เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 536 เวทีนี้สร้างมาเพื่อฉินฟาน

บทที่ 536 เวทีนี้สร้างมาเพื่อฉินฟาน

บทที่ 536 เวทีนี้สร้างมาเพื่อฉินฟาน


หลังจากแยกย้ายกับกู่อวี้โหรว หวังฮ่าวหรานไม่ได้รีบกลับทันที แต่แวะไปหาเส้าหว่านหว่านที่พักอยู่แถวนั้นเพื่อทานมื้อเช้าด้วยกัน

จากนั้นเขาจึงขับรถกลับมหาวิทยาลัยชิงหลิง

ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะเริ่มคาบเรียนแรก

ในห้องเรียน บรรดานักศึกษากำลังจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรส บรรยากาศดูคึกคักเป็นพิเศษ

หวังฮ่าวหรานเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้รู้ว่าหัวข้อสนทนาคือ “ศึกดวลเดือดเซียนโกะอัจฉริยะ: จีน VS เกาหลีใต้”

ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

แต่พอได้ยินพวกผู้ชายคุยกันว่า “นักหมากล้อมสาวเกาหลีคนนั้นสวยระดับนางฟ้า! สวยยิ่งกว่าเซ็นเตอร์วงเกิร์ลกรุ๊ปตัวท็อปซะอีก!” หวังฮ่าวหรานก็หูผึ่งขึ้นมาทันที

ไม่ใช่เพราะความหื่นกระหาย แต่สัญชาตญาณของเขาร้องเตือนว่า... แม่สาวน้อยคนนี้อาจเป็นหนึ่งใน ‘นางเอก’ และมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นนางเอกในรูทของฉินฟาน

หวังฮ่าวหรานเคยสืบประวัติฉินฟานมาก่อน ย่อมรู้ดีว่าในบรรดา ‘99 สกิลเทพ’ ของหมอนั่น มีทักษะ ‘หมากล้อมขั้นเทพ’ รวมอยู่ด้วย

จู่ๆก็มีสาวน้อยนักหมากล้อมหน้าตาดีโผล่มาแบบนี้... มันน่าสงสัยว่าจะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับฉินฟาน

หรือจะเป็น... ลูกศิษย์อีกคน?

หวังฮ่าวหรานคิดอยู่แวบหนึ่ง แต่ก็ส่ายหน้าปฏิเสธ

ความเป็นไปได้ที่เด็กหนุ่มฝั่งจีนจะเป็นลูกศิษย์ของฉินฟานดูจะมีน้ำหนักมากกว่า

เสียงถกเถียงในห้องเรียนเริ่มดังขึ้น

ประเด็นหลักคือการแบ่งฝักฝ่ายเชียร์

หนุ่มๆสายหื่นบางส่วนเทใจเชียร์สาวน้อยเกาหลีเพราะหน้าตา

แต่ส่วนใหญ่ยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์รักชาติ เชียร์เด็กหนุ่มฝั่งจีนให้คว้าชัย

สงครามน้ำลายขนาดย่อมจึงปะทุขึ้น

“ต้าเจาเจา มานี่หน่อย” หวังฮ่าวหรานตะโกนเรียกมู่เจาเจาที่กำลังร่วมวงสนทนาอย่างเมามัน

(TL: 大 (ต้า) แปลว่า ใหญ่)

มู่เจาเจาเดินดึ๋งดั๋งเข้ามาหา ถามด้วยความสงสัย “เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าอะไรนะ?”

“มู่เจาเจาไง” หวังฮ่าวหรานทำหน้าตาย

มู่เจาเจาร้อง “อ๋อ” เบาๆ คิดว่าตัวเองคงหูฝาดไปเอง

“เห็นคุยเรื่องแข่งหมากล้อมกันสนุกเชียว เธอรู้อะไรเกี่ยวกับแม่สาวเกาหลีคนนั้นบ้าง?” หวังฮ่าวหรานถาม

“นี่นายก็เป็นพวกตื้นเขินเชียร์คนต่างชาติเพราะหน้าตาเหมือนพวกนั้นเหรอ?” มู่เจาเจามองค้อน

“เปล่าสักหน่อย ฉันเชียร์จีนอยู่แล้ว แค่สงสัยเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นเฉยๆ” หวังฮ่าวหรานแก้ตัว

“ผู้หญิงคนนั้นชื่อ ‘เจียงหยุนเอ๋อร์[1]’ อายุ 18 ปี หน้าตาก็สวยจริงๆแหละ แต่ก็รู้ๆกันอยู่ มีสักกี่คนกันที่ไม่ผ่านมีดหมอ?”

มู่เจาเจาทำหน้าหมั่นไส้ แล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ พร้อมแอ่นอกโชว์

“ไม่เหมือนฉันหรอกนะ... ของแท้แม่ให้มาทั้งตัว!”

หวังฮ่าวหรานยิ้มมุมปาก สายตาโฟกัสไปยังส่วนที่นูนเด่นที่สุดโดยอัตโนมัติ

“มองอะไรยะ! ของจริงนะจะบอกให้ ไม่เชื่อไปถามพี่หยุนหานสิ เราโตมาด้วยกัน พี่เขารู้ดีที่สุด!” มู่เจาเจารีบแก้ต่างเมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของเขา

หวังฮ่าวหรานไม่สงสัยในความแท้ของมู่เจาเจาหรอก เพราะเคย ‘สัมผัส’ มากับมือแล้ว

แต่เรื่องที่บอกว่าเจียงหยุนเอ๋อร์ศัลยกรรม... อันนี้เขาขอค้านในใจ

เจียงหยุนเอ๋อร์น่าจะเป็นนางเอก

และตามกฎเหล็กของนางเอก... ต้องสวยธรรมชาติ 100% ไร้สิ่งแปลกปลอม

ถึงสาวเกาหลีจะขึ้นชื่อเรื่องศัลยกรรม แต่ก็ใช่ว่าจะเหมารวมได้หมด นางฟ้าเดินดินที่สวยแต่เกิดก็ต้องมีบ้างแหละ

“พวกเกาหลีนี่หน้าด้านจริงๆ ชอบเคลมว่าหมากล้อมมีต้นกำเนิดมาจากบ้านตัวเอง ทั้งที่จริงๆแล้วมันมาจากจีนแท้ๆ!” มู่เจาเจาบ่นด้วยความอัดอั้นตันใจ

“ฉันล่ะภาวนาให้จิงลู่ชนะจริงๆ ถ้าขืนแพ้ให้เจียงหยุนเอ๋อร์ขึ้นมานะ... ไม่อยากจะคิด”

“สื่อทางฝั่งนู้นต้องเล่นข่าวใหญ่โตแน่ๆ เผลอๆจะเคลมว่าเป็นต้นตำรับหมากล้อมจริงๆจังๆ แล้วฝั่งผู้แพ้จะไปมีปากมีเสียงอะไรได้?”

“ที่สำคัญ จิงลู่เป็นมือวางอันดับหนึ่งของจีน ถ้าขนาดมือหนึ่งยังแพ้... แล้วจะมีใครไปสู้เจียงหยุนเอ๋อร์ได้อีก?”

มู่เจาเจาถอนหายใจยาว ทำท่ากลัดกลุ้มราวกับแบกปัญหาชาติไว้บนบ่า

หวังฮ่าวหรานฟังแล้วก็อดขำไม่ได้

จิงลู่อาจจะแพ้... แต่จีนไม่มีทางแพ้

เพราะจีนยังมี ‘ฉินฟาน’ อยู่

การประลองครั้งนี้... มันคือเวทีที่ถูกจัดฉากมาเพื่อฉินฟานชัดๆ!

พล็อตเรื่องมันเดาได้ง่ายจะตาย

เจียงหยุนเอ๋อร์ตบจิงลู่แบบขาดลอย -> เกิดกระแสดราม่า จีนโดนดูถูก -> ฉินฟานปรากฏตัวในฐานะวีรบุรุษขี่ม้าขาว ท้าดวลเจียงหยุนเอ๋อร์ -> ภายใต้สายตาชาวโลก ฉินฟานเอาชนะเจียงหยุนเอ๋อร์ได้อย่างงดงาม -> กู้ศักดิ์ศรีของชาติกลับคืนมา

และผลลัพธ์ที่ตามมาคือ...

ชื่อเสียงเกียรติยศจะถาโถมเข้าใส่ฉินฟาน

วีรกรรมกู้ชาติครั้งนี้จะลบล้างภาพจำอันน่าอับอายจากคลิป ‘โชว์หัตถ์เทวะ’ ไปจนหมดสิ้น

ฉินฟานจะกลับมาเดินยืดอกบนถนนได้อย่างภาคภูมิ ไม่มีใครหัวเราะเยาะอีกต่อไป เผลอๆจะกลายเป็นฮีโร่ในดวงใจคนทั้งชาติ

แถมบรรดาลูกศิษย์สาวอย่างตั้นไท่เหยาเยว่ มู่หนานจือ และซ่งจื่อฮุ่ย ก็จะกลับมาชื่นชมศรัทธาในตัวอาจารย์อีกครั้ง

และที่น่ากลัวที่สุดคือ...

เจียงหยุนเอ๋อร์ที่พ่ายแพ้ อาจจะเกิดความประทับใจในฝีมือ จนกลายเป็นความรัก!

‘เชี่ยเอ้ย!’

หวังฮ่าวหรานสบถในใจเมื่อประมวลผลเสร็จ

อุตส่าห์วางแผนดิสเครดิตฉินฟานจนต้องมุดหัวอยู่แต่ในรู ไม่กล้าออกไปซ่าที่ไหน

ขืนปล่อยให้ฉินฟานได้ซีนนี้ไป... แผนที่ทำมาทั้งหมดก็พังพินาศสิ!

ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

ทางเดียวที่จะสกัดดาวรุ่งฉินฟานได้คือต้องให้จิงลู่ชนะ

แต่ตามสเต็ปตัวเอกนิยาย จิงลู่เป็นแค่ตัวประกอบ ฝีมือย่อมด้อยกว่าเจียงหยุนเอ๋อร์ ปกติไม่มีทางชนะได้

งั้นก็ต้องหาทางขัดขวางเจียงหยุนเอ๋อร์?

ถ้าแอบไป ‘เก็บ’ เธอก่อนวันแข่งล่ะ?

พอเจียงหยุนเอ๋อร์ลงแข่งไม่ได้ จิงลู่ก็ชนะบาย ฉินฟานหมดสิทธิ์ปรากฏตัว

แต่... งานใหญระดับชาติขนาดนี้ ถ้าตัวเต็งฝ่ายตรงข้ามเกิดตายปริศนาก่อนแข่ง เรื่องต้องแดงแน่ๆ

ยอดฝีมือจากทั่วสารทิศคงแห่กันมาสืบสวน

อีกอย่าง... เจียงหยุนเอ๋อร์เป็นนางเอก แถมยังสวยระดับท็อป

เป็นนางเอกต่างชาติคนแรกที่โผล่มาซะด้วย

ได้ยินกิตติศัพท์สาวเกาหลีมานาน...

คำว่า ‘ไม่’ ภาษาเกาหลีออกเสียงยังไงนะ?

ถ้าต้องฆ่าทิ้ง... เสียดายของแย่

งั้นจะทำยังไงดี?

บังคับให้เจียงหยุนเอ๋อร์ถอนตัว? ขู่ให้ล้มมวย?

แต่จะเอาอะไรไปสั่งเธอ?

จะใช้ ‘ความหล่อ’ เข้าสู้งั้นเหรอ?

*****

[1] ชื่อ  “姜允兒” อ่านและแปลได้ต่างกันตามภาษาที่ใช้

เกาหลี (ฮันจา) → คังยุนอา (강윤아)

จีนกลาง (พินอิน) → เจียงหยุนเอ๋อร์

- ตัวอักษรจีนที่ใช้ในเกาหลีเรียกว่า ‘ฮันจา’

- ถึงแม้ปัจจุบันเกาหลีจะใช้อักษร ‘ฮันกึล’ เป็นหลัก แต่ชื่อคนยังคงมีรากมาจาก ‘ฮันจา’ อยู่

จบบทที่ บทที่ 536 เวทีนี้สร้างมาเพื่อฉินฟาน

คัดลอกลิงก์แล้ว