ตอนที่ 96 วังชั้นในช่างคับแคบนักถึงได้มาพบกับหลินยู่

ตอนที่ 96 วังชั้นในช่างคับแคบนักถึงได้มาพบกับหลินยู่

ด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบสองครั้ง เจียง้ฉินก็รู้สึกได้ทันทีถึงความเข้าใจที่สำคัญของเจตจำนงกระบี่

ตอนนี้เอง เจียงเฉินก็ตื่นเต้น เขาถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้งให้กับระบบการฝึกบ่มเพาะร้อยเท่า   !

เจตจำนงกระบี่นั้นเป็นหนึ่งในวิชาต่อสู้ที่ทรงพลังที่สุด

แม้แต่ผู้ใช้กระบี่ทั่วไป บางครั้งต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็ยังไม่สามารถเข้าใจถึงเจตจำนงของกระบี่ได้

อย่างไรก็ตาม……

เจียงเฉินกลับทำเพียงเหลือบมองแผ่นหินที่มีรอยดาบอยู่เท่านั้น เขาก็เข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่และประสบความสำเร็จในการตระหนักถึงเจตจำนงแล้ว  !

หากอัจฉริยะผู้ใช้กระบี่ในทวีปเซินหวู่รู้เรื่องนีเหละก็ พวกเขาจะต้องกระอักเลือดตายด้วยความโกรธแน่นอน  !

หลังจากเข้าใจเจตจำนงกระบี่แล้ว เจียงเฉินก็ยังคงสังเกตรอยกระบี่อยู่พักหนึ่ง

เมื่อเขาพบว่าตัวเองไม่ได้ค่าประสบการณ์อีกจากการสังเกตรอยดาบเหล่านั้นอีกแล้ว เขาก็หันหลังเดินออกไปจากหอสัญลักษณ์กระบี่

“ทำไมออกมาเร็วนัก”

เมื่อมองไปยังเจี่ยงเฉินที่เดินออกมาจากหอสัญลักษณ์กระบี่หลังจากที่เขาไปไม่ถึงสิบนาที

ในดวงตาที่สวยงามของเหมิงชิงซูก็อดไม่ได้ที่จะเผยความประหลาดใจออกมา

การตระหนักถึงเจตจำนงนั้นไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในชั่วข้ามคืน

โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนทุกคนที่เข้าไปในหอสัญลักษณ์กระบี่เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับกระบี่พวกเขาจะใช้เวลาเกือบทั้งวันในห้องแห่งนั้น

หากให้เทียบแล้ว คะแนนนักเรียน  10,000 คะแนน นั้นนับว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลย

ในหลิงหยุนวู่ฟู่ นักเรียนชั้นในโดยเฉลี่ยแล้วไม่อาจหาคะแนนนักเรียน 10,000 คะแนนได้ในหนึ่งเดือน

“ตอนนี้ข้าตระหนักได้ถึงเจตจำนงบ้างแล้ว ดังนั้นข้าจึงต้องการกลับไปศึกษาด้วยตัวเอง และไม่จำเป็นต้องเข้าไปในห้องนั้นอีก”

เจียงเฉินกล่าวเบา ๆ

"อะไรนะ?"

ดวงตาที่สวยงามของเหมิงชิงซูก็เบิกกว้างและเธอก็มองไปที่เจียงเฉินด้วยท่าทางเหลือเชื่อ

เธอถึงกับสงสัยว่าหูของเธอมีปัญหาหรือเปล่า!

ผู้ชายคนนี้เพิ่งเข้าไปในห้องนั้นไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ เขาเข้าใจอะไรกัน  ?

เจียงเฉินยิ้มจาง ๆ: "มันเป็นเรื่องปกติสำหรับข้าไม่ใช่รึไงที่สามารถตระหนักwfhถึงเจตจำนงแห่งกระบี่ที่บรรพบุรุษหลิงหยุนวู่ฟู่ทิ้งไว้หน่ะ "

ปกติ?

เป็นเรื่องปกติกับผีเจ้าอ่ะสิ

ตอนนี้เอง……

แม้แต่เหมิงชิงซูที่เฉยเมยมาตลอดก็ช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกประสาท !

เหมิงชิงซูเข้าไปในหอสัญลักษณ์กระบี่เป็นสิบครั้งแล้วเพื่อทำความเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่

แต่ถึงกระนั้น นางกลับเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่ได้เพียงเสี้ยวฝุ่นเท่านั้น

แต่ชายผู้นี้ที่อยู่ข้างหน้านาง  เขาเข้าไปในห้องสัญลักษณ์กระบี่เป็นครั้งแรกและอยู่ในห้องสัญลักษณ์กระบี่เพียงสิบนาทีเท่านั้น เมื่อเขาออกมาก็มาบอกว่านางว่าเขาเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่แล้ว !

นี่...  นี่มันใช่เรื่องซะทีไหนกัน !

“เจียงเฉิน!”

ในขณะที่เจียงเฉินกำลังคุยอยู่กับเหมิงชิงซู จู่ๆเสียงที่เย็นชาก็ดังเข้ามาในหูของเขา

เสียงฉับพลันนี้ทำให้เจียงเฉินแปลกใจเล็กน้อย

เขาหันหน้าไปและเห็นชายหนุ่มร่างผอมเพรียมคนหนึ่งกำลังเดินมาที่หอสัญลักษณ์กระบี่

เมื่อมองไปที่ชายหนุ่มตรงหน้า เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่คือหลินยู่ อัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองคังซานและตอนนี้ก็มีถูกจัดอยู่ในรายชื่ออันดับสามของหลิงหยุนวู่ฟู่   !

เจียงเฉินไม่คิดเลยว่าเขาจะได้มาเจอกับหลินยู่ทันทีหลังจากที่เขามายังวังชั้นในได้ไม่นาน

ดูเหมือนว่าเส้นทางที่คับแคบแห่งนี้จะทำให้ศัตรูทั้งสองได้พบกัน   !

“เจียงเฉิน ข้ากำลังจะไปหาเจ้าพอดี แต่ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะส่งตัวเองมาถึงที่เองแบบนี้ นี่ช่วยประหยัดเวลาให้ข้าได้มากเชียวหละ”

หลินยู่จ้องไปที่เจียงเฉินอย่างเย็นชา ทั้งร่างของเขาปกคลุมด้วยจิตสังหารทันที!

"งั้นรึ?"

เจียงเฉินก็ทำเพียงเหลือบมองหลินยู่อย่างแผ่วเบาและพูดอย่างภาคภูมิใจ: "ไหน... ไหน... ตอนนี้ข้าก็ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว ขอข้าดูหน่อยสิว่าเจ้าจะทำอะไรได้ ?"