ตอนที่ 25  อัตราความสำเร็จ 70 % … เรอะ ? !

ตอนที่ 25  อัตราความสำเร็จ 70 % … เรอะ ? !

“จิจิจิ เด็กคนนั้นคิดจะแข่งเล่นแร่แปรธาตุกับท่านจูจริงๆงั้นรึ”

ทุกคนมองไปที่เจียงเฉินอย่างเหลือเชื่อ

เจ้าเป็นคนขยะที่ไม่มีแม้แต่ตราของนักเล่นแร่แปรธาตุด้วยซ้ำแต่เจ้ากลับกล้ามาท้าประลองกับนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นสองเนี่ยนะ  !

เจ้าโง่นี่จะบ้าเกินไปไหม ?

แน่นอน ไม่ใช่แค่ทุกคนรอบๆเท่านั้นที่แปลกใจ แม้แต่ถ้งเฉิงที่อยู่ข้างๆเจียงเฉินก็ยังตกใจ

แม้เขาจะรู้ว่าเจียงเฉินนั้นเป็นอัจฉริยะในการปรุงยา แต่ที่เขาเห็น เจียงเฉินนั้นยังเป็นแค่นักปรุงยาระดับแรกเท่านั้น

แต่ จูหมิงหยวน ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับสอง

สำหรับถัจูหมิงหยวนแล้วถังเฉิงไม่นับว่าเป็นปัญหาอะไร

ด้วยอาศัยฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับ ชายคนนี้มักจะทำตัวหยิงผยองเสมอมาและแม้แต่พ่อของเขาก็ยังต้องเกรงใจ

ถ้าเจียงเฉินสามารถเอาชนะจูหมิงหยวนได้และกลายเป็นหัวหน้านักเล่นแร่แปรธาตุของศาลาเปาตันได้ถังเฉิงก็ดีใจ

แต่เจียงเฉินจะสามารถเอาชนะนักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับสองได้จริงๆรึ?

“เจ้าพูดอะไรกัน ? คิดจะแข่งขันปรุงยากับข้างั้นรึ ?”

จูหมิงหยวนประมวลคำพูดของเจียงเฉินอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบกลับ

เขามองไปที่เจียงเฉินด้วยใบหน้าที่ขบขันราวกับว่ามันเป็นเรื่องตลกที่สุดที่เขาเคยได้ยินมาในชีวิต

เขาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับสองที่แท้จริง!

ในเมืองหลิงหยุนแห่งนี้ นอกจากนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสามที่มีชื่อเสียงแล้ว เขาเกรงว่าคงไม่มีใครกล้าพูดว่าตัวเองสามารถเอาชนะการเล่นแร่แปรธาตุเขาได้

แล้วเจ้าเด็กนี้เป็นใครมาจากไหน  มันมีสิทธิ์อะไรมาพูดเช่นนี้ต่อเขา?

“เจ้าได้ยินถูกแล้ว ข้าต้องการประลองเล่นแร่แปรธาตุกับเจ้า ”

มุมปากของเจียงเฉิน ยกขึ้นเล็กน้อย: "ทำไมรึ ? หรือว่าเจ้าที่เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองผู้ยิ่งใหญ่จะไม่กล้ากัน ?  "

”

“น่าขัน ข้าหน่ะรึไม่กล้า !”

จูหมิงหยวนจ้องไปที่เจียงเฉินอย่างเคร่งขรึม: "ในเมื่อเจ้าต้องประลองกับข้า ข้าก็จัดให้ แต่ถ้าเจ้าแพ้เจ้าต้ององมาเป็นทาสตันของข้าและข้าก็จะเป็นเจ้าของชีวิตเจ้า  !"

"ย่อมได้"

แล้วเจียงเฉินยิ้มอ่อนออกมา: "พูดมาเลยว่าเราจะประลองกันยังไง  "

"เจ้านั้นไม่มีแม้แต่ตราของนักเล่นแร่แปรธาตุ ก็คงไม่ยากไปใช่ไหมที่เจ้าจะกลั่นยาระดับหนึ่งได้และข้าเองก็ไม่อยากจะรังแกเจ้า"

จูหมิงหยวนเยาะเย้ย: "เรากำลังจะทำการเล่นแร่แปรธาตุกันในที่กลางแจ้ง ดังนั้นมาแข่งกันดีกว่าว่าใครจะกลั่นเม็ดยาบำรุงกายได้มากกว่ากัน เราจะกลั่นเม็ดยาบำรุงกายทั้งหมด 10 เม็ด หากใครกลั่นได้จำนวนที่เยอะกว่าคนนั้นถือว่าชนะ เป็นไง?”

“น้องถังเฉิงรบกวนเตรียมเตายาและวัตถุดิบในการปรุงยาทั้งหมด 20 ชุดด้วย”

เจียงเฉิงขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระกับจูหมิงหยวน  เขาจึงยิ้มให้กับเจียงเฉินที่อยู่ข้างๆและหยักหน้าให้ทันที

ด้วยอัตราความสำเร็จที่เขาได้จากการใช้ระบบร้อยเท่า ความน่าจะเป็นที่เขาจะล้มเหลวในการหลอมยานั้นแทบจะเป็นศูนย์

หากแข่งขันกันเช่นนี้ก็เท่ากับว่าเอาชัยชนะมาส่งถึงมือเขาเลยไม่ใช่รึไง  ?

"ได้แล้ว"

ถังเฉิงพยักหน้า และจากนั้นก็จัดหาเตายาและวัสดุสำหรับหลอมยาบำรุงกายให้

"จูหมิงหยวน เชิญเจ้าก่อน"

เมื่อมองไปที่เตายาและวัสดุยาที่วางไว้ เจียงเฉินก็มองหน้าจูหมิงหยวนโดยตรงด้วยท่าทีที่อย่างเฉยเมย

"ย่อมได้!"

จูหมิงหยวนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจากนั้นจึงเดินไปที่เตายาและเริ่มกลั่นยา

ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับสองจูหมิงหยวนที่มีประสบการณ์ในการเล่นแร่แปรธาตุมากว่าสิบปีนั้น มัน ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลยที่เขาจะกลั่นเม็ดยาบำรุงกายขั้นพื้นฐานระดับหนึ่งขึ้นมา

อุ่นเตา ใส่วัตถุดิบ และควบแน่น  !

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งในสี่ของชั่วโมง จูหมิงหยวนก็กลั่นยาบำรุงกายเม็ดแรกได้สำเร็จ

ทันทีหลังจากนั้น จูหมิงหยวนก็เริ่มหลอมเม็ดที่สอง

เมื่อใช้วัสดุทั้งหมดสิบชุดจนหมดสิ้น จูหมิงหยวนก็สามารถกลั่นเม็ดยาบำรุงกายขึ้นมาได้ทั้งหมดเจ็ดเม็ด !

กล่าวอีกนัยหนึ่ง อัตราความสำเร็จของจูหมิงหยวนนั้นสูงถึง 70%!

“เจ้าหนู ตาเจ้าแล้ว”

หลังจากที่จูหมิงหยวนกลั่นยาเสร็จแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและมองไปที่เจียงเฉินอย่างยั่วยุ

เจียงเฉินขดริมฝีปากของเขา: "นักเล่นแร่แปรธาตุอาวุโสระดับสองกลับหลอมยาระดับหนึ่งได้ด้วยอัตราความสำเร็จเพียง 70% เท่านั้นเนี่ยนะ ?"