บทที่ 486 เทพบุตรแต่งหญิง

หวังฮ่าวหรานรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที จึงรีบปิดใช้งานตาทิพย์

แต่ความรู้สึกพะอืดพะอมเหมือนมีอะไรจุกอยู่ที่คอก็ยังไม่จางหายไป

สาวงามในชุดจีนโบราณที่สวยทัดเทียมกับอวี้ซือฉิงคนนั้น... แท้จริงแล้วกลับเป็นผู้ชาย!

นี่มันเทพบุตรแต่งหญิงชัดๆ!

ถ้าไม่ได้ใช้ตาทิพย์มองทะลุ เขาคงแยกไม่ออกจริงๆ

ก่อนหน้านี้เขาเคยเจอกับตัวเอกสายแปลงร่างเป็นหญิงมาแล้วคนหนึ่ง ตอนนั้นก็ว่าทำใจลำบากแล้วนะ

แต่ไอ้เทพบุตรแต่งหญิงตรงหน้านี้ ทำเอาเขาคลื่นไส้ยิ่งกว่าก่อนหลายเท่า

ในนิยายแนวสุขนิยมของผู้ชาย พล็อตตัวเอกแต่งหญิงแบบนี้มีให้เห็นอยู่บ่อยๆ

หวังฮ่าวหรานตั้งสติ แล้วรีบสื่อสารกับระบบเพื่อตรวจสอบข้อมูลทันที

[ตัวเอก: หลินหนานสวี่]

[พลังต่อสู้: 65]

[ค่าเสน่ห์: 383]

[ออร่าตัวเอก: 4,879]

[สกิล: ระบบเทพบุตรแต่งหญิง (เมื่ออยู่ในสภาพแต่งหญิง หากได้รับความสนใจหรือถูกสารภาพรักจากตัวละครชาย จะได้รับคะแนนสะสม คะแนนนี้สามารถนำไปใช้อัพค่าเสน่ห์ได้โดยตรง หรือใช้ปลดล็อกความสามารถต่างๆได้)

หมายเหตุ 1: ยิ่งตัวละครชายที่หลงเสน่ห์มีหน้าตาดีเท่าไหร่ คะแนนที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

หมายเหตุ 2: ระบบสามารถเพิ่มค่าเสน่ห์ได้สูงสุดถึง 999 เมื่อค่าเสน่ห์ถึง 999 จะสามารถตกได้ทั้งชายและหญิง ได้รับความสนใจและความไว้วางใจจากตัวละครทั้งสองเพศได้อย่างง่ายดาย โดยปกติแล้ว ในสภาพแต่งชาย อัตราความสำเร็จในการจีบผู้หญิงคือ 100% และในสภาพแต่งหญิง อัตราความสำเร็จในการจีบผู้ชายคือ 100%

ความสามารถที่ปลดล็อกแล้ว: ความสามารถในการดัดเสียง (เลียนแบบเสียงผู้หญิงได้ทุกประเภท), ทักษะการเต้นรำแบบจีนโบราณขั้นสูง

ความสามารถที่กำลังปลดล็อก: มองทะลุ (ความคืบหน้าในการปลดล็อกปัจจุบัน 1%)]

ข้อมูลไหลบ่าเข้ามาในสมองของหวังฮ่าวหรานอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกขนลุกซู่ยังคงถาโถมเข้ามาไม่หยุด

เมื่อครู่ ตอนที่ยังไม่ได้เปิดใช้งานตาทิพย์ เขาหลงคิดว่าหลินหนานสวี่เป็นนางเอก เลยเผลอมีความคิดแปลกๆผุดขึ้นมา

ในแง่หนึ่ง... นี่ก็นับว่าเป็น "ความสนใจ" ใช่ไหม?

และด้วยเหตุนี้ หลินหนานสวี่จึงได้รับคะแนนจากเขาไป

แถมคะแนนที่ได้น่าจะไม่น้อยเลยด้วย

เพราะหน้าตาเขาก็ถือว่าหล่อเหลาเอาการ ซึ่งคะแนนของระบบเทพบุตรแต่งหญิงนั้นแปรผันตรงกับความหล่อ

พูดง่ายๆคือ... เขาโดนคนอื่นดูดคะแนนไปฟรีๆ?!

ปกติเขาจะเป็นคนคอยรีดไถคะแนนจากตัวเอกคนอื่น แต่วันนี้กลับโดนตัวเอกมารีดไถซะเอง!

น่าโมโหชะมัด

หวังฮ่าวหรานอยากจะพุ่งเข้าไปส่งหลินหนานสวี่ไปสู่สุคติด้วยหมัดลุ่นๆเพื่อระบายความแค้น

แต่ความคิดนั้นก็ดับวูบไปในเวลาไม่ถึงวินาที

ออร่าตัวเอกของไอ้หนุ่มแต่งหญิงคนนี้มีตั้งเกือบห้าพัน

นี่มันแกะอ้วนพีชัดๆ ขนคงเยอะน่าดู รีบฆ่าทิ้งตอนนี้น่าเสียดายแย่

ตอนนี้เขากำลังต้องการแต้มวายร้ายอย่างมาก

แต่ถึงจะเก็บไว้รีดไถ ก็ต้องระวังตัวให้ดี

เพราะหลินหนานสวี่กำลังปลดล็อกความสามารถในการมองทะลุ

ความสามารถแบบนี้ หวังฮ่าวหรานไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนนอกจากตัวเองมีเด็ดขาด

ใครมี... ต้องตายสถานเดียว!

แต่ตอนนี้ความคืบหน้าในการปลดล็อกของหลินหนานสวี่เพิ่งจะ 1% ยังอีกยาวไกล

หรือพูดให้ถูกคือ... ชาตินี้มันไม่มีวันปลดล็อกสกิลนี้ได้หรอก

เพราะเงื่อนไขในการได้รับคะแนนของหลินหนานสวี่คือต้องอยู่ในสภาพ "แต่งหญิง"

ขอแค่ทำให้มันไม่ได้แต่งหญิงมาเดินลอยหน้าลอยตา มันก็ไม่มีทางได้คะแนนแล้ว

และวิธีจัดการปัญหานี้... ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย

เจียงเกาเสวียนหยุดพักร้อนมาหลายวัน คงพักผ่อนจนเบื่อแล้วล่ะมั้ง?

ขณะที่กำลังครุ่นคิด จู่ๆก็มีมือมาสะกิดแขนเขาเบาๆ

หวังฮ่าวหรานหันไปมอง พบลู่เหยียนกำลังจ้องเขาด้วยดวงตากลมโตคู่สวย

"ผู้หญิงคนนั้นสวยจริงๆนะคะ"

ลู่เหยียนพูดพลางพยักพเยิดหน้าไปทางสาวงามชุดจีนโบราณที่ยืนอยู่ไกลๆ

ใจของเธอจดจ่ออยู่กับหวังฮ่าวหรานตลอดเวลา ย่อมสังเกตเห็นทุกอิริยาบถของเขา

เมื่อกี้หวังฮ่าวหรานเหม่อมองไปทางนั้นตั้งนาน เธอจะไม่รู้ได้ยังไง

ดังนั้น ลู่เหยียนจึงพูดประโยคนั้นออกมา

น้ำเสียงของเธอไม่ได้มีความโกรธเจือปน มีเพียงความน้อยใจจางๆ

"สวยกับผีสิ" หวังฮ่าวหรานรู้สึกคลื่นไส้เต็มทน จะไปมองว่าสวยได้ยังไงไหว

ลู่เหยียนไม่รู้ความจริง คิดว่าหวังฮ่าวหรานพูดเอาใจเพราะกลัวเธอโกรธ

ใบหน้าสวยหวานที่เริ่มมีเลือดฝาดคลี่ยิ้มอย่างใจกว้าง

"คุณชอบก็มองเถอะค่ะ ฉันไม่โกรธหรอก หรือถ้าคุณอยากได้ช่องทางติดต่อของเธอ ฉันไปขอให้ก็ได้นะ ผู้หญิงด้วยกันน่าจะคุยง่ายกว่า อัตราความสำเร็จน่าจะสูงกว่าด้วย"

น้ำเสียงของเธออ่อนโยน จริงใจ ไม่มีการประชดประชันเลยแม้แต่น้อย

หวังฮ่าวหรานฟังออกว่าเธอพูดจริง เขาอึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะรู้สึกซาบซึ้งใจ

นี่สินะข้อดีของการมีค่าความชอบเต็มร้อย... ถึงจะหึง แต่เพื่อความสุขของคนรัก ถึงกับยอมช่วยแฟนหนุ่มจีบสาวอื่นเลย?

ช่างเป็น... ผู้หญิงที่แสนดีจนน่าใจหาย

แต่... ลู่เหยียนเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว

"ฉันไม่ได้สนใจหมอนั่นจริงๆ เธออย่าคิดมาก" หวังฮ่าวหรานไม่กล้าบอกความจริงว่าหลินหนานสวี่เป็นผู้ชาย

เพราะดูจากภายนอก หลินหนานสวี่เหมือนผู้หญิงทุกกระเบียดนิ้ว

ขืนบอกว่าเป็นผู้ชายแต่งหญิง จะเอาอะไรไปอธิบายกับลู่เหยียน?

บอกว่ามีตาทิพย์มองทะลุเสื้อผ้าได้?

ไม่ได้เด็ดขาด

หรือจะบอกว่ารู้จักกับหลินหนานสวี่เป็นการส่วนตัว?

นั่นยิ่งไปกันใหญ่

เขาเป็นคนนอก จะไปรู้จักเด็กวิทยาลัยศิลปะดีกว่าลู่เหยียนได้ยังไง?

เพื่อตัดปัญหา แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้น่าจะดีที่สุด

"ฉันพูดจริงๆนะคะ ไม่ได้ล้อเล่น" ลู่เหยียนเม้มปาก สีหน้าจริงจัง

"ฉันก็พูดจริงเหมือนกัน" หวังฮ่าวหรานยืนยันเสียงหนักแน่น

"โอเคค่ะ" รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าของลู่เหยียน แก้มสองข้างแดงระเรื่อขึ้นมา เพราะเธอเชื่อว่าหวังฮ่าวหรานพูดความจริง

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน

ไม่ไกลออกไป เทพบุตรแต่งหญิงหลินหนานสวี่กำลังดื่มด่ำกับความสุขที่คะแนนหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน

ที่นี่เป็นลานกิจกรรม มีคนพลุกพล่าน แถมยังเป็นวิทยาลัยศิลปะ หนุ่มหล่อจึงมีให้เห็นเกลื่อนกลาด

แค่เขาสวมชุดจีนโบราณมายืนโพสท่าสวยๆอยู่กลางลาน ก็ดึงดูดสายตาหนุ่มๆให้หันมามองด้วยความชื่นชม หรือแม้แต่... หื่นกระหาย คะแนนจึงพุ่งกระฉูดไม่หยุด

แต่ยืนเฉยๆแบบนี้ คะแนนที่ได้ก็มีขีดจำกัด

หลินหนานสวี่ดีใจอยู่พักหนึ่ง อารมณ์ก็เริ่มนิ่งลง

ขืนยืนเป็นเป้านิ่งแบบนี้ กว่าจะปลดล็อกตาทิพย์ได้คงต้องรอเป็นเดือนสองเดือน

ถ้าอยากได้คะแนนเยอะกว่านี้คงต้อง ‘โชว์ของ’

ในงานแสดงคืนนี้ เขามีคิวขึ้นโชว์ระบำจีนโบราณพอดี

ถึงตอนนั้น รับรองว่าคะแนนไหลมาเทมาแน่นอน

ตาทิพย์คงปลดล็อกได้เร็วขึ้นอีกเยอะ

แต่กว่าจะถึงเวลาแสดงยังอีกพักใหญ่ จะให้ยืนเฉยๆก็น่าเบื่อแย่

คิดไปคิดมา หลินหนานสวี่ตัดสินใจจะออกล่า... เอ้ย ออกไปบริหารเสน่ห์ใส่หนุ่มๆสักหน่อย

สายตากวาดมองไปรอบๆเพื่อคัดเลือกเป้าหมาย

พวกหน้าตาธรรมดาหรือหล่อดาดๆเขาเมินหมด

เป้าหมายของเขาต้องเป็น... หนุ่มหล่อระดับเทพเท่านั้น

*****