บทที่ 298 หัวไม่แข็งแล้ว

เมื่อได้ยินคำพูดทิ่มแทงใจดำของอวี๋เฟย

ลู่เป่ยเกอ กู่หนานเฟิง และเสิ่นอี้ชิงก็หน้าซีดเผือดลงไปอีก เหมือนโดนหินยักษ์หนักร้อยตันหล่นทับกลางอก

"พวกนายอย่าไปฟังเธอนะ! ฉันยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง! ไม่เคยมีลูก!" หลี่หยุนซีตะโกนแก้ตัวเสียงหลง

แต่คำพูดลอยๆจะไปสู้อะไรกับ "หลักฐาน" ที่เห็นกันตำตาได้?

【ติ๊ง! โฮสต์วางแผนเบื้องหลัง ทำลายภาพลักษณ์และความงามของตัวเอกหญิง 'หลี่หยุนซี' จนป่นปี้ สูญเสียสกิล 'ออร่าพิฆาตหนุ่มหล่อ'】

【ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 3,000 แต้ม, ออร่าตัวเอกของหลี่หยุนซี -150, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +150】

เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังของสามหนุ่ม หลี่หยุนซีเริ่มลนลาน

เธอหันไปหาลู่เป่ยเกอคนแรก "พี่ลู่! พี่ต้องเชื่อฉันนะ!"

"หุบปาก!" ลู่เป่ยเกอตวาดลั่น "อย่ามาเรียกฉันแบบนั้นอีก! ต่อไปนี้เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน!"

เขาตัดสัมพันธ์อย่างไร้เยื่อใย

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้ 'ลู่เป่ยเกอ' หลุดพ้นจากสถานะ 'ทาสรัก' สำเร็จ!】

【ติ๊ง! ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม!】

หลี่หยุนซีหันไปหาเป้าหมายต่อไป ทำหน้าตาน่าสงสาร "พี่หนานเฟิง... พี่รู้จักฉันดีที่สุดไม่ใช่เหรอ? ฉันเป็นคนยังไงพี่น่าจะรู้..."

กู่หนานเฟิงถอยหนีหนึ่งก้าว "ฉันอยู่ในวงการนี้มาตั้งแต่เด็ก... เพิ่งเคยพลาดดูคนผิดก็วันนี้แหละ! หลี่หยุนซี เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น อย่ามาตีสนิท ฉันเป็นผู้กำกับ เธอเป็นแค่ตัวประกอบ รู้จักสถานะตัวเองหน่อย!"

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้ 'กู่หนานเฟิง' หลุดพ้นจากสถานะ 'ทาสรัก' สำเร็จ!】

【ติ๊ง! ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม!】

หลี่หยุนซีหันไปหาความหวังสุดท้ายด้วยความสิ้นหวัง "พี่อี้ชิง..."

ถุย!

เสิ่นอี้ชิงถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่เกรงใจภาพลักษณ์

เขาคือคนที่รู้จักเธอมานานที่สุด เชื่อใจเธอที่สุด คิดว่าเธอคือนางฟ้าเดินดิน

แต่ตอนนี้... ความจริงเปิดเผย ทั้งหมดมันคือภาพลวงตา!

ความฝันพังทลาย เขาตาสว่างแล้ว!

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้ 'เสิ่นอี้ชิง' หลุดพ้นจากสถานะ 'ทาสรัก' สำเร็จ!】

【ติ๊ง! ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม!】

"นังตัวประกอบ! เมื่อกี้ยังทำซ่าใส่คุณชายหวังอยู่เลย! ตอนนี้ยังจะกล้าอีกไหม?!"

อวี๋เฟยไม่ปล่อยโอกาสทอง เธอระดมตบหน้าหลี่หยุนซีไม่ยั้งมือ

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

หลี่หยุนซีร้องไห้โฮ

เมื่อก่อน ไม่ว่าเธอจะก่อเรื่องแค่ไหน ก็จะมีหนุ่มหล่อขี่ม้าขาวมาช่วยเสมอ

แต่ตอนนี้... เธอกลายเป็นยัยอัปลักษณ์หัวล้านพุงพลุ้ย ไม่มีใครเหลียวแล

"พี่เฟย! ฉันผิดไปแล้ว! ฮือออ! อย่าตบฉันเลย!" หลี่หยุนซียกมือไหว้ปลกๆ

【ติ๊ง! โฮสต์ทำให้ตัวเอกหญิง 'หลี่หยุนซี' สูญเสียสกิล 'ออร่าหัวแข็ง' ได้รับแต้มวายร้าย 1,600 แต้ม...】

【ติ๊ง! ตัวเอกหญิง 'หลี่หยุนซี' จิตใจแตกสลาย ออร่าตัวเอกสูญสิ้น สูญเสียสถานะตัวเอก!】

จบแล้ว?

หวังฮ่าวหรานรู้สึกเสียดายนิดหน่อย

ได้กำไรคืนมาเยอะก็จริง แต่ยังอยากรีดไถมากกว่านี้อีกสักหน่อย

แต่ช่วยไม่ได้... เธอจิตใจแตกสลายเร็วเกินไป

เขากวาดตามองแก๊งสามหนุ่ม(ที่ตอนนี้กลายเป็นขันที)

หลี่หยุนซีจบเห่แล้ว แต่พวกนี้ยังเป็น 'ตัวละครชายสมทบ' อยู่

ถ้ามีตัวเอกหญิงนิยายจีบหนุ่มคนอื่นโผล่มา พวกนี้อาจจะถูกดึงเข้าไปร่วมวงอีก

เอาเถอะ... ปล่อยไปก่อน

ไว้พวกแกไปเกาะแกะตัวเอกหญิงคนใหม่เมื่อไหร่ พ่อจะตามไปรีดไถให้หมดตัว!

หวังฮ่าวหรานบิดขี้เกียจ เตรียมตัวกลับบ้าน

อวี๋เฟยตาไว เห็นเขากำลังจะไป ก็เลิกตบหลี่หยุนซี แล้ววิ่งตามเขาต้อยๆ

"คุณชายหวังคะ จะกลับแล้วเหรอคะ? ให้ฉันไปส่งไหม?"

เธอเดินตามมาส่งถึงรถแม็คลาเรน P1

พอเห็นรถหรูราคาหลายสิบล้าน เธอก็ตาลุกวาว

"คุณชายจะกลับไปพักผ่อนเลยหรือจะไปเที่ยวต่อคะ?" เธอถามเสียงอ่อนเสียงหวาน

"มีอะไรหรือเปล่า?" หวังฮ่าวหรานถามกลับ เห็นแก่ที่เธอช่วยตบ ‘สัตว์ประหลาด’ ให้เมื่อกี้

"เห็นรถคุณชายสวยดีค่ะ... เลยอยากลองนั่งดูสักครั้ง" อวี๋เฟยส่งสายตาเย้ายวน

"เธอต้องกลับไปถ่ายละครต่อนี่... ไว้วันหลังละกัน" หวังฮ่าวหรานปฏิเสธเสียงเรียบ

อวี๋เฟยหน้าเจื่อนเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจ

คนระดับคุณชายหวัง ผู้หญิงคงไม่เคยขาดมือ

"งั้น... ไว้โอกาสหน้านะคะคุณชาย ลาก่อนค่ะ"

หวังฮ่าวหรานพยักหน้า กำลังจะขึ้นรถ แต่ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้

"เอาเบอร์เธอมา"

อวี๋เฟยดีใจจนเนื้อเต้น รีบแลกเบอร์ทันที

"เธออยู่ในวงการบันเทิง น่าจะรู้จักสาวสวยเยอะ" หวังฮ่าวหรานเข้าประเด็น "ถ้าเจอใครที่ 'สวยกว่าเธอ' ช่วยโทรบอกฉันหน่อยนะ"

อวี๋เฟยชะงัก อ้าว... ฉันไม่ได้มีหวังหรอกเหรอ?

แต่ก็รีบปรับอารมณ์

การได้ทำงานให้คุณชายหวังถือเป็นโอกาสทอง หากทำได้ดีชีวิตคงสุขสบายไปอีกนาน

"ได้ค่ะคุณชาย! ถ้าเจอใครที่สวยกว่า ฉันจะรีบรายงานทันที!"

"ย้ำนะ... ต้องสวยกว่าเธอเท่านั้น" หวังฮ่าวหรานกำชับ

อวี๋เฟยสวยระดับ 90 คะแนน

คนที่สวยกว่าเธอ... ต้องระดับนางเอกเท่านั้น

และอวี๋เฟยเป็นตัวร้ายเกรดนางแบบ... มีโอกาสสูงที่จะดึงดูดความเกลียดชังจากนางเอกคนอื่นได้

หวังฮ่าวหรานวางหมากทิ้งไว้เผื่ออนาคต

——

ณ ห้องเช่ารูหนูแห่งหนึ่ง

"เฮ้อ... ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ! เล่นเกมก็กาก ลงปุ๊บตายปั๊บสามตาติด!"

ชายหนุ่มนามว่า ‘เซียวเย่’ บ่นอุบหน้าคอมพิวเตอร์

เขาเพิ่งจบมหาลัย เป็นพนักงานกินเงินเดือนดวงซวย

โดนแฟนทิ้ง ตกงาน เงินเก็บหมดเกลี้ยง ค่าเช่าห้องก็ไม่มีจ่าย

เลยลองมาสตรีมเกม PUBG Mobile หารายได้ประทังชีวิต โดยใช้ชื่อช่องว่า "มือใหม่ตัวน้อย"

แต่คนดูมีไม่ถึง 3 คน แถมเข้ามาด่าแล้วก็ไป

เล่นกากขนาดนี้... ชาตินี้จะรวยได้ไง?

เขาท้อแท้สุดขีด

ทันใดนั้น...

【ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม! ‘ระบบสตรีมเกมขั้นเทพ’ ถูกเปิดใช้งาน!】

【กำลังผูกมัดเข้ากับโฮสต์... โปรดรอสักครู่!】

เสียงจักรกลดังขึ้นในหัวของเซียวเย่!

ระบบ?!

ในที่สุด... ยุคสมัยของฉันก็มาถึง!

*****