บทที่ 291 ลอบกัดนะเจ้าหก

บทที่ 291 ลอบกัดนะเจ้าหก

"สวัสดีครับเพื่อนๆ แฟนบอล ยินดีต้อนรับเข้าสู่การถ่ายทอดสด แชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ ฤดูกาล 2011–2012 ทางช่อง CCTV ครับ!"

"บาเยิร์น มิวนิค มาในชุดแข่งสีแดง ส่วน อาร์เซนอล มาในชุดสีน้ำเงินเข้มครับ"

"ทั้งสองทีมต่างมีประวัติที่ไม่ค่อยดีนักในการเข้าชิง แชมเปียนส์ลีก ครั้งล่าสุดครับ"

"สองปีก่อน บาเยิร์น แพ้ อินเตอร์ มิลาน 0–2"

"ส่วนหกปีก่อน อาร์เซนอล แพ้ บาร์เซโลนา 1–2"

"...เฮ้ย! ดูลูกนี้ครับ!"

"โอ้โห!"

"เป็น เล่ย ยู ครับ!"

"จังหวะเข้าปะทะของ เล่ย ยู ดุดันมากครับ แถมตอนลงพื้นยังไปย่ำใส่ โทนี่ โครส ด้วย"

"ทั้งสองทีมสู้กันหนักหน่วงตั้งแต่แดนกลางเลยครับ"

"เปิดเกมมา 50 วินาที บาเยิร์น มิวนิค ได้ฟรีคิกในแดนหน้าครับ"

..."ลูกฟรีคิกของ ร็อบเบน โด่งไม่พอครับ ไม่ข้ามหัวผู้เล่น อาร์เซนอล ที่ยืนดักหน้าสุด"

"อาร์เซนอล ตั้งโซนรับตั้งแต่เริ่มเกม แม้แต่ ฟาน เพอร์ซี่ ยังลงมาช่วยรับในแดนตัวเองเลยครับ"

"เอ๊ะ? แฮนด์บอลเหรอครับ?"

"ชไวน์สไตเกอร์ เล่นอะไรของเขาเนี่ย!"

"เกมผ่านไป 2 นาที ชไวน์สไตเกอร์ โดนใบเหลืองแล้วครับ"

"ดูภาพช้าครับ จงใจใช้มือปัดบอลชัดเจน!"

"ไม่น่าเล่นเลยครับลูกนี้!"

"นี่ยังอยู่ในแดน อาร์เซนอล แท้ๆ ไม่มีความจำเป็นต้องป้องกันขนาดนี้เลย!"

กล้องจับภาพไปที่ ชไวน์สไตเกอร์ ที่เจตนายื่นมือไปขวางลูกกระดกของ เล่ย ยู เขายืนเท้าสะเอว สีหน้าเขินอายเล็กน้อย

ในห้องแชทถ่ายทอดสดของ Sina แฟนบอล ก็เริ่มเม้าท์มอยกัน

"ฮ่าฮ่า จิตใจเจ้าหมูน้อยเปราะบางจริงๆ!"

"นั่นสิ ตื่นสนามชัดๆ!"

"พอเห็นเทพเล่ยของฉันจะจ่ายบอล ก็เผลอเอามือปัดตามสัญชาตญาณสินะ!"

"จุ๊ๆๆ ผู้บรรยาย ยังอุตส่าห์เรียกว่าฟาวล์ทางแทคติก! ไม่ต้องแก้ตัวให้หรอก นี่มันสติหลุดชัดๆ!"

"ถ้าให้ฉันเดานะ วินาทีที่หมูน้อยเห็น พี่อวี่ ได้บอล สมองคงขาวโพลนไปหมดแล้วมั้ง!"

ชไวน์สไตเกอร์ เกิดปี 1984 ปีนี้อายุ 28 ปี

เขาผ่านทัวร์นาเมนต์ใหญ่มานับไม่ถ้วน ตามทฤษฎีแล้วไม่น่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

ทว่า ฟอร์มในช่วงต้นเกมของเขาในวันนี้ ดูเหมือนสมาธิจะหลุดจริงๆ

แน่นอน บางคนก็เดาว่า ไฮน์เกส อาจจะไปพูดอะไรกับเขาก่อนเกมหรือเปล่า ทำให้หมูน้อยที่มีจิตใจไม่ค่อยเข้มแข็งอยู่แล้ว ยิ่งกดดันหนักเข้าไปอีก

"ใบเหลืองของ ชไวน์สไตเกอร์ เมื่อสักครู่ เป็นใบเหลืองใบที่ 29 ของ บาเยิร์น ใน แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลนี้ครับ ทำให้พวกเขากลายเป็นทีมที่โดนใบเหลืองมากที่สุดในรายการนี้"

"ริเบรี่!"

"พยายามจะเปิดจากซ้าย แต่ลื่นครับ เตะวูบไปเลย บอลออกหลังไปดื้อๆ"

"นักเตะทั้งสองทีมน่าจะต้องการเวลาปรับตัวให้เข้ากับบรรยากาศนัดชิงฯ สักหน่อย แต่ดูจากช่วงต้นเกม บาเยิร์น เน้นขึ้นเกมทางกราบซ้ายชัดเจนครับ"

นาทีที่ 4 บาเยิร์น ได้โอกาสยิงครั้งแรกของเกม

มุลเลอร์ จิ้มบอลทะลุช่องตรงกลาง หมูน้อยจับบอลหนึ่งจังหวะนอกกรอบเขตโทษ แล้วซัดด้วยซ้าย ติดบล็อก กอสเซียลนี่ ข้ามคานออกไป

จากลูกเตะมุมต่อเนื่อง เป็นหมูน้อยอีกครั้งที่จ่ายย้อนกลับมาจากเขตโทษฝั่งซ้าย โทนี่ โครส วิ่งมายิงจากระยะ 25 หลา บอลหลุดเสาซ้ายออกไป

นาทีที่ 8 ริเบรี่ วางบอลยาวทแยงมุมจากแดนหลัง ร็อบเบน ตัดเข้าในจากขวาเข้าเขตโทษ ซัดด้วยซ้ายจากระยะ 13 หลา ข้ามคานไปอีก

สองนาทีต่อมา เป็น ริเบรี่ อีกครั้งที่โยนบอลทแยงมุมจากซ้าย โกเมซ เบียดกับ แฟร์มาเล่น แล้วโหม่งจากระยะ 10 หลา ข้ามคานไป

เห็นผลลัพธ์แบบนี้ แฟนบอล ที่ถอนหายใจโล่งอก ก็ไม่ลืมที่จะเยาะเย้ยคู่แข่งต่อ

"ฮ่าฮ่า กอสเซียลนี่ ของฉันคือพ่อของ บาเยิร์น พวกแก!"

"เห็นพ่อใครบ้างจะไม่เกร็ง?"

"เฒ่าหลัว (ร็อบเบน) ก็ไม่ได้เรื่อง ยิงนกตกปลาอยู่นั่นแหละ!"

"สู้เขา อาร์เซนอล ฉันรอดูราชันแดนใต้โดนตบไม่ไหวแล้ว!"

แต่ไม่ว่า แฟนบอล ในห้องแชทจะคึกคักแค่ไหน อาร์เซนอล ดูเหมือนจะยึดมั่นในกลยุทธ์ตั้งรับมาตั้งแต่ต้นเกม

"หลังเขี่ยบอลเริ่มเกม อาร์เซนอล ยังดูระมัดระวังตัวมากครับ"

เหอ เหว่ย คงเดาได้ว่า แฟนบอล เริ่มหงุดหงิดที่ไม่เห็น ปืนใหญ่ บุกบ้างเลย

"หึหึ..."

"ก็นี่บ้าน บาเยิร์น นี่ครับ อาร์เซนอล จะเล่นเพลย์เซฟหน่อยก็ไม่แปลก"

"มองในมุมนี้ เวนเกอร์ ก็รู้จักปรับตัวนะครับ"

"ถ้ายังดันทุรังเล่นบอลสวยงาม อาร์เซนอล อาจจะมาไม่ถึงจุดนี้ก็ได้"

"ใช้เกมรับแล้วรอสวนกลับโจมตีพื้นที่ว่างด้านหลังคู่แข่ง นั่นแหละคือสิ่งที่ อาร์เซนอล ควรทำ"

"ใช่ครับ ดูลูกนี้สิ!"

ยังไม่ทันที่ จางลู่ จะหัวเราะ 'หึหึ' จบ ซานญ่า ก็หวดสกัดบอลตูมเดียวไปแดนหน้า

ในภาพ เจ้าเสือน้อยวัลคอตต์ ใช้ร่างกายบัง คอนเทนโต้ ไว้ ไม่ให้ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว

พอบอลจะตก คอนเทนโต้ ไม่มีทางเลือก ต้องฝืนกระโดดโหม่ง แต่ก็ว่าว

เจ้าเสือน้อยผู้ช่ำชอง รีบถอยหลังทันทีที่คู่แข่งกระโดด แล้วหันไปไล่กวดบอลที่กระดอนพื้น

แตะหนึ่ง แตะสอง... แค่สองจังหวะ เจ้าเสือน้อยก็พาบอลไปถึงจุดที่ไม่ไกลจากเส้นหลังของ บาเยิร์น

ทิโมชุค วิ่งไล่กวดสุดชีวิต ทำได้แค่ยืนคุมเชิงที่กรอบเขตโทษ ป้องกันไม่ให้ วัลคอตต์ ตัดเข้าใน

เจ้าเสือน้อยเหลือบมองตรงกลาง เห็น เล่ย ยู, ฟาน เพอร์ซี่ และ แชมเบอร์เลน เติมขึ้นมาแล้ว

เขาง้างเท้าปั่นโค้ง เปิดบอลพุ่งตรงไปที่เสาสอง

เล่ย ยู และ ฟาน เพอร์ซี่ กระโดดขึ้น ทำท่าจะโหม่ง

วินาทีสำคัญ เงาดำสายหนึ่งพุ่งวาบ บอลหายไปจากอากาศทันที

"นอยเออร์!!!"

เหอ เหว่ย กระซิบเบาๆ

"นอยเออร์ อ่านทางบอลขาด ออกมาตัดบอลได้ก่อนครับ"

"เหนียวแน่นจริงๆ!"

ในภาพ นอยเออร์ ในชุดสีเขียว คว้าบอลกลางอากาศมากอดไว้แน่น

ทว่า เขาไม่ได้ล้มตัวลงนอน แต่ถือบอลด้วยมือเดียว ตะโกนสั่งเพื่อนร่วมทีมเสียงดัง

"ถ่างออกไป!"

"ฉีกออกไปรับบอลสิ!"

"ยืนบื้อทำไม? วิ่ง!"

ขณะที่ผู้เล่น บาเยิร์น วิ่งไปตามตำแหน่งที่ นอยเออร์ สั่ง กล้องก็ซูมเข้าไปใกล้

เล่ย ยู ที่เพิ่งกระโดดแย่งโหม่งพลาด ไม่ได้วิ่งกลับไปเช็กล้ำหน้าพร้อมกับ ฟาน เพอร์ซี่ แต่กลับเดินตามหลัง นอยเออร์ ต้อยๆ สายตาจับจ้องไปที่ลูกบอลในอ้อมแขนเขา

"เอ๊ะ?"

"เล่ย ยู!"

"เล่ย ยู จะลอบกัดครับ!"

"นอยเออร์..."

ไม่ใช่แค่ทาง CCTV แต่ แฟนบอล ทั่วโลกต่างเห็นฉากนี้

ผู้บรรยาย ที่เชียร์ บาเยิร์น ถึงกับตะโกนลั่น ราวกับจะส่งเสียงผ่านหน้าจอไปเตือน นอยเออร์ ที่ อัลลิอันซ์ อารีน่า

เสียงเชียร์ใน อัลลิอันซ์ อารีน่า ดังกระหึ่ม สมาธิทั้งหมดของ นอยเออร์ ตอนนี้อยู่ที่เพื่อนร่วมทีมฟูลแบ็กสองคนที่ฉีกตัวออกไป ขณะที่หางตาคอยเช็กว่ามีกองกลางคนไหนวิ่งทำทางมารับบอลบ้าง

"บ้าเอ๊ย โทนี่ ทำอะไรของมัน? ตะโกนใส่ฉันทำไม?"

เห็นสีหน้าตื่นตระหนกของ โครส นอยเออร์ ทำหน้างง

"คอนเทนโต้ ก็ไม่เล่นแล้วเหรอ? หยุดวิ่งทำไม? มองหน้าฉันทำไม? ถ่างออกไปสิ!"

"เชี่ย แม้แต่เฒ่าหลัวยังโบกมือให้ฉัน หน้าฉันมีอะไรติดอยู่หรือไง?"

พอเห็นเพื่อนร่วมทีมโบกมือตะโกนใส่เขามากขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของ นอยเออร์ ก็เริ่มเต้นรัว

ลางสังหรณ์บอกว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่

แต่ถึงตอนนั้น เขาตั้งท่าจะขว้างบอลให้ คอนเทนโต้ ที่ริมเส้นแล้ว แขนที่ถือง้างออกไปครึ่งทาง

จังหวะที่จะปล่อยบอล นอยเออร์ ถึงรู้สึกตัวว่ามีอะไรผิดปกติ

ทันใดนั้น เสียงวูบดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับเงาดำที่บดบังหางตาเขาจนมิด

"เชี่ย มีไอ้ตัวแสบแอบอยู่ข้างหลังเหรอ???"

นอยเออร์ ตกใจสุดขีด รีบชักแขนที่ยื่นออกไปกลับมาทันที

กว่าจะกอดบอลไว้แน่นอีกครั้ง นอยเออร์ ถึงได้เห็นหน้าคนข้างหลังชัดเจน

"เล่ย?"

"ไอ้หมอนี่มาอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เห็นว่าแผนลอบกัดถูก นอยเออร์ จับได้ เล่ย ยู ยูปาก แล้วเดินเบียดไหล่ผู้รักษาประตูทีมชาติ เยอรมนี หันหลังเดินจากไป

นอยเออร์ เห็นดังนั้น สบถด่าบรรพบุรุษ เล่ย ยู ในใจเป็นพันครั้ง ก่อนจะยืนขึ้นเตรียมขว้างบอลต่อ

แต่จังหวะที่กำลังจะปล่อยบอล เล่ย ยู ที่อยู่ข้างหน้าไม่ไกล จู่ๆ ก็กลับตัวอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ยื่นขาขวางทางขว้างบอลของ นอยเออร์

"แม่งเอ๊ย! จะลอบกัดอีกแล้วเหรอ?"

คราวนี้ นอยเออร์ ที่ตกใจ กัดฟันแน่น รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่แขน

วูบ!!!

บอลพุ่งออกจากเขตโทษเหมือนกระสุนปืนใหญ่ ด้วยแรงขว้างของ นอยเออร์