บทที่ 4 ขายเพลงนี้ให้ฉันได้ไหม?

บทที่ 4 ขายเพลงนี้ให้ฉันได้ไหม?

"ยอดเยี่ยม!"

"เพราะเหลือเกิน!"

"พ่อหนุ่ม ร้องอีกรอบได้ไหม?"

"ใช่ๆ พวกเราอยากฟังอีก!"

"ถ้าร้องอีกรอบ ฉันจะให้รางวัลหนึ่งร้อยหยวน!"

"ฉันให้สองร้อย!"

"ฉันให้..."

เหล่าฝูงชนที่ยืนล้อมดูต่างตะโกนเชียร์ด้วยความตื่นเต้น

"ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนครับ ผมจะร้องให้ฟังอีกรอบเดี๋ยวนี้เลย!"

หลู่เสี่ยวไป๋ยิ้มและพยักหน้าให้ผู้คนที่สัญจรไปมา

เขาเพิ่งได้รับการแจ้งเตือนจากระบบว่าได้รับค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้น 5 แต้ม แถมยังมีคนยอมควักเงินให้รางวัลอีกตั้งมากมาย ถ้าไม่ร้องต่อก็คงโง่เต็มที

"หนานเฉียว ลองวิเคราะห์เพลงนี้ด้วยสายตาของมืออาชีพหน่อยสิ เธอคิดยังไงกับมัน?"

พี่ฉินสะกิดสวี่หนานเฉียวที่กำลังยืนปาดน้ำตา

"ท่วงทำนองช่วงเริ่มต้นนั้นอ่อนโยน ลื่นไหล และบอกเล่าเรื่องราวได้ดีมากค่ะ"

"พอถึงท่อนฮุค ระดับเสียงก็พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน การใช้ตัวโน้ตเสียงสูงและการระเบิดอารมณ์สร้างจินตภาพในการก้าวข้ามความมืดมนออกมาได้ชัดเจนมาก..."

ทันทีที่พูดถึงเรื่องดนตรี สวี่หนานเฉียวก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เธอเช็ดน้ำตาแล้ววิจารณ์ออกมาเป็นชุด สมกับที่เป็นศิษย์เก่าผู้มีความสามารถจากวิทยาลัยดนตรีแห่งหยานจิง ความคิดเห็นของเธอช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก แต่พอเห็นสีหน้ามึนงงของพี่ฉิน เธอก็หยุดอธิบายต่อ

"สรุปสั้นๆ นะคะ เพลงนี้มีคุณค่าทางศิลปะสูงมาก และสามารถเป็นเพลงอมตะไปได้อีกเป็นร้อยปีเลยทีเดียว!"

"ที่สำคัญกว่านั้น ถ้าเพลงนี้ถูกปล่อยออกไป วงการบันเทิงทั้งวงการจะต้องสั่นสะเทือนแน่นอน" สวี่หนานเฉียวสรุปด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

"ซี้ด!" พี่ฉินสูดลมหายใจเข้าลึก

สวี่หนานเฉียวคืออัจฉริยะที่จบจากวิทยาลัยดนตรีอันดับต้นๆ แม้เธอจะแต่งเพลงเองไม่ได้แต่หูและสายตาที่มองดนตรีนั้นเฉียบคมเป็นที่สุด ขนาดเพลงของจางจื้อหยวน นักดนตรีชื่อดังที่ได้รับรางวัลเกียรติยศสูงสุดมานับไม่ถ้วน เธอยังประเมินว่า "แค่พอใช้ได้" แต่เพลงนี้เธอกลับประเมินว่าเป็น "เพลงคลาสสิกแห่งศตวรรษ"?

"หนานเฉียว นี่คือโอกาส โอกาสครั้งใหญ่เลยนะ!"

"ตอนนี้เธอถูกบริษัทหลงเถิงสั่งพักงาน ชีวิตงานตกต่ำถึงขีดสุด สาเหตุหลักก็เพราะขาดแคลนบทเพลงไม่ใช่หรือ?"

"ขอแค่เธอซื้อเพลงนี้มาได้ หลงเถิงจะเอาอะไรมาควบคุมเธอได้อีก!"

จู่ๆ พี่ฉินก็คว้ามือสวี่หนานเฉียวมาเขย่าด้วยความตื่นเต้น

เป็นที่รู้กันดีว่าสาเหตุที่สวี่หนานเฉียวถูกบริษัทบีบได้ง่ายขนาดนี้ เพราะไม่มีนักแต่งเพลงคนไหนยอมเขียนเพลงให้เธอเลย ตอนนี้อัลบั้มใหม่ของเธอขาดเพียงแค่เพลงหลักที่จะใช้เปิดตัวเท่านั้น ถ้าได้เพลงนี้ไป เธอจะกลับไปสู่จุดสูงสุดได้แน่นอน และยังมีโอกาสก้าวไปได้ไกลกว่าเดิมด้วย!

"นั่นสินะคะ!" ดวงตาของสวี่หนานเฉียวเป็นประกาย

ตั้งแต่หลู่เสี่ยวไป๋ร้องสองประโยคแรก เธอก็ตกหลุมรักเพลงนี้เข้าอย่างจังแล้ว ถ้าเพลงนี้ถูกร้องโดยเธอ... หัวใจของสวี่หนานเฉียวพองโตด้วยความหวัง ที่สำคัญถ้าอัลบั้มใหม่ทำยอดขายได้ดีและสร้างมูลค่าให้บริษัท บริษัทจะกล้าสั่งพักงานเธอต่อหรือ? ทันใดนั้นเธอรู้สึกเหมือนมองเห็นทางสว่างในชีวิต

...

หลู่เสี่ยวไป๋ร้องเพลงจนครบห้ารอบ ฝูงชนจึงค่อยๆ แยกย้ายกันไป คืนนี้เขาได้รับค่าชื่อเสียงรวม 20 แต้ม และได้เงินรางวัลรวม 813 หยวน เขาพอใจมาก ในที่สุดเขาก็มีเงินไปซื้อของอร่อยๆ ให้แม่และน้องสาวแล้ว

"เสี่ยวเยี่ยน กลับบ้านกันเถอะ!"

"ได้เลยค่ะ เก็บของกลับบ้านกัน!"

หลู่เสี่ยวไป๋กับน้องสาวเริ่มช่วยกันเก็บแผงบาร์บีคิวและโต๊ะเก้าอี้

"ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณชื่อหลู่เสี่ยวไป๋ใช่ไหมคะ?"

ในตอนนั้นเอง สวี่หนานเฉียวก็รีบเดินเข้ามาหา น้ำเสียงของเธออ่อนโยน ทันทีที่พูดจบ แก้มขาวนวลของเธอก็ขึ้นสีระเรื่อจางๆ ทั้งที่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่เธอกลับจำชื่อเขาไม่ได้ มันน่าอายจริงๆ

"ใช่ครับ เรียกผมเสี่ยวไป๋ก็ได้!"

หลู่เสี่ยวไป๋ทำตัวสงบนิ่ง เมื่อเห็น "ภรรยา" ปรากฏตัวกะทันหัน เขาก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง แต่เพราะผ่านโลกมาสองชาติ เขาจึงรู้ดีว่าถ้าเขาไม่เขิน คนที่เขินก็จะเป็นคนอื่นแทน

"ฉันขอเรียกชื่อเต็มว่าหลู่เสี่ยวไป๋แล้วกันค่ะ พอดีสุนัขที่บ้านฉันชื่อเสี่ยวไป๋เหมือนกัน"

พอพูดจบ สวี่หนานเฉียวก็รู้ตัวว่าพูดผิดไป แก้มของเธอจึงแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม ไม่ได้การละ เจ้าเสี่ยวไป๋ที่บ้านต้องเปลี่ยนชื่อใหม่เดี๋ยวนี้!

"เอ่อ... ครับ" หลู่เสี่ยวไป๋มุมปากกระตุก

"พี่คะ พี่สาวคนนี้เป็นใครคะ? สวยจังเลย!"

หลู่เสี่ยวเยี่ยนจ้องมองสวี่หนานเฉียวตาค้าง แม้สวี่หนานเฉียวจะสวมแว่นกันแดดและหน้ากาก แต่ดูจากโครงหน้าและรูปร่างก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือสาวงามระดับแถวหน้า

"หนูน้อย เธอก็รักษาน่ารักมากเลยนะจ๊ะ! พี่เป็นเพื่อนของพี่ชายหนูน่ะ"

สวี่หนานเฉียวหัวเราะเบาๆ พลางหยิกแก้มยุ้ยของหลู่เสี่ยวเยี่ยนเบาๆ แม้จะจดทะเบียนกันแล้ว แต่เธอก็ยังทำใจพูดคำว่า "พี่สะใภ้" ออกมาไม่ได้

"อะไรนะ?!"

"พี่ชายยากจนของหนูเนี่ยนะ จะมีเพื่อนสวยเหมือนนางฟ้าแบบนี้ได้ยังไง?"

หลู่เสี่ยวเยี่ยนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง พี่ชายเธอเรียนจบจากมหาวิทยาลัยธรรมดาๆ วันๆ เอาแต่นอนอืดอยู่บ้าน การศึกษาไม่มี งานไม่มี แถมยังพูดจาไม่หวานหู แล้วเขาไปหลอกพี่สาวคนสวยคนนี้มาได้ยังไงกัน?

"โอ๊ย!"

ยังไม่ทันขาดคำ เธอก็ต้องเอามือกุมหัวเพราะถูกหลู่เสี่ยวไป๋เขกเข้าให้หนึ่งที

ในตอนนั้นเริ่มมีคนเดินผ่านไปมามาหยุดมองที่แผงบาร์บีคิวอีกครั้ง แต่คราวนี้ทุกคนมองไปที่สวี่หนานเฉียว "เจ้าแม่เพลงใส" ต่อให้สวมแว่นและหน้ากากก็มิอาจบดบังรัศมีอันโดดเด่นของเธอได้เลย

"คุณมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ? ผมต้องรีบกลับบ้านน่ะ" หลู่เสี่ยวไป๋เอ่ยถามอย่างใจเย็น

เขาเดาว่าเธอคงจะมาคุยเรื่องหย่าสินะ? ถ้าใช่ก็ว่ามาเลย ในเมื่อเธอมาหาถึงที่แล้วเขาก็พร้อมจะจัดการให้จบๆ ไป

"ถ้าอย่างนั้นฉันขอเข้าเรื่องเลยนะคะ เพลงเมื่อกี้คุณแต่งเองหรือเปล่าคะ?" สวี่หนานเฉียวถามด้วยสายตาคาดหวัง

"ใช่ครับ" หลู่เสี่ยวไป๋พยักหน้าเรียบๆ เขาแอบแปลกใจเล็กน้อยที่เธอไม่ได้มาเพื่อขอหย่า

"ซี้ด!"

แม้สวี่หนานเฉียวจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะสูดปากด้วยความทึ่ง ผู้ชายคนนี้... มีพรสวรรค์ขนาดนี้เชียวหรือ?

"คุณคิดให้ดีก่อนจะตอบนะ! ประเทศมังกรของเราให้ความสำคัญกับลิขสิทธิ์มาก ถ้าคุณลอกเลียนมา คุณอาจจะต้องติดคุกได้!" พี่ฉินรีบเดินเข้ามาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"คุณไปตรวจสอบที่กรมลิขสิทธิ์ได้เลยครับ! ถ้าหาเพลงนี้เจอ ผมยอมไปมอบตัวเลย!" หลู่เสี่ยวไป๋ปรายตามองเธออย่างไม่ใส่ใจ ทุกอย่างที่ได้จากระบบมีการจดลิขสิทธิ์ให้อัตโนมัติอยู่แล้ว เขาจึงไม่กลัวใครมาตรวจสอบทั้งนั้น

"ถ้าอย่างนั้น ขายเพลงนี้ให้ฉันได้ไหมคะ?" สวี่หนานเฉียวถามอย่างร้อนรน ฝ่ามือของเธอเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย

"คุณให้ราคาเท่าไหร่ล่ะ?" หลู่เสี่ยวไป๋เริ่มสนใจ

สถานะทางการเงินของครอบครัวเขาย่ำแย่มาก ถ้าได้เงินก้อนนี้มา ชีวิตของพวกเขาก็จะดีขึ้นมาก ที่สำคัญเพลงนี้ให้ "ภรรยา" ในอนาคตเป็นคนร้องก็ไม่เลวเหมือนกัน อย่างไรเสียก็คนกันเอง เงินทองไม่รั่วไหลไปไหนหรอก!

"ตอนนี้มีรูปแบบการซื้อขายอยู่สองแบบค่ะ"

"แบบแรกคือซื้อขาด ฉันจะจ่ายให้คุณ 1 ล้านหยวน เพื่อถือกรรมสิทธิ์ทั้งหมดของเพลงนี้เพียงผู้เดียวตลอดไป และคุณจะไม่มีสิทธิ์ในส่วนแบ่งกำไรหลังจากนั้นอีก..." สวี่หนานเฉียวอธิบาย

"พระเจ้า! เงินเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?!" หลู่เสี่ยวเยี่ยนที่ยืนฟังอยู่ถึงกับอุทานออกมา แม้แต่หลู่เสี่ยวไป๋เองก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ

"หนานเฉียว เธอเสียสติไปแล้วเหรอ?!" พี่ฉินแทบอยากจะทึ้งผมตัวเอง

เงิน 1 ล้านหยวนหมายถึงอะไร? ขนาดจะซื้อเพลงจากนักแต่งเพลงระดับแนวหน้าของประเทศยังใช้เงินแค่ล้านต้นๆ เอง แล้วหลู่เสี่ยวไป๋ที่เป็นหน้าใหม่คนนี้มีค่าตัวสูงขนาดนั้นเลยหรือ?