ตอนที่ 73 ไม่มีใครหยุดข้าไม่ให้ฆ่าเจ้าได้ !

ตอนที่ 73 ไม่มีใครหยุดข้าไม่ให้ฆ่าเจ้าได้ !

อาคมฟ้าคำราม

เป็นอาคมระดับ 3 ขั้นกลาง และเป็นอาคมที่ใช้เพื่อโจมตี

หลังจากที่อาคมนี้ถูกเปิดใช้งาน เมฆบนท้องฟ้าก็จะถูกกระตุ้นและสายฟ้าที่ทรงพลังก็จะฟาดลงมา

พลังในการโจมตีของอาคมนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่านักรบขั้น 4 ระดับก่อกำเนิดเลย !

และสิงโตปีศาจหิมะที่อยู่ข้างหน้าเขาก็เพิ่งก้าวขึ้นสู่ระดับสามเท่านั้น อีกทั้งยังถูกอาคมสามจือตัดกำลังไปชั่วขณะหนึ่งอีกด้วย ซึ่งนั่นก็ทำให้มันสูญเสียพลังไปถึง20-30% แล้ว

และตอนนี้เมื่อมันถูกอาคมฟ้าคำรามของเจียงเฉินฟาดเข้าใส่ ทันทีพลังชีวิตของมันก็เหลือน้อยไปกว่าครึ่ง

“ชิงซู ไปจัดการมันกับข้า  !”

เขาสั่งเหมิงชิงซูโดยตรงและก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที จากนั้นก็กระแทกเท้าของเขาลงใส่หัวของสิงโตปีศาจหิมะโดยตรง

ฆ่ามันตอนที่กำลังอ่อนแออยู่!

ตอนนี้เจียงเฉินไม่แม้แต่จะปล่อยโอกาสให้สิงโตปีศาจหิมะได้หายใจ

เหมิงชิงซูเองก็ไม่ลังเล

เธอกวัดแกว่งดาบยาวออกไป จากนั้นกลิ่นอายดาบที่คมชัดก็ตัดผ่านอากาศและเจาะเข้าที่ดวงตาของสิงโตปีศาจหิมะ

ภายใต้การโจมตีอันรุนแรงของทั้งสอง

สิงโตปีศาจหิมะก็คำรามออกมาอย่างไม่พอใจและในที่สุดมันก็ล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง

สิงโตปีศาจหิมะ สัตว์อสูรระดับ 3... ถูกฆ่าตายแล้วงั้นรึ?

เมื่อเห็นฉากที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

เย่ชิงซวนก็ใช้เวลานานกว่าจะฟื้นจากอาการตกตะลึงได้

“ผู้ชายคนนี้ช่างเป็นคนที่น่ากลัวนัก”

เย่ชิงซวนถึงกับพูดไม่ออกเลย

แม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเจียงเฉินนั้นทรงพลังและยอดเยี่ยมขนาดไหน!

แต่เธอก็ยังคิดไม่ถึงว่าเจียงเฉินจะน่ากลัวเช่น

สิงโตปีศาจหิมะที่อยู่ข้างหน้าเธอนั้นเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 จริงๆ ซึ่งมันเทียบได้กับตัวตนทรงพลังที่อยู่ระดับก่อกำเนิดเลยด้วยซ้ำ

แต่สัตว์อสูรที่ทรงพลังเช่นนั้นกลับถูกเจียงเฉินฆ่าตายอย่างง่ายดาย

นี่เป็นสิ่งที่ไม่อาจสรรหาคำพูดใดมาอธิบายได้

สัตว์ร้ายตัวนนี้ถูกฆ่าตายอย่างทรมาน

หลังจากจัดการสิงโตปีศาจหิมะและจัดระเบียบของที่เก็บได้เสร็จแล้ว เจียงเฉินและคนอื่นๆก็เดินเข้าไปในหุบเขา

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงถ้ำที่สิงโตปีศาจหิมะอาศัยอยู่

เจียงเฉินเหลือบมองออกไปและก็พบว่ามีสระน้ำขนาดเล็กที่มีขนาดน้อยกว่าหนึ่งเมตรอยู่ตรงมุมที่ลึกที่สุดของถ้ำ

ที่ผนังด้านบนของสระน้ำขนาดเล็ก มีหินงอกย้อยสีขาวขุ่นสองแท่งห้อยลงมาในอากาศและมีของเหลวสีขาวราวคริสตัลกำลังหยดลงมาทีละหยด

น้ำนมจิตวิญญานหน่อไม้สวรรค์!

ดวงตาของเจียงเฉินก็เป็นประกาย และเขาก็รีบเดินไปเก็บมันทันที

ทั้งสามคนใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการรวบรวมน้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์ที่อยู่ในบ่อเล็กๆ

หลังจากรวบรวมน้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์เสร็จแล้ว เจียงเฉินและคนอื่นๆก็กำลังจะจากไป

แต่จู่ๆก็มีเสียงดังมาจากนอกถ้ำ

“พี่เล่ย น้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์อยู่นี่”

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ร่างหลายร่างก็ค่อยๆเดินเข้ามาจากทางเข้าถ้ำ

ในบรรดาคนกลุ่มนี้ เจียงเฉินยังพบร่างที่คุ้นเคยอยู่ร่างหนึ่ง ซึ่งเขาก็คือเด็กหนุ่มผมสีม่วงที่เคยถูกสิงโตปีศาจหิมะไล่ตามก่อนหน้านี้นั่นเอง!

“เจ้าหนู ส่งน้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์มา แล้วไสหัวไปซะ  !”

เด็กชายผมสีม่วงเหลือบมองไปยังสระน้ำเล็กๆที่ว่างเปล่าและเสียงที่หยิ่งผยองก็ดังขึ้น

“เจ้าเป็นใคร ทำไมข้าต้องส่งน้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์ให้เจ้ากัน  ?”

“เจ้าถูกสิงโตปีศาจหิมะไล่ล่าอยู่แท้ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเรา สุนัขเช่นเจ้ามีหรือจะรอดได้?”

“ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้แท้ๆ แต่นอกเจ้าจะไม่สำนึกบุญคุณแล้ว ตอนนี้เจ้ายังจะพาคนมาแย่งชิงน้ำนมจิตวิญญานหน่อไว้สวรรค์ของข้าอีก ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก   !”

ใบหน้าของเจียงเฉินก็เย็นลงและดวงตาของเขาก็จ้องไปที่เด็กชายผมสีม่วงด้วยเจตนาฆ่าฟันที่เย็นยะเยือก

“ข้าบอกเลยว่าเจ้าทำให้ข้าโกรธแล้วจริงๆ”

“ดังนั้น …. วันนี้ !ไม่ว่าใครก็ไม่อาจหยุดข้าไม่ให้ข้าเจ้าได้  !”