ตอนที่ 51 กลุ่มโลหิตอสูร คารวะนายท่าน

ตอนที่ 51 กลุ่มโลหิตอสูร คารวะนายท่าน

ซูชายอมจำนนด้วความจริงใจ และเจียงเฉินเองก็ไม่ได้ลงมือฆ่าเขา

ความชั่วร้ายของเลือดนี้ก็คือการเป็นปรมาจารย์ของ Yuqi แปดเท่า

ถ้ามีคนที่แข็งแกร่งคอยปกป้องตระกูลเจียงไว้ ฐานะของตระกูลเจียงในเมืองคังซานก็จะมั่นคงดั่งภูเขาไท่ซาน

“ยุบกลุ่มโลหิตอสูรซะ แล้วบอกให้คนที่เหลืออยู่ของเจ้าขนของทั้งหมดที่กลุ่มพวกเจ้ามีไปยังเมืองคังซาน ข้าจะไปรอเจ้าอยู่ที่นั่น  ”

หลังจากที่เจียงเฉินควบคุมซูชาไว้ด้วยวิชาลับบางอย่างเขาก็หันไปสั่งซูชาโดยตรงแล้วหันหลังลับหายไป

ย้อนกลับไปที่เมืองคังซาง เจียงเฉินเห็นเจียงขุยกำลังนวบรวมคนในตระกูลจำนวนมากมาที่ประตูเมืองอยู่

รอบ ๆ มีผู้คนมากมายกำลังมองเจียงขุยและพวกเขาก็กำลังคุยกันนวนมากเฝ้าดูเจียงกุยและพวกเขากำลังพูดคุยกัน

“เฮ้ เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆตระกูลเจียงถึงได้มารวมตัวกันที่นี่?”

“เจ้าไม่รู้หรอกรึ กลุ่มโลหิตอสูรได้ยึดสวนยาของตระกูลเจียงที่อยู่บนเขาซวนชางไป  ”

“ห๊ะ ! อย่าบอกนะว่าตระกูลเจียงวางแผนจะไปทำสงครามกับกลุ่มอสูรโลหิต   ?”

“ลุบขุย ท่านทำอะไรอยู่หน่ะ”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะก้าวออกไปและคุยกับเจียงขุย

“อาจารย์เฉิน กลับมาแล้วเหรอ?”

เจียงขุยมองไปที่เจียงเฉินที่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นด้วยความตกตะลึง

“อาจารย์เฉิน ท่านไปที่ภูเขาซวนชางคนเดียว ข้ากังวลว่าท่านจะเผชิญหน้ากับศัตรูจำนวนมาก ดังนั้นข้าจึงรวบรวมคนของเรามาและวางแผนจะไปช่วยท่าน  ”

แม้ว่าเจียงเฉินจะปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขาอย่างน่าประหลาดใจ แต่เจียงขุยก็ที่ฟื้นสติได้อย่างรวดเร็วก็พูดกับเจียงเฉิน

แต่เจียงเฉินก็ทำเพียงโบกมือและพูดว่า "อย่าลำบากเลย แล้วก็ท่านช่วยส่งคนไปดูแลสวนยาอีกครั้งที"

อะไรนะ?

เมื่อเจียงขุยได้ยินคำพูดของเจียงเฉนเขาก็ตกตะลึงอีกครั้ง   : "อาจารย์เฉิน ท่านหมายความว่าไง   "

เจียงเฉินก็ยิ้มจางๆ: "กลุ่มโลหิตอสูรถูกข้าจัดการแล้ว ไม่ต้องกังวล ส่งคนของเราไปดูแลสวนยาเถอะ  "

อะไรนะ!?

ตามคำพูดของเจียงเฉิน ไม่เพียงแต่ทำให้เจียงขุยเท่านั้นที่ตกใจ

“เดี๋ยวก่อนนะ…. เป็นเรื่องจริงงั้นรึ ? เด็กคนนั้นจัดการกลุ่ทโลหิตอสูรได้จริงๆงั้นรึ?”

สำหรับกลุ่มโลหิตอสูรนั้นแทบไม่มีใครในเมืองคังซานที่ไม่รู้จัก

กลุ่มคนเหล่านี้ชั่วร้ายและแข็งแกร่งเป็นอย่างมากว่ากันว่าหัวหน้ากลุ่มซูชานั้นเป็นผู้ที่มีระดับการบ่มเพาะขั้นที่8ขอบเขตรวมปราณ

ในเมืองคังซานแห่งนี้ นอกจากเจียงวู่หยาซึ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้อีก

แม้ว่า เจียงเฉิน จะเปลี่ยนจากขยะไปเป็นตัวตนที่เหลือยิ่งกว่าหลิยหยางอัจฉริยะคนแรกของเมืองคังซานแล้วก็ตาม

แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่นายน้อยผู้นี้จะสามารถจัดการกับกลุ่มโลหิตอสูรได้ใช่หรือไม่  ?

ตอนนี้เอง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังก้องมาจากเส้นทางที่อยู่นอกเมืองคังซาน

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่กลุ่มหนึ่งก็ควบม้ามาที่เมืองคังชาน

“ดูนั่น นั่นพวกโลหิตอสูรไม่ใช่รึไง ทำไมจู่ๆพวกมันถึงได้มาที่เมืองคังซานกัน   ?”

“หะ...ห๊า !! นั่นมันหัวหน้ากลุ่มอสูรโลหิตไม่ใช่รึไง ทำไมหัวหน้ากลุ่มผู้ชั่วร้ายคนนั้นถึงได้มาที่นี่ด้วยตัวเองได้  ”

“ต้องเป็นเจียงเฉินแน่ที่ทำให้กลุ่มโลหิตอสูรโกรธ ดังนั้นพวกมันจึงพาคนมาจัดการเมืองคังซาน  ”

“สาวกตระกูลเจียง เตรียมต่อสู้!”

เมื่อเห็นสิ่งนี้เจียงขุยก็รีบตะโกนใส่เหล่าคนของตระกูลเจียงที่อยู่ข้างหลังเขาอย่างรวดเร็ว และการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง

“ลุงขุย ท่านอย่ากังวลไป พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาอะไร”

เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เจียงขุยก็ผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะเข้าใจความหมายในคำพูดของเจียงเฉิน กลุ่มโลหิตอสูรก็ได้มาถึงประตูเมืองแล้ว

ซูชาพลิกตัวและลงจากหลังม้า จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงตรงหน้าเจียงเฉินภายใต้สายตาอันเหลือเชื่อนับไม่ถ้วนของผู้คน

“โลหิตอสูร คารวะนายท่าน  !”