงนะ พี่หาเงินได้เป็นแสนเมื่อคืนนี้จากการขายเพลงเพลงเดียว!"

ในขณะนี้ ลู่เสี่ยวเหยียน น้องสาวของเขา กระโดดโลดเต้นออกมาจากห้องนอนเหมือนกวางน้อย

"อะไรนะ? ลูกว่าเท่าไหร่นะ?"

การเคลื่อนไหวของเฉิงย่าฉินชะงักกึก ดวงตาเบิกกว้าง

"หนึ่งแสนครับ! แม่ได้ยินไม่ผิดหรอก" ลู่เสี่ยวไป๋ย้ำ

"เป็นไปไม่ได้!"

"นี่แก ไอ้ลูกทรพี ไปหลอกลวงต้มตุ๋นชาวบ้านเขามาหรือเปล่า? คนโง่ที่ไหนจะยอมจ่ายเงินเป็นแสนเพื่อซื้อเพลงห่วยๆ ของแก?"

เฉิงย่าฉินกระโดดโหยงเหมือนถูกไฟช็อต