บทที่ 24 เยือนเทย์วัตครั้งแรก

บทที่ 24 เยือนเทย์วัตครั้งแรก

ทว่าฮิเมโกะก็ไม่ได้มีเจตนาจะซักไซ้ต่อ

ท้ายที่สุดแล้ว ใครบ้างบนแอสทรัลเอ็กซ์เพรสขบวนนี้จะไม่มีความลับ จริงไหม?

ฮิเมโกะยิ้มแล้วหันไปมองริออส

"ขอบใจมากนะจ๊ะ ริออส ลำบากเธอแย่เลย"

ริออสส่ายหน้า

"เรื่องเล็กน้อยครับ"

เมื่อเห็นดังนั้น เย่หยุนก็ดีดนิ้ว เกิดเป็นประตูมิติปรากฏขึ้น

"ไปกันเถอะทุกคน ไปหาอิงกัน"

จากนั้น ทุกคนก็เดินผ่านประตูมิติ มุ่งหน้าสู่โลกที่อิงอยู่

เทย์วัต (Teyvat) นอกเมืองมอนด์สตัดท์ (Mondstadt) ณ หุบเขาใกล้หน้าผาสตาร์สแนทช์ (Starsnatch Cliff) ริมทะเลสาบสตาร์เฟล (Starfall Lake)

เย่หยุนและพรรคพวกปรากฏตัวขึ้นที่นี่

เด็กน้อยทั้งสอง ฮุคและคลาร่า ตื่นเต้นสุดขีดเมื่อได้เห็นโลกที่มีชีวิตชีวาเบื้องหน้า

"ว้าว! ที่นี่สวยจังเลย! ฮุคชอบ!"

"อื้อ คลาร่าก็ชอบที่นี่เหมือนกันจ้ะ"

เวลท์กำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างพุ่มไม้ สังเกตผีเสื้อคริสตัลลม (Wind Crystal Butterfly) อย่างตั้งใจ

ผีเสื้อคริสตัลลมตัวนี้ทำให้เวลท์รู้สึกเหมือนฝัน ยามที่มันบิน จะมีละอองแสงสีเขียวจางๆ โปรยปรายออกมาจากปีก

ฮิเมโกะและเย่หยุนเดินตามประกบเด็กน้อยทั้งสอง คอยดูแลและชวนคุยไปพลาง

ส่วนอิงและไพมอนกำลังเดินวนดูรอบรถบ้าน (RV) ออฟโรดคันใหม่ที่เพิ่งถอยมาหมาดๆ

อิงเปิดประตูรถอย่างกระตือรือร้น ทันทีที่ก้าวเข้าไป ก็เห็นโซฟาสำหรับนั่งได้ 4 คนหันหน้าเข้าหาทางเข้า

ทางขวาเยื้องไปหน่อยเป็นห้องน้ำ ขนาดไม่ใหญ่มาก ประมาณ 4 ตารางเมตร

ถัดไปทางขวาอีกนิดเป็นเตียงนอนสองชั้น บนและล่าง

เตียงนอนมีขนาดใหญ่ และข้างๆ เตียงก็เป็นหน้าต่างรถที่ทำจากกระจกมองด้านเดียว

หน้าต่างกินพื้นที่พอสมควร แสงแดดจากภายนอกสาดส่องเข้ามา ไม่จำเป็นต้องเปิดไฟก็สว่างมาก

ทางซ้ายของประตูรถ อย่างแรกเป็นเคาน์เตอร์ครัวขนาดเล็กที่มีเตาแก๊สวางอยู่

ตรงข้ามเคาน์เตอร์ครัวเล็กเป็นห้องเก็บของขนาด 6 ตารางเมตร

ถัดไปทางซ้ายสุดเป็นห้องคนขับที่อยู่หน้ารถ

ไพมอนบินขึ้นไปบนเตียงชั้นบนแล้วล้มตัวลงนอนทันที

"ว้าว! อิง! เตียงนี้นอนสบายสุดๆ ไปเลย!"

อิงรู้สึกภูมิใจมากที่ได้มองรถบ้านคันนี้ที่เป็นของเธอ เธอซื้อมันมาด้วยออริจินัลสโตน (Original Stone) ที่หามาได้

จากนี้ไป รถบ้านคันนี้จะร่วมเดินทางไปกับเธอทั่วเทย์วัตเพื่อตามหาพี่ชาย

อิงเดินไปที่ห้องคนขับ บีบแตรเรียกความสนใจจากฮิเมโกะและคนอื่นๆ

เมื่อเห็นทุกคนหันมามอง อิงก็เปิดหน้าต่างแล้วตะโกนอย่างร่าเริง

"ทุกคนขึ้นรถเร็ว! เราจะออกเดินทางกันแล้ว!"

คลาร่าและฮุคที่ถือดอกไม้สีสดใสเต็มไม้เต็มมือได้ยินดังนั้น ก็วิ่งต๊อกแต๊กมาที่รถบ้าน

ฮิเมโกะและเย่หยุนก็เดินตามมา

เวลท์หยิบขวดแก้วออกมา ใส่ผีเสื้อคริสตัลลมเข้าไป แล้วรีบวิ่งไปที่รถบ้าน

เมื่อเห็นทุกคนขึ้นรถครบแล้ว อิงก็ปิดประตูรถ

"เรียนผู้โดยสารทุกท่าน นักเดินทาง (Traveler) กำลังจะออกรถ โปรดจับให้แน่นและนั่งให้เรียบร้อย!"

เย่หยุนเลิกคิ้วถาม

"อิง เธอมีใบขับขี่เหรอ?"

พอได้ยินคำถาม อิงก็เงียบกริบ เธอไม่มีของแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ

แต่ว่า แค่ขับรถเป็นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?

"มะ มีสิยะ! แค่ไม่ได้พกมาตอนนี้ รีบนั่งดีๆ ฉันจะออกรถแล้วนะ!"

เย่หยุนแซวอิง

"อิง ถ้าไม่มีใบขับขี่ก็ไม่เห็นน่าอายตรงไหนเลยนี่นา จริงไหม?"

เห็นเย่หยุนกล้าล้อเลียนเธอ อิงก็ของขึ้นทันที

"เย่หยุน!!! ตายซะเถอะ!!!!"

ทันใดนั้น ภายในรถบ้านก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุข

หลังจากหยอกล้อกันสักพัก อิงก็สตาร์ทเครื่องยนต์รถบ้าน เหยียบคันเร่ง และขับมุ่งหน้าสู่เมืองมอนด์สตัดท์

บนยอดเขาไกลออกไป เทพแห่งลมประจำมอนด์สตัดท์ บาร์บาทอส (Barbatos) หรือ เวนติ (Venti) นั่งมองรถบ้านที่แล่นฉิวอยู่เบื้องล่างด้วยความสนใจ

"น่าสนใจแฮะ เจ้านั่นวิ่งเร็วใช้ได้เลย"

พูดจบ ร่างของเวนติก็กลายเป็นสายลมแผ่วเบา ลอยตามรถบ้านไป

รถบ้านแล่นต่อไป และหลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ก็มาจอดที่หน้ารูปปั้นแห่งหนึ่ง

ไพมอนชี้ไปที่รูปปั้นกลางทะเลสาบไกลๆ แล้วพูดขึ้น

"นั่นคือรูปปั้นเทพทั้งเจ็ด (Statue of The Seven)! ในเทย์วัตมีเจ็ดประเทศ และแต่ละประเทศก็มีเทพเจ้าประจำอยู่

และรูปปั้นเทพทั้งเจ็ดก็แกะสลักตามรูปลักษณ์ของเทพเจ้าในแต่ละประเทศ

ที่ที่เราอยู่คือมอนด์สตัดท์ และเทพของมอนด์สตัดท์คือเทพแห่งลมผู้ควบคุมสายลม บาร์บาทอส

เราไปดูกันไหม? ฉันได้ยินมาว่าการอธิษฐานต่อรูปปั้นจะนำโชคดีมาให้ด้วยนะ~"

ได้ยินดังนั้น ทุกคนก็เริ่มสนใจ

อิงเดินไปที่ริมฝั่งและทำท่าจะกระโดดลงน้ำ

โชคดีที่เย่หยุนรีบห้ามไว้ทัน

"ทำอะไรน่ะ? คิดจะว่ายน้ำไปไกลขนาดนั้นเลยเหรอ?"

อิงมองระยะทางจากตัวเองไปถึงเกาะกลางทะเลสาบ มันก็ไม่ได้ไกลมากนี่นา

"อื้ม แล้วไงอ่ะ?"

เย่หยุนกล่าว

"ไม่ต้องว่ายหรอก เดี๋ยวฉันพาบินไป"

พูดจบ เย่หยุนก็ควบคุมพลังในตัว ยกทุกคนลอยขึ้นและบินตรงไปยังเกาะกลางทะเลสาบ

ฮุคถึงกับกระพือแขนเลียนแบบนกน้อยอย่างดีใจ

"ฮุคบินได้! บิน! บิน! บิน!"

ไม่นาน ทุกคนก็มาถึงฐานของรูปปั้นเทพทั้งเจ็ด

ภายใต้การแนะนำของไพมอน อิงได้รับพลังธาตุลม (Anemo) จากรูปปั้นเทพทั้งเจ็ดได้สำเร็จ

เย่หยุน, เวลท์ และฮิเมโกะ ก็ลองดูบ้าง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ดูเหมือนนี่จะเป็นคุณสมบัติพิเศษของอิงสินะ

ทว่า อิงกลับไม่ได้ตื่นเต้นที่ได้พลังธาตุลมเหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แต่เธอกลับลูบคางจ้องมองรูปปั้นเทพทั้งเจ็ดอย่างครุ่นคิด

เย่หยุนเดินเข้าไปตบไหล่อิง เรียกสติเธอกลับมา

"คิดอะไรอยู่น่ะ?"

อิงสะดุ้งตื่นจากภวังค์แล้วพูดว่า

"ฉันกำลังคิดว่ารูปปั้นเทพทั้งเจ็ดนี่เอาไปแลกเป็นเหรียญดาราได้ไหม ของสิ่งนี้ดูมีเอกลักษณ์ไม่เบาเลยนะเนี่ย?"

ได้ยินแบบนั้น เย่หยุนคิดในใจ 'โห สมเป็นเธอจริงๆ นักเดินทาง ไปที่ไหน หญ้าสักต้นก็ไม่เหลือ'

พูดจบ อิงก็ชักดาบไร้คม (Dull Blade) ออกมา เตรียมจะฟันรูปปั้นเทพทั้งเจ็ดเพื่อตัดชิ้นส่วนเล็กๆ ไปลองแลกเป็นเหรียญดาราดู

เวนติที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเบิกตากว้างทันที

นักเดินทางคนนี้คิดจะรื้อรูปปั้นของเขาจริงๆ เรอะ!

โชคดีที่เย่หยุนห้ามอิงไว้ ไม่อย่างนั้นเวนติคงต้องปรากฏตัวออกมาขัดขวางแน่ๆ

รูปปั้นเทพทั้งเจ็ดนี้มีความเกี่ยวข้องกับคนบนฟ้า จะให้เกิดอะไรขึ้นกับมันไม่ได้เด็ดขาด

หลังจากนั้น

อิงขับรถบ้านพาทุกคนเดินทางต่อ เย่หยุนพิงหน้าต่าง ชมทิวทัศน์ระหว่างทางพลางกินผลซันเซ็ตเทีย (Sunsettia) ที่เพิ่งเก็บมา

ต่อมา

ทุกคนได้พบกับแอมเบอร์ (Amber) ในป่ากระซิบ (Whispering Woods) และหลังจากทำความรู้จักกัน แอมเบอร์ก็ได้ขึ้นรถบ้านไปด้วย

ระหว่างทาง ทุกคนยังถือโอกาสกวาดล้างค่ายฮิลลิเชิร์ล (Hilichurl) ไปสองสามแห่ง

หลังจากผ่านไปกว่าสองชั่วโมง ในที่สุดทุกคนก็มาถึงสะพานหน้าเมืองมอนด์สตัดท์

เย่หยุนรู้สึกงงงวยเล็กน้อย

ในเมื่ออิงเจอแอมเบอร์แล้ว ทำไมเธอถึงไม่เจอเวนติกับดวาลิน (Dvalin) ในป่ากระซิบก่อนหน้านี้ล่ะ?

ตามเนื้อเรื่องเดิม อิงต้องเจอดวาลินกับเวนติก่อน แล้วค่อยเจอแอมเบอร์ มันต้องเป็นลำดับแบบนั้นสิ

คิดไปคิดมา เย่หยุนก็เลิกคิดเพราะหาคำตอบไม่ได้จริงๆ

สิ่งที่เย่หยุนไม่รู้ก็คือ เวนติจงใจล่อดวาลินออกไปและไม่ให้ดวาลินปรากฏตัวต่อหน้าเย่หยุน

พูดตามตรง ในความรับรู้ของเวนติ เย่หยุน ฮิเมโกะ และเวลท์ สามคนนี้ไม่ธรรมดาเลยสักนิด

ด้วยความแข็งแกร่งของดวาลิน เขาเกรงว่าดวาลินจะโดนสามคนนี้เก็บเอาน่ะสิ

เพื่อรักษาชีวิตดวาลิน เวนติจึงล่อเขาออกไปล่วงหน้าแล้ว

จุ๊ๆๆ ฉันนี่ช่างเป็นเทพที่ขยันขันแข็งจริงๆ~