บทที่ 574 วางแผนการ

"เธออยู่ที่เมืองชิงหลิงครับ"

หวังฮ่าวหรานตอบกลับผู้อาวุโสจัวชิว

"อยู่ที่ชิงหลิงงั้นรึ? ดีจริงๆ! พ่อหนุ่ม รีบพาข้าไปหานางเดี๋ยวนี้เลย!" ผู้อาวุโสจัวชิวตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

"กำหนดการประชุมสิบตระกูลยุทธ์แห่งฉางโจวถูกวางไว้แล้ว ถ้าคุณไม่จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองก่อน ก็คงไม่มีใครสั่งยกเลิกได้หรอกครับ" หวังฮ่าวหรานรีบเตือนสติ

เขาเข้าใจความรู้สึกของผู้อาวุโสจัวชิวดี แต่เรื่องด่วนต้องมาก่อน

จัวชิวเฉินอวี้อยู่ที่เมืองชิงหลิงไม่หนีไปไหนหรอก แต่เรื่องทางฝั่งฉางโจวนี่สิ ต้องรีบเคลียร์ให้จบๆไป

"ใช่ๆ จริงด้วย พ่อหนุ่มพูดถูกแล้ว" พอโดนทักเข้า ผู้อาวุโสจัวชิวก็พยายามข่มความร้อนใจลง แล้วรีบรับคำ

"ข้าจะรีบไปแจ้งให้ตระกูลอื่นๆยกเลิกการประชุมเดี๋ยวนี้แหละ"

"ดีแล้วครับ พอจัดการทางนี้เสร็จ ผมจะกลับชิงหลิงพอดี ถึงตอนนั้นเราค่อยเดินทางไปพร้อมกัน" หวังฮ่าวหรานเสนอ

ผู้อาวุโสจัวชิวพยักหน้ารัวเร็ว ก่อนจะหันไปสั่งความให้จัวชิวลั่วเหยียนคอยดูแลรับรองหวังฮ่าวหราน ส่วนตัวเองก็รีบบึ่งออกไปจัดการธุระสำคัญทันที

หวังฮ่าวหรานใช้เวลาอยู่ที่บ้านตระกูลจัวชิวเกือบครึ่งค่อนวัน เดินชมคฤหาสน์พอเป็นพิธี จนกระทั่งใกล้ค่ำจึงขอตัวกลับไปที่ตระกูลหนิง

หนิงอ้าวเสวี่ยที่กลัวว่าหวังฮ่าวหรานจะไม่กลับมา ยืนรออยู่หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหนิงราวกับหว่างฟูสือ (TL: ตำนานหินภรรยารอสามี)

พอเห็นเงาร่างของหวังฮ่าวหรานปรากฏขึ้น หนิงอ้าวเสวี่ยที่ยืนแข็งทื่อก็เหมือนได้ชีวิตกลับคืนมาอีกครั้ง

ตระกูลหนิงจัดเตรียมอาหารค่ำมื้อใหญ่ไว้ต้อนรับหวังฮ่าวหราน

หลังทานมื้อค่ำเสร็จ หวังฮ่าวหรานก็กลับเข้าห้องนอนเพื่อเรียบเรียงความทรงจำที่ได้มา

เขาเริ่มรับความทรงจำของเย่ฟานมาตั้งแต่เช้าตรู่ จนกระทั่งตอนนี้เพิ่งจะถ่ายโอนเสร็จสมบูรณ์

หวังฮ่าวหรานรีบเปิดดูความทรงจำเหล่านั้นเพื่อค้นหาจุดสำคัญ

ก่อนจะกลับชาติมาเกิด เย่ฟานมีพลังบำเพ็ญอยู่ในขอบเขต ‘ตู้เจี๋ย’ ขั้นสมบูรณ์ (ข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์)

ผู้บำเพ็ญเซียนที่มาถึงขอบเขตนี้จะได้รับสมญานามว่า 'เซียนจุน' (เซียนผู้ยิ่งใหญ่)

เย่ฟานเป็นชื่อจริง แต่เขายังมีฉายาเต๋าว่า 'ซวนเทียน' หรือก็คือ 'เย่ซวนเทียน'

หลังจากเข้าสู่วิถีแห่งเซียน เย่ฟานก็ใช้ชื่อเย่ซวนเทียนมาตลอด

ดังนั้นเมื่อบรรลุระดับตู้เจี๋ย เขาจึงถูกขนานนามว่า 'ซวนเทียนเซียนจุน'

ถือเป็นหนึ่งในเซียนผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอยู่เพียงน้อยนิดในจักรวาล

หลังจากระดับตู้เจี๋ยขั้นสมบูรณ์ ก็จะเข้าสู่ระดับ 'เหอเต้า' (ผสานเต๋า)

การผสานกายเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล เป็นอมตะนิรันดร์ นั่นคือวิถีแห่งเหอเต้า

หากทำสำเร็จ เย่ฟานก็จะกลายเป็นผู้ปกครองสูงสุดของจักรวาลนี้

แต่น่าเสียดาย ในขณะที่เย่ฟานกำลังจะผสานเต๋า จิตมารก็เข้าแทรก

จิตมารนี้ส่งผลให้การผสานเต๋าล้มเหลว เย่ฟานเกือบจะดับสูญทั้งกายและจิตวิญญาณ แต่โชคยังดีที่มีออร่าตัวเอกคุ้มครอง ทำให้เขารอดมาได้และย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ในช่วงวัยรุ่นบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ว่าก็คือโลกที่หวังฮ่าวหรานกำลังยืนอยู่นี่แหละ

ส่วนสาเหตุที่ทำให้เกิดจิตมารก็น่าสนใจไม่น้อย... ต้นเหตุก็คือหญิงสาวคนหนึ่ง

หญิงสาวที่อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินเหมือนกัน และออร่านางเอกของนางก็ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ

เพราะหญิงสาวคนนี้ก็ก้าวเข้าสู่วิถีแห่งการบำเพ็ญเซียนเช่นกัน

ในความทรงจำของเย่ฟาน ชาติที่แล้วเขากับหญิงสาวคนนี้ต่างมีใจให้กัน

แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ ท้ายที่สุดทั้งคู่จึงไม่ได้ลงเอยกัน

และต่อมา เพราะอุบัติเหตุบางอย่าง ทำให้หญิงสาวคนนี้ต้องจบชีวิตลง ถูกคนทำร้ายจนดับสูญ

เมื่อเย่ฟานรู้ข่าว เขาโกรธแค้นอย่างหนัก และด้วยพลังบำเพ็ญที่สูงส่งในตอนนั้น เขาจึงสังหารสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนดาวดวงที่หญิงสาวคนนั้นถูกฆ่าตายจนเหี้ยนเตียน

หลังจากนั้น เย่ฟานยังคงฝังใจกับเรื่องนี้ แต่ในที่สุดเขาก็พยายามลืมเลือน ไม่จงใจนึกถึง หรือแม้กระทั่งพยายามลืมหญิงสาวคนนี้ไป

กระทั่งเมื่อเขามาถึงระดับตู้เจี๋ยก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น

แต่พอถึงช่วงเวลาสำคัญในการผสานเต๋า ความทรงจำในอดีตกลับผุดขึ้นมา ทำให้เขาตระหนักว่าในใจยังมีช่องว่างที่ขาดหาย ก่อกำเนิดเป็นจิตมารที่น่าสะพรึงกลัว

ที่แท้... เขาไม่เคยลืมหญิงสาวคนนั้นเลย เขายังคงรักนางอย่างสุดซึ้งมาตลอด

ทว่านางได้ตายจากไปแล้ว กลายเป็นความเสียใจที่ไม่อาจแก้ไขได้ชั่วนิรันดร์

การผสานเต๋า เรื่องต้องห้ามที่สุดคือความไม่สมบูรณ์ของจิตใจ

นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เย่ฟานล้มเหลว

จากความทรงจำของเย่ฟาน หวังฮ่าวหรานรู้ว่าหญิงสาวคนนี้ชื่อ 'ฟางโหยวรั่ว' หลังจากนางเข้าสู่วิถีแห่งเซียน การบำเพ็ญเพียรก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว จนมีชื่อเสียงโด่งดังในฉายา 'เทพธิดาโหยวรั่ว'

หวังฮ่าวหรานมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่คือนางเอกคนเดียวในเส้นเรื่องหลักของเย่ฟาน

หลังจากกลับมาเกิดใหม่ เย่ฟานก็เริ่มบำเพ็ญเพียรใหม่อีกครั้ง และเพื่อเติมเต็มช่องว่างในหัวใจ เขาจึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะแก้ไขความผิดพลาดในอดีตนี้ให้ได้

เมื่อวิเคราะห์เรื่องราวได้ทะลุปรุโปร่ง หวังฮ่าวหรานก็มีแผนเด็ดไว้จัดการเย่ฟานแล้ว

สำหรับเย่ฟาน ฟางโหยวรั่วคือหัวใจสำคัญ และอาจส่งผลถึงความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรของมันด้วย

ในวิถีแห่งเซียน มีคำกล่าวว่า 'จิตใจต้องปลอดโปร่ง'

เมื่อจิตใจปลอดโปร่งไร้กังวล การบำเพ็ญเพียรถึงจะก้าวหน้าได้รวดเร็ว

หากจิตใจไม่ปลอดโปร่ง การบำเพ็ญก็จะติดขัด ความกลัดกลุ้มอาจก่อให้เกิดปมในใจ หรือร้ายแรงถึงขั้นเกิดจิตมาร

สำหรับผู้บำเพ็ญเซียน นี่เป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก

อย่าว่าแต่ผู้บำเพ็ญระดับล่างเลย แม้แต่เซียนจุนก็ยังต้านทานจิตมารไม่ไหว

'ซวนเทียนเซียนจุน' คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

ถ้าหากหัวใจของฟางโหยวรั่วถูกคนอื่นช่วงชิงไป หรือแม้กระทั่งโดน... ไปแล้ว เย่ฟานจะรู้สึกยังไงนะ?

ในชาติก่อน แม้เย่ฟานกับฟางโหยวรั่วจะมีใจให้กัน แต่ทั้งคู่ยังไม่เคยแม้แต่จะจับมือกันด้วยซ้ำ

ชาตินี้เย่ฟานตั้งใจจะจีบฟางโหยวรั่ว

แต่ยังไม่ทันได้เริ่ม ฟางโหยวรั่วก็กลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว?

มันจะเจ็บปวดรวดร้าวขนาดไหนกันนะ?

หวังฮ่าวหรานลองจินตนาการดู รู้สึกว่าแผนนี้มันช่างเลิศเลอเพอร์เฟกต์จริงๆ

และถ้าดูจากไทม์ไลน์ แผนนี้มีความเป็นไปได้สูงมาก

เพราะในเวลานี้ เย่ฟานกับฟางโหยวรั่วยังไม่รู้จักกัน

ตอนนี้เย่ฟานเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีสามที่ฉางโจว ส่วนฟางโหยวรั่วก็เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีสามในอีกเมืองหนึ่ง

กว่าทั้งคู่จะได้เจอกันก็ต้องรอเข้ามหาวิทยาลัยหลังจบมัธยมปลาย

ตอนนี้เพิ่งเดือนตุลาคม การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะมีขึ้นในเดือนมิถุนายนปีหน้า และเปิดเทอมเดือนกันยายน

กว่าจะถึงเวลาที่ทั้งสองจะได้พบกันยังอีกยาวไกล

แน่นอนว่าเย่ฟานมีความทรงจำจากชาติก่อน ย่อมต้องรู้จักฟางโหยวรั่ว

แต่ฟางโหยวรั่วในตอนนี้ยังไม่รู้จักเย่ฟาน

หวังฮ่าวหรานตั้งใจจะใช้ความได้เปรียบเรื่องข้อมูลนี้ไปชิงตัดหน้าเย่ฟานเสียก่อน

เมื่อวางแผนจัดการเย่ฟานเรียบร้อย หวังฮ่าวหรานก็เริ่มคำนวณถึงอีกเรื่องหนึ่ง

ตอนนี้เย่ฟานอยู่ขอบเขตรวมปราณขั้นห้า ซึ่งเทียบเท่ากับระดับเซียนเดินดินที่เป็นขีดสุดของผู้ฝึกยุทธ์ แต่ในความเป็นจริง พลังต่อสู้ของเย่ฟานสามารถสังหารเซียนเดินดินได้สบายๆ

เพราะกระบวนท่าที่เย่ฟานฝึกไม่ใช่วรยุทธ์ธรรมดา แต่เป็น 'วิชาเซียน'!

ในระดับพลังเท่ากัน วิชาเซียนของเย่ฟานย่อมเหนือกว่าวรยุทธ์ทั่วไปแบบเทียบไม่ติด

และถ้าจะพูดให้ถูก พลังที่เย่ฟานมีไม่ใช่ ‘ลมปราณ’ แต่เป็น 'พลังวิญญาณ'

ต่อให้เย่ฟานย่ำอยู่กับที่ และหวังฮ่าวหรานฝึกจนมีกำลังภายในห้าร้อยปีเท่าระดับเซียนเดินดิน เขาก็ยังสู้เย่ฟานไม่ได้อยู่ดี

นี่คือข้อจำกัดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงของผู้ฝึกยุทธ์

มีเพียงผู้บำเพ็ญเซียนเท่านั้นจึงจะต่อกรกับผู้บำเพ็ญเซียนได้

หวังฮ่าวหรานพลิกดูความทรงจำของเย่ฟานเพื่อค้นหาวิชาบำเพ็ญเซียน

สิ่งที่เย่ฟานสั่งสมมานับพันปีนั้นมหาศาเกินคณานับ

วิชาบำเพ็ญเซียนมีมากมายนับไม่ถ้วน

หวังฮ่าวหรานเลือกดูวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเย่ฟานทันที นั่นคือ 'คัมภีร์อมตะนิรันดร์ชิงตี้' (TL: ชิงตี้ - จักรพรรดิคราม)

เย่ฟานใช้วิชานี้ไต่เต้าจนถึงระดับตู้เจี๋ยขั้นสมบูรณ์ อีกเพียงก้าวเดียวก็จะสามารถผสานเป็นหนึ่งเดียวกับเต๋า

ศักยภาพของวิชานี้ถึงขั้นทำให้เกือบจะผสานเต๋าได้ ความเทพของมันย่อมไม่ต้องพูดถึง

เพียงแต่... พอหวังฮ่าวหรานดูรายละเอียดคร่าวๆ เขาก็พบว่าเงื่อนไขในการฝึกวิชานี้มันโหดหินเกินไป

เพราะแค่ขั้นเริ่มต้นของคัมภีร์อมตะนิรันดร์ชิงตี้ก็จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรเสริมในการบำเพ็ญเพียรจำนวนมหาศาล

และทรัพยากรเหล่านั้น... หาไม่ได้บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนี้

*****