บทที่ 248 สาวงามผู้เต็มไปด้วยพิษ

เมื่อได้ยินข้อเสนอของจี้สุ่ยเหยาที่ให้สลับการเรียกขานกันไปมาจนน่าปวดหัว ซ่งเจินอวี่ก็อึ้งไปครู่ใหญ่ ไม่รู้จะตอบยังไงดี

หวังฮ่าวหรานเห็นท่าไม่ดีจึงรีบแทรกขึ้นมา

"เอาแบบนี้ดีไหมครับ? เวลาอยู่ในห้องเรียนก็เรียกกันตามสถานะที่ปรึกษากับนักเรียน แต่ถ้าอยู่นอกห้องเรียนก็เรียกพี่เรียกน้องตามความสนิทสนมดีไหม?"

"ได้เลย เอาแบบนั้นแหละ!" จี้สุ่ยเหยาตอบรับทันที

"ตกลง เอาตามนี้แล้วกัน" ซ่งเจินอวี่พยักหน้าเห็นด้วย

"งั้นมาทานหม้อไฟกันต่อเถอะครับ" หวังฮ่าวหรานกวักมือเรียกพนักงานให้เอาถ้วยชามชุดใหม่มาให้จี้สุ่ยเหยา

ปกติจี้สุ่ยเหยาจะไม่กินอะไรหลังมื้อเย็น แต่วันนี้พอได้ยินคำชวนของหวังฮ่าวหราน เธอกลับเจริญอาหารขึ้นมาทันตา

แม้เธอจะเป็นคนพูดน้อยและดูขรึมๆหน่อย แต่บรรยากาศบนโต๊ะก็ไม่เงียบเหงา เพราะมีฉินหยุนหานกับสวี่มู่เหยียนคอยกัดกันเบาๆสร้างสีสันอยู่ตลอด

สักพัก หวังฮ่าวหรานได้รับข้อความเข้าสองข้อความพร้อมกัน

ข้อความแรกจากฉินหยุนหาน

ข้อความที่สองจากฉิวเฉียนเว่ย

เนื้อหาใจความเหมือนกันเป๊ะ... "นัดเจอกันคืนนี้"

เอาแล้วไง... รถไฟชนกัน

ทั้งคู่เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน จะปฏิเสธใครก็ลำบาก จะตอบตกลงทั้งคู่ก็คงแยกร่างไม่ได้

ทันใดนั้น สวี่มู่เหยียน(ที่แอบสังเกตการณ์อยู่)ก็เสนอไอเดียขึ้นมา

"หยุนหาน เจาเจา จิงจิง คืนนี้กินเสร็จเรากลับหอไปตั้งตี้เล่นเกมกันไหม?"

มู่เจาเจาและเหวินจิงตอบตกลงทันที

ช่วงนี้เรียนมหาลัยชิลกว่าตอนมัธยมเยอะ เวลาว่างเพียบ การเล่นเกมจึงเป็นกิจกรรมยอดฮิตของสาวๆ

แต่ฉินหยุนหานผู้มีแผนจะไปหาแฟนหนุ่ม รีบปฏิเสธ "พวกเธอเล่นกันไปเถอะ ฉันว่าจะกลับไปอ่านหนังสือ"

สวี่มู่เหยียนยิ้มเจ้าเล่ห์ "อ่านหนังสือเหรอ? ดีเลย! งั้นฉันไปอ่านเป็นเพื่อนที่ห้องเธอนะ!"

ฉินหยุนหานกัดฟันกรอด ยัยตัวแสบ! รู้ทันตลอดเลยนะ!

"ช่างเถอะ! อยู่ดีๆก็ไม่อยากอ่านหนังสือแล้ว! เล่นเกมก็ได้! แต่ฉันไม่เล่นทีมเดียวกับเธอนะ ฉันจะอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วไล่ฆ่าเธอให้ยับ!"

"เข้ามาเลย! คิดว่ากลัวเหรอ?" สวี่มู่เหยียนท้ากลับ

สองสาวจ้องตากันอย่างดุเดือด ไฟแลบเปรี๊ยะๆ

หวังฮ่าวหรานก้มหน้าก้มตากิน ไม่กล้าสบตาใคร

สุดท้ายทั้งคู่ก็แยกย้าย

ก่อนจะเลิกจ้องตา สวี่มู่เหยียนหันมาส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้หวังฮ่าวหรานแวบหนึ่ง

หวังฮ่าวหรานเข้าใจทันทีว่าเธอจงใจกันท่าฉินหยุนหานจากเขา

ขอบใจนะ... ช่วยชีวิตได้เยอะเลย

ในเมื่อฉินหยุนหานไม่ว่างแล้ว เขาก็ไม่ต้องลำบากใจเลือกอีกต่อไป

หลังมื้ออาหาร หวังฮ่าวหรานไปส่งจี้สุ่ยเหยาที่วิลล่า จากนั้นก็ไปส่งสาวๆที่เหลือกลับหอพัก

——

ณ สถานีรถไฟ เวลาประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง

รถไฟขบวนหนึ่งเพิ่งเทียบชานชาลา ผู้โดยสารทยอยเดินออกมา

หนึ่งในนั้นมีคู่แม่ลูกเดินลากกระเป๋าออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิด

ผู้เป็นแม่อายุราว 50 ปี ส่วนลูกชายอายุ 20 ต้นๆ

ทั้งคู่คือแม่และน้องชายของซ่งเจินอวี่

"นังเด็กไม่รักดี! เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ! แค่ขอเงิน 3 แสนมาซื้อบ้านให้น้องชายถึงกับต้องเปลี่ยนเบอร์หนีเลยเหรอ? สารเลวเอ๊ย!" คนแม่บ่นด่าด้วยถ้อยคำหยาบคาย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

ลูกชายก็ผสมโรง "นั่นสิแม่! บอกว่าเป็นพี่สาวแท้ๆ แต่ให้ค่าขนมผมเดือนละแค่ 3 พัน! จะไปพอใช้อะไร? ขอเพิ่มก็อ้างนู่นอ้างนี่ ผมอุตส่าห์ไม่ถือสาเรื่องเล็กน้อยพวกนี้แล้วนะ"

"แต่นี่ผมกำลังจะแต่งงาน! ขาดอีกแค่ 3 แสนก็ซื้อเรือนหอได้แล้ว ดันไม่ยอมช่วย! แบบนี้ยังจะนับว่าเป็นพี่สาวได้อีกเหรอ?!"

แม่รีบโอ๋ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน "ลูกอย่าโกรธไปเลย เดี๋ยวเสียสุขภาพเพราะนังเด็กอกตัญญูนั่นเปล่าๆ"

"คืนนี้เราจะนอนไหนอ่ะแม่?" ลูกชายถามห้วนๆ

"หาโรงแรมถูกๆแถวนี้พักก่อน แล้วค่อยหาของกิน"

"มาถึงเมืองใหญ่ทั้งที จะให้นอนโรงแรมจิ้งหรีดเหรอ? ผมไม่เอา! ผมจะนอนโรงแรมหรูๆ!" ลูกชายโวยวาย

"แต่เราพกเงินมาไม่เยอะนะลูก โรงแรมหรูมันแพง..."

"ก็มีพี่สาวอยู่ทั้งคนนี่! เดี๋ยวเจอตัวก็ให้มันมาจ่ายย้อนหลังสิ! เราอุตส่าห์ถ่อมาหาถึงที่ จะให้เราออกเงินเองได้ไง?"

แม่ตาเป็นประกาย "เออจริงด้วย! ลูกพูดถูก! งั้นไปนอนโรงแรมดีๆกันก่อน แล้วค่อยไปลากคอนังนั่นมาเคลียร์บิล!"

น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด "นังเด็กเนรคุณ! นึกว่าเปลี่ยนเบอร์แล้วฉันจะหาไม่เจอหรือไง? เดี๋ยวเจอตัวเมื่อไหร่ฉันจะตบสั่งสอนให้หน้าหัน! กล้าดียังไงเปลี่ยนเบอร์หนี ปล่อยให้ฉันต้องลำบากตามหา!"

"ต้องเรียกค่าเสียเวลาเพิ่มด้วย!" ลูกชายเสริม

"ใช่! ตอนแรกขอ 3 แสน ตอนนี้ต้องเอา 5 แสนเป็นอย่างต่ำ!"

——

หวังฮ่าวหรานขับรถบูกัตติเวย์รอนกลับวิลล่าส่วนตัว

ระหว่างทาง เห็นหญิงสาวรูปร่างดีคนหนึ่งยืนโบกรถอยู่ข้างทาง

เขารีบเหยียบเบรกจอดเทียบ

ไม่ใช่เพราะเขาหน้ามืดตามัวเห็นสาวสวยเป็นไม่ได้ แต่เพราะเขามีสัญชาตญาณ... "เจอสาวสวยข้างทาง = มีโอกาสเป็นนางเอกสูง"

รถจอดสนิท หญิงสาวผมยาวสลวยเดินเข้ามาเคาะกระจก

กระจกเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าชัดเจน

ดวงตาเฉี่ยวคมดุจจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ เครื่องหน้าสวยเป๊ะระดับพระเจ้าสร้าง ไร้ที่ติจนชวนให้ใจสั่น

หวังฮ่าวหรานเปิดใช้งานระบบตรวจสอบทันที

【นางเอก: เส้าหว่านหว่าน】

【พลังต่อสู้: 898】

【เสน่ห์: 291】

【ออร่านางเอก: 1,102】

【สกิล: วิชาพิษระดับปรมาจารย์, ออร่าสูบชีวา (สกิลติดตัว: ทำให้สิ่งมีชีวิตเพศผู้ในระยะสิบเมตรพลังชีวิตลดลงอย่างช้าๆ มีผลเฉพาะกับผู้ที่มีพลังต่อสู้ต่ำกว่าเธอ)】

【ค่าความชอบ: -10 (รังเกียจ)】

โอ้โห... เดินอยู่ดีๆก็เจอนางเอกสายโหดซะงั้น!

แถมสกิลติดตัวอย่างโหด... 'ออร่าสูบชีวา'!

เป็นนางมารชัดๆ!

โชคดีที่พลังต่อสู้ของเขาสูงกว่าเธอ ไม่งั้นขืนอยู่ใกล้ๆคงอายุสั้นลงโดยไม่รู้ตัว

ขณะที่หวังฮ่าวหรานกำลังพิจารณาข้อมูล เส้าหว่านหว่านเองก็กวาดสายตามองสำรวจเขาเช่นกัน

【ติ๊ง! นางเอก 'เส้าหว่านหว่าน' ค่าความชอบเพิ่มขึ้น 20 แต้ม ค่าความชอบรวมปัจจุบันคือ 10 (เป็นมิตร)】

*****