บทที่ 120 สี่แชมป์

บทที่ 120 สี่แชมป์

ประตูของ เล่ย ยู เปรียบเสมือนการเปิดกล่องแพนโดร่า เกมรุกอันบ้าคลั่งของ ปอร์โต้ บดขยี้ กิมาไรส์ จนแหลกคาเท้าในพริบตา

นาทีที่ 60 ฟัลเกา ทำประตูได้, นาทีที่ 63 ฮัลค์ บวกเพิ่ม, นาทีที่ 71 กองหลังอย่าง โอตาเมนดี้ ก็มีชื่อบนสกอร์บอร์ด, นาทีที่ 79 ฟัลเกา ยิงลูกที่สองของตัวเอง, และในนาทีที่ 81 ฮัลค์ ถูกทำฟาวล์ล้มในเขตโทษ จุดโทษ!

"ฮัลค์ ขอฉันยิงนะ ฉันอยากได้ รองเท้าทองคำ!" ฟัลเกา รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น

ตลอดทัวร์นาเมนต์ โปรตุกีส คัพ ฟัลเกา ยิงไปแล้ว 8 ประตู นำห่าง เล่ย ยู ที่อยู่อันดับสองอยู่ 2 ประตู

ดูจากเวลาที่เหลือ เล่ย ยู คงไม่มีทางไล่ทันเพื่อนร่วมทีมแล้ว

แต่ถ้าลูกนี้ยกให้ เล่ย ยู ยิง ในอีก 10 นาทีที่เหลือ เล่ย ยู อาจจะทำประตูตีตื้นขึ้นมาเสมอ ฟัลเกา เพื่อครองตำแหน่ง รองเท้าทองคำ ร่วมกันก็ได้

เรื่องนี้ทำเอา ฮัลค์ ลำบากใจ

จะช่วยใครก็ดูไม่ดีทั้งนั้น!

"เอ่อ... คือ... พี่เสือ ถ้า เล่ย อยากแข่งกับนายแย่ง รองเท้าทองคำ จริง ๆ ประตูที่สองของนายก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก" ฮัลค์ เตือนสติ

ลูกยิงลูกที่สองของ ฟัลเกา มาจากการแอสซิสต์ของ เล่ย ยู

ได้ยินคำตอบของ ฮัลค์ ฟัลเกา เริ่มร้อนรน

"เฮ้ ฮัลค์ นายหมายความว่าไง?"

"ไม่ได้หมายความว่าไง แค่จะบอกว่าจริง ๆ แล้ว เล่ย ไม่ได้มีความทะเยอทะยานเรื่องนั้นหรอก รอรรับรางวัลไปเถอะ!"

"งั้นทำไมนายไม่ให้ฉันยิงล่ะ?"

"เพราะฉันตัดสินใจให้คนอื่นยิงไปแล้ว!"

ฮัลค์ ดีดนิ้ว ชี้ไปที่ เฮลตัน ผู้รักษาประตูที่กำลังวิ่งหน้าตื่นมาจากแดนหลัง

"ฉันให้กัปตันยิง นายคงไม่มีข้อโต้แย้งแล้วนะ?"

"เชี่ย!" ฟัลเกา ที่กะจะปั๊มสถิติ ทำหน้าเซ็งเป็ด

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของแฟนบอล เฮลตัน สังหารจุดโทษเข้าไปอย่างเฉียบคม

เฝ้าเสาให้ ปอร์โต้ มาหลายปี ในที่สุดเขาก็มีชื่อเป็นผู้ทำประตูสักที!

ถึงตอนนี้ ปอร์โต้ นำห่างถึง 6 ประตู สร้างสถิติผลต่างประตูได้เสียมากที่สุดในนัดชิง โปรตุกีส คัพ

อาจจะเพราะสงสารคู่แข่ง ปอร์โต้ เลือกที่จะผ่อนเกมลงในช่วง 10 นาทีสุดท้าย

เมื่อผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลา สกอร์จบลงที่ 6-2

แม้สถิติผลต่างประตูได้เสียสูงสุดจะไม่ได้เป็นของพวกเขา แต่พวกเขาก็ทำสถิติยิงประตูรวมสูงสุดได้!

ถือเป็นรางวัลปลอบใจ... ถ้วยแชมป์ถูกชูขึ้นเหนือหัวโดย เฮลตัน อีกครั้ง

นี่คือถ้วยใบที่ 4 ของ ปอร์โต้ ในฤดูกาลนี้ คว้า 4 แชมป์ไปครองอย่างสมศักดิ์ศรี!

"ปอร์โต้, ปอร์โต้!"

"ย้อนกลับไปดูฤดูกาลที่ผ่านมา ปอร์โต้ผู้น่าเกรงขามได้แสดงความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวต่อหน้าแฟนบอลชาวโปรตุเกสทุกคน ทำให้คู่แข่งทุกรายต้องตัวสั่น"

"ไร้พ่ายในลีก ไร้พ่ายในบอลถ้วย! มีเพียง 2 นัดเท่านั้นที่แพ้ในยูโรป้าลีก"

"นั่นหมายความว่า จาก 42 นัดในทุกรายการ ไม่มีทีมใดในประเทศเอาชนะปอร์โต้ได้เลย!"

"รวมถึง 6 นัดในศึกแห่งศักดิ์ศรีกับ เบนฟิก้า ซึ่งต่อหน้าปอร์โต้ผู้ทรงพลัง เบนฟิก้าก็เป็นเหมือนลูกแกะที่รอวันถูกเชือด"

"จากแชมป์ลีกคัพ สู่แชมป์ลีก จากแชมป์ยูโรป้าลีก สู่แชมป์โปรตุกีส คัพ... นอกจากมันสมองอันชาญฉลาดของกุนซือ วิลลาส-โบอาส แล้ว เรายังมีอีกชื่อที่ต้องพูดถึง - เล่ย!"

"นักเตะดาวรุ่งชาวจีนที่ถูกยืมตัวมาเล่นให้ปอร์โต้เพียงฤดูกาลเดียว แต่ยิงประตูได้อย่างถล่มทลาย"

"เขาไม่เพียงช่วยอุดช่องว่างเกมรุกในบอลถ้วย แต่ยังเป็นเครื่องจักรทำประตูที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย!"

"35 ประตู กับ 8 แอสซิสต์ ตลอดทั้งฤดูกาล! นอกจาก ฟัลเกา เพื่อนร่วมทีมแล้ว เขาทำผลงานแซงหน้าผู้เล่นทุกคนในปรีไมร่า ลีกา!"

"และที่สำคัญ ปีนี้เขาเพิ่งจะอายุ 19 ปีเท่านั้น!"

"ความสำเร็จนี้ทำให้ผมนึกถึง โรนัลโด้ (R9) ตอนที่ย้ายไปเล่นในเอเรดิวิซี่ลีกใหม่ ๆ"

"แต่ โรนี่ เป็นกองหน้า ส่วน เล่ย เป็นกองกลาง โอกาสในการทำประตูจึงเทียบกันไม่ได้"

"สรุปแล้ว ผมเชื่อว่า เล่ย มีศักยภาพที่จะก้าวข้าม โรนี่ และ เมสซี่ กับ โรนัลโด้ ในอนาคต กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกได้อย่างแน่นอน!"

"เอาล่ะครับ ตอนนี้เรามาฉลองกันให้สุดเหวี่ยงกันอีกครั้ง!!!"

"..."

ท่ามกลางเสียงตะโกนอย่างเร้าใจของผู้บรรยาย กล้องจับภาพไปที่พระเอกของงานอย่าง ปอร์โต้

แฟนบอลที่ตามมาเชียร์ต่างกรูกันลงมาในสนาม ต่างคนต่างวิ่ง ตะโกน กอดคอ และชูมือร้องเพลง นี่คือช่วงเวลาของพวกเขา!

เสื้อแข่งของนักเตะทุกคนในสนามถูกแฟนบอลคลั่งรักรุมทึ้งจนเหลือแค่กางเกงในตัวจิ๋ว

ถ้า เล่ย ยู ไม่จับไว้แน่น เขาคงเสียผ้าชิ้นสุดท้ายปิดกายไปแล้ว

กิมาไรส์ ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะกับการฉลองเท่าไหร่

ยังไงซะ โปรตุเกส ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร รถบัสของทีมจึงพานักเตะแชมป์เปี้ยนกลับ ปอร์โต้ ภายในวันเดียวกัน

นี่เป็นขบวนพาเหรดครั้งที่ 3 ของฤดูกาลแล้ว

ถ้วยซูเปอร์คัพและลีกคัพมีการฉลองแค่พอเป็นพิธี แม้ถ้วย โปรตุกีส คัพ จะไม่ได้ยิ่งใหญ่พอให้จัดขบวนแห่ แต่การฉลองครั้งนี้ไม่ใช่แค่เพื่อแชมป์ถ้วยนี้ แต่เพื่อฉลองความสำเร็จระดับ 'แกรนด์สแลม' กวาดทุกแชมป์ในฤดูกาลของทีม

เวลานี้ สองข้างทางเต็มไปด้วยแฟนบอลที่มาร่วมยินดีอย่างเนืองแน่น

ลงแข่งรายการไหนก็ได้แชมป์รายการนั้น ถ้าแฟนบอลไม่คลั่งก็แปลกแล้ว!

นักเตะยืนอยู่บนหลังคารถบัส ชูถ้วยแชมป์และโบกมือทักทายฝูงชนเบื้องล่าง

ในฐานะนักเตะขวัญใจสาว ๆ เล่ย ยู ที่โผล่มาบนหลังคารถด้วยชุดกางเกงในตัวเดียว เรียกเสียงกรี๊ดจากสองข้างทางดังกระหึ่มขึ้นอีกระดับ

"เชี่ย เล่ย นายไม่มีเสื้อเปลี่ยนเหรอวะ? ทำไมขึ้นมาทั้งชุดวันเกิดแบบนั้น?"

เห็นสภาพ เล่ย ยู เพื่อน ๆ รอบข้างต่างร้องทัก

"ฉันโยนให้แฟนบอลไปหมดแล้ว!" เล่ย ยู ยักไหล่ ชี้ไปที่แฟนบอลด้านหลังรถที่กำลังดีใจสุดขีดที่ได้เสื้อผ้าของเขาไป

"ก็ไม่ต้องโยนเยอะขนาดนั้นก็ได้มั้ง! ไอ้บ้า! นายโยนรองเท้าไปด้วยเหรอ?"

"ใช่สิ รองเท้ายิ่งมีค่านะเว้ย!"

"เล่ย นายมันป๋าจริง ๆ!"

เห็นดังนั้น เพื่อนร่วมทีมก็เอาอย่าง เล่ย ยู ถอดเสื้อแข่งโยนให้แฟนบอลริมทางบ้าง

นี่คือเสื้อฉลอง 4 แชมป์ มีความหมายมากนะ!

ขณะที่นักเตะ ปอร์โต้ โยนเสื้อ แฟนบอลสาว ๆ ก็โยนก้อนกระดาษขึ้นมาบนรถบัส

ในนั้นมีชื่อและเบอร์โทรศัพท์ ถ้าคืนนี้ใครโทรไป รับรองว่าได้เจอค่ำคืนอันแสนวิเศษแน่นอน

"เล่ย เอาสักใบไหม?"

ไม่นาน ฟัลเกา ก็เดินมาหา เล่ย ยู อวดก้อนกระดาษกองโตในมือ

"ช่างเถอะ ถ้าอยากได้ ตรงนี้มีเพียบ!" เล่ย ยู ก้มหน้าลง พื้นที่เขายืนอยู่เต็มไปด้วยก้อนกระดาษ

ขณะที่นักเตะกับแฟนบอลกำลังสนุกสนานกัน จู่ ๆ ฮัลค์ ก็ดึง เล่ย ยู ไปคุยเงียบ ๆ "เล่ย ฤดูกาลหน้านายจะไปใช่ไหม?"

เล่ย ยู อึ้งกับคำถามของ ฮัลค์ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ

"นายรู้ได้ไง?"

"ต้องให้บอกเหรอ? นายแจกทุกอย่างที่มีซะขนาดนั้น ไม่ใช่ความหมายนี้รึไง?"

"ก็ถูก ฉันมีความคิดนั้นจริง ๆ ฉันรู้สึกว่า ปรีไมร่า ลีกา ไม่เหมาะกับฉันแล้ว"

"ทำไมล่ะ? แค่เพราะได้แชมป์ไม่กี่ใบเนี่ยนะ? อย่าลืมสิ ปีหน้าเรายังมี แชมเปี้ยนส์ลีก นะเว้ย!"

"ถ้าฉันบอกว่า อาร์เซนอล ไม่ยอมปล่อยฉัน นายจะเชื่อไหม?"

"ไม่เชื่อ! ถ้านายอยากอยู่ ปอร์โต้ ยอมทุ่มไม่อั้นเพื่อเซ็นนายอยู่แล้ว" ฮัลค์ ส่ายหน้า

"ความจริงคือ ศาสตราจารย์ส่งจดหมายมาหาฉัน เขาหวังให้ฉันกลับไป อาร์เซนอล และเตรียมตำแหน่งไว้ให้ฉันแล้ว"

"ฟาเบรกาส? อย่างนี้นี่เอง!"

หลังจบฟุตบอลโลกปีที่แล้ว ฟาเบรกาส ถูกจับใส่เสื้อ บาร์ซ่า ต่อหน้าสาธารณชน

ทุกคนรู้ดีว่า อาร์เซนอล กำลังจะขายกัปตันทีมกินอีกแล้ว

เมื่อ เวนเกอร์ ติดต่อมาด้วยตัวเองพร้อมสัญญาเรื่องตำแหน่งตัวจริง คงมีนักเตะดาวรุ่งน้อยคนนักที่จะปฏิเสธลง

เวนเกอร์ ขึ้นชื่อเรื่องการปั้นเด็ก บวกกับบารมีส่วนตัว เล่ย ยู คงปฏิเสธได้ยากจริง ๆ

ที่สำคัญที่สุด เล่ย ยู เป็นผลผลิตจากอคาเดมี่ โคลนีย์ การกลับไปช่วยสโมสรแม่สักฤดูกาลสองฤดูกาลก็ถือเป็นเรื่องสมควร

ถ้ามีปัญหาเรื่องแทกติกหรือเข้ากับทีมไม่ได้จริง ๆ ค่อยย้ายตอนนั้นก็ยังไม่สาย

"ฮัลค์ แล้วนายล่ะ? สนใจไป พรีเมียร์ลีก ด้วยกันไหม? หุ่นอย่างนาย ฉันว่าน้อยคนที่จะกล้าปะทะด้วย!"

"ฉันเหรอ? ฉันกะว่าจะอยู่ต่อ" ฮัลค์ ยักไหล่ "ปอร์โต้ เสนอสัญญาฉบับใหม่ให้ และฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเสี่ยงย้ายไปที่อื่น อยู่ที่นี่ฉันการันตีตัวจริงแน่นอน"

ได้ยิน ฮัลค์ พูดแบบนั้น เล่ย ยู ก็ได้แต่ยอมรับ

คนเรามีความทะเยอทะยานต่างกัน บังคับกันไม่ได้

ทั้งสองคุยกันต่ออีกพักใหญ่ รถบัสก็เคลื่อนมาถึงจัตุรัสกลางเมือง ปอร์โต้

บริเวณนั้นสว่างไสวราวกับกลางวัน

"เล่ย, ฮัลค์ คุยอะไรกันอยู่? มาดูนี่เร็ว! สาว ๆ สวย ๆ จากร้าน 'ไนท์ฟอล', 'ลิปสติก' แล้วก็ 'ทุเรียนหลากสี' มากันเพียบเลย! มีทุกสไตล์ ไม่คิดจะเลือกกลับไปสักคนสองคนเหรอ?"

ฮาเมส กำลังตื่นเต้นสุดขีด พยายามยื่นมือไปคว้ากระดาษโน้ตที่เหล่านางแบบชื่อดังโยนมาให้

"ได้ข่าวว่าหมอนี่เลือกอยู่กับทีมต่อฤดูกาลหน้า?" เล่ย ยู ถามขึ้นมาดื้อ ๆ

"ใช่สิ ถึงจะได้แชมป์เยอะขนาดนี้ แต่ ปอร์โต้ ก็คงขายสตาร์ทิ้งหมดไม่ได้หรอก สโมสรต้องเก็บใครไว้รักษาทรงบ้าง"

"งั้นในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันจะช่วยสงเคราะห์มันหน่อย!"

"ช่วยมัน? ช่วยอะไร?" ฮัลค์ งง

"นายจับตัวมันไว้ เดี๋ยวก็รู้"

เล่ย ยู พูดพลางย่องเข้าไปหา ฮาเมส จากด้านหลัง

ขณะที่ ฮาเมส กำลังชูไม้ชูมืออวดเรือนร่างให้สาว ๆ จู่ ๆ มือคู่ใหญ่ก็กดลงที่ไหล่เขา

วินาทีถัดมา ฮาเมส รู้สึกเย็นวาบที่หว่างขา

ก้มลงมอง สิ่งปกปิดชิ้นสุดท้ายหายไปแล้ว

"ม่ายยยยย!!!"

มองดู 'หนอนน้อยเซ็กซี่' ของ ฮาเมส แฟนบอลฝั่งนี้ต่างอ้าปากค้างเป็นรูปตัว O

"เร็ว ถ่ายรูป ถ่ายรูป!!!" แฟนบอลตะโกนลั่น

หนึ่งวินาทีต่อมา ฮาเมส ก็ได้สติ

แต่เขาไม่ได้เอามือปิดเป้ากางเกงทันที เขากลับเอามือปิดหน้าแล้ววิ่งหนีเข้าไประหว่างรถบัสท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมทีม

มองดู ฮาเมส วิ่งหนีหัวซุกหัวซุน กัวริน ก็พูดด้วยความกังวล "ไอ้บ้านั่น ดันปิดหน้าก่อน! เกิดพรุ่งนี้สื่อลงข่าวว่าเป็น 'หนอนน้อย' ของฉัน จะทำไงวะเนี่ย?"