บทที่ 232 เทพบุตรสุดเพอร์เฟกต์

ณ วิลล่าของหลิวเยว่ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอพักของหวังฮ่าวหราน

หลังจากเขียนบทวิเคราะห์ตลาดหุ้นวันพรุ่งนี้เสร็จ เธอก็เตรียมจะส่งข้อความหา "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" เพื่อขอคำแนะนำ

เธอพิมพ์ข้อความสั้นๆว่า "สามี คิดว่ายังไงบ้างคะ?" ต่อท้ายบทวิเคราะห์

แต่ยังไม่ทันกดส่ง ก็มีการแจ้งเตือนว่า "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" โพสต์เวยป๋อใหม่

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอจึงกดเข้าไปดูทันที

โพสต์นั้นไม่ใช่บทวิเคราะห์หุ้น... แต่เป็น รูปถ่าย

รูปชายหนุ่มหุ่นนายแบบ ถอดเสื้อโชว์กล้ามท้องแปดแพ็คแน่นเปรี๊ยะ ผิวสีขาวสุขภาพดี รูปร่างสมส่วนไร้ที่ติ

"โอ้แม่เจ้า... หุ่นดีขนาดนี้เลยเหรอ?!" หลิวเยว่เผลออุทานออกมา

เธอจ้องรูปนั้นตาค้าง ไล่สายตาพิจารณาทุกสัดส่วนด้วยความชื่นชมระคนตื่นเต้น

โดยเฉพาะกล้ามท้องสวยๆนั่น... มันดึงดูดสายตาจนเธอละออกไม่ได้

【ติ๊ง! โฮสต์ใช้ตัวตน 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' หว่านเสน่ห์ใส่ 'หลิวเยว่' สำเร็จ ได้รับแต้มวายร้าย 100 แต้ม!】

หลังจากดื่มด่ำกับรูปภาพจนหนำใจ เธอถึงเลื่อนลงมาอ่านแคปชั่น

เนื้อหาในโพสต์สื่อให้เห็นว่า "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" เป็นคนที่มีวินัยในตัวเองสูงมากและขยันขันแข็ง

"มิน่าล่ะ ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้ นอกจากพรสวรรค์แล้ว ยังขยันและมีวินัยสุดๆอีกต่างหาก"

หลิวเยว่พึมพำกับตัวเอง "เทียบกับเขาแล้ว ฉันยังขี้เกียจเกินไป... ไม่ได้การละ ฉันต้องพัฒนาตัวเองให้เก่งเหมือนเขาให้ได้!"

เธอรู้สึกมีไฟในการทำงานขึ้นมาทันที

"ว้าว! พี่ห้าแอบดูรูปผู้ชายเหรอเนี่ย?"

ฉิวเฉียนเว่ยที่เดินผ่านมาพอดี เห็นพี่สาวจ้องมือถือตาเป็นมัน ก็รีบวิ่งเข้ามาแซว

หลิวเยว่สะดุ้งโหยง "น้องเจ็ด! อย่ามั่วสิ! พี่แค่ดูเวยป๋อเฉยๆย่ะ!"

"ไหนขอดูหน่อยสิ... อื้อหือ... หุ่นสุดยอดเวอร์!" ฉิวเฉียนเว่ยแย่งมือถือไปดู แล้ววิจารณ์ "แต่ดูปลอมๆนะ"

"ปลอมตรงไหน? พี่ว่าเพอร์เฟกต์จะตาย" หลิวเยว่เถียงแทน

"ก็เพราะมันเพอร์เฟกต์เกินไปนี่แหละ ถึงได้ดูปลอม" ฉิวเฉียนเว่ยส่ายหน้า "สมัยนี้รูปในเน็ตเชื่อถือไม่ได้หรอกพี่ห้า พวกเน็ตไอดอลที่ 'ตายเพราะหน้าจริง' มีเยอะแยะไป แอปแต่งรูปเดี๋ยวนี้เนียนจะตาย"

"ก็จริงแฮะ..." หลิวเยว่เริ่มคล้อยตาม

ฉิวเฉียนเว่ยเลื่อนดูหน้าจอต่อไป จนไปเจอข้อความในช่องแชทที่ค้างอยู่

"สามี คิดว่ายังไงบ้างคะ?"

"กรี๊ด! พี่ห้า! นี่พี่แอบมีแฟนในเน็ตเหรอ?!" ฉิวเฉียนเว่ยตะโกนลั่นบ้าน

"พี่ห้ามีแฟนในเน็ต?!" จี้สุ่ยเหยาที่อ่านหนังสืออยู่ รีบวางหนังสือแล้วเดินเข้ามาสมทบ

สองพี่น้องจ้องหน้าหลิวเยว่ด้วยสายตาคาดคั้น

หลิวเยว่หน้าแดงก่ำ รีบแก้ตัว "ไม่ใช่แฟนซะหน่อย! พี่แค่อยากขอคำแนะนำจากเขา แต่เขาบังคับให้เรียก 'สามี' ถึงจะยอมบอก"

จี้สุ่ยเหยาทำหน้าจริงจัง "พี่ห้า ความสามารถระดับพี่ไม่จำเป็นต้องไปง้อใครขนาดนั้นหรอก ยอมให้เขาเอาเปรียบแบบนี้ ไม่สมเป็นพี่เลยนะ"

ฉิวเฉียนเว่ยเสริม "ใช่! พี่ห้าเก่งจะตาย ทำไมต้องยอมเปลืองตัวขนาดนี้ด้วย?"

หลิวเยว่ถอนหายใจ "ก็ช่วงนี้พี่พลาดบ่อยจนเสียความมั่นใจนี่นา เลยอยากหาคนเก่งๆมาช่วยคอนเฟิร์ม จะได้ชัวร์"

ฉิวเฉียนเว่ยแย้ง "พี่ไม่ได้หากินกับเวยป๋อสักหน่อย แค่วิเคราะห์ผิดบ้างจะเป็นไรไป ไม่เห็นต้องยอมแลกศักดิ์ศรีขนาดนี้เลย"

จี้สุ่ยเหยาพยักหน้าเห็นด้วย "พี่ทายถูก 7-8 ใน 10 ครั้งก็เทพมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องแม่น 100% หรอก"

ฉิวเฉียนเว่ยเตือนสติ "อีกอย่าง คนในเน็ตไว้ใจไม่ได้หรอก ถ้าวันหน้าพี่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน แล้วเรื่องนี้หลุดออกไป พี่จะเสียหายเอานะ"

โดนน้องสองคนรุมเทศนา หลิวเยว่ก็เริ่มคิดได้

"โอเคๆ พี่เข้าใจแล้ว ต่อไปพี่จะไม่เรียกใครว่าสามีมั่วซั่วอีกแล้ว"

จี้สุ่ยเหยาคืนมือถือให้ "รูปพวกนี้ก็เลิกดูเถอะ ของปลอมทั้งนั้น ดูไปก็เสียเวลาเปล่า"

หลิวเยว่รับมือถือมา แอบชำเลืองมองกล้ามท้องอีกทีด้วยความเสียดาย

"จ้าๆ ต่อไปจะท่องไว้ว่า 'รูปเพื่อการโฆษณาเท่านั้น' พอใจยัง?"

หลังจากนั้น หลิวเยว่ก็ตัดสินใจไม่ส่งข้อความหา "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" แล้ว

เธอกลับไปนั่งวิเคราะห์กราฟด้วยตัวเอง แล้วโพสต์ลงเวยป๋ออย่างมั่นใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลิวเยว่ตื่นมาเช็คเวยป๋อตามความเคยชิน

และก็เห็นแจ้งเตือนจาก "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" อีกครั้ง

โพสต์เมื่อตอนตี 5...

ไม่ใช่รูปถ่าย แต่เป็น คลิปวิดีโอ!

คลิปโชว์กิจวัตรประจำวันของ "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย"

เริ่มจากตื่นตี 5, แปรงฟัน, ออกกำลังกาย 30 นาที, ทำอาหารเช้า, ใส่สูทผูกเนคไท, เดินไปลานจอดรถ ขับแม็คลาเรน P1 ออกไปทำงาน

ตัดภาพมาที่ออฟฟิศสุดหรูหรา กว้างขวางอลังการ

บ่งบอกว่าเขาคือผู้บริหารระดับสูง หรือไม่ก็เจ้าของบริษัทในเครือบริษัทยักษ์ใหญ่

ที่สำคัญ... คลิปนี้ถ่ายแบบเรียลไทม์ ไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีสเปเชียลเอฟเฟกต์!

"นี่มันวิดีโอสด! ไม่ใช่รูปแต่ง!" หลิวเยว่ใจเต้นแรง

"แสดงว่ารูปเมื่อคืน... ของจริง!"

แต่แล้วความดีใจก็แผ่วลง

ถึงจะจริงแล้วไง? ก็แค่คนในเน็ต โลกความจริงเราคงไม่มีวันได้เจอกันหรอก...

——

ณ ออฟฟิศสุดหรูแห่งหนึ่ง

ถังปิงหยุนมองหวังฮ่าวหรานที่อยู่ในชุดสูทเต็มยศด้วยความแปลกใจ

"วันนี้เกิดนึกครึ้มอะไรถึงแต่งตัวหล่อขนาดนี้?"

หวังฮ่าวหรานเก็บมือถือใส่กระเป๋า

"แค่อยากลองเปลี่ยนลุคดูบ้าง เป็นไง? พอไหวไหม?"

ถังปิงหยุนเดินเข้ามาจัดเนคไทให้ "เกินพอไปไกลเลยล่ะ... หล่อวัวตายควายล้มต่างหาก!"

หวังฮ่าวหรานสังเกตเห็นรอยคล้ำใต้ตาของเธอ "คุณมาทำงานเช้าแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ?"

ถังปิงหยุนถอนหายใจ "ใช่ ตื่นตี 5 ถึงออฟฟิศ 6 โมงกว่า เลิกงาน 2-3 ทุ่ม กลับไปก็ต้องเคลียร์งานต่อ ได้นอนวันละไม่ถึง 5 ชั่วโมงหรอก" เธอส่งสายตาค้อนวงใหญ่ "แถมพออยู่กับนาย... เวลานอนยิ่งน้อยลงไปอีก!"

หวังฮ่าวหรานยิ้มเจ้าเล่ห์ "งั้นวันหลังผมจะแค่ 'คุย' เฉยๆ ให้คุณได้พักผ่อนเต็มที่ ดีไหม?"

ถังปิงหยุนตอบตาเขียว "กล้าเหรอ?!"

——

ช่วงสายวันเดียวกัน

หลิวเยว่เดินทางมาที่บริษัทลงทุนแห่งหนึ่ง

นอกจากเป็นอาจารย์ เธอยังรับจ็อบเป็นที่ปรึกษาพิเศษให้บริษัทนี้ด้วย

เนื่องจากไม่มีเวลาเข้างานตายตัว วันไหนว่างเธอก็แวะเข้ามา

วันนี้เธอกลายเป็นจุดสนใจ แต่ไม่ใช่เพราะเรื่องงาน... เป็นเรื่อง "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย"

ตลอดทางเดิน เธอได้ยินพนักงานสาวๆจับกลุ่มคุยกันอย่างตื่นเต้น

"กรี๊ด! เห็นคลิปยัง? หุ่นแซ่บมาก! กล้ามแน่นเปรี๊ยะ!"

"ยัยบ้า! ระวังน้ำหยดลงพื้นล่ะ!"

"ก็มันน่า... จริงๆนี่นา!"

......

"ขับแม็คลาเรน P1 ด้วย! รวยเวอร์!"

"ระดับเทพเจ้าหุ้น P1 นี่แค่เศษเงินเองมั้ง"

"ออฟฟิศโคตรหรู! ผู้ชายในฝันชัดๆ!"

......

หลิวเยว่ฟังแล้วก็ขำ

ในฐานะบริษัทลงทุน เรื่องข่าวสารในวงการหุ้นย่อมไวเป็นพิเศษ

"เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" กลายเป็นหัวข้อสนทนาสุดฮอตของสาวๆในออฟฟิศ

แม้หลิวเยว่จะปลื้มเขาเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ออกอาการเวอร์วังเหมือนคนอื่น

เธอมีสติพอที่จะรู้ว่า... คนเพอร์เฟกต์ขนาดนี้ ในชีวิตจริงต้องมีแฟนแล้วแน่ๆ

เพ้อไปก็เท่านั้น

เมื่อถึงห้องทำงาน หลิวเยว่ก็เริ่มงาน

วันนี้ตลาดเป็นไปตามที่เธอวิเคราะห์เป๊ะๆ ความมั่นใจเริ่มกลับมา

เธอตัดสินใจว่าจะเน้นวิเคราะห์ภาพรวม ไม่ฟันธงรายตัว จะได้ไม่หน้าแตกอีก

หลังจากเทรดเสร็จในช่วงเช้า เธอชงกาแฟแล้วขึ้นไปนั่งพักผ่อนบนดาดฟ้า

บนดาดฟ้ามีสวนหย่อมและที่นั่งพักผ่อนสำหรับผู้บริหาร

หลี่หรง หัวหน้าเทรดเดอร์สาวสวยวัย 30 ต้นๆ คะแนนความสวยราว 85 แต้ม นั่งอยู่ก่อนแล้ว

หลิวเยว่คุยกับเธอถูกคอ นับว่าเป็นเพื่อนที่สนิทกันพอควร

"เทพเจ้าหุ้นไร้พ่ายคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ น่าจะเป็นบิ๊กเนมในวงการแน่ๆ อยากรู้จังว่าตัวจริงเป็นใคร" หลี่หรงเปรยขึ้นมาขณะเลื่อนดูเวยป๋อ แล้วหันมาถามหลิวเยว่ "เยว่... เธอพอจะรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร?"

หลิวเยว่จิบกาแฟเล็กน้อย แล้วถอนหายใจ “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”

หลี่หรงแซว “เห็นในเวยป๋อ เธอเรียกเขาว่าสามีซะเต็มปากเต็มคำ นึกว่ารู้จักกันซะอีก”

หลิวเยว่ถึงกับเหงื่อตก “ก็เพราะไม่รู้จักตัวจริงน่ะสิถึงกล้าพูดแบบนั้น ขืนรู้จักแล้วไปพูดแบบนั้น เจอหน้ากันคงอายมุดดินหนีพอดี”

หลี่หรงหัวเราะคิกคัก จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาพิมพ์อะไรบางอย่างในมือถือ ผ่านไปสักพัก จู่ๆเธอก็พูดขึ้นว่า “เสร็จแล้ว”

“อะไรเสร็จ?” หลิวเยว่ถาม

หลี่หรงยิ้มกรุ่มกริ่ม “ฉันส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขาน่ะ ขอนัดเจอตัวจริง”

หลิวเยว่ตาโต “พี่หรง! มันจะดูตรงเกินไปหน่อยไหม?”

หลี่หรงทำเสียงเข้มแบบผู้ผ่านโลกมาเยอะ “เดี๋ยวพอเธออายุเท่าพี่ มุมมองเรื่องหญิงชายย่อมเปลี่ยนไปเอง เจอคนที่ชอบก็ต้องรุกเลยสิ”

หลิวเยว่อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนรุ่นพี่คนนี้คงอยากสละโสดเต็มแก่

หลี่หรงนั้นทั้งเก่งและตัวเลือกเยอะ ผู้ชายธรรมดาๆย่อมไม่เข้าตา แต่ด้วยอาชีพการงาน วงสังคมของเธอจึงไม่กว้างขวางนัก

การจะหาคนที่เหมาะสมไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่อย่างนั้นหลี่หรงคงไม่ครองตัวเป็นโสดมาจนถึงสามสิบต้นๆแบบนี้หรอก

หลิวเยว่แย้ง “แต่ถ้าเขามีแฟนแล้วล่ะ?”

“เธอนี่คิดเล็กคิดน้อยแบบเด็กสาวจริงๆ เขาจะมีแฟนหรือไม่ก็ยังไม่รู้นี่นา เราเป็นฝ่ายรุกก่อนก็ไม่เสียหาย ถ้าเขาบอกว่ามีแฟนแล้ว ก็แค่ตัดใจ เลิกยุ่ง จบ”

พูดไปมือก็ไถหน้าจอเวยป๋อของ 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' ไปด้วย จู่ๆเธอก็ตาเป็นประกาย “ดูท่าดวงฉันจะดีแฮะ!”

“หมายความว่าไง?” หลิวเยว่สงสัย

หลี่หรงตอบ “ลองเข้าไปดูเวยป๋อของเขาตอนนี้สิ”

หลิวเยว่เดาว่าคงมีโพสต์ใหม่ จึงรีบหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูทันที

โพสต์ใหม่ที่ว่าเป็นคลิปวิดีโอดีดกีตาร์ร้องเพลง

ทักษะการเล่นกีตาร์ขั้นเทพ บวกกับน้ำเสียงทุ้มลึกสะกดวิญญาณ ทำเอาคนฟังเคลิบเคลิ้มราวกับต้องมนตร์สะกด

คลิปนั้นมาพร้อมกับแคปชั่นว่า: 'เพลงนี้ร้องมาไม่ต่ำกว่าร้อยรอบแล้ว เมื่อไหร่จะได้ร้องให้ว่าที่เนื้อคู่ฟังเสียทีนะ?'

“ที่แท้เขาก็ยังโสด!” หลิวเยว่จับประเด็นสำคัญจากข้อความนั้นได้ทันที

ยอดผู้ติดตามของ 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' พุ่งทะยานแตะ 7 ล้านคนในเวลาเพียงไม่กี่วัน

ทันทีที่คลิปถูกปล่อย คอมเมนต์ก็หลั่งไหลเข้ามาราวกับเขื่อนแตก

“เสียงหล่อมากกกก ฉันตายตาหลับแล้ว...”

“พิกัด XXXX สามี รีบมาหาหนูเร็ว!”

“สัดส่วน 35-24-36 โสดค่ะ!”

“ขอบคุณค่ะสามี ฉันชอบมากเลย”

“สามี หนูอยากมีลูกกับพี่!”

...

หลิวเยว่อ่านคอมเมนต์พวกนี้แล้วก็ทั้งขำทั้งเอือม

แต่พูดก็พูดเถอะ 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' คนนี้สมบูรณ์แบบเกินไปจริงๆ ไม่เพียงแต่เป็นเซียนหุ้นระดับโลก ยังมีหุ่นสุดเพอร์เฟกต์ แถมเสียงร้องเพลงก็ละลายใจสาวได้ขนาดนี้... ถ้าใครได้เป็นแฟนคงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกแน่ๆ

[ติ๊ง! นางเอกหลิวเยว่เพิ่มความประทับใจต่อตัวตนจำลอง 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' 10 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 50 (เริ่มมีใจ)]

ขณะที่หลิวเยว่กำลังเพ้อ หลี่หรงที่นั่งตรงข้ามก็ยื่นมือถือมาให้ “เยว่ ช่วยถ่ายรูปให้พี่หน่อยสิ... นี่! เยว่!”

“คะ...คะ? ว่าไงนะ?” หลิวเยว่สะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบขานรับ

หลี่หรงเห็นท่าทางใจลอยของเพื่อนรุ่นน้อง ก็หรี่ตามองอย่างจับผิด “อย่าบอกนะว่าเธอเองก็ปิ๊งเทพบุตรของฉันเหมือนกัน?”

หลิวเยว่ปฏิเสธพัลวัน “เปล่านะ ไม่ใช่ซะหน่อย ไม่มีเลย!”

หลี่หรงมองปราดเดียวก็รู้ทัน อดขำไม่ได้ “นั่นไง ว่าแล้วเชียว”

หลิวเยว่หน้าแดง “พี่หรง...”

หลี่หรงโบกมือ “ไม่เป็นไรๆ พี่ไม่โกรธหรอก พี่รู้สถานะตัวเองดี คนระดับนั้นโอกาสจะมาชอบพี่มันริบหรี่ พี่ก็แค่เสี่ยงดวงดูเท่านั้นแหละ” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วหันไปมองหลิวเยว่ “แต่เธอน่ะสิ โปรไฟล์เลิศขนาดนี้ ถ้ากล้ารุกหน่อย โอกาสจีบติดสูงมากเลยนะ”

“ฉันเหรอ? ...อย่าดีกว่า” หลิวเยว่ส่ายหน้า

เรื่องให้ไปเสนอตัวก่อนนี่เธอทำไม่ลงจริงๆ ขืนถูกปฏิเสธกลับมา คงได้เอาหน้ามุดดินหนีแน่

หลี่หรงยัดมือถือใส่มือหลิวเยว่ “ถ่ายให้สวยๆเลยนะ!”

“โอเค” หลิวเยว่รับบทช่างภาพจำเป็น เริ่มรัวชัตเตอร์ให้

แรกๆก็เป็นท่าโพสปกติใสๆที่โชว์ใครก็ไม่น่าเกลียด

แต่ถ่ายไปถ่ายมา หลี่หรงเริ่มจัดเต็ม แอ่นหน้าแอ่นหลังโชว์เนินอกวับๆแวมๆ...

หลิวเยว่อดทักไม่ได้ “พี่หรง... แบบนี้จะไม่มากไปหน่อยเหรอ?”

หลี่หรงตอบหน้าตาย “หน้าตาพี่ไม่ได้สวยเพอร์เฟกต์ขนาดนั้น ก็ต้องโชว์จุดขายอื่นบ้างสิ ไม่งั้นจะไปสะดุดตาเขาได้ไง?”

“...ก็ได้” หลิวเยว่กลั้นขำ พยักหน้ายอมรับตรรกะของพี่สาว

พอได้รูปถูกใจ หลี่หรงก็คัดรูปเด็ดๆ ส่งข้อความส่วนตัวไปหา 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' พร้อมขอนัดเจอ โดยบอกว่าให้เขาเลือกสถานที่ได้เลย

ความหมายแฝงคือ... ต่อให้ไกลแค่ไหน แม่ก็จะไปหาถึงที่!

หลิวเยว่เห็นข้อความแล้วอึ้งตาค้าง

พี่หรงกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ ไม่กลัวโดนหลอกไปฟันฟรีแล้วทิ้งหรือไง?

ข่าวสาวใจถึงข้ามน้ำข้ามทะเลไปหาผู้ชายแล้วจบไม่สวยมีให้เห็นเกลื่อนเน็ต

หลี่หรงนั่งรอข้อความตอบกลับอย่างใจจดใจจ่อ... ไม่นานเสียงเตือนก็ดังขึ้น

เธอถูกปฏิเสธ

หลิวเยว่แอบดีใจลึกๆอย่างบอกไม่ถูก

หลี่หรงจัดว่าเป็นคนสวยระดับหนึ่ง แต่เขากลับปฏิเสธ

นี่พิสูจน์ให้เห็นว่า 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' ไม่ใช่ผู้ชายมักมาก

คุยกันทางเน็ตแล้วผู้หญิงเสนอตัวไปหาถึงที่แบบนี้ ผู้ใหญ่ที่ไหนก็รู้ว่าหมายถึงอะไร

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นคงรีบตะครุบไปแล้ว

คิดได้ดังนั้น หลิวเยว่ก็ประทับตรา 'สุภาพบุรุษ' ให้เขาในใจทันที

แม้จะแอบดีใจ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงออก รีบปลอบใจหลี่หรง “พี่หรงอย่าเสียใจไปเลย เดี๋ยวพี่ก็เจอคนที่ดีกว่า”

หลี่หรงซึมไปครู่เดียวก็กลับมาร่าเริงตามปกติ

เธอรู้อยู่แล้วว่าโอกาสริบหรี่ การถูกปฏิเสธจึงอยู่ในความคาดหมาย

“เยว่เอ๊ย พี่หมดหวังแล้ว ถ้าเธอสนก็ลุยเลยนะ” หลี่หรงยุส่ง ด้วยคติที่ว่า 'ของดีต้องไม่ให้ตกถึงท้องคนนอก'

“ขอฉันคิดดูก่อนนะ” หลิวเยว่ตอบแบ่งรับแบ่งสู้ เธออยากรู้จักตัวตนของ 'เทพเจ้าหุ้น' ให้มากกว่านี้ก่อน

ช่วงบ่าย

หลิวเยว่มาสอนหนังสือตามปกติ

พอเลิกคลาส เธอเก็บของแล้วเดินตรงไปยังที่นั่งแถวหนึ่ง

มีนักศึกษานอนฟุบหลับอยู่กับโต๊ะ

“ตื่นได้แล้ว” หลิวเยว่เคาะโต๊ะเรียก

หวังฮ่าวหรานงัวเงียตื่นขึ้นมา เงยหน้ามองหลิวเยว่

หลิวเยว่ทำหน้านิ่ง “ตามฉันมา”

หวังฮ่าวหรานท้วง “อาจารย์หลิว คงไม่ใช่ว่าจะกลับคำ ยึดสิทธิพิเศษของผมคืนหรอกนะ?”

หลิวเยว่ไม่ตอบตรงๆ “ไม่ใช่เรื่องนั้น ตามมาเถอะน่า” พูดจบก็สะบัดเอวเดินนำออกจากห้องไป

หวังฮ่าวหรานลุกเดินตามต้อยๆ

ไม่นาน หลิวเยว่ก็พาเขามาที่ห้องพักอาจารย์ส่วนตัว

เมื่อแน่ใจว่าปลอดคน หลิวเยว่ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบมือถือเปิดหน้าเวยป๋อของ 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' ยื่นให้ดูแล้วถามว่า “นี่คือบัญชีโซเชียลของอาจารย์เธอใช่มั้ย?”

หวังฮ่าวหรานแกล้งทำหน้าตกใจสุดขีด “อะ...อาจารย์หลิว... คุณ... คุณรู้ได้ยังไง?!”

ปฏิกิริยาของหวังฮ่าวหรานยืนยันสมมติฐานของเธอทันที

ชัดเจน... คนที่สอนหวังฮ่าวหรานจนเก่งกาจได้ขนาดนี้ มีแค่ 'เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย' เท่านั้น

หลิวเยว่สั่ง “เล่าข้อมูลเกี่ยวกับอาจารย์ของเธอให้ฉันฟังหน่อย”

หวังฮ่าวหรานรู้ทันทีว่าหลิวเยว่กำลังเริ่มมีใจ แต่เขาแกล้งทำเป็นลำบากใจ “อาจารย์หลิวครับ ผมเคยบอกไปแล้วนี่นาว่าผมเปิดเผยตัวตนของอาจารย์ไม่ได้”

หลิวเยว่แย้ง “ฉันไม่ได้ให้บอกตัวตนจริงๆของเขา แค่อยากถามเรื่องนิสัยใจคอ ความชอบส่วนตัว อะไรพวกนี้ ไม่ถือว่าผิดคำสัญญาหรอกน่า”

“เอ่อ... คือว่า...”

เพื่อความสมจริง หวังฮ่าวหรานแกล้งทำท่าอึกอัก ลังเลใจ

เห็นดังนั้น หลิวเยว่ก็งัดไม้แข็งมาขู่ “ถ้าเธอไม่บอก ฉันรับรองเลยว่าเธอจะโดน 'เชือดนิ่ม' ในคลาสไปอีกสามวันเจ็ดวันแน่”

หวังฮ่าวหรานทำหน้าเหมือนคนกินยาขม “อาจารย์หลิว เล่นโหดขนาดนี้เลยเหรอครับ?”

หลิวเยว่ยิ้มมุมปาก “สรุปจะบอกหรือไม่บอก?”

หวังฮ่าวหรานทำท่ายอมจำนน “ก็ได้ครับๆ อยากรู้อะไรก็ถามมา ผมจะพยายามตอบเท่าที่ตอบได้”

หลิวเยว่ลอบยิ้มด้วยความชัยชนะ ฮึ นักศึกษาหรือจะสู้ศาสตราจารย์?

เมื่อได้ที เธอจึงรีบยิงคำถามรัวๆ “ปกติเขาชอบทำอะไรบ้าง?”

หวังฮ่าวหรานตอบ “ชอบอ่านหนังสือ ฟังเพลง แล้วก็ออกกำลังกายครับ”

หลิวเยว่พยักหน้า ถามต่อ “นิสัยใจคอล่ะ?”

หวังฮ่าวหรานสาธยาย “เป็นคนสดใส มั่นใจ ใจกว้าง มีอารมณ์ขัน รักเดียวใจเดียว ละเอียดรอบคอบ ใส่ใจคนอื่น! มีอุดมการณ์ มีความรับผิดชอบ คุณธรรมสูงส่ง แล้วก็มีความสามารถรอบด้าน!”

ได้ยินคำชมยาวเป็นหางว่าว หลิวเยว่ถึงกับเลิกคิ้ว “เขาดีเลิศเลอขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

หวังฮ่าวหรานทำหน้าจริงจัง “แน่นอนสิครับ อาจารย์ผมน่ะเทพบุตรชัดๆ โคตรจะเพอร์เฟกต์ ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะ ป่านนี้คงหลงหัวปักหัวปำไปแล้ว”

เห็นแววตาจริงจังไร้พิรุธของหวังฮ่าวหราน หลิวเยว่ก็เชื่อสนิทใจ

“แล้ว... แล้วเขามีผู้หญิงข้างกายเยอะไหม?” หลิวเยว่ถามคำถามที่สำคัญที่สุด น้ำเสียงแฝงความประหม่าเล็กน้อย

หวังฮ่าวหรานตอบ “อาจารย์ผมเพอร์เฟกต์ขนาดนั้น ย่อมมีผู้หญิงมารุมตอมเป็นธรรมดา มีคนมาจีบเพียบ... แต่อาจารย์ผมมาตรฐานสูง ผู้หญิงทั่วไปเขาไม่แลหรอก”

ได้ยินแบบนั้น หลิวเยว่ก็แอบดีใจลึกๆ ก่อนจะหลุดปากถามออกไปโดยไม่ทันยั้งคิด “งั้นเธอว่า... ถ้าเป็นระดับฉัน อาจารย์ของเธอจะชอบไหม?”

ทันทีที่ถามจบ หลิวเยว่ก็นึกอยากตบปากตัวเอง

แต่คำพูดที่ออกไปแล้ว ย่อมไม่อาจดึงกลับคืนมาได้...

*****