บทที่ 292 เยี่ยมเยียนกองถ่าย

หวังฮ่าวหรานขับรถมาถึงกองถ่าย จอดรถเสร็จก็ก้าวลงจากแม็คลาเรน P1 อย่างสง่าผ่าเผย

"สวัสดีครับ คุณคือคุณชายหวังใช่ไหมครับ?"

ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มประจบประแจง

หวังฮ่าวหรานมองชายแปลกหน้าด้วยความแปลกใจ "นายรู้จักฉันเหรอ?"

"ท่านประธานหวังแจ้งมาแล้วครับว่าคืนนี้คุณชายจะเข้ามาเยี่ยม ผมเลยมารอรับตั้งแต่หัวค่ำ" ชายร่างท้วมอธิบาย

"อีกอย่าง... ถึงผมจะไม่เคยพบคุณชายมาก่อน แต่แค่เห็นรถแม็คลาเรนสุดหรูและบุคลิกอันสง่างามสูงส่งของคุณชาย ผมก็เดาได้ทันทีว่าต้องเป็นท่านแน่ๆ! คนธรรมดาที่ไหนจะมีออร่าเจิดจรัสขนาดนี้!"

หวังฮ่าวหรานยิ้มบางๆ

เจ้าอ้วนคนนี้เลียแข้งเลียขาเก่งใช้ได้

"นายทำหน้าที่อะไรในกองถ่าย?"

"ผมเป็นผู้ช่วยผู้กำกับครับ"

หวังฮ่าวหรานพยักหน้า ตำแหน่งใช้ได้ น่าจะมีประโยชน์

ผู้ช่วยผู้กำกับโค้งคำนับพลางผายมือ "เชิญทางนี้ครับคุณชาย เดี๋ยวผมจะพาเดินชมกองถ่ายและแนะนำขั้นตอนการทำงานให้ครับ"

กองถ่ายตั้งอยู่ในย่านการค้าใจกลางเมือง

ทีมงานได้เหมาพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ถ่ายทำฉากสำคัญ

รอบๆมีแต่ทีมงานและตัวประกอบเดินขวักไขว่

ระหว่างเดิน หวังฮ่าวหรานนึกขึ้นได้ จึงหยิบมือถือโชว์รูปถ่ายที่ได้จากหลี่หมิงให้ผู้ช่วยผู้กำกับดู

"คนนี้อยู่ในกองถ่ายของนายหรือเปล่า?"

ผู้ช่วยผู้กำกับเพ่งมองแล้วตอบทันที "อ๋อ... เธอคือหลี่หยุนซีครับ เป็นนักแสดงสมทบในกองถ่ายเราเอง"

หวังฮ่าวหรานพยักหน้า

ชัดเจน... หลี่หมิงโดนตื้บเพราะไปจีบยัยคนนี้นี่เอง

ผู้ช่วยผู้กำกับเห็นแววตาของหวังฮ่าวหรานก็รู้ทัน รีบเสนอหน้า

"คุณชายสนใจแม่สาวคนนี้เหรอครับ?"

หวังฮ่าวหรานไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่ถามกลับ "นายรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง?"

"ยัยหลี่หยุนซีคนนี้... พูดตรงๆนะครับ หัวดื้อ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่งั้นหน้าตาดีขนาดนี้คงไม่ได้เป็นแค่นักแสดงสมทบหรอก"

หวังฮ่าวหรานจับไต๋ได้ "ที่พูดมาเนี่ย... แสดงว่านายเคยพยายาม 'เคลม' เธอแล้วโดนปฏิเสธมาสินะ?"

ผู้ช่วยผู้กำกับยิ้มแหยๆ "คุณชายสายตาเฉียบแหลมมากครับ"

"แล้วผลเป็นไง?"

"ผลคือ... นอกจากจะไม่ได้แอ้มแล้ว ยังโดนตบฟรีอีกต่างหากครับ"

หวังฮ่าวหรานเดาต่อ "เสิ่นอี้ชิงออกหน้าปกป้องเธอใช่ไหม?"

"เปล่าครับ... เป็นผู้กำกับที่ออกหน้า"

"ผู้กำกับ?" หวังฮ่าวหรานแปลกใจ "งั้นผู้กำกับกับเสิ่นอี้ชิงคงสนิทกันมากสินะ?"

ตามสูตรนิยาย ผู้กำกับน่าจะเป็นลูกสมุนตัวเอก

แต่ผู้ช่วยผู้กำกับกลับส่ายหน้า "ตรงกันข้ามเลยครับ! ผู้กำกับกับเสิ่นอี้ชิงนี่เกลียดขี้หน้ากันสุดๆ ทะเลาะกันในกองถ่ายประจำ!"

หวังฮ่าวหรานงง

สูตรไหนวะเนี่ย?

"ผู้กำกับของนายเป็นคนยังไง?"

ผู้ช่วยผู้กำกับทำหน้าหมั่นไส้ "หนุ่มหล่อบ้านรวย พ่อแม่ปู่ย่าเป็นผู้กำกับกันทั้งตระกูล เส้นสายใหญ่คับฟ้า... อายุเพิ่ง 21 เองครับ แต่เก็กชะมัด"

หวังฮ่าวหรานเริ่มวิเคราะห์

ผู้ช่วยผู้กำกับ = ตัวร้ายเกรดบี

ผู้กำกับ = ตัวดี (ปกป้องนางเอก)

เสิ่นอี้ชิง = ตัวเอก

แต่ทำไม 'ตัวดี' กับ 'ตัวเอก' ถึงไม่ถูกกัน?

พล็อตนี้มันอยู่นอกเหนือตำรานิยายที่เขาเคยอ่านมาแฮะ... น่าสนใจ

พวกเขาเดินมาถึงหน้าร้านขายกระเป๋าแบรนด์เนมที่ใช้เป็นฉากถ่ายทำ

"คุณชายนั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ นักแสดงกำลังแต่งหน้า อีกสักพักถึงจะเริ่มถ่าย เดี๋ยวผมไปตามให้"

ผู้ช่วยผู้กำกับยกเก้าอี้นุ่มๆมาให้หวังฮ่าวหรานนั่ง

"ตามสบาย" หวังฮ่าวหรานนั่งลง โบกมืออนุญาต

ผู้ช่วยผู้กำกับรีบวิ่งแจ้นไปยังโซนพักนักแสดงสมทบ

เขามีแผนในใจ...

หวังฟิล์มเป็นบริษัทลูกของหวังกรุ๊ป มูลค่าเป็นหมื่นล้าน

ถ้าเขาประจบลูกชายเจ้าของบริษัทสำเร็จ... อนาคตรุ่งโรจน์แน่นอน!

เขาคิดเองเออเองว่าหวังฮ่าวหรานต้องอยาก 'แอ้ม' หลี่หยุนซีแน่ๆ

ผู้ช่วยผู้กำกับกวาดตามองหา แล้วก็เจอหญิงสาวที่สวยโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน

"หลี่หยุนซี! มานี่หน่อย!" เขากวักมือเรียก

หลี่หยุนซีเดินออกมาอย่างไม่เต็มใจ แล้วหยุดยืนห่างจากเขาสามเมตร

"ขยับเข้ามาใกล้ๆ!"

"ฉันยืนตรงนี้แหละ มีอะไรก็พูดมา ใกล้กว่านี้ฉันกลัวเหม็นปากนาย" หลี่หยุนซีตอบหน้าตาย

คนรอบข้างหลุดขำ

"หัวเราะอะไรวะ! เงียบเดี๋ยวนี้!" ผู้ช่วยผู้กำกับหน้าแดงก่ำ ตวาดลั่น

เขาหันมากัดฟันพูดกับหลี่หยุนซี

"คุณชายหวัง ลูกชายเจ้าของหวังฟิล์มมาที่นี่... เขาต้องการพบเธอ ตามฉันมาเดี๋ยวนี้!"

"ลูกชายเจ้าของหวังฟิล์มแล้วไง? จะรวยล้นฟ้ามาจากไหนฉันก็ไม่สน! บอกเขาให้ไสหัวไป! ฉันหลี่หยุนซีไม่ก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น!"

หลี่หยุนซีประกาศกร้าวเสียงดังฟังชัด

ผู้ช่วยผู้กำกับโกรธจนตัวสั่น

"นังโง่! เธอนี่มันไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี! คุณชายหวังหล่อกว่าตัวเอกดังๆซะอีก แถมรวยเป็นหมื่นล้าน ผู้หญิงค่อนประเทศอยากถวายตัวให้เขาทั้งนั้น! เขาอุตส่าห์สนใจ... เธอกลับด่าเขา?! ไม่อยากเกิดในวงการแล้วใช่ไหม?!"

"ฉันไม่สนว่าจะรวยหมื่นล้านหรือแสนล้าน! จะหล่อแค่ไหนฉันก็ไม่สน! ฉันไม่ไป! ถุย!"

หลี่หยุนซีถ่มน้ำลายลงพื้น แล้วสะบัดหน้าหนี

"เธอ... เธอจะต้องเสียใจ!" ผู้ช่วยผู้กำกับชี้หน้าด่าไล่หลัง ก่อนจะเดินกระฟัดกระเฟียดกลับไปหาหวังฮ่าวหราน

เขารายงานทุกอย่างให้หวังฮ่าวหรานฟังอย่างละเอียด พร้อมใส่สีตีไข่เล็กน้อย

หวังฮ่าวหรานขมวดคิ้ว ตำหนิความสะเพร่าของผู้ช่วยที่ทำอะไรโดยพลการ

"พื้นเพยัยนั่นเป็นยังไง?"

"เด็กบ้านนอกครับ ไม่มีแบ็คอะไรเลย ธรรมดาสุดๆ"

"แล้วที่ทำตัวกร่างแบบนี้... เธอทำใส่แค่บางคน หรือทำใส่ทุกคน?"

"ทุกคนครับ! ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น แม้แต่ผู้กำกับหรือเสิ่นอี้ชิง เธอก็ด่ากราดไม่เลี้ยง!"

หวังฮ่าวหรานจมสู่ห้วงความคิด

นางเอกคนนี้... ถ้าจะให้พูดดีๆคือ 'เถรตรง'

แต่ถ้าพูดตรงๆคือ 'บ้า'

ด่านายทุนกลางกองถ่ายแบบนี้... ถ้านายทุนถอนหุ้น กองถ่ายคงเจ๊งระนาว ไม่ได้ซวยแค่ตัวเอง แต่ซวยยกรัง

แถมยังไม่ไว้หน้าตัวเอกอีก...

ตัวเอกที่ไหนจะชอบผู้หญิงแบบนี้?

หวังฮ่าวหรานค้นคลังข้อมูลนิยายในสมอง...

ไม่เจอแฮะ

นางเอกสาย 'ปากหมาท้าตีน' แบบนี้... มันอยู่ในหมวดไหนวะเนี่ย?

*****