บทที่ 258 พี่น้องปรับความเข้าใจ

หนึ่งวันต่อมา เปี่ยนซูเหวินฟื้นคืนสติ

ข้างเตียงมีหลิวเยว่และหลินเฉินเฝ้าอยู่ไม่ห่าง

"พี่สาม! รู้สึกยังไงบ้าง?" หลิวเยว่ถามด้วยความดีใจ

เปี่ยนซูเหวินมองไปรอบๆด้วยความงุนงง ก่อนจะตั้งสติได้

ฉัน... ยังไม่ตาย?

แถมร่างกายยังเบาสบายเหมือนพิษร้ายสลายไปหมดสิ้น

เธอแปลกใจมาก แต่สิ่งที่เธอห่วงที่สุดไม่ใช่ตัวเอง

"หวังฮ่าวหรานล่ะ?" เธอถามเสียงสั่น

"อยู่ห้องข้างๆน่ะ น้องเจ็ดกับน้องหกเฝ้าอยู่"

ได้ยินดังนั้นเปี่ยนซูเหวินก็กระโดดลงจากเตียง วิ่งเท้าเปล่าไปที่ห้องข้างๆทันที

จี้สุ่ยเหยาและฉิวเฉียนเว่ยที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงหวังฮ่าวหราน หันไปมองตามเสียงเปิดประตู

เปี่ยนซูเหวินเดินตรงดิ่งไปที่เตียง คว้ามือหวังฮ่าวหรานมากุมไว้แน่น สายตาเปี่ยมไปด้วยความรักและความห่วงใย

ฉิวเฉียนเว่ยและจี้สุ่ยเหยาไม่ได้แปลกใจกับภาพนี้ เพราะทั้งคู่เห็นเหตุการณ์ในห้องไอซียูมาแล้วผ่านกล้องวงจรปิดก่อนที่มันจะเสีย

"ฉันขอตัวไปซื้อของก่อนนะ" จี้สุ่ยเหยาหาข้ออ้างปลีกตัวออกมา

ในสายตาเธอ... ฉิวเฉียนเว่ยคือแฟนตัวจริง ส่วนเปี่ยนซูเหวินคือพี่สาวที่มีอดีตกับเขา

เรื่องรักสามเส้านี้ให้คนในไปเคลียร์กันเองดีกว่า คนนอกอย่างเธอที่แอบรักเขาข้างเดียวไม่ควรเข้าไปยุ่ง

แต่ด้วยความอยากรู้... พอออกมาหน้าห้อง เธอก็แนบหูฟังที่ประตูทันที

ในห้องพักฟื้น

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฉิวเฉียนเว่ยเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา

"พี่สาม... เพื่อนในเรื่องเล่าของพี่... จริงๆแล้วคือตัวพี่เองใช่ไหม?"

"ใช่" เปี่ยนซูเหวินยอมรับตามตรง

ฉิวเฉียนเว่ยพยักหน้าช้าๆ "ฉันสังเกตเห็นตั้งแต่ตอนพี่พูดถึงเขาครั้งแรกแล้ว ยิ่งเห็นพี่กอดเขาในห้องไอซียู ฉันยิ่งมั่นใจ"

พูดจบ เธอมองหน้าหวังฮ่าวหรานที่นอนหลับตาพริ้ม แล้วทิ้งระเบิดลูกใหญ่

"จริงๆแล้ว... แฟนของฉัน ก็คือเขาคนนี้นี่แหละ"

"อะไรนะ?!" เปี่ยนซูเหวินสะดุ้ง ปล่อยมือหวังฮ่าวหรานทันที "น้องเจ็ด... พี่ขอโทษ! พี่ไม่รู้!"

"ไม่ต้องขอโทษหรอกพี่สาม จริงๆแล้วพี่รู้จักเขามาก่อนฉันตั้งนาน" ฉิวเฉียนเว่ยพูดด้วยน้ำเสียงเข้าใจ

เธอรู้เรื่องราวความรักในอดีตของพี่สาวดีและรู้สึกเห็นใจมากกว่าโกรธเคือง

"น้องเจ็ด... พี่โชคดีจริงๆที่มีน้องสาวใจกว้างอย่างเธอ" เปี่ยนซูเหวินซาบซึ้งใจ กุมมือน้องสาวแน่น

หลังจากต่อสู้กับความรู้สึกตัวเองครู่หนึ่ง เธอก็ตัดสินใจเด็ดขาด

"เธอไม่ต้องห่วงนะ... พอเขาฟื้น พี่จะรีบกลับเมืองหลวงทันที พี่จะไม่เป็นมือที่สามทำลายความรักของพวกเธอเด็ดขาด"

"ทำแบบนั้น... พี่จะมีความสุขเหรอ?" ฉิวเฉียนเว่ยถามกลับ

เปี่ยนซูเหวินนิ่งเงียบ ดวงตาฉายแววเจ็บปวด

จะมีความสุขได้ยังไง... แต่เพื่อน้องสาว พี่ต้องเสียสละ

ฉิวเฉียนเว่ยมองพี่สาวด้วยความสงสาร ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจพูดสิ่งที่คิด

"พี่สาม... พี่ไม่จำเป็นต้องไปหรอก ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นฉันคงไล่ตะเพิดไปแล้ว แต่พี่เป็นพี่สาวฉัน... ฉันไม่อยากเสียเขาไป แต่ก็ไม่อยากเห็นพี่เสียใจเหมือนกัน"

เปี่ยนซูเหวินเบิกตากว้าง "เธอหมายความว่า..."

"ถ้าพี่ไม่รังเกียจ... เรามาแชร์กันไหม?" ฉิวเฉียนเว่ยเสนอทางออก

"แต่ถ้าพี่ไม่โอเค ก็ลืมๆมันไปเถอะ"

"ไม่ๆๆ! พี่โอเค! พี่ตกลง!" เปี่ยนซูเหวินรีบตอบรับทันที

วิน-วินทั้งคู่แบบนี้ มีหรือจะไม่เอา?

ถึงจะดูผิดศีลธรรมไปบ้าง แต่พี่น้องกัน ย่อมแบ่งปันกันได้!

แต่เปี่ยนซูเหวินก็ตั้งปณิธานไว้ในใจว่าจะยอมเป็น 'บ้านเล็ก' ให้ฉิวเฉียนเว่ยเป็น 'บ้านใหญ่'

เพราะฉิวเฉียนเว่ยเป็นแฟนปัจจุบัน ส่วนเธอเป็นแค่ถ่านไฟเก่าที่เพิ่งถูกจุดขึ้น ต้องเจียมตัวหน่อย

หวังฮ่าวหรานที่แกล้งหลับอยู่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดก็ยิ้มแก้มปริในใจ

สุดยอด! ไม่ต้องออกแรงเคลียร์เองเลย!

นางเอกนิยายเรื่องนี้ช่างประเสริฐแท้ รู้จักแบ่งปัน สามัคคีคือพลัง!

แถมเขายังใช้ตาทิพย์มองทะลุประตู เห็นจี้สุ่ยเหยาที่แอบฟังอยู่ยิ้มหน้าบาน

เอ๊ะ... ยิ้มแบบนั้นหมายความว่าไง?

หรือพี่หกก็อยากจะมาร่วมแจมด้วย?

เยี่ยมไปเลย!

แกล้งหลับมานานเริ่มเมื่อย หวังฮ่าวหรานเลยแกล้งขยับนิ้ว

สองสาวที่จ้องเขาอยู่เห็นเข้าก็หยุดคุย รีบเข้ามาดูอาการ

หวังฮ่าวหรานค่อยๆลืมตาขึ้นมา ทำหน้ามึนงง

"ที่นี่... สวรรค์เหรอ?"

"นายยังไม่ตาย นายยังอยู่กับพวกเรา" ฉิวเฉียนเว่ยตอบเสียงอ่อนโยน

"แปลกจัง... ตอนนั้นผมจำได้ว่าเจ็บปวดทรมานเหมือนจะตาย แล้วทำไม..." หวังฮ่าวหรานแกล้งโง่

เปี่ยนซูเหวินเองก็สงสัย นั่นสิ... ทำไมพิษถึงหายไปเอง?

เธอพยายามถาม "ตอนที่นายจะหมดสติ นายเห็นใครเข้ามาในห้องไหม?"

พิษระดับ 'อเวจีขนนกโลหิต' ไม่มีทางหายเองได้ ต้องมียอดฝีมือเข้ามาช่วยเหลือ

หวังฮ่าวหรานทำท่าครุ่นคิด แล้วก็แกล้งร้อง "โอ๊ย... ปวดหัว..."

"ไม่ต้องคิดแล้วๆ! ปวดหัวก็พอเถอะ!" เปี่ยนซูเหวินตกใจ รีบห้ามปราม

ฉิวเฉียนเว่ยประคองศีรษะเขาให้ซบลงกับอกเธอเพื่อปลอบประโลม

หวังฮ่าวหรานเลิกแกล้งปวดหัวทันที นอนซบอย่างสบายใจ

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ฉิวเฉียนเว่ยรีบผลักหวังฮ่าวหรานลงนอนบนเตียง จัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย

"พี่สาม พี่ห้ากับพี่หกยังไม่รู้เรื่องของเรา อย่าเพิ่งบอกใครนะ ฉันไม่อยากให้เขาเดือดร้อน"

"อืม เรื่องของพี่กับเขาก็เก็บไว้ก่อนเหมือนกันนะ" เปี่ยนซูเหวินเห็นดีด้วย

หวังฮ่าวหรานโล่งใจ

สองสาวรู้กันแค่สองคน ไม่แพร่งพราย... ปลอดภัยหายห่วง!

"เชิญเข้ามา" เปี่ยนซูเหวินอนุญาต

หมอเทวดาเสวียเปิดประตูเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียด

"อาจารย์อา... มีแขกไม่ได้รับเชิญมาครับ"

*****