บทที่ 208 เก็บเกี่ยว

"ทำไมจะเป็นผมไม่ได้ล่ะ?" หวังฮ่าวหรานย้อนถามด้วยความมั่นใจ

"งั้นตอบคำถามฉันมาหน่อย" จี้สุ่ยเหยายังคงคลางแคลงใจ จึงเริ่มบททดสอบ

"เชิญถามมาได้เลยครับ"

"สาหร่ายมีกี่ประเภท อะไรบ้าง?"

"สาหร่ายแบ่งคร่าวๆได้เป็นสาหร่ายน้ำเค็มและสาหร่ายน้ำจืด แต่ถ้าแบ่งตามหลักอนุกรมวิธานอย่างเคร่งครัด จะแบ่งออกเป็น 8 ไฟลัม ได้แก่ ไซยาโนไฟตา, ไครโซไฟตา, บาซิลลาริโอไฟตา, ไพร์โรไฟตา, ยูกลีนอยด์, คลอโรไฟตา, โรโดไฟตา, และฟีโอไฟตา" หวังฮ่าวหรานตอบอย่างฉะฉาน

"แค่นี้พื้นๆค่ะ ใครตั้งใจเรียนหน่อยก็รู้แล้ว" จี้สุ่ยเหยาขมวดคิ้ว "งั้นคำถามต่อไป... สาหร่ายกำเนิดขึ้นเมื่อไหร่?"

หวังฮ่าวหรานตอบทันควันราวกับเป็นวิกิพีเดียเดินได้

"ประมาณ 4-5 พันล้านปีก่อน โลกของเรายังปั่นป่วน เต็มไปด้วยพายุสายฟ้าคลื่นลมรุนแรง ไม่มีออกซิเจน ไม่มีสิ่งมีชีวิต เป็นเพียงดาวเคราะห์ที่รกร้างและเงียบงัน ผ่านไปพันกว่าล้านปี จนกระทั่งถึงยุคอาร์เคียนเมื่อประมาณ 3.5 พันล้านปีก่อน ไซยาโนแบคทีเรียหรือสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินจึงถือกำเนิดขึ้น พวกมันมีคลอโรฟิลล์ สามารถสังเคราะห์แสงและผลิตออกซิเจนได้ การกำเนิดของออกซิเจนคือแสงแห่งความหวังของโลก เมื่อเวลาผ่านไป ปริมาณออกซิเจนในบรรยากาศก็สะสมมากขึ้น จนกระทั่งยุคไซเนียนเมื่อ 1.8 พันล้านถึง 600 ล้านปีก่อน โลกก็กลายเป็นอาณาจักรแห่งสาหร่าย นอกจากสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินแล้ว ยังมีสาหร่ายสีเขียวและสีน้ำตาล รวมถึงสาหร่ายขนาดใหญ่เกิดขึ้นมากมาย"

"รู้ลึกใช้ได้เลยนะคะ" จี้สุ่ยเหยาเริ่มประหลาดใจ แต่ยังไม่ยอมแพ้ "งั้นขออีกข้อค่ะ ถ้าตอบข้อนี้ได้ ฉันจะเชื่อคุณ"

หวังฮ่าวหรานยกกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น "เชิญครับ"

จี้สุ่ยเหยาค้นหาโจทย์ที่ยากที่สุดในหัว แล้วถามออกไป

"ตอนนี้ฉันกำลังวิจัยเรื่อง 'การย่อยสลายสารโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) โดยจุลินทรีย์' ถ้าเป็นคุณ คุณจะออกแบบการทดลองนี้อย่างไร?"

นี่คือโจทย์วิจัยระดับสูงที่เธอยังคิดไม่ตกและยังไม่มีแนวทางที่ชัดเจน

คำถามนี้แหละคือบททดสอบที่แท้จริง จะเป็นทองแท้หรือทองชุบ เดี๋ยวได้รู้กัน

"เราสามารถใช้จุลินทรีย์ในสกุล Ochrobactrum สายพันธุ์ Ochrobactrum sp. BAP5 เป็นโมเดลในการศึกษา" หวังฮ่าวหรานเริ่มอธิบายอย่างเป็นขั้นตอน ราวกับกำลังอ่านคู่มือแล็บ

"สำหรับน้ำยาที่ใช้ในการทดลองย่อยสลาย PAHs โดยจุลินทรีย์ทางทะเล BAP5 ประกอบด้วย: โปรตีนมาร์กเกอร์มาตรฐาน, เซรั่มอัลบูมิน 5 mg/mL, 0.01M ฟอสเฟตบัฟเฟอร์, 0.8g NaCl, 0.27g KH2PO4, 1.42g Na2HPO4, 0.2g KCl... เติมน้ำกลั่น 800 mL ลงในบัฟเฟอร์ แล้วปรับ pH ให้เป็น 7.0... ใช้เครื่องกวนแม่เหล็กกวนเป็นเวลา 30 นาที จนเป็นเนื้อเดียวกัน จากนั้นเติม 50 mL ของ 86% (w/v) H2SO4 และปรับปริมาตรเป็น 100 mL ด้วยน้ำกลั่น สุดท้ายกรองด้วยกระดาษกรองสองชั้นเตรียมไว้ใช้งาน"

"ส่วนเครื่องมือที่ใช้ ได้แก่: กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดรุ่น JSM-6360LA, อุปกรณ์สกัดด้วยตัวดูดซับของแข็งที่มีด้ามจับและหัวสกัดขนาด 85 μm..."

"วิธีการทดลองเริ่มจากการสังเกตสัณฐานวิทยาของเชื้อ โดยการขีดเชื้อบนอาหารเลี้ยงเชื้อ 2216E เพื่อแยกเชื้อให้บริสุทธิ์ สังเกตลักษณะโคโลนี และทำการย้อมสีแกรม..."

"ขั้นแรก ทดสอบประสิทธิภาพการย่อยสลาย PAHs ชนิดเดียวของสายพันธุ์ BAP5 โดยนำเชื้อที่เก็บรักษาในกลีเซอรอลที่อุณหภูมิต่ำมาปลุกเชื้อและขยายจำนวนในอาหารเลี้ยงเชื้อ 2216E จากนั้นเติมเชื้อปริมาณ 1% ลงในอาหารเลี้ยงเชื้อ MSM ที่มี BaP, Phe, Pyr และ Flu..."

"......"

หวังฮ่าวหรานร่ายยาวเป็นชุดๆ แค่อธิบายไปได้ครึ่งเดียว จี้สุ่ยเหยาก็อ้าปากค้าง เบิกตาด้วยความตกตะลึง

ความรู้ระดับนี้... ละเอียดลึกซึ้งยิ่งกว่าตำราเรียนเสียอีก!

【ติ๊ง! โฮสต์สร้างภาพลักษณ์ 'นักวิทยาศาสตร์ระดับเทพ' สำเร็จ】

【ติ๊ง! นางเอก 'จี้สุ่ยเหยา' รู้สึกประทับใจและเลื่อมใส ค่าความชอบเพิ่มขึ้น 20 แต้ม ค่าความชอบรวมปัจจุบันคือ 60 (ความรักจากใจ)】

【ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 1,500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของหลินเฉิน -75, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +75!】

ก่อนมาพบจี้สุ่ยเหยา หวังฮ่าวหรานได้ใช้แต้มวายร้าย 1,500 แต้ม แลก 'แม่แบบนักชีววิทยาทางทะเลระดับตำนาน' มาแล้วเพื่อความชัวร์

ถ้าไม่มีความรู้ชุดนี้ เขาคงตอบคำถามเชิงลึกขนาดนี้ไม่ได้แน่

การลงทุนครั้งนี้คุ้มค่ามหาศาล เพราะนอกจากจะได้แต้มคืนมา 1,500 แต้มแล้ว ยังได้ค่าความชอบเพิ่มขึ้นจนถึงระดับ 60 อีกด้วย

เมื่อค่าความชอบแตะ 60 สกิล 'ออร่าเสน่ห์' ก็พร้อมใช้งาน

หวังฮ่าวหรานสั่งการระบบทันที

【ติ๊ง! ใช้งานสกิล 'ออร่าเสน่ห์' สำเร็จ! นางเอก 'จี้สุ่ยเหยา' รู้สึกหลงใหล ค่าความชอบเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ค่าความชอบรวมปัจจุบันคือ 70 (รักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย)】

【ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 1,700 แต้ม!】

กำไรเน้นๆ!

จี้สุ่ยเหยายังคงนั่งอึ้ง พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

หวังฮ่าวหรานยิ้มมุมปาก "คำถามชีววิทยาทางทะเลจบแล้ว จะลองถามเรื่องชีวเคมีดูบ้างไหมครับ?"

จี้สุ่ยเหยาได้สติ รีบส่ายหน้า "มะ...ไม่ต้องแล้วค่ะ ฉันเชื่อแล้ว"

"ในเมื่อไม่มีคำถามแล้ว งั้นเรามาคุยกันดีๆได้หรือยังครับ?"

"คะ...ค่ะ" จี้สุ่ยเหยาท่าทางสงบเสงี่ยมเจียมตัวขึ้นทันตาเห็น ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆอีกต่อไป

เธอยังคงเขินอาย แต่ก็รวบรวมความกล้าถามสิ่งที่ค้างคาใจ

"แล้ว... เรื่องคำสารภาพรักในเว็บ Global Discovery... คุณจริงจังแค่ไหนคะ?"

หวังฮ่าวหรานเหลือบมองนาฬิกา

ได้เวลาพอดี...

เขาแกล้งทำหน้าตกใจ

"อ้าว? คุณยังไม่ได้อ่านประกาศล่าสุดของทางเว็บเหรอครับ?"

"ประกาศ? ประกาศอะไรคะ?" จี้สุ่ยเหยาทำหน้างง รีบหยิบมือถือขึ้นมาเปิดเว็บดู

ประกาศแถลงการณ์จาก 'เว่ยเสี่ยวเป่า' ปรากฏหราอยู่หน้าแรก

เนื้อหาปฏิเสธเรื่องการสารภาพรักอย่างสิ้นเชิง ระบุว่าบัญชีโดนแฮกและเป็นฝีมือของผู้ไม่หวังดี

อ่านจบ... จี้สุ่ยเหยาแทบอยากจะมุดดินหนีไปให้พ้นๆ

ความอับอายถาโถมเข้ามาจนหน้าชาไปหมด

และที่เจ็บปวดยิ่งกว่าความอาย... คือความผิดหวัง

ลึกๆแล้วเธอแอบดีใจและคาดหวังกับคำสารภาพรักนั้น

แต่ความจริงกลับกลายเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด...

"ถ้า... ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วทำไมคุณถึงยอมออกมาเจอฉันล่ะ?" จี้สุ่ยเหยาถามเสียงสั่นเครือ แอบหวังลึกๆว่าเขาอาจจะมีใจให้บ้าง

"ผมแค่ไม่อยากให้ใครแอบอ้างชื่อผมมาหลอกลวงคุณครับ มันจะทำให้คุณเสียหาย และเสียชื่อเสียงของผมด้วย" หวังฮ่าวหรานตอบด้วยเหตุผลที่ฟังดูเป็นสุภาพบุรุษ(?)

ความหวังริบหรี่สุดท้ายของจี้สุ่ยเหยาแตกสลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี

เธอรู้สึกจุกในอก หายใจไม่ออก

"ขะ...ขอบคุณสำหรับความหวังดีค่ะ" เธอพูดอย่างยากลำบาก

"ด้วยความยินดีครับ มันเป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว" หวังฮ่าวหรานจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์

จี้สุ่ยเหยาพยายามข่มความเศร้า แล้วเปลี่ยนเรื่อง

"บทความวิจัยของคุณยอดเยี่ยมมากจริงๆค่ะ ในนามของสถาบันวิจัย ฉันอยากจะเชิญคุณไปบรรยายพิเศษให้พวกเราฟัง ไม่ทราบว่าจะสะดวกไหมคะ?"

"เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ ผมเขียนบทความพวกนั้นแค่เพราะอารมณ์ชั่ววูบ ไม่ได้อยากดังหรืออยากเป็นจุดสนใจ" หวังฮ่าวหรานปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

"และผมขอรบกวนคุณช่วยเก็บเรื่องตัวตนของผมเป็นความลับด้วยนะครับ ผมไม่อยากให้คนในวงการวิทยาศาสตร์มารบกวนชีวิตส่วนตัว"

จี้สุ่ยเหยาพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ได้ค่ะ ฉันรับปาก"

แต่ถึงจะผิดหวังเรื่องความรัก ความเลื่อมใสในฐานะนักวิทยาศาสตร์ก็ยังมีอยู่เต็มเปี่ยม

"ถ้าอย่างนั้น... พรุ่งนี้คุณพอจะมีเวลาว่างไหมคะ? ฉันอยากจะขอคำชี้แนะเกี่ยวกับงานวิจัยหน่อย"

*****