บทที่ 321 จะสร้างรูปปั้นให้ผมเหรอ?

บทที่ 321 จะสร้างรูปปั้นให้ผมเหรอ?

ก่อนหน้า เล่ย ยู เจ้าของสถิติยิง 4 ประตู  ที่เร็วที่สุดใน พรีเมียร์ลีก คือ โซลชาร์ ในฤดูกาล 98–99

ตอนนั้นเป็นการแข่งขัน พรีเมียร์ลีก นัดที่ 24 ระหว่าง แมนฯ ยูไนเต็ด กับ น็อตติงแฮม ฟอเรสต์

ในเกมนั้น ปีศาจแดง แมนฯ ยูไนเต็ด ถล่มคู่แข่งเละเทะ 8–1 แบบไร้ความปรานี

โซลชาร์ ที่ลงมาเป็นตัวสำรองซัด แฮตทริก ได้ในเวลาเพียง 10 นาที และสร้างสถิติยิง 4 ประตูเร็วที่สุดใน พรีเมียร์ลีก ที่ 12 นาที

แต่ทั้งหมดนั้นถูก เล่ย ยู ทำลายลงในวันนี้

เสียงคร่ำครวญดังระงมไปทั่ว แอนฟิลด์

ผู้บรรยาย ของ อาร์เซนอล คลุ้มคลั่งไปแล้ว

ในห้องส่ง เขาเป็นคนเดียวที่ยืนขึ้น กำไมโครโฟนแน่น ตะโกนลั่นห้อง

"โกลลลลลลลลลลลลลล!!!"

"เหลือเชื่อครับ!!!"

"เล่ย ยู อีกแล้วครับท่านนนนนนนนนน!!!"

วินาทีที่ เล่ย ยู ยิงเข้า ร็อดเจอร์ส เซถลาไปสามก้าว ราวกับเกิดแผ่นดินไหวที่ แอนฟิลด์

ความเป็นจริงก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้น

เดอะ ค็อป จำนวนนับไม่ถ้วนลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธแค้น ขว้างปาสิ่งของลงไปในสนาม แล้วเบียดเสียดกันเดินออกจากสนามก่อนเกมจบ

นี่มันเล่นบ้าอะไรกัน?

กัปตันทีมตัวเองโดนเลี้ยงหลบสามครั้งรวด ไม่ต้องพูดถึงแนวรับที่บางเหมือนกระดาษทิชชู

เรน่า ยืนตำแหน่งบ้าอะไรแบบนั้น?

ผู้รักษาประตูเขายืนกันแบบนี้เหรอ?

แฟนบอล ที่ไม่พอใจระบายอารมณ์ใส่นักเตะและโค้ช ในช่วงเวลาอันน่าอัปยศนี้ พวกเขาไม่อยากทนดูต่อแม้แต่วินาทีเดียว

เล่ย ยู ไม่สนหรอกว่า เดอะ ค็อป จะคิดยังไง

เขาไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายเท่าวันนี้มาก่อน

มันสะใจโคตร ๆ!

การยิงประตูมันง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตั้งแต่วินาทีที่ ศาสตราจารย์ สร้างทีมโดยมีเขาเป็นศูนย์กลางรึเปล่า?

หรือตั้งแต่วินาทีที่ ขุนพลปืนใหญ่ ส่งบอลทุกจังหวะมาเข้าเท้าเขากันแน่?

เล่ย ยู กางแขนออก เริ่มร่อนถลาอย่างอิสระเหนือผืนหญ้า แอนฟิลด์

บริษัทรับพนัน ก็กำลังปั่นป่วนกับการปรับอัตราต่อรองกันจ้าละหวั่น

ถ้าไม่ปรับราคาด่วน แฟนบอล ต้องหาว่าล้มบอลแน่ ๆ

น่าสงสาร บริษัทรับพนัน จริง ๆ

ถ้าข้ามีปัญญาสั่งให้ อาร์เซนอล กับ ลิเวอร์พูล ยิงสกอร์แบบนี้ได้จริง ข้าจะมาเปิดบ่อนทำซากอะไร?

แฟนบอลปืนใหญ่ เองก็รู้สึกเหลือเชื่อ

4 ประตูใน 9 นาที

เล่ย นายจะปีนขึ้นสวรรค์เหรอ???

แฟนบอลสาวปืนใหญ่ ในชุดบิกินี่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

พวกเธอไม่มีเสื้อผ้าเหลือให้โยนใส่ เล่ย ยู แล้ว

แง แง แง เล่ย พวกเราผิดไปแล้ว!

คราวหน้ามาดูบอล เราจะพกชุดชั้นในมาเป็นเป้เลยคอยดู!

ถ้าไม่ติดเรื่องศีลธรรมอันดีงาม ฉันจะโยนผ้าชิ้นสุดท้ายบนตัวให้คุณเดี๋ยวนี้เลย!

ถ้า แฮตทริก ยังพอรับได้

แต่ 4 ประตู  มันทะลุมิติไปแล้ว

แม้แต่ เวนเกอร์ ที่ข้างสนามยังหน้าซีดด้วยความตกใจ ก้มหน้าถาม ผู้ช่วยโค้ช เบา ๆ ว่าสกอร์ในสนามเป็นเรื่องจริงรึเปล่า

หลังจากได้รับคำยืนยันจาก โบลด์ เวนเกอร์ ก็ทำหน้างงอีกครั้ง

เขาเพ่งมองสกอร์อย่างละเอียด แล้วส่ายหน้าถอนหายใจ

ถ้านัดนี้เป็นการเจอ แมนฯ ยูไนเต็ด ก็คงดีสินะ!

ศาสตราจารย์ คิดในใจ

ส่วน ผู้ช่วยโค้ช และทีมงาน อาร์เซนอล อดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคัก มองไปที่ ร็อดเจอร์ส ฝั่งตรงข้ามที่เงียบกริบไปนานแล้ว

ใครใช้ให้แกมาปากดีใส่ ราชาปืนใหญ่ ของเราก่อนเกมล่ะ?

พอ เล่ย ระเบิดฟอร์มเข้าให้ เป็นไงล่ะ เสียใจมั้ย?

ใครใช้ให้ไปยั่วยุเขาล่ะ!

ยังอ่อนหัดอยู่นะน้อง!

จบฤดูกาลนี้ กลับไปคุมทีมใน ลีก แชมเปียนชิพ ซะเถอะ!

พรีเมียร์ลีก ไม่ใช่ที่ที่ใครจะมาอยู่รอดได้ง่าย ๆ หรอกนะ!

อันที่จริง ร็อดเจอร์ส ในตอนนี้กำลังจะสติแตกจริง ๆ

เกมเพิ่งผ่านไปแค่ 10 นาที เล่ย ยู กดไปแล้ว 4 เม็ด

เขาไม่อยากสั่งการลูกทีมแล้ว แต่เริ่มคิดว่าจะเขียนรายงานหลังจบเกมยังไงดี

เขาเพิ่งเซ็นสัญญากับ ลิเวอร์พูล เมื่อต้นฤดูกาล

ถ้าโดนไล่ออกหลังคุมทีมได้แค่สองนัด เขาคงทำลายสถิติโค้ชที่โดนไล่ออกเร็วที่สุดใน พรีเมียร์ลีก แน่!

มองดูนาฬิกาที่ยังเหลืออีกตั้ง 80 นาที ร็อดเจอร์ส นั่งไม่ติดเก้าอี้

10 นาทีนี้ช่างยาวนานราวกับครึ่งศตวรรษ

"เล่ย ดูท่าทางนายจะจอง รองเท้าทองคำ ล่วงหน้าแล้วสินะฤดูกาลนี้!" แรมซีย์ พูดอย่างอารมณ์ดี

ประตูเมื่อกี้ของ เล่ย ยู เขาได้เครดิตแอสซิสต์ไปเต็ม ๆ

เห็นแบบนั้น เพื่อนร่วมทีมรอบข้างต่างมอง เทพเจ้าแห่งความตาย ด้วยความอิจฉา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จะหนีไปไหนพ้นล่ะ?"

เล่ย ยู หัวเราะร่า "ฤดูกาลนี้ เรามาช่วยกันเหมาท็อป 3 อันดับแอสซิสต์กันเถอะ!"

เผชิญหน้ากับความ "อวดดี" ของ เล่ย ยู ไม่มีใครในทีมคัดค้าน

จะแข่งอะไร?

คนที่จะมาแข่งกับ เล่ย ยู ฤดูกาลนี้ยังไม่ได้ลงตัวจริงเลยด้วยซ้ำ

หลังจากฉลองประตูเสร็จ เกมก็เริ่มใหม่อีกครั้ง

เล่ย ยู สงบสติอารมณ์ลงได้ในที่สุด

แฟนบอลปืนใหญ่ ยังรอคอยที่จะเห็น เล่ย ยู ยิง 5 ประตู  ต่อ!

แต่ไม่คาดคิดว่า เล่ย ยู จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน การเคลื่อนที่ดูเฉื่อยชากว่าเดิมเยอะ

อันที่จริง ไม่ใช่ว่า เล่ย ยู ไม่อยากยิง

ใครจะไปบ่นว่ายิงเยอะเกินไปล่ะ?

แต่ปัญหาคือ แม้นักเตะ ลิเวอร์พูล จะดูหมดใจ แต่พอเขาได้บอล สายตาของพวกนั้นเปลี่ยนไปทันที

พวกเขาพุ่งเข้าใส่เขาเหมือนผีหิวโซที่ไม่ได้กินข้าวมาสามวันเห็นขนมปังฝรั่งเศส

เล่ย ยู ไม่อยากโดนไอ้พวกบ้าคลั่งนี่เตะขาหัก

ยิ่งไปกว่านั้น ศาสตราจารย์ ก็แอบส่งคนมาบอก เล่ย ยู ว่ายิงแค่นี้ก็พอแล้ว

ยังไงซะที่นี่ก็ แอนฟิลด์ ต้องไว้หน้า ลิเวอร์พูล บ้าง!

ไว้หน้า?

ตอน แมนฯ ยูไนเต็ด ยิง อาร์เซนอล 8 ลูก พวกมันไม่เห็นคิดจะไว้หน้า อาร์เซนอล เลย

เล่ย ยู อยากจะสวนกลับไปแบบนั้น

แต่ แรมซีย์ คนส่งสาร ส่ายหน้าแล้วบอกว่า "ตอนนั้นมันที่ โอลด์ แทรฟฟอร์ด แล้วเราก็ยิงคืนได้บ้าง"

"แต่นายตอนนี้มันต่างกัน"

"นายยิงคนเดียว 4 ลูกในเวลาไม่ถึง 10 นาที"

"ถ้าไม่เพลา ๆ มือหน่อย นายอาจสร้างโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ พรีเมียร์ลีก ก็ได้นะ!"

เล่ย ยู คิดดูแล้วก็มีเหตุผล

เขาไม่มีความแค้นอะไรกับ ลิเวอร์พูล 4 ลูกก็น่าจะพอแล้วมั้ง

ไอ้คนที่ชื่อ ร็อดเจอร์ส คงได้รับบทเรียนแล้วแหละ!

แถมถ้าเจ็บตัวเพราะเรื่องนี้ มันไม่คุ้มเลย!

การยิงประตูควรเป็นเหมือนสายน้ำที่ไหลริน ไม่ใช่สูบน้ำจนบ่อแห้ง เล่ย ยู เข้าใจหลักการนี้ดี

ดังนั้น ในเวลาที่เหลือ เล่ย ยู เริ่มเปลี่ยนบทบาทมาเป็นคนปั้นเกมให้เพื่อนร่วมทีมแทน

แรมซีย์ ดันขึ้นสูง รับหน้าที่แทนตำแหน่ง เล่ย ยู

หลังจากสลับตำแหน่ง ก็ปล่อยให้พวกนั้นมั่วซั่วกันไปตามสบาย!

ยังไงซะ เกมรุก ลิเวอร์พูล ตอนนี้ก็ต่อไม่ติดแล้ว ภาระเกมรับแทบไม่มี

แม้ เล่ย ยู จะ "ตอกบัตรเลิกงาน" เร็ว แต่ฝั่ง ขุนพลปืนใหญ่ กลับเครื่องร้อน

เล่ย ยู สละสิทธิ์การยิง ขุนพลปืนใหญ่ คนอื่นก็รีบเข้าคิวรอเสียบ

ที่นี่คือ แอนฟิลด์ และคู่แข่งคือ ลิเวอร์พูล

การยิงประตูใส่พวกนี้ได้คือกำไรชีวิต

ดังนั้น แม้แต่เซ็นเตอร์แบ็กอย่าง กอสเซียลนี่ ก็อดไม่ได้ที่จะเติมขึ้นไปโหม่งในเขตโทษคู่แข่ง

ยกเว้น เชสนี่ ที่ยืนเหงาเฝ้าเสา ขุนพลปืนใหญ่ ทุกคนต่างอยากมีชื่อบนสกอร์บอร์ด

บนอัฒจันทร์ เดอะ ค็อป ที่ยังไม่กลับบ้านต่างถอนหายใจโล่งอก

อย่างน้อย เล่ย ยู ก็หยุดยิง และไม่มีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น

ไม่งั้นผลที่ตามมาคงจินตนาการไม่ออกจริง ๆ

แน่นอน เดอะ ค็อป พวกนี้ไม่รู้ความคิดของ เล่ย ยู

เขากำลังครุ่นคิดว่าหยุดยิงมีข้อดีมากกว่า หรือยิงต่อมีข้อดีมากกว่า

ถ้าเขายิง ลิเวอร์พูล จนสกอร์เป็นบาสเกตบอล แฟนบอลปืนใหญ่ ที่บ้าคลั่งจะปฏิบัติต่อเขาเหมือน อองรี แล้วสร้างรูปปั้นเขาไปตั้งไว้หน้าสนาม เอมิเรตส์ สเตเดียม ให้ แฟนบอล กราบไหว้บูชาไหมนะ?

ถ้ามีรูปปั้นจริง จะเอาทองแดงหรือเงินดี?

จะเก๊กท่าไหนดีล่ะ?

จะเอาท่าเตะสูงแบบ บรูซ ลี ดีมั้ย?

ทันทีที่คิดถึงตรงนี้ เล่ย ยู ก็ส่ายหน้าอย่างแรง สลัดความคิดนี้ทิ้งไปทันที

บ้าเอ๊ย!

ด้วยความบ้าคลั่งของ แฟนบอลสาวปืนใหญ่

ถ้าทำท่าแบบนั้นจริง อีกไม่นานเป้ากางเกงของรูปปั้นคงสึกจนมันแผล็บด้วยมือซน ๆ ของพวกหล่อนแน่!

น่ากลัวเกินไปแล้ว!