ตอนที่ 33 เจ้าป่วยอยู่นะ เจ้าต้องได้รับการรักษา!

ตอนที่ 33 เจ้าป่วยอยู่นะ เจ้าต้องได้รับการรักษา!

เมื่อเจียงเฉินมองไปที่เหมิงชิงซู เธอก็สัมผัสได้และมองกลับไปที่เจียงเฉินโดยตรง

ทันทีที่เธอเห็น ร่างของเธอก็ขยับ เธอลอยลงมาจากสิงโตหินและลงมายืนตรงหน้าเจียงเฉิน

ในเวลาเดียวกัน เสียงเย็นชาของเธอก็ดังขึ้นในหูของทุกคนในทันที

"เจ้าคือ เจียงเฉิน ที่ทำร้ายเหมิงตงซิงร้องชายของข้าใช่หรือไม่?"

ทันทีที่เหมิงชิงซูพูดจบ บริเวณโดยรอบก็เกิดเสียงดังขึ้นทันที

“ข้าว่าแล้ว เหมิงชิงซูจะต้องกำลังรอเจียงเฉินอยู่แน่ๆ ”

“ข้าได้ยินมาว่า เหมิงชิงซู นั้นห่วงใยน้องชายของเธอเป็นอย่างมาก และเด็กคนนี้เอาชนะเหมิงตงซิงได้เมื่อเช้านี้ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เหมิงชิงซูจะมาหาเขา ”

“ฮ่าฮ่า... เหมิงชิงซูเป็นอัจฉริยะอันดับสองในรายชื่อหลิงหยุนเชียวนะ เด็กคนนี้ถึงคาดแล้ว!”

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนต่างมองไปทางเจียงเฉิน

บางคนดูถูกเหยียดหยาม บางคนเสียใจและเห็นอกเห็นใจ

เจียงเฉินไม่ได้ตอบกลับคำพูดของเหมิงชิงซูแต่อย่างใด เขาเพียงมองไปที่เธอและพูดอย่างจริงจัง   "คนงาม ตอนนี้เจ้ากำลังป่วยอยู่ เจ้าต้องได้รับการรักษา !"

อะไรนะ?

ทันทีที่เจียงเฉินกล่าวเช่นนี้ นักเรียนทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ก็ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์!

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเมื่อเจียงเฉินเผชิญหน้ากับเหมิงชิงซูประโยคแรกที่เขาจะพูดก็คือ เธอกำลังป่วยอยู่  !

นี่...นี่มันเกินไปไหม เขากล้าเกินไปรึเปล่า  ?

“เจ้ายังกล้าพูดอีกหรือ”

ใบหน้าของเหมิงชิงซูเย็นชา และดวงตาที่สวยงามของเธอก็เผยให้เห็นออร่าสังหารอันเยือกเย็นจนทำให้อากาศโดยรอบดูเหมือนจะเย็นลงทันที

เจียงเฉินยิ้มอ่อนตอบกลับ จากนั้นภายใต้สายตานับไม่ถ้วนเขาเดินตรงไปที่ เหมิงชิงซู

“เหมิงเหม่ยเหม่ย เจ้าสมควรจะเกิดในวันที่ 1 กรกฎาคม ตั้งแต่เจ้าเกิด ทุกๆครั้งที่ถึงวันเกิดของเจ้า เจ้าจะตกอยู่ในอาการทุกข์ทรมานใช่หรือไม่ ”

เจียงเฉินเดินมาใกล้ๆและกระซิบข้างหูของเหมิงฉิงชูด้วยเสียงที่มีแต่เธอได้ยินเท่านั้น

เหมิงชิงซูนั้นกำลังจะลงมือ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฉิน ใบหน้าอันงดงามของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

ฝ่ามือของเธอที่เพิ่งขยับตัวกลายเป็นแข็งทื่อฉับพลัน

"เจ้ารู้ได้ยังไง  ?"

เหมิงชิงซูจ้องที่เจียงเฉินเขม็งด้วยดวงตาอันงดงามของเธอ

มีคนไม่เกินสามคนในหลิงหยุนวู่ฟู่ที่รู้เกี่ยวกับปัญหาทางในร่างกายขของเธอ

แล้วผู้ชายคนนี้รู้ได้ยังไงกัน?

“ข้ารู้มากกว่าที่เจ้าคิดเสียอีก ”

มุมปากของ เจียงเฉิน เปลี่ยนไปเล็กน้อย: "ข้ารู้ด้วยว่าตั้งแต่เจ้าอายุสิบหก เจ้าก็จะตกอูย่ในอาหารทุกข์ทรมานทุกวันแรกของเดือน  น"

“เจ้ารู้สาเหตุไหม?”

ใบหน้าที่สวยงามของเหมิงชิงซูก็ปรากฏความตกใจในที่สุด

"แน่นอน "

เจียงเฉิน ยิ้มอย่างมั่นใจ และเสียงจาง ๆ ก็ดังขึ้นโดยตรงในหูของ เหมิงชิงซู

“เจ้ามีร่างกายไท่หยินอันสิ้นหวัง มันเป็นร่างกายที่มีเอกลักษณ์พิเศษสำหรับการฝึกบ่มเพาะและเป็นร่างกายที่แม้แต้สวรรค์ยังต้องอิจฉา”

"แต่ผู้ที่มีร่างกายไท่หยินนี้มักจะมีอายุไม่เกินสิบเจ็ดปี  "

“เพราะในวันเกิดตอนอายุสิบเจ็ดของเจ้า เจ้าจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลยหลังจากหลับใหลไป !”

เหมิงชิงซูไม่ได้คิดจะมาฝึกวิชาที่คฤหาสน์หลิงหยุนแต่อย่างใด

เธอมาที่หลิงหยุนวูู่ฟู่ก็เพื่อเข้าใกล้หยาทฉิงซวนซึ่งเป็นนักหลอมยาผู้ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเซี่ย เธอต้องการถามเขาเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเธอ

และคำพูดของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ก็คล้ายๆกับการวินิจฉัยของหยานฉิงซวน

แต่ทว่าชายหนุ่มคนนี้กลับสามารถอธิบายราบละเอียดได้มากกว่า โดยเฉพาะการที่เขาบอกชื่อของอาการนี้ได้ วึ่งมันเรียกว่า ร่างไท่หยินสิ้นหวัง !

“ร่างกายแห่งโชคชะตา ร่างไท่หยินนั้น มีเพียงเม็ดยาซวนหยางโบราณเท่านั้นที่สามารถช่วยได้ เพียงแต่เม็ดยาซวนหยางโบราณนี้ได้หายสาบสูญไปนานแล้ว ข้าเกรงว่าในโลกนี้นอกจากข้าแล้วก็ไม่มีใครสามารถหลอมมันขึ้นมาได้อีก  ”

ก่อนที่เหมิงชิงซูจะหายจากอากาตกตะลึงเสียงของเจียงเฉินก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“เงื่อนไขของเจ้าคืออะไร”

เหมิงชิงซูถามอย่างใจเย็น

เจียงเฉินมองไปที่เหมิงชิงซู และพูดด้วยรอยยิ้ม: " ตอนนี้ข้ายังขาดสาวใช้ข้างกายอยู่พอดี ถ้าเจ้าตกลง ข้าก็จะช่วยชีวิตเจ้าเอง!"