บทที่ 226 สามีขา คิดว่ายังไงบ้าง?

เมื่อพบว่าตัวเองถูกบล็อก หลิวเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็เข้าใจได้

เธอเป็นฝ่ายบล็อกเขาก่อน การที่เขาจะบล็อกคืนก็เป็นเรื่องปกติ

ปัญหาก็คือ... นอกจากเวยป๋อแล้ว เธอไม่มีช่องทางติดต่อ "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" ช่องทางอื่นเลย

หลังจากครุ่นคิดสักพัก หลิวเยว่ตัดสินใจโพสต์ข้อความขอโทษ "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" ลงบนหน้าเวยป๋อของตัวเอง พร้อมทั้งระดมพลแฟนคลับให้ช่วยกันส่งข้อความหลังไมค์ไปสะกิดเขาให้เข้ามาดูโพสต์ขอโทษของเธอหน่อย

ทันทีที่โพสต์เผยแพร่ออกไป เพียงไม่กี่วินาที คอมเมนต์ก็หลั่งไหลเข้ามา

"แม่เจ้า! หุ้นกลุ่มชีวการแพทย์นี่มันโกยเงินจริงๆด้วย!"

"สงสารเทพธิดาจัง โดนตบหน้าสองรอบติด..."

"รับทราบครับเทพธิดา! จะรีบไปส่งข้อความเดี๋ยวนี้!"

"เทพเจ้าหุ้นไร้พ่ายคนนี้มีของจริงๆแฮะ เขาเป็นใครกันแน่?"

"รายงานตัว! ส่งข้อความเรียบร้อย!"

......

เมื่ออ่านคอมเมนต์เหล่านี้ หลิวเยว่ก็ทำได้เพียงรออย่างมีความหวัง ภาวนาให้ "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" ตอบกลับมาเร็วๆ

ในขณะเดียวกัน หวังฮ่าวหรานที่เพิ่งเลิกเรียน เห็นว่าตลาดปิดแล้ว จึงหยิบมือถือขึ้นมาเปิดเวยป๋อ

ข้อความด่าทอเมื่อวานเขาเคลียร์ทิ้งไปหมดแล้ว

แต่ตอนนี้กลับมีข้อความหลังไมค์ใหม่เข้ามาเกือบพันข้อความ

เขาลองกดเข้าไปดู แต่คราวนี้... บรรยากาศเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า

"ป๋าขา พรุ่งนี้ซื้อตัวไหนดีคะ?!"

"ป๋าครับ เทพธิดาตามหาตัวป๋าอยู่ รีบไปดูหน่อยนะครับ!"

"ป๋าครับ ผมผิดไปแล้วเมื่อวาน พรุ่งนี้ซื้ออะไรดี? บอกผมเถอะครับ?!"

"กดติดตามแล้วครับ กราบขอร้องท่านเทพช่วยวิเคราะห์ตลาดพรุ่งนี้ให้หน่อยเถอะ!"

"ฟ้าดินเป็นพยาน ข้าขอนับถือท่านเป็นบิดาบังเกิดเกล้า จะกตัญญูรู้คุณยิ่งชีพ... พ่อจ๋า พรุ่งนี้ซื้อหุ้นตัวไหน?!"

......

หวังฮ่าวหรานอ่านแล้วก็หลุดขำ

ไอ้พวกเวรเอ๊ย... เมื่อวานยังด่าสาดเสียเทเสีย วันนี้มาเรียกพ่อซะแล้ว

แถมบางไอดีเขายังจำได้แม่นว่าเมื่อวานด่าสุดแรงเกิด แต่วันนี้ทำเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขาจับพวกตีเนียนโยนเข้าบัญชีดำทันที

จากนั้นเขาก็เช็คดูความเปลี่ยนแปลงอื่นๆของบัญชี

เดิมทีบัญชีใหม่นี้ไม่มีผู้ติดตามเลย ที่มีก็แค่พวกแอนตี้แฟนที่กดมาด่า

แต่ด้วยความแม่นยำระดับเทพในการทำนายหุ้นกลุ่มชีวการแพทย์ ทำให้ยอดผู้ติดตามพุ่งทะยาน

แป๊บเดียวทะลุ 30,000 คนแล้ว

แถมทุกครั้งที่รีเฟรชหน้าจอ ตัวเลขก็เพิ่มขึ้นทีละพัน

อัตราการเติบโตระดับนี้น่ากลัวจริงๆ

ต่อมา เขาแวะไปส่องเวยป๋อของหลิวเยว่ เห็นโพสต์ขอโทษของเธอแล้ว

เธอเสนอจะใช้เงินซื้อวิชาการวิเคราะห์ของเขา?

หวังฮ่าวหรานไม่ได้สนใจเรื่องเงิน เพราะเขาไม่เคยขาดแคลนมัน

แต่ยังไงก็ต้องตอบกลับสักหน่อย

เพียงแต่... เขาไม่คิดจะไปคอมเมนต์ใต้โพสต์ของเธอดีๆหรอก

ผู้หญิงคนนี้เมื่อวานกล้าบล็อกเขา ถึงจะขอโทษแล้ว แต่จะให้ยอมง่ายๆได้ไง

ผู้หญิงหยิ่งยโสอย่างหลิวเยว่ ขืนยอมง่ายๆ เดี๋ยวได้ใจ เชิดหน้าคอตั้งยิ่งกว่าเดิม

คิดได้ดังนั้น หวังฮ่าวหรานจึงโพสต์ข้อความลงบนหน้าเวยป๋อของตัวเองแทน

"โพสต์เวยป๋อ แท็กหาผม แล้วพูดว่า 'สามีขา ฉันผิดไปแล้ว' ทำตามนี้แล้วผมจะบอก ไม่งั้นก็เลิกคุย"

โพสต์เสร็จก็กดส่ง

อีกด้านหนึ่ง

หลิวเยว่ที่เฝ้ารอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ รีเฟรชหน้าจอทุกนาที

ไม่นาน แฟนคลับก็มาคอมเมนต์บอกว่า "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" เคลื่อนไหวแล้ว

เธอรีบกดเข้าไปดูด้วยความดีใจ

แต่พอเห็นเนื้อหา... หน้าสวยก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง

ให้เรียกสามี?

นี่มัน... หยามกันเกินไปแล้ว!

เธออยากจะต่อรอง แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองโดนบล็อกอยู่ ส่งข้อความหรือคอมเมนต์ไม่ได้

ก็แค่โพสต์ข้อความ... ไม่ได้พูดต่อหน้าสักหน่อย คงไม่เสียหายอะไรมั้ง?

อีกอย่าง นี่มันโลกออนไลน์ ต่างคนต่างไม่รู้จักตัวจริง ไม่มีใครถือสาหาความหรอก

ปลอบใจตัวเองเสร็จ หลิวเยว่ก็เริ่มพิมพ์ข้อความ แท็กหาเขา พร้อมแคปชั่น "สามีขา ฉันผิดไปแล้ว @เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย"

เมื่อเห็นโพสต์นั้น หวังฮ่าวหรานก็พอใจ เขาปลดบล็อกและส่งข้อความหลังไมค์ อธิบายสาเหตุที่หุ้นกลุ่มชีวการแพทย์พุ่งแรงในช่วงท้ายตลาดให้เธอฟังอย่างละเอียด

หลิวเยว่อ่านคำอธิบายแล้วก็ถึงบางอ้อ

ความรู้ความสามารถระดับนี้... ทำให้เธอรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาในตัว "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" ผู้นี้อย่างหมดหัวใจ

ตกดึก

ณ ห้องนั่งเล่นในวิลล่า

หลิวเยว่นั่งหน้าคอมพิวเตอร์ เตรียมเขียนบทวิเคราะห์ตลาดวันพรุ่งนี้ตามปกติ

แต่นิ้วที่กำลังจะพิมพ์กลับชะงักค้าง

ความผิดพลาดสองวันติดทำให้เธอเริ่มสูญเสียความมั่นใจ เกิดปมในใจเล็กๆ

เธอจึงตัดสินใจส่งข้อความหา "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" เล่าบทวิเคราะห์คร่าวๆของเธอให้เขาฟัง แล้วถามว่า:

"คุณคิดว่าไง?"

รออยู่หลายนาที ก็ได้รับคำตอบกลับมา

"ผมให้โอกาสคุณเรียบเรียงคำพูดใหม่ เวลาจะถามคำถามผม ควรพูดยังไง?"

หลิวเยว่อึ้งไปชั่วขณะ แต่ก็เข้าใจความหมายทันที

เธอพิมพ์ตอบกลับไป: "สามีขา... คิดว่ายังไงบ้าง?"

ไหนๆก็เรียกออกสื่อไปแล้ว ตอนนี้คุยกันแค่สองคนในแชทลับ จะอายไปทำไม

เมื่อหลิวเยว่ยอมศิโรราบ "เทพเจ้าหุ้นไร้พ่าย" ก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

"มีพัฒนาการนะ การวิเคราะห์ของคุณถูกต้องสมบูรณ์แบบ"

เห็นข้อความยืนยัน หลิวเยว่ถอนหายใจโล่งอก

ความมั่นใจกลับมาเต็มเปี่ยม พิมพ์บทวิเคราะห์ด้วยความมั่นใจเกินร้อย

ใกล้ๆกันนั้น จี้สุ่ยเหยากำลังนั่งกอดโทรศัพท์ พิมพ์ข้อความหาใครบางคนอย่างตั้งอกตั้งใจ

"พี่หก พิมพ์หาใครอยู่อะ?"

ฉิวเฉียนเว่ยที่เพิ่งล้างจานเสร็จ เดินออกมาจากครัวแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆจี้สุ่ยเหยา ถามเสียงดังอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ตุ้บ!

จี้สุ่ยเหยาสะดุ้งโหยง มือไม้สั่นจนทำโทรศัพท์ร่วงพื้นอีกครั้ง

"น้องเจ็ด! จะมาเงียบๆทำไมเนี่ย! หัวใจพี่จะวายตายอยู่แล้ว!" เธอบ่นอุบอิบพลางก้มเก็บมือถือ

โชคดีที่รุ่นนี้ทนไม้ทนมือ ร่วงไปสองรอบแล้วหน้าจอยังใสกิ๊ง

*****