ตอนที่ 27  เม็ดยาระดับสองอะไรกัน แม้แต่ระดับสามข้าก็หลอมได้ !

ตอนที่ 27  เม็ดยาระดับสองอะไรกัน แม้แต่ระดับสามข้าก็หลอมได้ !

"ถังเฉิงเจ้าต้องการให้เด็กคนีน้เป็นหัวหน้านักเล่นแร่แปรธาตุของศาลาเปาตันจริงๆงั้นรึ ?  "

ใบหน้าของจูหมิงหยวน ลายเป็นความมืดมนอย่างมาก

ถังเฉิงเหลือบมองเขาเบา ๆ : "มีปัญหาอะไรงั้นรึ"

"ถ้าเจ้าต้องการเอาเด็กคนนี้มาแทนข้า เจ้าก็ต้องถามพ่อของเจ้าเสียก่อนว่าเขาเห็นด้วยหรือไม่  ”

จูหมิงหยวนพูดอย่างเย็นชา

“ไม่จำเป็น!”

ถังเฉิง โบกมือของเขา: “ยังไงข้าก็เป็นผู้สืบทอดในอนาคตของศาลาเปาตันอยู่แล้ว คำพูดของข้าก็เหมือนเป็นคำพูดของท่านพ่อ  !”

"ดี ดีมาก!"

จูหมิงหยวนหัวเราะด้วยความโกรธที่มากล้น

"ถังเฉิง เจ้าอย่ามาเสียใจที่หลังแล้วกัน!!"

"แม้ว่าเด็กคนนี้จะชนะข้า แต่มันก็เพราะโชคทั้งชีวิตของเขาเท่านั้น ยังไงเสียเขาก็เป็นแค่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับหนึ่งเท่านั้น  !"

“อย่าลืมหละข้าหน่ะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงเพียงคนเดียวในศาลาเปาคัน!”

ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงเพียงคนเดียวในศาลาเปาตัน เขาคือคนที่กลั่นเม็ดยาระดับสองเกือบครึ่งในศาลาเปาตัน

การที่ถังเฉิงต้องการให้เด็กขนยังไม่ขึ้นมาแทนตำแหน่งหัวหน้านักเล่นแร่แปรธาตุของเขานั้นเป็นการหาเรื่องล่มจมชัดๆ  !

"นี่เจ้าคิดหรือว่านักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองเช่นเจ้ามันวิเศษวิโสมากนักหน่ะ"

เจียงเฉินยิ้มอย่างดูถูกและเสียงอันภาคภูมิใจของเขาก็ดังก้องจนเข้าไปในรูหูของทุกคน

“ดูเหมือนว่าตอนนี้เจ้าก็ยังคิดว่าชนะข้าได้สินะ  ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันจะประลองกับเจ้าอีกครั้งเป็นไง”

“แสดงความสามารถทั้งหมดที่มีของเจ้าออกมาและหลอมเม็ดยาระดับสูงสุดที่เจ้าทำได้ซะ จากนั้นข้าจะสั่งสอนเจ้าเองว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า  !”

“ไอ้หนู เจ้าพูดเองนะ”

จูหมิงหยวนเยาะเย้ยเจียงเฉิน

เจียงเฉินพูดกลับอย่างเฉยเมย: “ลงมือซะ ถ้าเจ้าชนะ ข้าสัญญาเลยว่าจะหันหลังออกไปจากศาลาเปาตันทันทีและจะไม่เสนอหน้ามาอีก  ”

“ไปเตรียมวัตถุดิบหลอมยารวบรวมปราณให้ข้าสามชุด  !”

จูหมิงหยวนพ่นลมออกมาและพูดโดยตรง

คราวนี้สิ่งที่เขากำลังจะกลั่นขึ้นมานั้นคือเม็ดยารวบรวมปราณซึ่งเป็นเม็ดยาระดับสองขั้นสูง  !

นี่เป็นเม็ดยาที่อยู่จุดสูงสุดของเม็ดยาระดับสอง

หากเจียงเฉินต้องการเอาชนะเขาหละก็ เจียงเฉินจะต้องหลอมเม็ดยาระดับสามให้ได้เท่านั้น  !

แม้ว่าจูหมิงหยวนจะต้องตายแต่เขาก็ไม่มีทางเชื่อว่าเด็กคนนี้จะสามารถกลั่นเม็ดยาระดับสามได้  !

“พี่เจียงเฉิน ท่านคิดจะประลองกับเขาจริงๆงั้นรึ?”

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นถังเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบข้างเจียงเฉิน

จูหมิงหยวน ต้องการกลั่นเม็ดยาระดับสองขั้นสูงต่งเม็ดยาระดับสูงระดับสอง

หากเจียงเฉินต้องการเอาชนะจูหมิงหยวนในการหลอมยาระดับสูง เจียงเฉินจะต้องกลั่นเม็ดยาระดับสามให้ได้เท่านั้นไม่ใช่รึ ?

“เตรียมวัตถุดิบหลอมยาให้เขา”

เจียงเฉินยิ้มอย่างมั่นใจและกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวลไป เขาไม่อาจเอาชนะข้าได้ด้วยการหลอมยากระจอกๆเช่นนั้นหรอก"

เมื่อเห็นการแสดงออกที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเจียงเฉิน ถึงเฉิงก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้ง

ผู้ชายคนนี้ เขาไม่สามารถกลั่นเม็ดยาระดับสามได้ด้วยซ้ำไม่ใช่รึ ?

ถังเฉิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ระงับความสยดสยองในใจของเขา และบอกให้ผู้คนเตรียมวัตถุดิบสำหรับยารวบรวม ปราณสามจุดซึ่งเป็นส่วนของจูหมิงหยวน

หลังจากที่จูหมิงหยวนตรวจสอบวัตถุดิบเรียบร้อยแล้วเขาก็เริ่มมีสมาธิกับการเล่นแร่แปรธาตุทันที

เม็ดยารวบรวมปราณระดับสองขั้นสูงนั้น แม้ว่าเขาจะฝึกฝนและขัดเกลาฝีมือมาจนเชี่ยวชาญแล้วก็ตาม แต่อัตราการหลอมรวมเม็ดยาขึ้นมาได้นั้นนับได้ว่าน้อยนัก

ดังนั้นเขาจึงต้องทำมันด้วยจิตวิญญาณทั้งหมดของเขา

จูหมิงหยวนกลั่นยารวบรวมปราณเม็ดแรกอย่างปราณีต แต่เมื่อถึงขั้นตอนการควบแน่นยามันก็เกิดข้อผิดพลาดขึ้นจนในที่สุดก็ล้มเหลว

อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการกลั่นครั้งที่สอง จูหมิงหยวนที่ได้รับบทเรียนจากครั้งแรกในที่สุดก็หลอมเม็ดยารวบรวมปราณได้สำเร็จ

“เจ้าหนู เม็ดยาระดับสองขั้นสูง เม็ดยารวบรวมปราณ ข้ากลั่นมันสำเร็จแล้ว คราวนี้ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ยังไง!”

จูหมิงหยวนเงยหน้าขึ้นและยิ้มอย่างพอใจไปที่เจียงเฉิน

“แค่เจ้าหลอมยาระดับสองขั้นสูงเจ้าก็ยังต้องหลอมถึงสองครั้ง นี่เจ้าคิดว่าตัวเองน่าทึ่งมากรึไง?”

เจียงเฉิน หัวเราะอย่างดูถูก: "และมันก็เป็นแค่เม็ดยาระดับสองเท่านั้น แม้แต่เม็ดยาระดับสามข้าก็หลอมขึ้นมาได้ !