เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 100 เจตจำนงกระบี่รึ ? พอดีข้าก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน

ตอนที่ 100 เจตจำนงกระบี่รึ ? พอดีข้าก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน

ตอนที่ 100 เจตจำนงกระบี่รึ ? พอดีข้าก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน


ตอนที่ 100 เจตจำนงกระบี่รึ ? พอดีข้าก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน

เจตจำนงแห่งกระบี่!

หลินยู่ตระหนักได้ถึงเจตจำนงแห่งกระบี่แล้วจริงๆรึ !

เมื่อได้ยินคำพูดที่เย็นชาของหลินยู่ ทุกคนก็รู้สึกถึงลมหายใจอันน่าอัศจรรย์ที่หลินยู่ระบายออกมา

นักเรียนที่มองดูอยู่รอบ ๆ ต่างตกตะลึงทันที!

“นี่...นี่มัน! สมแล้วที่หลินยู่เป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในหลิงหยุนวู่ฟู่   !”

“ใช่ ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ได้แล้ว  !”

“เจตจำนงกระบี่ นับได้ว่าเป็นหนึ่งในแก่นแท้ของวิชาการต่อสู้และนับได้ว่าโดดเด่นที่สุดเลยก็ว่าได้ ดูท่าคราวนี้เจียงเฉินจะเจอกับปัญหาหนักเสียแล้ว!”

เมื่อเห็นเจตจำนงแห่งกระบี่พุ่งออกมาจากหลินยู่ ไม่เพียงแต่นักเรียนที่อยู่รอบๆจะตกใจเท่านั้น

แม้แต่ดวงตาที่สวยงามของเหมิงชิงซูเองก็กลายเป็นตกใจ

เหมิงชิงซูรู้เกี่ยวกับเจตจำนงแห่งกระบี่ดี

ด้วยความสามารถของเธอ ตอนนี้เธอเข้าใจมันเพียงแต่ฝุ่นผงเท่านั้น!

แต่เจตนาจำนงแห่งกระบี่ที่ออกมาจากร่างของหลินยู่นั้นกลับเป็นเจตจำนงแห่งกระบี่ขั้นต้นอย่างสมบูรณ์แล้ว !

ตราบใดที่เขาค่อยๆฝึกฝนมันไปเรื่อยๆ เขาก็จะสามารถก้าวไปถึงแก่นแท้เจตจำนงที่แท้จริง  !

เจตจำนงแห่งกระบี่!

สิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความไร้เทียมทานและพลังอำนาจ!

ใครก็ตามที่เข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ได้พวกเขาล้วนแต่มีความสามารถที่เกือบจะไร้เทียมทานในระหว่างผู้ที่มีระดับการบ่มเพาะเดียวกัน และการที่จะฆ่าคนเหล่านี้ได้ก็เป็นเรื่องยากอย่างมาก  !

เมื่อเห็นเจตจำนงแห่งกระบี่ของหลินยู่ แม้แต่เหมิงชิงซูที่รู้ว่าเจียงเฉินแข็งแกร่งก็ยังไม่สามารถช่วยได้ที่ดวงตางดงามจะปรากฏความกังวลออกมา

“เจ้าก็แค่บังเอิญมีพรสวรรค์เล็กน้อยและเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ได้เท่านั้น !”

“อีกทั้ง... เจตจำนงกระบี่ของเจ้ายังอยู่ในขั้นตื้นเขินและเจตจำนงยังไม่ถูกควบแน่นเป็นรูปร่างด้วยซ้ำ ฉะนั้นมันก็หาใช่ภัยคุกคามอะไรต่อข้าไม่   !”

เมื่อเผชิญหน้ากับเจตจำนงแห่งกระบี่ที่หลินยู่ปลดปล่อยออกมา เจียงเฉินก็ยังคงมีใบหน้าที่สงบ

เขาเหลือบมองไปที่หลินยู่อย่างแผ่วเบา จากนั้นก็หันกลับไปหาเหมิงชิงซูที่อยู่ข้างหลังและกล่าวว่า   "ชิงซู ส่งกระบี่ของเจ้ามาให้ข้าหน่อย   !"

เหมิงชิงซูตกใจเล็กน้อย แต่เธอก็รีบหยิบกระบี่ออกจากข้างเอวและโยนมันให้เจียงเฉิน

เจียงเฉินถือกระบี่ยาวสีเงินของเหมิงชิงซูและถือปลอกกระบี่ที่สวยงามในมืออีกข้างหนึ่ง จากนั้นเสียงก้องเบาๆก็ดังขึ้นในหูของทุกคน

“ข้าเองก็เพิ่งตระหนักได้ถึงเจตจำนงแห่งกระบี่โดยบังเอิญเช่นกันในขณะที่นั่งมองรอยกระบี่ที่อยู่ในหอสัญลักษณ์กระบี่เมื่อครู่!”

“ในเมื่อเจ้าคิดจะใช้เจตจำนงแห่งกระบี่หละก็ ข้าก็จะเผชิญหน้ากับเจ้าด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ที่บังเอิญ   ตระหนักถึงมันได้โดยไม่ตั้งใจเอง  !”

“ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นเองว่าเจตจำนงแห่งกระบี่ที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร  !”

คำพูดจางๆของเจียงเฉินก็ทำให้ทุกคนรอบๆกลายเป็นตกใจและปากของพวกเขาก็อ้าค้างไว้จนเกือบจะยัดไข่เป็ดเข้าไปได้  !

ผู้ชายคนนี้พูดจริงรึ ?  หรือว่าเขาเองก็เข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ด้วยเช่นกัน  !

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังบอกอีกด้วยว่า เขาดันตระหนักถึงมันได้โดยบังเอิญขณะที่เดินเข้าไปในหอสัญลักษณ์บี่ !

นี่….!

ผู้ชายคนนี้คิดว่าเจตจำนงกระบี่คือกระหล่ำปลีที่ขายข้างถนนรึไง ? มันใช่สิ่งที่เขาจะอยากเข้าใจแล้วเข้าใจได้งั้นหรอ  ?

“ฮ่าฮ่า...เจียงเฉิน วันนี้เจ้าเพิ่งเข้าไปในหอสัญลักษณ์กระบี่เป็นครั้งแรกไม่ใช่รึไง ? แต่เจ้ากลับบอกว่าตัวเองตระหนักได้ถึงเจตำจนงแห่งกระบี่แล้วหน่ะรึ ?”

หลินยู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างดูถูก

เจียงเฉินก็ทำเพียงแค่ตอบเบา ๆ “แล้วมันยังไงรึ?”

“เอาล่ะ แสดงให้ข้าดูหน่อยสิว่าเจตจำนงแห่งกระบี่ที่เจ้าดันเข้าใจโดยบังเอิญนั้นเป็นเช่นไร”

หลินยู่ก็ยิ้ม  จากนั้นกระบี่ที่ผสมผสานเข้ากับเจตจำนงกระบี่ของเขาก็ฟันลงไปที่เจียงเฉิน  !

ในชั่วพริบตา แสงกระบี่สีขาวก็พุ่งออกไปที่เจียงเฉิน

กลิ่นอายจิตสังหารที่อัดแน่นอยู่ในลำแสงกระบี่นี้ มันดูราวกับว่าสามารถทะทุทะลวงทุกสิ่งและทำลายทุกอย่างได้ !

เจียงเฉินจ้องมองอย่างสงบไปที่ลำแสงกระบี่ที่มีเจตจำนงกระบี่ของหลินยู่อยู่

และในทันทีที่ดวงตาของเขาหรี่ลง เจตจำนงแห่งกระบี่ที่แข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาจากร่างเจียงเฉิน  !

ทันที ฝ่ามือของเจียงเฉินที่จับกระบี่อยู่ก็ตะหวัดขึ้นเล็กน้อยและคลื่นปราณกระบี่ที่เป็นเหมือนจันทร์เสี้ยวก็พุ่งออกไป !

ในเวลาเดียวกัน เสียงตะโกนอันเยือกเย็นที่ดูแผ่วเบาของเขาก็ดังก้องเข้าไปในหูของทุกคนทันที

“จงบดขยี้มันซะ !”

จบบทที่ ตอนที่ 100 เจตจำนงกระบี่รึ ? พอดีข้าก็ตระหนักได้ถึงมันเช่นกัน

คัดลอกลิงก์แล้ว