บทที่ 90 ลูกหลุดเดี่ยวนี่มันสุดยอดไปเลย

บทที่ 90 ลูกหลุดเดี่ยวนี่มันสุดยอดไปเลย

หลังจากจบฤดูกาล ฟัลเกาก็อยากจะย้ายทีมเหมือนกัน

ตามการประเมินค่าตัวของฟัลเกาโดยนิตยสาร คิกเกอร์ ของเยอรมนีในปัจจุบัน ค่าตัวของเขาอย่างต่ำก็ปาเข้าไป 30 ล้านยูโรแล้ว

ถ้าเขาคว้ารองเท้าทองคำยูโรปาลีกได้ในตอนจบฤดูกาล หรือช่วยปอร์โต้คว้าแชมป์เพิ่มอีกสักสองสามรายการ ค่าตัวอาจพุ่งไปถึง 40 ล้านยูโร

แน่นอนว่าตอนนี้ปอร์โต้ยังไม่มีอะไรติดมือ ทุกอย่างยังลูกผีลูกคน

ถ้าฟัลเกาฟอร์มบู่ต่อเนื่อง ไอ้มูลค่า 30 ล้านนั่นอาจจะเหลือแค่ครึ่งเดียวก็ได้

ถึงตอนนั้น ไม่ใช่แค่เขาที่ปวดหัว ปอร์โต้เองก็คงกุมขมับเหมือนกัน

แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญแล้ว เขาพลาดลูกหลุดเดี่ยวสองครั้งติดต่อกัน

อย่าว่าแต่เล่ย ยูที่เป็นคนแอสซิสต์เลย แม้แต่วิลลาช-โบอาชที่ข้างสนามและแฟนบอลบนอัฒจันทร์ยังกระทืบเท้าด้วยความโมโห

นายไม่เคยห่วยแตกขนาดนี้มาก่อนเลยนะ!

พลาดลูกหลุดเดี่ยวสองครั้งติดได้ยังไง?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายน่ะเป็นกองหน้านะเว้ย!

มองดูฟัลเกาที่คอตก เล่ย ยูเริ่มรู้สึกว่าถ้าเขาอยู่ที่ปอร์โต้ต่อ เขาคงหมดสิทธิ์เป็นยอดนักแอสซิสต์แน่...

พลาดลูกหลุดเดี่ยวสองครั้งติด ใคร ๆ ก็ดูออกว่าวันนี้ฟัลเกาฟอร์มไม่ดี

ไม่นาน วิลลาช-โบอาชก็ทำตาม “มติมหาชน” ถอดฟัลเกาออกแล้วส่งโรดริเกซลงแทน

ฮัลค์ที่ตัวสูงใหญ่และแข็งแกร่ง แอบกระซิบเล่ย ยูก่อนจะขึ้นไปยืนค้ำหน้า: “เล่ย ส่งบอลให้ชั้น ชั้นยิงเข้าชัวร์!”

ทว่า เล่ย ยูกลับเบะปากใส่

เสียใจด้วย หมดสิทธิ์!

นายไม่ได้แข่งแย่งรองเท้าทองคำสักหน่อย จะยิงไปทำไม?

อย่างไรก็ตาม ห้านาทีหลังจากฟัลเกาออกจากสนาม ปอร์โต้ก็ได้โอกาสทองอีกครั้งจริง ๆ

เป็นการทะลวงที่แข็งแกร่งของเล่ย ยูอีกครั้ง หลังจากรู้ตัวว่ากองหลังคู่แข่งไม่เปิดช่องให้ตัดเข้าใน เล่ย ยูไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแตะบอลด้วยขวาทะลุแนวรับคู่แข่งไป

แม้เล่ย ยูจะไม่เห็นเพื่อนร่วมทีมรอรับบอลก่อนจ่าย แต่เขาคิดว่าโอกาสงาม ๆ แบบนี้ ต่อให้กองหลังคู่แข่งมาโดน ก็อาจจะเข้าประตูตัวเองได้เหมือนกัน

ทันใดนั้น เสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดก็ดังมาจากฝูงชน

ฮัลค์ มนุษย์ยักษ์เขียว แหวกฝูงชนพุ่งเข้าถึงบอลก่อนใครด้วยความได้เปรียบเพียงครึ่งช่วงตัว

แฟนบอลแทบคลั่งเมื่อเห็นภาพนี้

จะยิงอีกแล้วเหรอ?

แม้สถานการณ์นี้จะไม่ถือว่าเป็นการดวลเดี่ยวแบบเต็มตัว แต่ข้างหน้าฮัลค์ก็เหลือแค่ผู้รักษาประตูคนเดียวที่ขวางทางอยู่

แค่แตะบอลเบา ๆ เลือกยิงมุมไหนก็ได้ ก็เข้าแล้ว!

ทว่า วินาทีถัดมา เท้าขวาของฮัลค์ราวกับติดสปริง ดีดบอลเด้งโด่งขึ้นฟ้าไปดื้อ ๆ

มองดูบอลลอยขึ้นลงเป็นเส้นตรงดิ่ง ผู้รักษาประตูสปาร์ตักกระโดดคว้าบอลเข้ามืออย่างสบายใจเฉิบ

เอากะมันสิ!

ลูกยิงนี้ไม่ได้แม้แต่เตะจากกรอบเขตโทษ!

แต่เป็นการ “ถวายพาน” ให้ผู้รักษาประตูคู่แข่งซะงั้น!

เห็นผลลัพธ์แบบนี้ แฟนบอลบนอัฒจันทร์ต่างเอามือกุมขมับ

แม้แต่วิลลาช-โบอาชยังตาถลน หันไปถามผู้ช่วยโค้ชข้าง ๆ ยิก ๆ ว่า: “ว้อท เดอะ ฟัค?”

“ชั้นดูไม่ผิดใช่ไหม?”

“ฮัลค์ก็พลาดลูกหลุดเดี่ยวเหมือนกันเหรอ?”

ฮัลค์ที่ยิงพลาด หันมามองเล่ย ยูด้วยความรู้สึกผิด “เล่ย โทษทีว่ะ ชั้นไม่นึกจริง ๆ ว่า...”

“ถ้าจะขอโทษ ไปคุยกับฟัลเกาโน่น!” เล่ย ยูกลอกตาใส่

ไม่นึกเลยว่าเพื่อนร่วมทีมวันนี้จะพากันนัดบอดได้ขนาดนี้!

“เล่ย แล้วเราจะเอายังไงต่อ?”

กัวรินชะโงกหน้ามาถามตอนวิ่งกลับ

“จะทำอะไรได้ล่ะ? กองหน้ามีตั้งเยอะแยะ ไม่ต้องส่งให้หมอนั่นก็ได้!”

“หมายความว่าจะส่งให้วาเรล่ากับโรดริเกซเหรอ?”

เล่ย ยูเดาะลิ้น “จริง ๆ ส่งให้ชั้นก็ได้นะ...”

ต้องยอมรับว่าสปาร์ตักที่มาเยือนแทบไม่มีเกมรุกที่น่ากลัวเลย

แม้ปอร์โต้จะยังยิงทิ้งห่างไม่ได้ แต่โอกาสทำประตูไม่กี่ครั้งที่สร้างขึ้นก็ทำเอาคู่แข่งขวัญผวา

ตอนนี้พวกเขาได้แต่ภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หวังว่าในอีก 20 นาทีที่เหลือ กองหน้าปอร์โต้จะยังคงลืมรองเท้าสตั๊ดคู่ใจไว้ที่บ้านต่อไป!

นาทีที่ 77 เล่ย ยูได้บอลในตำแหน่งอันตรายทางกราบซ้ายอีกครั้ง

ทันทีที่รับบอล ฮัลค์ก็โบกมือเรียกเล่ย ยูแต่ไกล แล้ววิ่งทำทางขึ้นหน้า

ไอ้หมอนี่ยังจะหวังแอสซิสต์จากเล่ย ยูอีก!

แต่คราวนี้ เล่ย ยูเมินเพื่อนร่วมทีม

แนวรับสปาร์ตักไม่ได้แข็งแกร่งอะไร และการเลี้ยงบอลของเขาก็กำลังเข้าฝัก

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ทำไมไม่โซโล่เองซะเลยล่ะ?

เห็นเล่ย ยูง้างขาขวา กองกลางที่เข้าบีบรีบถอยตามสัญชาตญาณ คิดว่าเล่ย ยูจะแทงทะลุช่องอีก

แต่คราวนี้ ลูกแทงทะลุช่องของเล่ย ยูทำเอาทุกคนอ้าปากค้าง

“อะไรวะนั่น?”

“ต่อจากฟัลเกากับฮัลค์ เล่ยก็จะฟอร์มตกด้วยอีกคนเหรอ?”

มองดูลูกจ่ายทะลุช่องของเล่ย ยูที่เตะไปยังพื้นที่ว่างริมเส้น เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเต็มหัวทุกคน

ต่อให้เป็นวาเรล่าก็วิ่งไปรับตรงนั้นไม่ทัน!

ทว่า วินาทีถัดมา เท้าของเล่ย ยูราวกับติดกงล้อไฟ พุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียง “ฟุ่บ”

ลมวูบจากการเร่งความเร็วกะทันหันทำเอากองหลังตรงหน้าเล่ย ยูใจหายวาบ

หรือว่าเขาจะ... กว่าจะรู้ตัว เล่ย ยูก็เร่งสปีดสูงสุด และใช้สะโพกกระแทกเอวกองหลังคนนั้นอย่างไร้ความปรานี

ท่ามกลางเสียงสูดปากด้วยความเสียวไส้ กองหลังอีกคนก็ถูกเล่ย ยูที่กำลังพุ่งมาดั่งรถด่วนชนกระเด็น

แฟนบอลโซนนั้นมองดูเล่ย ยูทะลวงขึ้นมาเหมือนรถถัง และเมื่อเขาเก็บบอลได้อีกครั้ง ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นตะโกนเชียร์อย่างบ้าคลั่ง

“เล่ย เล่ย เล่ย เล่ย!!!”

เอาสิวะ!

เล่ยไม่ได้จ่ายทะลุช่องซะหน่อย!

เขาจ่ายให้ตัวเองในอีกสามวินาทีข้างหน้าต่างหาก!!!

ความเร็วในการวิ่งของเล่ย ยูไม่ได้จัดว่าระดับท็อปของวงการ

แต่การเร่งความเร็วกะทันหันและร่างกายที่แข็งแกร่ง มอบวิธีแซงคู่แข่งที่เหนือชั้นที่สุดให้เขา

แม้จะเจอกับนักเตะรัสเซียที่ว่าแกร่ง เล่ย ยูก็ยังใช้ความเร็วเข้าชนจนคู่แข่งกระเด็น

หลังจากชนกองหลังคว่ำไปสองคนติด หลายคนถึงกับพูดไม่ออกด้วยความตกตะลึง

แฟนบอลเบิกตากว้าง มองดูเล่ย ยูเลี้ยงตัดเข้าในมุ่งสู่เขตโทษคู่แข่ง

ถึงตอนนี้ กองหลังฝ่ายตรงข้ามที่มาซ้อนทำได้แค่วิ่งตามหลังเล่ย ยู พยายามใช้ไม้ตายทั้งดึงทั้งฉุดรบกวน

แต่การรบกวนแค่นั้นมันขี้ปะติ๋วสิ้นดี!

มองดูเส้นขาวในสายตาที่ทอดตรงไปสู่ประตู เล่ย ยูอดตะโกนในใจไม่ได้: “ฟัลเกา ฮัลค์ ดูให้เต็มตา!”

“ว่าลูกหลุดเดี่ยวของจริงมันเป็นยังไง!!!”

ตูม!

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของแฟนบอล เล่ย ยูซัดเต็มข้อด้วยหลังเท้าขวา

ผู้รักษาประตูคู่แข่งยกมือขึ้นตามสัญชาตญาณ แต่ก็ไม่อาจป้องกันลูกบอลที่พุ่งแสกหน้าเสียบตาข่ายได้

นั่นมันมุมบนของประตูเลยนะ!

แต่มันก็เป็นตำแหน่งที่เขากระโดดปัดได้ถ้ายืดตัวสุด!

ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้องของแฟนบอล เล่ย ยูสปีดเลยเส้นหลังไป แล้วก้าวขาขึ้นไปยืนบนป้ายโฆษณา

เขากางแขนออก หันหน้าเข้าหาอัฒจันทร์ราวกับราชา อ้าแขนรับคำสรรเสริญจากแฟนบอล...

ประตูของเล่ย ยูปลุกขวัญกำลังใจของทีมให้พุ่งกระฉูด

ในเวลาต่อมา โรดริเกซและวาเรล่าก็ทำประตูได้จากการฉายเดี่ยวเช่นกัน

ท้ายที่สุด สกอร์จบลงที่ 4–0 ปอร์โต้เปิดบ้านถล่มคู่แข่งยับเยินอีกครั้ง!

หลังจบเกม ทุกคนต่างร่าเริงแจ่มใส ยกเว้นฮัลค์กับฟัลเกา สองพี่น้องผู้โชคร้าย

พอกลับเข้าห้องแต่งตัว เพื่อนร่วมทีมยังได้ยินเสียงทั้งสองคนเถียงกันไม่เลิก

“ฟัลเกา วันนี้นายห่วยแตกมาก พลาดลูกหลุดเดี่ยวสองครั้งติด!”

“เฮ้ย นายกล้าว่าชั้นเหรอ? นายก็ยิงไม่เข้าเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”

“ชั้นติดเชื้อมาจากนายนั่นแหละ!”

“หน้าด้านชิบเป๋ง!”

ขณะที่ทั้งสองกำลังทะเลาะกัน นักข่าวคนหนึ่งรีบพุ่งจากมิกซ์โซนมายืนขวางหน้า ยื่นไมค์ถามว่า: “ขอโทษครับ สุภาพบุรุษทั้งสอง ประสบการณ์การยิงลูกหลุดเดี่ยวมันเป็นยังไงบ้างครับ?”

ก่อนที่ใครจะทันพูดอะไร เล่ย ยูก็แทรกตัวเข้ามา ผลักทั้งสองแยกออกจากกัน แล้วพูดใส่ไมค์อย่างอารมณ์ดี: “ความรู้สึกนั้นมันสุดยอดไปเลยครับ! โดยเฉพาะหลังจากยิงเข้าน่ะ!”