บทที่ 1 แท่นบูชามาสู่กงชีอิง(ฉบับแก้ไข)

บทที่ 1 แท่นบูชามาสู่กงชีอิง(ฉบับแก้ไข)

ดันเจี้ยน การดำรงอยู่แสนมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง

ที่นั่นเต็มไปด้วยกับดักและมอนสเตอร์ ตามหลักแล้วควรเป็นสถานที่ที่คนปกติไม่ควรย่างกรายเข้าไป

แต่【หีบสมบัติ】ในนั้นสามารถเปิดเจอสิ่งของน่าประหลาดใจต่างๆ ได้ ทั้งเวทมนตร์โบราณที่หายสาบสูญ ชุดเกราะของวีรบุรุษในตำนาน ดาบวิเศษที่ตัดเหล็กราวกับตัดดิน หรือแม้กระทั่งสามารถเก็บแวมไพร์สาวน้อยที่ถูกผนึกไว้ได้! ด้วยเหตุนี้ นักผจญภัยทั่วโลกจึงคลั่งไคล้ในดันเจี้ยน

ดันเจี้ยนเซน ส่วนที่ลึกที่สุด ห้องเจ้าเมืองที่ซ่อนเร้น

กงชีอิงนั่งอยู่บนแท่นบูชาที่เต็มไปด้วยฝุ่น มองร่างกายที่แห้งเหี่ยวและเหี่ยวย่นของตนเอง พลางครุ่นคิด

จะว่าอย่างไรดี หนึ่งชั่วโมงก่อน เขายังคงทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัทเกมแห่งหนึ่ง เพื่อนร่วมงานที่รับผิดชอบการออกแบบแผนที่ลาออกไป เขาซึ่งไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการออกแบบแผนที่เลย ถูกหัวหน้าสั่งให้มาเก็บกวาดงานที่เพื่อนร่วมงานทิ้งไว้ ผลคือตอนกลางวันเผลองีบไป พอตื่นขึ้นมาอีกที เขาก็เดินทางข้ามมายังต่างโลกแล้ว

กลายเป็นเจ้าเมืองดันเจี้ยนเซน— “ฮอลโลว์” ก็อดวิน

และกำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์สิ้นหวังที่อายุขัยเหลือไม่ถึงหนึ่งเดือน

ไม่นานหลังจากนั้น กงชีอิงซึ่งรับเอาความทรงจำทั้งหมดของก็อดวินมา ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าเมืองผู้นี้ถึงมีอายุขัยเหลือน้อย เพราะดันเจี้ยนของเจ้าหมอนี่มันง่ายเกินไป!

ดันเจี้ยนของคนอื่น: มอนสเตอร์ที่หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย กับดักที่ชั่วร้ายและเจ้าเล่ห์ มอนสเตอร์ระดับอีลิทที่แข็งแกร่ง หีบสมบัติที่ซ่อนของเสียไว้

ดันเจี้ยนของก็อดวิน: มอนสเตอร์อ่อนแอที่กระจัดกระจาย กับดักที่เห็นได้ชัดจนคนโง่ก็มองออก ทางตรงเส้นเดียวที่สามารถไปถึงห้องบอสสุดท้ายได้ มอนสเตอร์ระดับอีลิทที่เป็นเพียงของตกแต่ง และสมบัติที่มีคุณภาพไม่เลว

ผลลัพธ์จากเงื่อนไขข้างต้นก็คือ... ดันเจี้ยนของเขากลายเป็นสวนสนุกสำหรับนักผจญภัยหน้าใหม่ แม้แต่คนใหม่ที่ไม่รู้อะไรเลยก็สามารถผ่านได้ในชีวิตเดียว เติมเต็มความรู้สึกถึงความสำเร็จ! ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย! ทว่านี่ไม่ใช่เรื่องดี

นักวิจัยจำนวนมากต่างสงสัยในเรื่องหนึ่ง มอนสเตอร์และสมบัติในดันเจี้ยนเกิดขึ้นได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่าฆ่ามอนสเตอร์ไปแล้ว เอาสมบัติไปแล้ว แต่ครั้งต่อไปที่เข้ามา พวกมันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

นี่เกี่ยวข้องกับตรรกะการทำงานของดันเจี้ยน

พูดง่ายๆ ก็คือ มอนสเตอร์ สมบัติ และอื่นๆ ในดันเจี้ยน ล้วนถูกสร้างขึ้นมาจากอากาศธาตุโดยเจ้าเมืองด้วยพลังจิต ดังนั้นพวกมันจึงรีเฟรชได้

และแหล่งที่มาของพลังจิต ก็คือ คน

ความสุข ความโกรธ ความเศร้า ความยินดี ทุกการกระทำของมนุษย์ล้วนปลดปล่อยพลังจิตออกมา ดันเจี้ยนจะดูดซับพวกมันโดยอัตโนมัติเพื่อรักษาการใช้พลังงานในแต่ละวัน

แต่เพียงแค่นั้นยังห่างไกลจากคำว่าพอ! เมื่อนักผจญภัยตายในดันเจี้ยน พวกเขาจะปลดปล่อยพลังจิตออกมาเป็นสิบเท่า ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ พลังจิตที่ปลดปล่อยออกมาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น!

มีเพียงการดูดซับพลังจิตจำนวนมากที่เกิดจากการตายของนักผจญภัยเท่านั้น ดันเจี้ยนจึงจะสามารถทำงานได้อย่างเป็นปกติ

และดันเจี้ยนเซนนั้น แทบไม่มีคนตายเลย

“ก็อดวินเจ้าบ้านี่โง่หรือเปล่า...”

เมื่อใช้สิทธิ์ของเจ้าเมือง เบื้องหน้ากงชีอิงปรากฏแบบจำลองย่อส่วนของดันเจี้ยนเซนขึ้นมา เพียงแค่มองผ่านๆ ไม่กี่ครั้ง เขาก็ถึงกับพูดไม่ออก

ระดับการออกแบบดันเจี้ยนของก็อดวิน ไม่อาจกล่าวได้ว่าธรรมดา ทำได้เพียงกล่าวว่าเป็นระดับหายนะ

นักผจญภัยเข้ามาจากทางเข้า เดินตามทางเส้นเดียวกลับสามารถตรงไปยังห้องบอสได้เลย ทางแยกมีอยู่ไม่น้อย แต่ข้างในกลับวางสมบัติที่ไม่เลวไว้ มอนสเตอร์ที่เตร็ดเตร่อยู่ในเขาวงกตล้วนเป็นพวกอย่างสไลม์ มิโนทอร์ วิญญาณ ซึ่งวัสดุร่างกายมีมูลค่าในการใช้ประโยชน์ เนื่องจากสายแร่พิเศษ เดินไม่กี่ก้าวก็ยังมีแร่ธาตุที่เป็นของขึ้นชื่อ... กงชีอิงถอนหายใจซ้ำๆ คนที่ออกแบบแผนที่แบบนี้ช่างเหมือนมาเพื่อบรรเทาทุกข์ นี่มันคลังสมบัติชัดๆ

“ไม่ได้ ข้าต้องยกเครื่องใหม่หมด!”

เขาเองก็เป็นมือใหม่ในด้านการออกแบบแผนที่ แต่โชคดีที่มีข้อได้เปรียบอย่างหนึ่ง นั่นคือเขาเล่นเกมมามากพอ

เกมที่เขาชอบที่สุดคือเกมที่ขึ้นชื่อเรื่องแผนที่เชื่อมต่อกันซับซ้อน กับดักชั่วร้ายน่ารังเกียจ มอนสเตอร์น่าสะพรึงกลัว ลดค่าสติ(SAN)—

ซีรีส์ดาร์กโซลส์!

เขาลูบแหวนเจ้าเมืองบนนิ้วชี้ซ้าย ทันใดนั้นข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ดันเจี้ยนเซน พลังจิตคงเหลือ: 1806, พลังจิตที่ต้องการต่อวัน: 78】

【สิ่งก่อสร้างที่ใช้ได้: หมู่บ้านร้าง, บึงพิษ, กลุ่มสถาปัตยกรรมโบราณ, เหมืองใต้ดิน, สะพานล่องหน】

【มอนสเตอร์ที่ใช้ได้: โครงกระดูกอสูร, มิโนทอร์, สไลม์, หมาป่าเน่าเปื่อย, ยุงเลือด, วิญญาณ, กลุ่มก็อบลิน, มนุษย์งูชั้นต่ำ, ฮอลโลว์คลุ้มคลั่ง】

【แบบจำลองย่อส่วนดันเจี้ยน】

“อย่างแรก เปลี่ยนดันเจี้ยนเป็นสามชั้น บน กลาง ล่าง ลดขนาดพื้นที่ลงอย่างมาก นำสิ่งก่อสร้างส่วนเกินกลับมาเป็นพลังจิต จุดเชื่อมต่อระหว่างแต่ละชั้นต้องมีอีลิทเฝ้าประตู พลังจิตในมือข้าไม่พอที่จะสร้างมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง งั้นก็เลือกแบบที่ปริมาณเยอะจุใจ!”

หลังจากการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน กงชีอิงเลือกที่จะวางหมาป่าเน่าเปื่อยสิบสามตัวที่มีความคล่องตัวสูง ความอยากโจมตีรุนแรง และฟันมีพิษร้ายแรง ไว้ที่จุดเชื่อมต่อแรก

และมีเพียงสามตัวเท่านั้นที่อยู่ในที่โล่ง อีกสิบตัวซ่อนอยู่ในที่ลับ

“เฮะๆ ให้หมาป่าเน่าเปื่อยสามตัวที่อยู่ในที่โล่งหันหลังให้นักผจญภัย พวกเขาคิดว่าตนเองสามารถลอบโจมตีได้ แต่ผลคือกลับเป็นฝ่ายตนเองที่ถูกล้อม,” กงชีอิงเผยรอยยิ้ม “แผนสำเร็จ”

จุดเชื่อมต่อที่สอง เขาตั้งมิโนทอร์ระดับอีลิทไว้สองตัว ตัวหนึ่งซ่อนอยู่บนเพดาน เมื่อพวกพ้องถูกโจมตีจนเลือดเหลือครึ่งหนึ่ง มันจะกระโดดลงมาพร้อมกับเอโออี(AOE) เข้าสู่สนามรบ และเปิดใช้งานสถานะบ้าคลั่ง โดยจะล็อกเป้าหมายไปที่อาชีพสายเวทของศัตรูก่อน

ประเภทของมอนสเตอร์ที่เตร็ดเตร่อยู่ในดันเจี้ยนย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เพิ่มกลุ่มก็อบลินที่เคลื่อนไหวเป็นกลุ่มเข้ามา โดยแต่ละกลุ่มก็อบลินจะต้องมีชาแมนหนึ่งตน รับผิดชอบในการให้บัฟ(BUFF)

ลบมิโนทอร์ป่าทิ้งไป เปลี่ยนเป็นโครงกระดูกอสูรราคาถูกแทน ปลอมแปลงให้เป็นโครงกระดูกที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เมื่อนักผจญภัยเดินผ่าน พวกมันจะลุกขึ้นมาลอบโจมตี เมื่อโครงกระดูกอสูรถูกโจมตีจนเลือดเหลือน้อย มันจะแตกสลายโดยอัตโนมัติ ปลอมเป็นสภาพตาย เพียงไม่กี่นาทีก็จะฟื้นคืนชีพด้วยเลือดเต็มหลอด

วิญญาณถูกแทนที่ด้วยยุงเลือด ฝูงยุงเลือดจะสร้างดีบัฟ(DEBUFF) ภาวะโลหิตจางให้กับศัตรู ยังสามารถบดบังทัศนวิสัย ก่อกวนการต่อสู้ได้ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือแพ้ไฟ

หลังจากการปรับเปลี่ยนไปมา พลังจิตที่จำเป็นสำหรับการสร้างมอนสเตอร์กลับลดลง

กงชีอิงสังเกตแบบจำลองย่อส่วน รู้สึกว่ามีบางอย่างยังไม่ถูกต้องนัก เมื่อคิดอย่างละเอียดก็พบสาเหตุ

“การออกแบบแผนที่ยังไม่ชั่วร้ายพอ!”

ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนพื้นที่ที่จำเป็นต้องผ่านบนชั้นบนให้กลายเป็นบึงพิษ บ่ออุจจาระเป็นส่วนที่ต้องลิ้มลองในเกมประเภทโซลส์

เดิมที รูปลักษณ์ภายนอกของดันเจี้ยนเซนคือกลุ่มสถาปัตยกรรมโบราณที่มีความหนาแน่นสูง ดูค่อนข้างโอ่อ่า สามารถสำรวจได้อย่างอิสระ

แต่ภายใต้การปรับแต่งของกงชีอิง พื้นที่แผนที่ลดลงอย่างมาก เปลี่ยนเป็นรูปแบบที่มีเส้นทางที่ถูกต้องเป็นหลัก และมีทางแยกที่สามารถวนกลับมายังเส้นทางที่ถูกต้องได้เป็นส่วนเสริม นอกจากนี้ยังมีทางตันที่ผิดพลาด อิสระในการสำรวจลดลง สภาพแวดล้อมก็กลายเป็นมืดมนไร้แสง อึมครึมอย่างยิ่ง

กลุ่มสถาปัตยกรรมโบราณหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยชั้นบนที่มีหมู่บ้านร้างและบึงพิษเป็นหลัก ชั้นกลางที่มีกลุ่มสถาปัตยกรรมโบราณกระจัดกระจายผสมกับป่าไม้เป็นหลัก และชั้นล่างที่มีเหมืองใต้ดินเป็นหลัก

การเลือกฉากและสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ไม่ได้มีความหมายลึกซึ้งอะไร เป็นเพียงการที่เขาสุ่มเลือกจากสิ่งก่อสร้างที่มีอยู่เท่านั้น

ยังมีการเพิ่มทางโค้งจำนวนมากบนเส้นทางที่ต้องผ่าน ซ่อนมอนสเตอร์ดักตุ๋ยไว้หลังทางโค้ง เปลี่ยนหีบสมบัติให้กลายเป็นมิมิกหรือกับดักเทเลพอร์ต และอื่นๆ อีกมากมาย

มุมปากของกงชีอิงยกขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ เขาพบความสุขแล้ว

กับดักก็เป็นส่วนที่ต้องลิ้มลองเช่นกัน แต่เขากลับพบปัญหาหนึ่ง

“พลังจิตไม่พอแล้ว”

แม้จะลดต้นทุนและเพิ่มประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง ลดขนาดแผนที่ ลบประเภทมอนสเตอร์ ลดรางวัลในหีบสมบัติลง พลังจิตที่เหลืออยู่ของเขาก็เพียงพอที่จะให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกแค่เจ็ดแปดวันเท่านั้น

【พลังจิตคงเหลือ: 631, พลังจิตที่ต้องการต่อวัน: 77】

อีกเจ็ดวัน พลังจิตจะหมดลง ในฐานะเจ้าเมืองที่ผูกพันวิญญาณกับดันเจี้ยน เขาจะสลายหายไป และดันเจี้ยนก็จะสูญเสียพลังชีวิตไปด้วย

“การดำรงอยู่หนึ่งวันต้องการพลังจิตเพียงสองสามคนเท่านั้น ข้าช่างประหยัดพลังงานจริงๆ”

กงชีอิงถอนหายใจ ทำได้เพียงล้มเลิกเรื่องกับดักไปก่อนชั่วคราว

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมถึงประหยัดถึงเพียงนี้ แต่พลังจิตที่ต้องการต่อวันกลับลดลงน้อยกว่าเดิมเพียงเล็กน้อยน่ะหรือ?

ก็เพราะเขาอัดมอนสเตอร์เข้าไปไงล่ะ~ ไม่เพียงแค่อัดมอนสเตอร์เท่านั้น เขายังวางรางวัลบางอย่างที่ปกติจะหาได้จากในเกมเท่านั้นอีกด้วย

เช่น อาวุธธรรมดาที่มีท่าศึก กะโหลกล่อศัตรู มอสสีต่างๆ ศิลาตีเหล็ก อะไรทำนองนั้น ล้วนเป็นของที่มีลักษณะเด่นชัด ราคาถูกและปริมาณมาก ใช้พลังจิตไม่กี่หน่วย

จากความทรงจำของก็อดวิน โลกใบนี้ไม่มีไอเทมเหล่านี้ที่เขาวางไว้ บางทีอาจจะกลายเป็นจุดดึงดูดใจอย่างหนึ่ง

รอจนกระทั่งในอนาคตมีพลังจิตเหลือเฟือแล้ว ก็สามารถวางรางวัลที่สูงขึ้นได้ ดึงดูดผู้คนได้มากขึ้น

เพราะการลอกเลียนความยากของเกมโซลส์เพียงอย่างเดียวก็ไม่ได้ผล หากยากเกินไปก็จะไม่มีใครมา ต้องมีรางวัลที่ดึงดูดใจมากพอ

“ตึง ตึง...”

เสียงระฆังทุ้มดังขึ้น นี่หมายความว่าดันเจี้ยนเซนได้ต้อนรับวันใหม่อีกครั้ง และถึงเวลาเปิดแล้ว

จะมีนักผจญภัยหน้าใหม่นับไม่ถ้วนที่เต็มไปด้วยความใฝ่ฝันในอาชีพนักผจญภัยมาฝึกฝนที่นี่ เดินผ่านแผนที่ที่ไม่มีอันตรายใดๆ เอาชนะมอนสเตอร์อ่อนแอ ได้รับสมบัติล้ำค่า และค้นพบความมั่นใจในตนเอง

ทว่า สิ่งที่รอคอยอยู่เบื้องหน้าพวกเขาคือ… ความมุ่งร้ายจากอีกโลกหนึ่ง!

เบื้องหน้าคือความตาย จงหันหลังกลับเถิด

(จบบท)

สามารถติดตามผลงานแปลอื่นๆของทีมแปลได้ดั่งนี้ >>

เรื่อง เหนือกว่าจอมเวท

เรื่องย่อ

จอมเวทคือสิ่งใด?

ผู้ทำได้ทุกสิ่งคือจอมเวท

จอมเวทที่แท้จริงสามารถใช้เวทมนตร์แก้ไขปัญหาใดๆ ก็ได้

หากในขณะนั้นยังแก้ไขไม่ได้ ก็จงสร้างสรรค์เวทมนตร์ที่สามารถแก้ไขมันขึ้นมา ...

"พลังทำลายล้างเป็นเพียงผลพลอยได้ของเวทมนตร์ ความยิ่งใหญ่ของเวทมนตร์อยู่ที่พลังสร้างสรรค์"

"ความรู้คือพลัง!"

"เหนือกว่าจอมเวทขึ้นไป ยังมีสิ่งใดอีก?"

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง ใครมันเป็นคนออกแบบดันเจี้ยนนี่กันฟะ

เรื่องย่อ

เพื่อเอาชีวิตรอดกงชี่อิง ผู้โชคร้ายที่ต้องกลายเป็นเจ้าเมืองดันเจี้ยนของแซน จึงจำต้องสร้างดันเจี้ยนให้ “เฮี้ยนสุดขีด”

ประตูที่ “ไม่สามารถเปิดได้จากด้านนี้”

หีบสมบัติที่ “เปิดแล้วจะถูกส่งไปกับดักวาร์ป”

ระยะทาง 365 ลี้จากจุดเริ่มต้นถึงห้องบอส โดยไม่มีจุดพักแม้แต่แห่งเดียว

อัศวินมอนสเตอร์ถือธนูยักษ์สองฝั่งของสะพานไม้เล็กๆ

ศัตรูแสนเจ้าเล่ห์ที่แอบซุ่มโจมตีอยู่ตามหัวมุม

ยังมีสระน้ำพิษ ห้องน้ำปริศนา เส้นทางลับที่ต้องจำใจเดินผ่าน...

และแน่นอนว่ามีเหล่าจอมยุทธ์ขั้นเทพมากมายมอบ “ความเซอร์ไพรส์” ให้คุณ!

ไม่ว่าจะเป็น อวี๋หมิงอี้ซิน (ยอดฝีมือจากอวี๋หมิง)

อัศวินเตาหลอม, สิงโตทองคลั่ง, กองทัพหายนะ

ดาบตรงเพลิงโทสะ, เคียวเปียกชื้น, ธนูซ้ายกับดาบญี่ปุ่นสปีดสูง,

คำสัตย์แห่งศิลา และ “เปลวเพลิงจงมอบพลังแก่ข้าเถิด”

ของรางวัลสุดยูนีคมากมาย ให้คุณสนุกจนลืมหายใจ!

กงชี่อิง :

“สิ่งสำคัญที่สุดในดันเจี้ยนของข้า ก็คือทำให้เหล่านักผจญภัยทุกคน ‘เล่นกันให้สนุกที่สุด’ ยังไงล่ะ!”

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง เริ่มต้นจากการเป็นลอร์ดผู้บุกเบิก

เรื่องย่อ

สถานการณ์ในอาณาจักรทวีความตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ พวกออร์คในแดนเหนือเริ่มเคลื่อนไหวอย่างน่าสงสัย เหล่ายักษ์แห่งไอซ์แลนด์กำลังเร่งต่อเรือกันอย่างเต็มกำลัง

เหล่ามังกรห้าสีที่รู้เพียงลมหายใจมังกรและเวทมนตร์ง่ายๆ ไม่กี่อย่าง กำลังรวบรวมบริวารของพวกมันในดินแดนรกร้าง

เลวีได้ข้ามมิติมา และกลายเป็นขุนนางผู้บุกเบิกคนหนึ่ง

แดนเหนือเป็นถิ่นที่อยู่ของเอลฟ์ คนแคระ ออร์ค เซนทอร์ ฮาร์ปี้ มนุษย์หมู กอบลิน มนุษย์กิ้งก่า...

ภยันตรายซุ่มซ่อนอยู่ทุกหนแห่ง

ท่ามกลางเหล่าขุนนางชั้นสูงนั้นต่างแฝงเร้นไปด้วยเจตนาสังหาร

สิ่งที่เขาสามารถพึ่งพาได้มีไม่มากนัก มีเพียงหน้าต่างระบบ Mount & Blade ที่มีค่าสถานะเต็มระดับ และราชินีผู้งดงามและเปี่ยมเมตตา...

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง โลกต่างมิติของฉันคือโหมดเกม

เรื่องย่อ

ในต่างโลก ผู้คนต่างฝึกฝนทักษะของตนจนเชี่ยวชาญ และปลุกพลังอันเหนือสามัญให้ตื่นขึ้น

เหล่าอัศวินแห่งบัญญัติที่คำพูดของพวกเขากลายเป็นกฎหมาย, สมาพันธ์เจ็ดสมุทรที่ใช้พู่กันปรับเปลี่ยนโลก, สถาบันการยุทธ์ผู้มีความกล้าหาญชนิดที่หมื่นคนมิอาจต้าน, และสถาบันแห่งชีวิตที่มุ่งเข้าถึงแก่นแท้แห่งชีวิตโดยตรง

ลินเซย์ที่เดินทางมายังโลกใบนี้ ได้มองดูทักษะของตนเอง——

【อาร์พีจี】、【แกลเกม】、【เกมจำลองการบริหาร】、【เกมสยองขวัญ】、【เอฟพีเอส】……

"มันก็...น่าจะพอไหวอยู่มั้ง?"

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง จักรพรรดิดันเจี้ยนออนไลน์

เรื่องย่อ

นี่คือดันเจี้ยนอันแสนมหัศจรรย์

เหล่านักผจญภัยนับไม่ถ้วนต่างลุ่มหลงและคลั่งไคล้ในที่แห่งนี้

เพราะว่า

ณ ที่แห่งนี้

พวกเขาเคยเผชิญหน้ากับคลื่นคลั่งวันสิ้นโลกจากซอมบี้เพื่อไขปริศนาวันสิ้นโลกจากเชื้อชีวภาพ, เคยเหาะเหินเดินอากาศบนหลังคาปราสาทอาชินะและประดาบตัดสินความเป็นความตายกับปรมาจารย์ดาบ

พวกเขาเคยร่ายรำภายใต้คมดาบของเทพธิดานักรบแห่งแดนรอยต่อ, เคยล่าเทพโบราณในยาร์นัม ท้าทายความน่าสะพรึงกลัวและความลึกลับที่อยู่เหนือการรับรู้ของมนุษย์

พวกเขาเคยเป็นไททันไพล็อตทะยานสู่ฟากฟ้า สัมผัสประสบการณ์การต่อสู้ด้วยหุ่นรบสุดขั้ว, เคยหวนคืนสู่เส้นทางไซอิ๋วบุกสวรรค์ ต่อกรกับเทพเอ้อหลางผู้สำแดงอิทธิฤทธิ์แปลงกายในการประลองสุดยอด

และข้า

คือผู้สร้างดันเจี้ยนในตำนานแห่งนี้ ลอร์ดแห่งเมืองมิราเคิล——ไค!

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง ก็อบลิน ฝากด้วย

เรื่องย่อ

เรื่อง ก็อบลิน ฝากด้วย

"เฮ้ยเพื่อน เราเป็นนักผจญภัยไปทำไมวะ?"

"หัวละสามเหรียญเงิน ค่าหัวก็อบลิน"

"ไม่ใช่เว้ยแก เข้าใจผิดแล้ว เพื่อนเอ๊ย ที่หมายถึงเป้าหมายสูงสุดของการเป็นนักผจญภัยอ่ะ ทำงานงกๆ ทั้งวันทั้งคืน มันมีอะไรดีวะ?"

"ก็อบลินตัวนึง สามเหรียญเงิน"

"......"

"สามเหรียญเงิน"

"เออๆ นี่มีภารกิจกวาดล้างรังก็อบลินอยู่แก..."

"ลุย!"

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง สเปซมารีนแห่งสำนักหมี

เรื่องย่อ

ในยุคกลางอันแสนอัศจรรย์ การจะยึดมั่นในศรัทธา... หรือแม้แต่เพียงรักษาความดีงามในตนไว้นั้นเป็นเรื่องยากยิ่ง เพราะเหล่าสามัญชน ณ ที่แห่งนี้หาได้ใสซื่อไม่ พวกเขาโง่เขลา ละโมบ และโหดร้าย เพราะเหล่าขุนนาง ณ ที่แห่งนี้หาได้สูงส่งไม่ พวกเขาคิดคด ทารุณ และบ้าอำนาจ ทว่า... ร่างกายของมนุษย์แต่ละคนมิอาจตัดสินเหมือนกันได้หมด แลน ลูบไล้หน้าอกตนเอง สัมผัสถึงหัวใจสองดวงและปอดสามข้างที่อยู่ภายใน เขาประเมินว่า ไม่ใช่แค่ในโลกนี้ แม้แต่ในโลกอื่น ๆ ที่ถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกันโดย การบรรจบแห่งห้วงมิติ ข้าก็น่าจะยังรักษามโนธรรมอันดีงามไว้ได้ ——แล้วค่อยกำจัดเหล่าเดนมนุษย์ที่หมดทางเยียวยาให้สิ้นซาก!

【โลกที่คาดว่าจะได้ไปเยือน: เซกิโระ, แอสแซสซินส์ครีด, มอนสเตอร์ฮันเตอร์, บลัดบอร์น, ดาร์กโซลส์, นิโอ......】

---------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง ลอร์ดไฮแลนซา

เรื่องย่อ

นักรบจักรวรรดิ ซูลดัก ไฮแลนซา ได้เข้าร่วมกองทหารราบของแกรนด์ดยุกนิวแมน แห่งแคว้นเบนเนอร์ เพื่อเข้าร่วมในสงครามข้ามระนาบ ณ ระนาบวอร์ซอว์ ในสมรภูมิป่าไม้ เขาได้ช่วยชีวิตชายหนุ่มคนหนึ่งไว้ ชายหนุ่มผู้นี้ได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ทั้งยังเป็นคนใบ้ ซูลดัก จึงนำตัวเขากลับเข้าค่ายทหาร เรื่องราวที่เราจะเล่าขานต่อไปนี้ ก็คือเรื่องของชายหนุ่มผู้มีที่มาอันลึกลับคนนี้เอง...