บทที่ 27 อิง: รถบ้านของฉัน!

บทที่ 27 อิง: รถบ้านของฉัน!

ลิซ่าจึงเอ่ยถามขึ้น

"แล้วคุณเย่หยุนล่ะ? ทำไมถึงไม่เห็นเขามาด้วยกันล่ะ?"

ไพมอน ในฐานะกระบอกเสียงของเทพ ไม่ลืมหน้าที่ของตน จึงอธิบายว่า

"เขากลับไปแล้วล่ะ"

ลิซ่าสงสัยเล็กน้อย

"กลับไปแล้ว?"

อิงจึงต้องอธิบายเรื่องของเย่หยุนให้ลิซ่าและคนอื่นๆ ฟังอีกครั้งอย่างจนใจ

ทุกคนตั้งใจฟัง

เคยะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ที่มีคนสามารถเดินทางข้ามโลกไปกับคนอื่นได้อย่างง่ายดาย ต้องใช้พลังระดับไหนกันถึงจะทำเรื่องแบบนี้ได้?

"มีคนที่ทำเรื่องแบบนั้นได้จริงๆ เหรอ?"

จีนกลับสนใจเรื่องร้านค้าที่เย่หยุนเปิด ซึ่งอิงได้พูดถึง ที่นั่นสามารถซื้อไอเทมจากโลกต่างๆ ได้โดยใช้ไพโมเจม (Original Stone)

โลกต่างๆ แม้จีนจะได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก แต่ก็เข้าใจได้ไม่ยาก

"อิง ฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนหน่อย"

อิงถามกลับ

"เรื่องอะไรเหรอคะ รักษาการผู้บัญชาการจีน?"

จีนตอบว่า

"ฉันอยากจะรบกวนช่วยเชิญคุณเย่หยุนมาที่นี่หน่อยน่ะ พวกเราอยากจะซื้อของบางอย่างจากเขา"

อิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ได้ค่ะ แต่วันนี้คงไม่น่าจะได้ เขาคงพักผ่อนอยู่ เอาเป็นพรุ่งนี้แล้วกันนะคะ"

ลิซ่ายิ้ม

"ไม่รีบหรอกจ้ะ พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้ คืนนี้พวกเธอยังไม่มีที่พักใช่ไหม?"

ไพมอนเท้าเอวอย่างภูมิใจ

"ฮิฮิ~ พวกเรามีที่พักแล้วล่ะ~ เราซื้อรถบ้านมาจากเย่หยุน! นอกจากใช้เดินทางแล้ว ยังใช้เป็นที่พักได้ด้วยนะ"

ลิซ่า เคยะ และคนอื่นๆ เริ่มสนใจ อยากเห็นของแปลกใหม่นี้ขึ้นมาทันที

"รถบ้านเหรอ? อิง พวกเราขอไปดูด้วยได้ไหม?"

อิงตอบตกลงทันที

"ได้สิคะ จอดอยู่ที่หน้าประตูเมือง... ประตูเมือง!!!" จู่อิงก็นึกขึ้นได้ว่ารถของเธอจอดอยู่ที่ลานโล่ง และมอนด์สตัดท์เพิ่งถูกมังกรโจมตี

เฮือก!!!!

"แย่แล้ว!!!" อิงตบโต๊ะแล้วลุกพรวด คว้าตัวไพมอนวิ่งออกไปข้างนอก

"รถของฉัน!!!"

เห็นดังนั้น เคยะและคนอื่นๆ ก็รีบวิ่งตามไป

อิงมาถึงหน้ากองอัศวินแห่งฟาโวเนียส (Knights of Favonius) กะความสูง แล้วกางเครื่องร่อนเวหา (Wind Glider) บินตรงไปยังประตูเมืองทันที

สิบนาทีต่อมา อิงก็มาถึงหน้าประตูเมือง และพบรถบ้านของเธออย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อเห็นสภาพรถบ้าน เธอก็ยืนตัวแข็งทื่อเป็นหินไปทันที

"รถบ้านของฉัน!!!" อิงกุมขมับร้องไห้ออกมาอย่างขมขื่น

ไพมอนเองก็ตะลึงงันไปเช่นกัน

"รถบ้านของเรา! เพิ่งได้มาแท้ๆ!"

จีนและคนอื่นๆ ตามมาถึง ก็เห็นว่ารถบ้านที่เคยใหม่เอี่ยม ตอนนี้ตัวถังบุบยับเยิน กระจกแตกละเอียด ภายในเต็มไปด้วยดินโคลน

จีนมองดูรถบ้านแล้วหันไปถามแอมเบอร์

"คันนี้ใช่ไหม แอมเบอร์?"

แอมเบอร์พยักหน้า

"ใช่ค่ะ แต่เมื่อก่อนมันไม่ได้เป็นสภาพนี้นะ ตอนนั้นมันสวยและใหม่มาก แต่ตอนนี้..."

อิงลงไปนั่งกอดเข่าอยู่ที่มุมกำแพง เงยหน้ามองฟ้าทำมุม 45 องศา

"รถบ้านของฉัน... รถบ้านของฉัน... เฮ้อ รถก็พัง แถมยังเป็นหนี้ต่างแดนอีก เฮอะ เฮอะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

ไพมอนเขย่าตัวอิงอย่างแรง

"อิง! ตั้งสติหน่อยสิ!"

จีนมองดูรถบ้านแล้วสบตากับลิซ่า ลิซ่าพยักหน้า จีนจึงเอ่ยขึ้น

"อิง รถคันนี้ราคาเท่าไหร่? กองอัศวินแห่งฟาโวเนียสจะช่วยซื้อคันใหม่ให้เอง เธอต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้เพราะมาที่มอนด์สตัดท์ แถมยังช่วยพวกเราไว้อีก พวกเราสมควรซื้อคืนให้"

หลังจากเศร้าโศกอยู่ครู่หนึ่ง อิงก็ปาดน้ำตาที่หางตา ลุกขึ้นยืนพิงกำแพงเมือง

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ มันไม่ได้แพงมาก ไม่ต้องชดใช้หรอก"

ลิซ่าแย้ง

"ไม่ได้หรอกจ้ะ อิง พวกเราควรชดใช้ค่าเสียหายรถคันนี้"

เคยะก็ช่วยพูดเสริม

"นั่นสิ อิง รถคันนี้ราคาเท่าไหร่? เดี๋ยวพวกเราจ่ายคืนให้"

อิงตอบ

"ไม่ต้องใช้โมรา (Mora) หรอกค่ะ รถคันนี้ซื้อมาจากเย่หยุน เขาไม่รับโมรา รับแค่เหรียญดารา (Star Coins) ซึ่งแลกด้วยไพโมเจม"

จีนถามตรงๆ

"รถคันนี้ต้องใช้ไพโมเจมเท่าไหร่?"

อิงตอบ

"แค่ 200 ไพโมเจมเองค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง ในฐานะนักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ แค่รถคันเดียวนี่จะไม่มีปัญญาซื้อเชียวเหรอ? เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ไพมอน! พรุ่งนี้เราจะไปหาไพโมเจมในป่ากัน!"

สมกับเป็นตัวเอกจริงๆ เธอเรียกความฮึกเหิมกลับมาได้อย่างรวดเร็ว และประกาศว่าจะไปหาไพโมเจมในวันพรุ่งนี้

เห็นแบบนั้น จีนและคนอื่นๆ อยากจะห้าม แต่ลิซ่าก็แตะไหล่จีนเบาๆ

"จีน อย่าเพิ่งห้ามเลย ปล่อยเรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง"

ในฐานะเพื่อนสนิท จีนรู้ดีถึงความสามารถของลิซ่า

"ลิซ่า ฝากด้วยนะ ถ้าต้องการอะไรก็บอกได้เลย"

ลิซ่าหันไปมองเคยะและแอมเบอร์

"งั้นคงต้องรบกวนหัวหน้ากองอัศวินม้าและอัศวินลาดตระเวนหน่อยนะ"

เคยะทำหน้ายุ่งยากใจ

"ไม่เอาน่า ต้องทำงานล่วงเวลาอีกแล้วเหรอ? กะว่าเลิกงานแล้วจะไปดื่มที่ร้านดิลุคสักหน่อย"

แอมเบอร์กลับไม่มีท่าทีต่อต้านการทำงานล่วงเวลาเลย

"เคยะ! ดื่มอะไรกัน? วันๆ เอาแต่ดื่มนั่นแหละ!"

หลังจากนั้น

จีนจัดหาที่พักให้อิงและไพมอนพักชั่วคราวไปก่อนหนึ่งคืน

เบโลบ็อก (Belobog) ชั้นใต้ดิน

ภายในคลินิก

ไคหลัว (Xing), มาร์ชเซเว่น, ตันเหิง, นาตาชา และเซเล่ ต่างมารุมล้อมเครื่องฟักสารพันธุกรรม

มาร์ชเซเว่นมองเวลาที่แสดงบนเครื่องด้วยความกระวนกระวาย พึมพำเบาๆ ตลอดเวลา

"ใกล้แล้ว! ใกล้แล้ว! ภูตของฉัน! รีบออกมาเร็วๆ สิ! ฉันรอไม่ไหวแล้ว!"

คนอื่นๆ ก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

วันนี้หลังจากนาตาชากลับมา เธอก็ได้ทำความรู้จักกับไคหลัว มาร์ชเซเว่น และตันเหิง

นาตาชาย่อมต้อนรับทั้งสามคนอย่างอบอุ่น เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนของเย่หยุน

ในที่สุด เครื่องฟักสารพันธุกรรมก็สั่นอย่างรุนแรง แล้วกลับสู่ความสงบ

ตัวเลขเวลาบนเครื่องนับถอยหลังจนเหลือศูนย์

ฝาเครื่องฟักเปิดออก ร่างสีเขียวเหลืองปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

"ฟุชิ~ ฟุชิ~"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นจากเครื่องฟัก

【การฟักสำเร็จ! ผลการฟัก

ภูตระดับหายาก: ฟุชิกิดาเนะ (Bulbasaur/Bubu Seed)

ระยะการเติบโต: วัยเด็ก】

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากเครื่องฟัก มาร์ชเซเว่นถึงได้รู้ชื่อของเจ้าฟุชิกิดาเนะ

มาร์ชเซเว่นทักทายด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีจ้ะ ฟุชิกิดาเนะ ฉันชื่อมาร์ชเซเว่นนะ"

ด้วยสัญชาตญาณ ฟุชิกิดาเนะรับรู้ได้ว่ามาร์ชเซเว่นคือเทรนเนอร์ของมัน จึงวิ่งต้วมเตี้ยมมาที่ขอบเครื่องฟัก

ฟุชิกิดาเนะยื่นมือใบไม้ทั้งสองข้างออกมาโอบแก้มมาร์ชเซเว่น แล้วเอาหน้าถูไถกับแก้มของเธอ พร้อมรอยยิ้มมีความสุข

"ฟุชิ~ ฟุชิ~"

มาร์ชเซเว่นดีใจมากที่เห็นฟุชิกิดาเนะอ้อนเธอแบบนี้ เธออุ้มมันขึ้นมาแล้วหมุนตัวไปรอบๆ

"ฮ่าฮ่า~ ฟุชิกิดาเนะ~ จากนี้ไปเราเป็นคู่หูกันแล้วนะ~"

ฟุชิกิดาเนะชูมือใบไม้ทั้งสองข้างขึ้น

"ฟุชิ! ฟุชิ!"

ทุกคนในห้องต่างหลงรักเจ้าตัวเล็กนี้เข้าเต็มเปา ใครบ้างจะไม่ชอบเจ้าตัวเล็กที่น่ารัก ซื่อสัตย์ และเก่งกาจแบบนี้ล่ะ?

ไคหลัวรู้สึกเสียดายสุดขีด ทำไมตอนนั้นเธอไม่ซื้อมาสักตัวนะ! ตอนนั้นเธอมีตั้ง 3,000 เหรียญดารา ถ้าซื้อบัตรขูดแบรนด์ถังขยะน้อยลงสักใบ ก็คงได้ภูตมาแล้วไม่ใช่เหรอ?

บ้าเอ๊ย!

แต่พอลองคิดดูดีๆ บัตรขูดใบที่สามนั่นแหละที่ให้ตลับเกมเซคิโรมา ทำให้เธอหาไพโมเจมจากซิลเวอร์วูล์ฟได้เป็นกอบเป็นกำ

วันเสาร์ไม่มีการตรวจสอบ สถานะน่าจะเปลี่ยนในวันจันทร์หน้าครับ