บทที่ 314 หาแพะรับบาป

“ข้ามีดีอะไรหรือ ถึงได้รับความเมตตาจากท่านขนาดนี้” อวี่หนิงก้มหน้าด้วยความขัดเขิน ไม่กล้าสบตาหวังฮ่าวหรานตรงๆ

“เอาเป็นว่า... ตกลงเธอเต็มใจจะเป็นคนของฉันไหม?” หวังฮ่าวหรานขี้เกียจพูดอ้อมค้อม จึงถามเข้าประเด็นทันที

“เต็มใจแน่นอน” อวี่หนิงตอบสวนกลับมาทันควัน “ตั้งแต่นี้ไป ไม่ว่าท่านจะให้ข้าทำอะไร ข้าจะเชื่อฟังทุกอย่าง”

“ดีมาก” หวังฮ่าวหรานยิ้มพยักหน้า จากนั้นจึงสอบถามข้อมูลเจาะลึกเกี่ยวกับเหยียนหยุนเทียน

จากการซักถาม หวังฮ่าวหรานได้ความว่าเหยียนหยุนเทียนฝึกฝนสิ่งที่เรียกว่า ‘คัมภีร์สราญรมย์ไร้ขอบเขต’

การฝึกวิชานี้ ในช่วงก่อนที่จะบรรลุถึงระดับปรมาจารย์น้อยฮวาจิ้น ผู้ฝึกจะต้องบำเพ็ญเพียรอย่างหนักและรักษาความบริสุทธิ์ของร่างกายไว้

แต่เมื่อก้าวข้ามสู่ระดับปรมาจารย์น้อยฮวาจิ้นได้แล้ว ข้อห้ามต่างๆก็จะหมดไป หนำซ้ำการยกระดับพลังฝีมือจะยิ่งรวดเร็วและเต็มไปด้วยความสุขสม

สรุปง่ายๆก็คือ... ยิ่ง XX ก็ยิ่งเก่ง!

พอรู้ข้อมูลนี้ หวังฮ่าวหรานแทบอยากจะตะโกนด่าพ่อล่อแม่คนเขียนกลางถนน

ไอ้เจ้าเหยียนหยุนเทียนนี่... มันเป็นตัวเอกสายฮาเร็มตัวพ่อชัดๆ!

ลำพังแค่ ‘ออร่าจับกดไร้สิ้นสุด’ ก็โกงจะแย่อยู่แล้ว พอมาจับคู่กับ ‘เคล็ดวิชาสราญรมย์ไร้ขอบเขต’ นี่มันคอมโบเทพชัดๆ

บรรดานางเอกคนไหนที่สู้เหยียนหยุนเทียนไม่ได้มีหวังเสร็จมันหมด

ยังดีที่อวี่หนิงบอกว่าเหยียนหยุนเทียนเพิ่งจะบรรลุระดับปรมาจารย์น้อยฮวาจิ้นมาหมาดๆ และเป้าหมายแรกของมันก็คือฉินหยุนหาน

แน่นอนว่าตอนนี้ฉินหยุนหานหลุดพ้นจากเป้าหมายไปแล้ว

รถไถเดินดินอย่างเหยียนหยุนเทียนเลยยังไม่ได้เริ่มสตาร์ตเครื่องทำงาน

“เอายานี่ไป แอบให้เหยียนหยุนเทียนกินซะ” หวังฮ่าวหรานยื่นยาเม็ดหนึ่งให้อวี่หนิง

ยานี้เขาเคยให้ตัวเอกอย่างเหยียนกุยซาน เจียงเกาเสวียน ลู่เป่ยเกอ กู่หนานเฟิง และเสิ่นอี้ชิงกินมาแล้วทั้งนั้น

ของดีที่ต้องมีติดตัวไว้จัดการพวกตัวเอกโดยเฉพาะ สะดวกและใช้ง่าย

เหยียนหยุนเทียนมีวรยุทธ์สูงส่ง ถ้าเขาลงมือเองอาจจะยุ่งยาก แต่ถ้าให้อวี่หนิงที่เป็นคนใกล้ชิดลงมือ ย่อมง่ายดายกว่ากันเยอะ

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เขามาดักรออวี่หนิง

“ยาอะไรหรือเจ้าคะ?” อวี่หนิงถามด้วยความอยากรู้

“ฉันทำเพื่อความปลอดภัยของเธอ” หวังฮ่าวหรานไม่คิดปิดบัง จึงกระซิบความจริงให้อวี่หนิงฟัง “ยาตัวนี้กินแล้วจะทำให้เหยียนหยุนเทียนสูญเสียสมรรถภาพทางเพศ”

“ข้าจะจัดการให้เรียบร้อยอย่างแน่นอน!” อวี่หนิงได้ฟังตอนแรกก็ตกใจ แต่แล้วก็พยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น

นางรู้อยู่แล้วว่าเหยียนหยุนเทียนคิดไม่ซื่อกับนาง แต่ตอนนี้ทั้งหัวใจของนางมีเพียงหวังฮ่าวหราน ย่อมไม่อาจยอมให้ชายอื่นมาแตะต้องได้

หวังฮ่าวหรานพยักหน้า ก่อนจะถามต่อด้วยความข้องใจ “เธอเป็นสาวใช้ของเหยียนหยุนเทียนมาตั้งนาน เคย...”

อวี่หนิงรีบปฏิเสธทันที “ไม่เคยแน่นอนเจ้าค่ะ ก่อนหน้านี้เขายังไม่บรรลุระดับปรมาจารย์น้อยฮวาจิ้น เลยต้องรักษาความบริสุทธิ์ไว้ เรื่องพรรค์นั้นเขาแตะต้องไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ข้ากับหยุนซวนไม่เคยถูกเขาสัมผัสแม้แต่ปลายเล็บ เพื่อป้องกันธาตุไฟเข้าแทรก เวลาคุยกันเขายังให้คุยผ่านประตูเลยเจ้าค่ะ เรื่องความเป็นอยู่ส่วนตัวก็ให้บุรุษเป็นผู้ดูแล”

เยี่ยมยอด!

หวังฮ่าวหรานลอบยิ้มในใจ

ในฐานะตัวร้าย เขาก็รักความสะอาดเหมือนกัน ไม่นิยมสวมรองเท้าต่อจากใคร

อวี่หนิงจัดว่าเป็นคนสวยใช้ได้ คะแนนเฉลี่ยน่าจะอยู่ที่ 92 ถือว่าด้อยกว่ามาตรฐานนางเอกไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น

“หยุนซวนที่เธอพูดถึงคือ...” หวังฮ่าวหรานทวนชื่อที่อวี่หนิงหลุดปากออกมาเมื่อครู่

“นางเป็นสาวใช้เหมือนกับข้า แต่อยู่ที่หุบเขาเฟิ่งซีเจ้าค่ะ ไม่ได้ตามมาด้วย” อวี่หนิงตอบ

หวังฮ่าวหรานพยักหน้ารับรู้ ไว้รอเจอหยุนซวนเมื่อไหร่คูลดาวน์ของออร่าเสน่ห์คงพร้อมใช้งานพอดี ถึงตอนนั้นค่อยล่อลวงหยุนซวนมาอีกคน

โบราณว่าไว้... เรื่องดีๆมักมาเป็นคู่

“เมื่อกี้เหมือนเธอกำลังสะกดรอยตามคนอยู่ ทำไมเหรอ?” หวังฮ่าวหรานเปลี่ยนเรื่อง

อันที่จริงเขารู้อยู่แล้วว่าอวี่หนิงตามฉินหยุนหานทำไม แต่อยากจะยกเรื่องนี้มาพูดเพื่อให้เข้าแผน

“คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้...” อวี่หนิงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด

“เหยียนหยุนเทียนนี่จิตใจคับแคบชะมัด คนอื่นเขามีแฟนก็เรื่องของเขาไหม จะไปทำร้ายกันทำไม” หวังฮ่าวหรานบ่นอุบ

“เขามีเบื้องหลังยิ่งใหญ่ วรยุทธ์ก็สูงส่ง นิสัยเลยเอาแต่ใจและยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง ไม่สนใจใครหน้าไหนหรอกเจ้าค่ะ แฟนของคุณหนูฉินหยุนหาน... เขาคงไม่ปล่อยไว้แน่” อวี่หนิงถอนหายใจ

หวังฮ่าวหรานตกอยู่ในห้วงความคิดทันที

ถ้าอวี่หนิงกลับไปมือเปล่า เหยียนหยุนเทียนคงไม่ยอมจบเรื่องง่ายๆแน่

แต่ตอนนี้ ถ้าไม่จำเป็นเขาก็ไม่อยากปะทะกับเหยียนหยุนเทียนตรงๆ

ถ้าอย่างนั้น... คงต้องหา ‘แพะรับบาป’ สักตัวแล้วล่ะ

แต่จะเป็นใครดี?

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของหวังฮ่าวหรานก็เป็นประกายขึ้นมา เขากระซิบสั่งความกับอวี่หนิง “เธอกลับไปบอกเหยียนหยุนเทียนว่า...”

ตกดึก

อวี่หนิงกลับมายังคฤหาสน์สไตล์โบราณหลังใหญ่

คฤหาสน์หลังนี้เหยียนหยุนเทียนสั่งให้อวี่หนิงมาซื้อไว้ล่วงหน้า เพื่อจะได้มีที่พักส่วนตัวเวลามาหาฉินหยุนหานที่เมืองชิงหลิง

เวลานี้ เหยียนหยุนเทียนกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในสวน

อวี่หนิงพยายามระงับความตื่นเต้นในใจ ยกถ้วยชาเข้าไปเสิร์ฟให้เหยียนหยุนเทียน

ใบชาที่ใช้ชงนำมาจากหุบเขาเฟิ่งซี ซึ่งเป็นรสชาติที่เหยียนหยุนเทียนโปรดปราน

เหยียนหยุนเทียนรับถ้วยชาไป จิบชาอุ่นๆ แล้วเอ่ยถาม “เรื่องที่ให้ไปสืบล่ะ?”

“ทราบตัวแล้วเจ้าค่ะ” อวี่หนิงตอบเสียงจริงจัง

“มันเป็นใคร?”

“คนคนนั้นชื่อ ‘หลินเฉิน’ อายุประมาณแปดขวบเจ้าค่ะ”

“แปดขวบ?” เหยียนหยุนเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะในลำคอ “เด็กแปดขวบเนี่ยนะ?”

“นายน้อย หลินเฉินคนนี้แม้จะอายุเพียงแปดขวบแต่ไม่ธรรมดาเลย เขาเคยคว้าแชมป์การแข่งรถอาชีพ และยังใช้เวลาเพียงไม่กี่วันปั้นเงินทุนจำนวนน้อยนิดให้กลายเป็นกำไรหนึ่งร้อยล้านจากตลาดหุ้นได้!” อวี่หนิงพูดพลางนำข้อมูลของหลินเฉินและหลักฐานความสำเร็จต่างๆออกมาวางตรงหน้า

เหยียนหยุนเทียนรับเอกสารไปเปิดอ่านอย่างละเอียด แววตาเริ่มเคร่งขรึมขึ้น

เจ้าหลินเฉินนี่อายุแค่แปดขวบ แต่เก่งกาจเกินวัย เหนือกว่าผู้ใหญ่หลายคนเสียอีก การที่จะชนะใจฉินหยุนหานได้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

“แต่หลินเฉินเพิ่งแปดขวบ จะทำ...” เหยียนหยุนเทียนยังมีความสงสัยหลงเหลืออยู่

“นายน้อยเจ้าคะ อายุแปดขวบอาจจะดูเด็กไปหน่อย แต่เรื่องอย่างว่า... มันก็มีวิธีของมันอยู่” อวี่หนิงพูดชี้นำ

เหยียนหยุนเทียนพยักหน้าเห็นด้วย

“แล้วคุณชายจะจัดการเรื่องนี้ยังไงเจ้าคะ ต้องการให้ข้าทำอะไรไหม?” อวี่หนิงถามหยั่งเชิง

“ไม่ต้อง” เหยียนหยุนเทียนส่ายหน้า ดื่มชาจนหมดถ้วย แล้วรีบออกจากคฤหาสน์ ร่างกายกลืนหายไปกับความมืดมิดในยามราตรี

【ติ๊ง! โฮสต์ทำลายสมรรถภาพทางเพศของตัวเอก ‘เหยียนหยุนเทียน’ ได้รับแต้มวายร้าย 3,000 แต้ม! ออร่าตัวเอกของเหยียนหยุนเทียน -150, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +150!】

【ติ๊ง! เหยียนหยุนเทียนสูญเสียความเป็นชาย ออร่าจับกดไร้สิ้นสุดสิ้นสภาพการใช้งาน】

【ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อการดำเนินเรื่องอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 3,000 แต้ม!】

“ลงมือเร็วจริงแฮะ”

หวังฮ่าวหรานที่กำลังนั่งทานอาหารทะเลอยู่กับฉินหยุนหานในภัตตาคาร อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

*****