ตอนที่ 92 ข้าเบื่อที่จะอยู่คฤหาสน์ชั้นนอกแล้ว ข้าไปหาอะไรเล่นที่คฤหาสน์ชั้นในดีกว่า
ตอนที่ 92 ข้าเบื่อที่จะอยู่คฤหาสน์ชั้นนอกแล้ว ข้าไปหาอะไรเล่นที่คฤหาสน์ชั้นในดีกว่า
ตอนที่ 92 ข้าเบื่อที่จะอยู่คฤหาสน์ชั้นนอกแล้ว ข้าไปหาอะไรเล่นที่คฤหาสน์ชั้นในดีกว่า
เสียงที่ดังขึ้นอย่างฉับพลันนี้ทำให้เหมิงตงซิงสะดุ้งเล็กน้อย
เขามองไปที่ต้นตอของเสียงและก็เห็นพี่สาวของตัวเอง เหมิงชิงซู เดินออกมาจากลานบ้าน
“พี่สาว ท่านสบายดีไหม?”
เหมิงตงซิงมองไปยังเหมิงชิงซูที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา และแววตาของความสุขก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
“แล้วข้าต้องเป็นอะไรงั้นรึ ?!”
เหมิงชิงซูถอนหายใจออกมาอย่างเย็นชา: "ตราบใดที่เจ้าไม่สร้างปัญหาให้ข้า ก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับข้าหรอก !"
“พี่สาว ข้าได้ยินพวกเขาพูดว่า ท่านเป็นสาวใช้ของเจียงเฉินแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?”
เหมิงตงซิงก็จ้องไปที่เจียงเฉินอย่างดุร้าย "เขาใช้แผนการและกลอุบายบางอย่างเพื่อหลอกลวงท่านใช่หรือไม่ ? ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ข้าเหมิงตงซิง จะไม่มีวันปล่อยเขาไปแน่ !"
“นี่เป็นความตั้งใจของข้าเอง มันคือธุระของข้าและข้าก็ไม่ต้องการให้เจ้ามายุ่ง”
เหมิงชิงซูพูดอย่างเฉยเมยว่า "ในเมื่อเจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับรวมปรารได้แล้ว เจ้าก็ควรไปที่อาคารหลิงหยุนและยื่นเรื่องขอเข้าเป็นศิษย์ชั้นในให้เร็วที่สุดซะ ไ่มฝช่วิ่งมาที่นี่เพื่อสร้างความอับอายให้ข้า !"
เหมิงตงซิงมองไปที่เหมิงชิงซูด้วยท่าทางที่เหลือเชื่อ: "พี่สาวมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมท่าน ... "
"หยุด!"
เหมิงชิงซูขัดจังหวะคำพูดของเหมิงตงซิงโดยตรง
แล้วเธอก็ขมวดคิ้ว “เหมิงตงซิง เจ้าคงปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ? ถึงได้ไม่เชื่อฟังข้าเช่นนี้?”
“เจียงเฉิน เจ้าอย่าได้คิดรังแกพี่สาวข้าเด็ดขาดเลยนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพี่สาวของข้าแล้วหละก็ แม้ว่าต้องแลกด้วยชีวิต ข้าเหมิงตงซิง ก็จะไม่ปล่อยเจ้าไปอย่างแน่นอน !”
เมื่อเห็นความโกรธของเหมิงชิงซู เหมิงตงซิงก็มองไปที่เจียงเฉินอย่างดุร้ายอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็หันหลังจากไป
“เจียงเฉิน ขอบคุณเจ้ามาก”
หลังจากที่เหมิงตงซิงจากไป เหมิงชิงซูก็มองไปที่เจียงเฉินที่อยู่ข้างๆเธอด้วยดวงตางดงามที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ
นี่เป็นสิ่งที่ออกมาจากใจของเธอจริงๆ เ
ร่างกายไท่หยินสิ้นหวังนั้นได้รบกวนเธอมาเป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว แต่เจียงเฉินก็ได้ช่วยแก้ไขมันอย่างง่ายดาย
“ตอนนี้คุเจ้าเป็นสาวใช้ของข้าแล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่ข้าจะช่วยเจ้า”
เจียงเฉินโบกมือ จากนั้นก็ลูบคางและพูดว่า“ชีวิตในคฤหาสน์ชั้นนอกดูน่าจะเบื่อไปหน่อย ข้าเองก็ควรไปหาความสนุกที่คฤหาสน์ชั้นในบ้างดีไหม ?”
“เจ้าสมควรเข้าไปที่คฤหาสน์ชั้นในจริงๆ เพราะเหล่าศิษย์ในคฤหาสน์ชั้นในนั้นไม่เพียงแต่จะมีทรัพยากรให้ฝึกฝนมากขึ้นเท่านั้น แต่พวกเขายังมีมรดกแท้จริงที่บรรพบุรุษของสถาบันฝึกต่อสู้หลิงหยุนทิ้งไว้ให้อีก”
“ยกตัวอย่างเช่น ที่คฤหาสน์ชั้นในของหลิงหยุนวู่ฟู่นั้นจะมีห้องโถงที่มีสัญลักษณ์รูปดาบอยู่ ห้องแห่งนี้มีไว้เพื่อให้นักเรียนของคฤหาสน์ชั้นในเข้าไปฝึกฝน มันสามารถเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับ เจตจำนงแห่งดาบ ได้!”
“ที่สำคัญกว่านั้น งานฮุ่ยหวู่ทั้งเก้าแห่งของอาณาจักรต้าเซี่ยเองก็กำลังจะถูกจัดขึ้นในอีกไม่ช้า มีเพียงแต่เจ้าต้องเป็นนักเรียนชั้นในเท่านั้น เจ้าจึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมงานฮุ่ยหวู่ระหว่างเมืองทั้งเก้าได้”
“และผู้ที่โดดเด่นที่สุดในงานฮุ่ยหวู่นี้เท่านั้น ที่จะสามารถเข้าไปเป็นนักเรียนของสถาบันวิชาต่อสู้หยานหวง ซึ่งดินแดนสักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาจักรต้าเซี่ยได้ ถึงตอนนั้นเราจะได้เข้าสู่โลกกว้างอย่างแท้จริง ”
ตอนนี้เอง เหมิงชิงซูที่อยู่ข้างๆเจียงเฉินก็พูดขึ้น
“โอ้?”
เจียงเฉินเริ่มสนใจในทันที: "ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าก็คงต้องไปที่หอหลิงหยุนและยื่นเรื่องเป็นนักเรียนชั้นในเสียแล้ว "
หลังจากที่เจียงเฉินพูดจบ เขาและเหมิงชิงซูก็เดินไปที่หอหลิงหยุนของหลิงหยุนวู่ฟู่
ในหลิงหยุรวู่ฟู่นั้น หากนักเรียนจากคฤหาสน์นอกสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับรวมปราณได้พวกเขาก็จะถูกเลื่อนไปเป็นนักเรียนชั้นใน ซึ่งเป็นการประเมินที่ค่อนข้างง่าย
เมื่อเจียงเฉินและเหมิงชิงซูมาถึงหอหลิงหยุน พวกเขาก็เห็นคนจำนวนมากกำลังล้อมสถานที่แห่งนี้อยู่
รวมถึงน้องชายของเหมิงชิงซู เหมิงตงซิงเองก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน
“เจียงเฉิน ดูเหมือนว่าเจ้าเองคิดจะเข้าไปยังคฤหาสน์ชั้นในเหมือนกันสินะ?”
เมื่อเห็นเจียงเฉินเดินมาพร้อมกับพี่สาวของเขา เหมิงตงซิงก็อดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา
"ใช่!"
เจียงเฉินก็ทำเพียงแค่ตอบและยิ้มจาง ๆ: "คฤหาสน์ชั้นนอกนั้นน่าเบื่อเกินไป ดังนั้นข้าว่าจะไปหาอะไรเล่นที่คฤหาสน์ชั้นในดูสักหน่อย!"
ทันทีที่เจียงเฉินพูดเช่นนี้ สายตานับไม่ถ้วนรอบตัวเขาก็ล้วนจ้องมองมาที่เขา...