บทที่ 264 นางเอกสายนี้หรือแค่เหยื่อ?

หลังออกมาจากที่พักของนิกายพิษ หวังฮ่าวหรานก็โทรหาหยางจิงว่านเพื่อนัดเจอกัน

แต่พอได้รับสายจากสวี่มู่เหยียนและฟังเรื่องราวของซ่งเจินอวี่ เขาจึงต้องระงับแผนไว้และเลื่อนนัดหยางจิงว่านออกไปก่อน

จากคำบอกเล่าของสวี่มู่เหยียน ดูเหมือนซ่งเจินอวี่จะเข้าข่ายนางเอกสาย "ทาสน้องชาย"

นางเอกสายนี้แบ่งออกเป็นสองประเภท

ประเภทแรกคือแบบเต็มใจ นางเอกประเภทนี้เชื่อฝังหัวว่าการเสียสละเพื่อครอบครัวและน้องชายคือหน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์ ยอมลำบาก ยอมขายไต เพื่อให้น้องชายสบาย พูดง่ายๆคือ... สมองกลับ!

นางเอกประเภทนี้หวังฮ่าวหรานเห็นแล้วหงุดหงิด ถ้าเจอในนิยายเขาจะปิดเรื่องทิ้งแล้วด่าคนเขียนทันที

อีกประเภทคือแบบจำยอม นางเอกประเภทนี้เป็นคนดี รักครอบครัว แต่ถูกความกตัญญูค้ำคอ ถูกครอบครัวกดขี่ขูดรีด จนต้องยอมจำนนอย่างเสียไม่ได้

หวังฮ่าวหรานรู้จักซ่งเจินอวี่มาสักพัก เธอเป็นคนจิตใจดีแต่ไม่ได้โง่ การที่เธอเคยหนีออกจากบ้านและเปลี่ยนเบอร์หนีแสดงว่าเธอก็ไม่ได้เต็มใจจะตกเป็นทาส

ดังนั้นซ่งเจินอวี่น่าจะเป็นแบบจำยอม ประเภทนี้ยังพอเยียวยาได้

"พวกเขาบอกว่าจะไปกินข้าวที่โรงแรมเซิงถิงใช่ไหม? เดี๋ยวฉันตามไปดูเอง รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้ใครมารังแกพี่สาวซ่งได้" หวังฮ่าวหรานรับปากสวี่มู่เหยียน

"อื้ม! ฝากจัดการแม่ลูกตัวแสบนั่นด้วยนะ! คิดแล้วโมโหแทน!" สวี่มู่เหยียนพูดด้วยความแค้น

"ได้เลย"

เมื่อระบายอารมณ์จบ สวี่มู่เหยียนก็เปลี่ยนโหมดเป็นสาวน้อยขี้อ้อน

"แล้ว... คืนนี้นายว่างไหม?"

"เอ่อ... วันนี้ฉันเหนื่อยๆน่ะ อยากพักผ่อน" หวังฮ่าวหรานอ้างไปเรื่อย

"งั้นเหรอ... น่าเสียดายจัง" สวี่มู่เหยียนเสียงอ่อย "งั้นฉันกลับหอไปเล่นเกมต่อละกัน"

"ได้ยินเธอพูดเรื่องเกมหลายครั้งแล้ว เธอเล่นเกมอะไรเหรอ?" หวังฮ่าวหรานถาม

"Honor of Kings ไง! จะบอกให้ว่าฉันเล่นเก่งมาก ระดับคิง 50 ดาวเชียวนะ! ฉันสตรีมในโต่วอินด้วย มีคนตามตั้งสองล้านกว่าแน่ะ!" สวี่มู่เหยียนคุยฟุ้ง

"โห! สุดยอดเลย!"

"สนใจมาเล่นด้วยกันไหม? เดี๋ยวฉันเล่นซัพพอร์ตคอยเลี้ยงนายเอง"

"เอ่อ... ฉันไม่ค่อยถนัดเกมแนวนี้ ขอไปฝึกก่อนนะ"

หวังฮ่าวหรานปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

เล่นเกม? ไร้สาระน่า

เวลาของฉันมีค่า เอาไปปราบตัวเอกกับจีบนางเอกสนุกกว่าเยอะ!

"ส่งไอดีมาสิ เดี๋ยวถ้าว่างฉันจะเข้าไปดูสตรีมเปย์ของขวัญให้นะ" หวังฮ่าวหรานเอาใจ

"จริงหรอ? ขอบคุณนะคะเสี่ย!" สวี่มู่เหยียนดีใจ

หลังจากวางสาย หวังฮ่าวหรานก็โทรหาหยางจิงว่าน บอกให้เธอมาหาที่มหาวิทยาลัยชิงหลิง

หยางจิงว่านเคยเรียนที่นี่ เป็นอดีตดาวมหาวิทยาลัย ย่อมคุ้นเคยสถานที่ดี ไม่หลงแน่นอน

หวังฮ่าวหรานมายืนโบกรถข้างทางเพื่อไปโรงแรมเซิงถิง

รถบูกัตติอยู่กับเฉิงรุ่ย ส่วนแม็คลาเรน P1 ก็เพิ่งโชว์ในเวยป๋อสร้างภาพเทพเจ้าหุ้นไป

ตอนนี้เลยต้องใช้บริการแท็กซี่

แต่ช่วงเวลาเลิกงานแบบนี้ รถหายากชะมัด

——

หน้ามหาวิทยาลัยชิงหลิง

ซ่งเจินอวี่เลิกงานแล้ว รีบออกมาเช่าจักรยานไฟฟ้าเพื่อจะขี่ไปโรงแรม

จังหวะที่กำลังสแกนปลดล็อก เย่ชิวก็โผล่มาทักทายหน้าระรื่น

"สวัสดีครับคุณซ่ง บังเอิญจัง จะไปไหนเหรอครับ?"

ซ่งเจินอวี่หน้าตึง รีบล็อกรถทันที "ไม่ได้ไปไหนค่ะ"

เย่ชิวเดินรุกคืบเข้ามา "คุณซ่งครับ ผมไม่ใช่คนเลวนะ เชื่อใจผมเถอะ"

ซ่งเจินอวี่ถอยหลังกรูด "อย่าเข้ามานะ! ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!"

ได้ยินคำว่า 'ตำรวจ' เย่ชิวก็ชะงัก

เขาเพิ่งมีคดีติดตัว ขืนโดนข้อหาคุกคามอีกกระทงคงไม่รอด

"โอเคๆ ผมไปก็ได้ครับ" เย่ชิวถอยฉากอย่างเสียดาย มองตามตาละห้อย

【ติ๊ง! โฮสต์วางแผนเบื้องหลัง ทำให้เย่ชิวมีคดีติดตัวและทำให้นางเอก 'ซ่งเจินอวี่' รังเกียจ ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 800 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเย่ชิว -40, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +40!】

——

โรงแรมเซิงถิง

ซ่งเจินอวี่มาถึงห้องพักหรูในโรงแรม

"แม่... น้องเล็ก..." เธอทักทายเสียงเบา

ทันทีที่เห็นหน้า ถานเจินก็พุ่งเข้ามาง้างมือตบ!

เพียะ!

ซ่งเจินอวี่ยกแขนขึ้นบังตามสัญชาตญาณ ฝ่ามือหนักๆของแม่จึงฟาดเข้าที่ท่อนแขนขาวผ่องเต็มแรง

ผิวขาวๆขึ้นรอยแดงเถือกเป็นรูปนิ้วมือทันที

"นังลูกเนรคุณ! ยังกล้าบังอีก?!" ถานเจินตวาดลั่น โมโหที่ตบไม่โดนหน้า

นางเงื้อมือจะตบซ้ำ

ซ่งเจินอวี่ได้แต่ยกแขนป้องหน้าตัวเองไว้ ปล่อยให้แม่ระดมตบตีที่แขนจนระบมไปหมด

น้ำตาคลอเบ้า แต่เธอกัดฟันไม่ร้องออกมา

จนกระทั่งถานเจินเหนื่อยหอบถึงยอมหยุด

ซ่งเจินอวี่ถามด้วยความน้อยใจ

"แม่... แม่ตีฉันมาตั้งแต่เด็กจนโต ฉันโตขนาดนี้แล้ว แม่ยังจะตีฉันอีกเหรอ?"

ถานเจินเชิดหน้าตอบอย่างไม่สำนึก "ต่อให้แกแก่จนลงโลง ฉันก็ยังเป็นแม่แก! แม่ตีลูกคือเรื่องธรรมชาติ! อีกอย่างแกทำผิด ฉันก็ต้องสั่งสอน!"

"ฉันรู้ว่าผิดที่เปลี่ยนเบอร์หนี... แต่น้องเล็กทำผิดตั้งกี่ครั้ง ก่อเรื่องตั้งกี่หน แม่ไม่เห็นเคยด่าว่าน้องสักคำ!" ซ่งเจินอวี่ตัดพ้อ

ถานเจินมองหน้าลูกสาวอย่างเหยียดหยาม

"น้องแกเป็นผู้ชาย! แกเป็นผู้หญิง! มันเหมือนกันซะที่ไหน?!"

"หน้าที่ของแกคือหาเงินมาเลี้ยงน้อง ส่งเสียน้อง! แค่นี้ทำไม่ได้ก็สมควรโดนตีแล้ว!"

*****