ตอนที่ 38 แม้แต่ปรมจารย์ระดับ 6 ก็ยังตกตะลึง

ตอนที่ 38 แม้แต่ปรมจารย์ระดับ 6 ก็ยังตกตะลึง

หยานชิงซวนโกรธเป็นอย่างมาก

นักเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีอยู่ด้วยกัน 9 ระดับ

ระดับ 1-3 คือนักเล่นแร่แปรธาตุสามัญ ระดับ3-6คือนักเล่นแร่แปรธาตุ  ส่วนระดับ 7 ขึ้นไปนั้นคือนักแปรธาตุระดับสูง

ในฐานะยอดฝีมือด้านการเล่นแร่แปรธาตุระดับที่ 6 ความปรารถนาตลอดทั้งชีวิตของหยานชิงซวนก็คือการสามารถก้าวข้ามเส้นทางของนักเล่นแร่แปรธาตุไปเพื่อเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงที่เหนือกว่าระดับ 7  !

อย่างไรก็ตามเขานั้นอยู่จุดสูงสุดของการหลอมยาในอาฯาจักรเซี่ยอันยิ่งใหญ่แล้ว

ในอาณาจักรต้าเซี่ยแห่งนี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถคุยกับเขาเรื่องการเล่นแร่แปรธาตุได้

และสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ หยานชิงซวนติดอยู่ที่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 6 เท่านั้น เขาติดอยู่ระดับนี้มานานแล้วก็ยังทะลวงผ่านไปไม่ได้

ในที่สุดเขาก็ได้พบกับใครบางคนที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจในการเล่นแร่แปรธาตุให้กับเขาได้ แต่ไป๋จี้ซวนกลับขับไล่เขาไปอย่างงั้นหน่ะรึ ?

นี่จะไม่ให้หยานชิงซวนโกรธได้ยังไง?

“ไป๋จี้ซวน เจ้าข่างโอหังนัก  ”

“เจ้ากล้ามาจากไหนกันถึงได้ขับไล่แขกผู้มีเกียรติของข้าออกไปจากจวนชิงซวนแห่งนี้?”

“ดูเหมือนว่าจวนชิงซวนของข้าคงไม่อาจทนรับความโอหังของเจ้าไว้ได้แล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ !”

ใบหน้าของไป๋จี้ซวนก็เปลี่ยนเป็นสีเทาในทันที การแสดงออกราวกับสูญสิ้นราวกับว่าเขาได้สูญเสียวิญญานทั้งหมดไปแล้ว

“เจียงเฉิน เจ้ามาทำอะไรที่นี่รึ”

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงตกใจดังขึ้นที่ลานบ้าน

เจียงเฉินก็เหลือบไปมองและก็พบกับซูหลิงเซียงที่เดินออกมาจากบ้าน

เจียงเฉิน?

หยานชิงซวนก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อ

เขามองไปที่ซูหลิงเซียงด้วยท่าทางประหลาดใจ: "สาวน้อยหลิงเซียง สหายตัวน้อยของเขาคนนี้ไม่ใช่อัจฉริยะในการเล่นแร่แปรธาตุที่เจ้าพบเจอในชั้นเรียนระดับทองแดงหรอกรึ  ?"

“ถูกต้องแล้วอาจารย์ เขาคือเจียงเฉินผู้เป็นอัจฉริยะที่มีความสามารถในการเล่นแร่แปรธาตุมากที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมาในชีวิต  ”

ซูหลิงเซียงพูดอย่างรวดเร็ว: "ด้วยคุณสมบัติของเขา เขาสามารถเป็นศิษย์ส่วนตัวของท่านได้และยังสามารถสืบทอดสิ่งที่ท่านเรียนรู้มาตลอดทั้งชีวิตได้อีกด้วย  "

“สาวน้อยหลิงเซียง เจ้าอย่าทำให้ข้าอับอายเลย ข้าไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นอาจารย์ของสหายคนนี้หรอก ”

หยานชิงซวนหัวเราะอย่างโง่เขลา: "เจ้าก็ได้หยินหนิว่าสหายน้อยเจียงเฉินคนนี้เป็นคนเตือนเราว่าการใช้ผลจิตวิญญานน้ำแข็งเขียวนั้นเป็นสิ่งที่ผิด"

อะไรนะ?

ดวงตาที่สวยงามของซูหลิงเซียงก็แสดงออกว่าเหลือเชื่อ

นางมองไปที่เจียงเฉินด้วยความตกตะลึง  : "เจียงเฉิน เจ้ารู้ได้ยังไงว่าผลจิตวิญญานน้ำแข็งเขียวนั้นคือข้อผิดพลาด ? เจ้ามีเม็ดยาฟื้นชีวิตที่สมบูรณ์แล้วงั้นรึ ?  "

“ยาฟื้นชีวิตเป็นยาฉีตันโบราณที่สามารถเพิ่มอายุขัยได้ มันหายสาบสูญไปนานแล้ว ดังนั้นข้าจะมีเม็ดยาฟื้นชีวิตที่สมบูรณ์ได้ยังไงกัน ?”

เจียงเฉินส่ายหัวและหัวเราะ จากนั้นเขาก็เอายาฟื้นชีวิตไม่สมบูรณ์ให้ซูหลิงเซียงดู

“ตอนที่ข้ามาถึง พี่ชายไป๋ก็ได้ทดสอบว่าข้านั้นมีคุณสมบัติพอจะพบอาจารย์ของเขาหรือไม่  ”

"ดังนั้น เขาจึงให้เม็ดยาฟื้นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แก่ข้ามาและบอกให้ข้าทำมันให้สมบูรณ์  "

“และหลังจากที่ข้าสังเกตดูมันสักครู่ ข้าก็รู้ได้ว่าต้องทำยังไงกับมัน”

“…”

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฉิน

แค่สังเกตดูคืออะไร?

เจ้าไม่เห็นหรือว่าข้ากับอาจารย์นั้นได้ค้นคว้าสูตรของยานี้กันมาหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถหลอมเม็ดยาฟื้นชีวิตที่สมบูรณ์ขึ้นมาได้เลย

แต่เจ้าที่เพิ่งได้เม็ดยาไม่สมบูรณ์ไปกลับรู้วิธีได้หลังจากมองมันครั้งเดียวเนี่ยนะ…

แม้แต่ซูหลิงเซียงที่รู้อยู่ว่าเจียงเฉินน่ากลัวเพียงใดก็ยังตกตะลึง เธอไม่คิดเลยว่าเจียงเฉินจะมีความสามารถที่น่าสะพรึงกว่าที่เธอคิดไว้มาก

เด็กคนนี้น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

“สหายน้อยเจียงเฉิน งั้นก็แปลว่าตอนนี้เจ้ารู้สูตรยาฟื้นฟูชีวิตที่สมบูรณ์แล้วใช่หรือไม่  ?”

ตอนนี้แม้แต่หยานชิงซวน ปรมาจารย์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุระดับ 6 ก็ยังอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

เจียงเฉินเพียงพยักหน้า  “ก็เกือบใช่”

หยานชิงซวนถอนหายใจออกมา

การเล่นแร่แปรธาตุนั้นสืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสูตรในการเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีอยู่เท่าไหร่และก็ยังมีอีกหลายสูตรมากที่ยังไม่สมบูรณ์

แต่ทว่าเด็กที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้กลับสามารถบอกสูตรยาที่สมบูรณ์แบบได้ด้วยการมองดูเท่านั้น  !

นี่...ช่างเป็นตัวตนที่อยู่ค้ำฟ้าอย่างแท้จริง