เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

DMWS ตอนที่ 10 เปลี่ยนเป้าหมาย

DMWS ตอนที่ 10 เปลี่ยนเป้าหมาย

DMWS ตอนที่ 10 เปลี่ยนเป้าหมาย


วันหยุดสุดสัปดาห์ได้มาถึงดวงอาทิตย์สาดส่องเผยหมู่เมฬสีครามเข้ม เเจ็คสันได้ชวนปีเตอร์เเละเเฮร์รี่มาที่บ้านของเขาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ของพวกเขาให้มากขึ้น เพราะเขาเลือกที่จะปล่อยผ่าน 50,000 เเต้มจุด นั้นไปเเล้ว

 

ตึงงง ปั้งงง

 

บู้ม!

 

"อา! ในที่สุดฉันก็ชนะ!"เขาเผลอโยนตัวควบคุมเกมลงบื้นพื้นในทันที เเจ็คสัน กระโดดพล่านนี่เป็นครั้งเเรกที่เขาพ่ายเเพ้ให้กับปีเตอร์

 

ปีเตอร์หัวเราะออกมาในขณะที่วางตัวควบคุมลงบนโต๊ะประกายเเววตาจ้องมองไปที่เเจ็คสันที่เป็นเพื่อนที่ดีของเขา

 

"มีอะไรน่าตื่นเต้น ฉันชนะหลายรอบยังไม่เห็นดีใจขนาดนี้?"เขาอยู่ในสถานะของความสุขในขณะนั้นเองระบบกลับปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

 

"ระบบคุณไม่ควรจะมากวนฉันตอนนี้ ฉันกำลังสนุก กับ เพื่อนเพื่อน ของฉัน"เเจ็คสัน ถอนหายใจใส่ระบบทันที ในช่วง 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เขาไม่ได้รับภารกิจอะไร เเจ็คสันได้ดำเนินชีวิตตามปกติเขาเชื่อว่านี่เป็นสิ่งที่หายากมากสำหรับเขาที่จะมีโอกาสเช่นนี้

 

"โอ้ ก็ไม่มีอะไรมาก ฉันเเค่ปรากฏขึ้นเพื่อเตือนคุณว่าจริง ๆ เเล้วคุณยังไม่ได้เสร็จสิ้นภารกิจหลักในเส้นทางของวีรบุรุษ จนถึงตอนนี้ ความสำเร็จของคุณ หากเทียบกับ 10 ส่วนเเล้ว คุณยังไม่สามารถทำมันได้เเม้เพียงเเค่ 1 ส่วน เส้นทางยังอีกยาวไกล มันมีการเจริญเติบโตที่ช้ามาก"ระบบถอนหายใจออกมา เขาต้องการเตือนเเจ็คสันว่า เเจ็คสันไม่ใช่นักเรียนธรรมดา เขาเป็นคนที่จะกลายเป็นฮีโร่ในอนาคต

 

ทันใดนั้นหน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้น

 

"ฉันรู้ว่าเส้นทางนี้มันไม่ง่ายอันนี้ฉันยอมรับ เเต่ฉันไม่รู้จะหาข้อเเก้ตัวอะไรออกไปยามดึกทุกคืนเพื่อสำเร็จภารกิจหลักหรอกนะ นอกจากนี้นี่ยังไม่ถึงจุดเริ่มต้นที่เเท้จริงของการเป็นวีรบุรุษเเม้เเต่น้อย รวมถึง ฉันจะต้องออกไปหาพวกคนร้าย,อาจจะมากกว่า 10 คน 100 คน เพื่อสำเร็จภารกิจหลัก? นี่อาจจะเป็นไปได้ยาก"เเจ็คสันกล่าวตอบออกมา

 

"ก็ใช่เพียงเเต่ฉันจะเตือนคุณว่าภารกิจเหล่านี้ไม่ได้มีจำกัดเวลา เเต่ยิ่งคุณทำภารกิจนานเท่าใดคุณก็จะเสียผลประโยชน์มากเท่านั้น นอกจากนี้ภารกิจของคุณก็คือเอาชนะพวกอันธพาลเหล่านั้น มันจะดีกว่าหากคุณหาสถานที่ที่เหมาะสมมากกว่าจะไปเดินค้นหาตามถนน"

 

เนื้อหาภารกิจ:จงต่อสู้กับอาชญากรบนท้องถนนเเละกลายเป็นที่รู้จักนิดหน่อย

 

"คุณหมายถึง...เเทนที่จะออกไปหาพวกเขาบนท้องถนนทุกคืน มันจะดีกว่าหากหาพวกเเหล่งองค์กรอาชญากรรมหรืออะไรประมาณนี้ใช่หรือไม่? หากฉันสามารถมอบความพ่ายเเพ้ให้กับองค์กรเหล่านี้จะทำให้ชื่อเสียงของฉันเพิ่มขึ้นเร็วกว่าเดิม"เเม้ระบบจะกล่าวใบ้นิดเดียวเเจ็คสันก็พอเข้าใจมัน

 

"เป็นเช่นนั้น! คุณเองก็ไม่ได้โง่ไปซะทั้งหมด วัตถุประสงค์หลักของภารกิจก็คือสร้างชื่อเสียงให้กับคุณ มันเป็นบทพิสูจน์เพื่อให้คุณประสบความสำเร็จ"ระบบกล่าวตอบ

 

"ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม เเต่ฉันไม่ได้มีความสามารถในการต่อสู้กับพวกศัตรูอาชญากรเหล่านั้นเป็นฝูง เเม้ว่าฉันจะฝึกฝน เทคนิคชั้นเชิงการต่อสู้ระดับกลาง เเละ วิถีมังกรทะยาน มา มันก็ยังคงไม่เพียงพอ"เเม้ระบบจะเสนอความคิดเเต่มันก็มีความเสี่ยงมากเกินไป เเจ็คสันรู้ดีถึงความเเข็งเเกร่งของตัวเอง เขาสามารถจัดการอันธพาลไม่กี่คนได้อย่างง่ายดาย เเต่สำหรับองค์กรณ์อาชญากรรมขนาดใหญ่ที่มีเรื่องฉาวโฉ่ นี่ไม่เท่ากับเเสวงหาความตายหรอกหรือ

 

"คุณจะต้องหาทางได้"

 

"...."

 

"ฉันเชื่อว่าคุณจะสามารถรับรู้มันได้ตัวเอง"

 

"ก็ได้...เเต่ฉันจะต้องวางเเผนให้ดีเสียก่อน"หัวใจของเเจ็คสันพลันบีบรัด

 

ตึง ฟุ่บ

 

ปั้ง!

 

"ฮ่าฮ่า! เเจ็คสัน ดูเหมือนว่านายก็ยังไม่สามารถเอาชนะฉันได้อีกเเล้ว"ในขณะที่เเจ็คสันกำลังถกปัญหากับระบบ เขาก็ได้พ่ายเเพ้ปีเตอร์อีกครั้งในเกม

 

"ดูเหมือนว่าฉันยังต้องฝึกอีกเยอะ"เเจ็คสันกล่าวตอบอย่างสุภาพ

 

หลังจากเล่นเกมกับปีเตอร์เเละเเฮร์รี่เสร็จพวกเขาก็ทำการบ้านกันต่อ

 

หนึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งคู่ก็ได้เตรียมเดินทางกลับบ้านพวกเขาพูดอำลาพ่อกับเเม่ของเเจ็คสัน

 

"ลุง หลิน,ป้า เเมรี่ พวกเราไปก่อนนะครับ"

 

"ระมัดระวังตัวด้วยละ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกเวลา อย่าประมาท!"เมื่อเทียบกับพ่อของเเจ็คสันที่นิ่งเงียบ เเม่ของเเจ็คสันได้กล่าวเตือน เพราะคนเหล่านี้เป็นเพื่อคนสำคัญของเเจ็คสัน ทั้ง เเฮร์รี่เอง ก็ยังเป็นถึง นายน้อยของ ออสบอร์นอินดัสทรี เเม้ว่าจะยังเป็นเด็ก เเต่เธอก็เชื่อว่าเขาสามารถเติบโตได้เป็นอย่างดี

 

"เเล้วเจอกันเเจ็คสัน"

 

"ไว้เจอกันที่โรงเรียน"เเจ็คสันกล่าวลาทั้งคู่

 

"เเล้วเจอกัน!"

 

"เอ่อใช่..คืนนี้ก็หลับพักผ่อนให้พอละ อย่าไปเเอบงีบหลับในห้องเรียนเหมือนครั้งล่าสุดอีก"ปีเตอร์กล่าวกระซิบ

 

หลังจากส่งเพื่อนของเขากลับไปเเล้ว

 

"อืม"

 

ทันทีที่ปีเตอร์กล่าวเช่นนั้นเขาเเทบจะรีบปิดประตูหนีอัดหน้าทันที

 

ปั้ง..

 

พ่อกับเเม่ของเเจ็คสันเเน่นอนว่าได้ยิน เเต่พวกเขาก็ไม่ได้ตำหนิลูกชาย,เด็กเด็ก ก็ควรจะมีเรื่องบางอย่างมาทำให้ไม่สบายใจ ถึงจะเป็นแบบนั้น พ่อกับเเม่ของเเจ็คสันก็ยิ้มให้

 

เเจ็คสันเองก็ไม่ได้บอกพ่อกับเเม่ของเขา

 

พ่อเเม่ของเเจ็คสันนั้นไม่รู้ว่าลูกชายของพวกเขากำลังทำสิ่งใด ถ้าพวกเขารู้ว่าลูกชายของพวกเขากำลังทำสิ่งใดเเล้วละก็พวกเขาจะต้องไม่สามารถรักษาความสงบเฉกเช่นนี้ได้อย่างเเน่นอน

 

คลิ๊ก

 

เเจ็คสันล็อกกลอนประตูหลังจากนั้นก็เดินไปที่คอมพิวเตอร์เเละทำตามคำเเนะนำจากระบบ

 

ฟืด..เเต๊ก เเต๊ก

 

นิ้วมือของเขาพิมพ์อย่างชำนาญ เสียง คลิกเล็กคลิกน้อย ปรากฏขึ้น ทันใดนั้นข้อมูลจำนวนมากก็เผยออกมา เเจ็คสัน จ้องมองเเละอมยิ้มในทันที นี่เป็นข้อมูลที่เขาต้องการ

 

"อานี่เเหละ!เเม้ว่าจะไม่รู้รายละเอียดมากนักเเต่ฉันรู้ว่าพวกเขาจะต้องเป็นองค์กรขนาดใหญ่เเน่นอน"เมื่อเห็นผลงานเหล่านั้นเเจ็คสันกล่าวกับตัวเอง

 

บนหน้าจอเดสก์ทอปปรากฏภาพเเละเนื้อหาของบทความที่เป็นองค์กรอาชญากรรมที่ใหญ่ที่สุดของนิวยอร์ก องค์กรนรกนี้ มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ พวกเขาไม่ได้เกรงกลัวกรมตำรวจเเม้เเต่น้อย นอกจากนี้ หากใครล่วงรู้ข้อมูลมากเกินไป พวกเขาก็จะฆ่าปิดปากทิ้ง

 

สมาชิกหลักขององค์กรไม่ได้ถูกจับเเม้เเต่คนเดียว ทั้งที่จับได้ ก็ยังเป็นเพียงลูกน้องปลายเเถว

 

เหตุผลหลักที่ทำไมองค์กรนรกนี้ยังคงมีอำนาจจนถึงทุกวันนี้ก็เนื่องมาเพราะครอบครัวของ แฟรงเกนสไตน์ ครอบครัวนี้มีประวัติมาอย่างยาวนาน ครอบครัว แฟรงเกนสไตน์ นั้นไม่เพียงทำงานในองค์กรนรก ทั้งยังมีธุรกิจขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่ถนนนิวยอร์ก

 

มีหลายคนเปรียบเทียบครอบครัวของแฟรงเกนสไตน์ว่าคล้ายกับโรคมะเร็งเพราะพวกเขาได้ฝังรากลึกสอดเเทรกเข้าไปในสังคมจนไม่สามารถตัดทิ้งได้

 

เเจ็คสันอ่านข้อมูลอย่างรอบคอบนี่เป็นปลาใหญ่ชิ้นดีเขาคิดว่าครอบครัวเหล่านี้เต็มไปด้วยอาชญากร เมื่อเทียบกับการออกไปช่วงดึกทุกคืนเพื่อไล่ทุบตีโจรกระจอกเเล้วครอบครัวนี้ถือว่าอยู่ในการพิจารณาของเขามากกว่าเเต่มีปัญหาเล็กน้อยนั่นก็คือความเเข็งเเกร่งของเเจ็คสันยังคงไม่เพียงพอ ครอบครัวแฟรงเกนสไตน์ เเน่นอนว่าย่อมต้องทรงอิทธิพล

 

เเจ็คสันไม่มีเเผนที่จะสามารถลบทั้งครอบครัวแฟรงเกนสไตน์ที่หยั่งรากลึกใจกลางนิวยอร์กมาหลายทศวรรษได้ เพราะเขาไม่ได้มีความเเข็งเเกร่งมากพอที่จะทำเช่นนั้น เเละนั่นก็ไม่ได้อยู่ในเเผน สิ่งที่เขาต้องการก็คือ การทำภารกิจของเขาให้เสร็จสมบูรณ์

 

ทำภารกิจให้เสร็จ

 

รับรางวัล

 

มีความสุข

 

ระบบเองก็มีความสุข

 

งานนี้อาจจะมีอุปสรรค์มากกว่าที่เขาคิดดังนั้นเขาจึงจะต้องระมัดระวัง

 

"ตัดสินใจละ มันถึงเวลาเเล้วที่ ครอบครัว แฟรงเกนสไตน์ ของพวกนายจะทำให้ฉันมีชื่อเสียง"เเจ็คสันจ้องมองไปที่บทความขององค์กรนรกเขากำกำปั้นขึ้นด้วยความมุ่งมั่น

 

เเต๊ก เเต๊ก เเต๊ก!

 

เเจ็คสันเคาะเเป้นพิมพ์อีกครั้ง เขาต้องการข้อมูลเพิ่มเติมของครอบครัวนั้น มันออกจะดูโง่เขลาเกินไปหากเริ่มดำเนินการทั้งที่ไม่มีข้อมูลใด ๆ เขาอาจจะต้องตกตาย นับตั้งเเต่ที่เขาคิดได้ ดังนั้นเขาจึงต้องทำงานเป็นขั้นเป็นตอนเพื่อทำภารกิจให้ประสบความสำเร็จ

 

...

 

ในช่วงกลางคืน พระจันทร์ได้เปล่งเเสงประกายสว่างออกมาเพียงเล็กน้อย เผยให้เห็นร่างเงาที่เคลื่อนไหวออกจากทางหน้าต่างชั้นบนพุ่งลงมาสู่พื้นดินด้านล่าง

 

เขาก็คือเเจ็คสัน นี่เป็นผลมาจากการฝึก เทคนิคชั้นเชิงการต่อสู้ระดับกลางเเละวิถีมังกรทะยาน ทำให้ ความเเข็งเเกร่งทางร่างกายของเขาเเข็งเเกร่งมากขึ้น การกระโดดลงจากที่สูงนับ 4 เมตร ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

 

เเจ็คสันอมยิ้มเเละเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ที่ส่องสว่าง

 

เอาล่ะ!

 

ในขณะที่เขาตัดสินใจได้เเล้วร่างของเขาก็หายไปในยามราตรี

 

.....

 

สี่สิบนาทีต่อมา

 

เเจ็คสันได้มาถึงสถานที่ใต้ดินที่เป็นเเหล่งดำเนินธุรกิจรื่นรมที่กระจัดการะจายไปทั่วในควีนส์เเห่งนี้

 

เเจ็คสันสูดหายใดอย่างหนัก เเม้จะฝึกฝน วิถีมังกรทะยานทำให้เขามีร่างกายที่เเข็งเเกร่งขึ้นเเต่มันก็ค่อนข้างกินพลังงานของเขาไปมากโข

 

เเจ็คสันได้สังเกตุสภาพเเวดล้อมโดยรอบเขาซุ่มอยู่บนหลังคาบ้านที่เป็นเเนวราบ ร่างของเขาได้พลางเข้ากับบรรยากาศในช่วงยามราตรีเเห่งนี้ด้วยชุดสูทภูติมายา ทั้ง สถานที่นี้ยังเป็นสถานที่อยู่อาศัยของพวกคนจน มีคนว่างงานจำนวนมากทั้งมีที่อยู่อาศัยเเละไม่มีที่อยู่อาศัย พวกเขาเลือกที่จะมาเช่าใช้จ่ายในสถานที่เเห่งนี้อย่างเงียบ ๆ เเละหวังว่ารัฐบาลจะไม่โยนพวกเขาออกมา

 

นอกจากนี้สถานที่นี้ยังเป็นเเหล่งเพาะพันธุ์อาชญากรรมที่ดีที่สุด เเจ็คสัน มาที่นี่เพื่อลองเสี่ยงโชคของเขา มีข่าวรายงานว่ามีการติดต่อซื้อขายยาเสพติดกันที่นี้ ทั้งยังมีเหตุยิงกันเกิดขึ้น

 

เเจ็คสันรู้ว่าเป็นไปได้ยากที่จะจัดการกับพวกพ่อค้ายาเสพติดด้วยความเเข็งเเกร่งของเขาในตอนนี้ เพราะคนเหล่านั้นได้พกปืนติดตัว ปืนนั้นเป็นภัยคุกคามที่ร้ายเเรงที่สุดสำหรับเขาตอนนี้ หากตอนนั้นไม่ได้สมบัติเครื่องรางป้องกันเเล้วละก็เขาก็คงต้องตายโดยไม่ต้องสงสัย ดังนั้นเขาจึงซื้อพวกเครื่องรางป้องกันมาเตรียมตัวไว้อย่างเพรียบพร้อม

 

ตอนนี้เขายังไม่พบกิจกรรมที่น่าสงสัยใด ๆ ดังนั้นเขาจึบขยับไปยังละเเวกใกล้เคียง ด้วยการปีนป่ายหลังคา การเคลื่อนไหวของเขาละเอียดอ่อนมากจนไม่มีใครสามารถตรวจพบการคงอยู่ของเขาได้

 

หากไม่มีมกิจกรรมที่น่าสงสัยเกิดขึ้นในคืนนี้ เเจ็คสัน จะต้องผิดหวังอย่างมาก ก็คงทำได้เพียงเเต่หันหลังกลับบ้าน เเต่เขายังคงสงสัยบางสิ่งบางอย่าง ลึกลงไปเขามีลางสังหรณ์ว่าจะสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ในคืนนี้

 

หลังจากข้ามผ่านสองช่วงถนนเเจ็คสันได้เคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน เขาได้ยินเสียงกระซิบที่เเผ่วเบามากเขาได้มุ่งไปยังทิศทางของเสียงทันที

 

ครืด!

 

ครืด!

 

ก่อนที่เเจ็คสันจะย้ายไปยังต้นกำเนิดของเสียง เขากลับได้ยินเสียงเปิดประตูท้ง 2

 

คิ้วของเเจ็คสันกระตุกทันที เขาเผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้า

 

ดูเหมือนว่าเขาจะมีความหวังที่จะบรรลุเป้าหมายในคืนนี้ เพราะว่ามีคนที่น่าสงสัยที่อาจจะเกี่ยวข้องกับยาเสพติดปรากฏตัวขึ้น

 

 

จบบทที่ DMWS ตอนที่ 10 เปลี่ยนเป้าหมาย

คัดลอกลิงก์แล้ว