- หน้าแรก
- เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นนายน้อยจอมวายร้ายไปซะได้
- บทที่ 198 สุดยอดชุดดำน้ำ
บทที่ 198 สุดยอดชุดดำน้ำ
บทที่ 198 สุดยอดชุดดำน้ำ
รับมือยากจริงๆ...
หลังจากได้ฟังคำอธิบายและข้อเท็จจริงจากฉิวเฉียนเว่ย หวังฮ่าวหรานก็ได้แต่ลอบถอนหายใจ
ดูท่า... ค่าเสน่ห์ที่สูงลิบลิ่วของเขาจะใช้ไม่ได้ผลกับ 'คนประหลาด' อย่างจี้สุ่ยเหยาคนนี้สักเท่าไหร่
การจะพิชิตใจเธอคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆซะแล้ว
ข้างๆกันนั้น จี้สุ่ยเหยายังคงจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ราวกับกำลังวิเคราะห์จุลินทรีย์บนใบหน้าเขาอยู่
"เอ้านี่ ฉันพกหน้ากากอนามัยสำรองมาพอดี" ฉิวเฉียนเว่ยค้นกระเป๋า หยิบหน้ากากอนามัยชิ้นใหม่ออกมายื่นให้
หวังฮ่าวหรานรับมาสวมอย่างเสียไม่ได้
เมื่อเห็นเขาสวมหน้ากากเรียบร้อยแล้ว จี้สุ่ยเหยาถึงยอมละสายตา หันไปคุยกับฉิวเฉียนเว่ย
"พรุ่งนี้พี่กับทีมงานจากสถาบันวิจัยจะออกทะเลไปสำรวจน่านน้ำใหม่ที่เพิ่งค้นพบ เธอจะไปด้วยกันไหม?"
"ฉันมีงานต้องเคลียร์ คงไปด้วยไม่ได้" ฉิวเฉียนเว่ยปฏิเสธทันที
ตอนนี้เธอทำตามความฝันสูงสุดในชีวิตสำเร็จแล้ว ไฟในการทำงานจึงมอดลงไปบ้าง
ใจจริงอยากจะเอาเวลาไปสวีทกับแฟนหนุ่มให้หายอยาก มากกว่าจะออกไปตากแดดตากลมกลางทะเล
"ตอนที่ทีมงานพี่ไปสำรวจเส้นทาง พวกเขาถ่ายรูปใต้น้ำมาเยอะมาก สวยสุดๆไปเลยนะ มันคือสิ่งมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้น ลองดูสิ"
จี้สุ่ยเหยาไม่ยอมแพ้ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูปโชว์น้องสาว หวังจะชักชวนให้สำเร็จ
ฉิวเฉียนเว่ยกวาดตามองผ่านๆ รู้สึกว่าสวยดี แต่ก็แค่นั้น ไม่ได้รู้สึกอยากไปลำบากลำบนถึงกลางทะเล
คำบรรยายของพี่สาวดูจะเวอร์วังอลังการเกินจริงไปหน่อย
แต่ก็เข้าใจได้... สำหรับนักชีววิทยาทางทะเลอย่างจี้สุ่ยเหยา ท้องทะเลคือสวรรค์ที่น่าหลงใหลที่สุด
"พี่หก ฉัน..." ฉิวเฉียนเว่ยกำลังจะเอ่ยปฏิเสธ
"โอ้โห! สวยสุดยอดไปเลย!"
จู่ๆหวังฮ่าวหรานที่ยืนอยู่ข้างๆก็ร้องอุทานเสียงดัง จ้องมองรูปในมือถือของจี้สุ่ยเหยาตาไม่กะพริบราวกับต้องมนต์สะกด
"คุณก็ชอบทะเลเหรอ?" จี้สุ่ยเหยาเลิกคิ้วถาม สีหน้าเรียบเฉยเริ่มมีแววประหลาดใจเจืออยู่จางๆ
"ครับ ผมหลงใหลในท้องทะเลมาตั้งแต่เด็กแล้ว อยากรู้อยากเห็นโลกใต้ทะเลมากๆ โดยเฉพาะเรื่อง... นางเงือก ผมสงสัยมาตลอดว่ามีจริงไหม" หวังฮ่าวหรานแถสดเพื่อเอาใจสาว
"นางเงือกเป็นเพียงตำนาน ปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานยืนยันการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ แต่นี่ก็เป็นหนึ่งในหัวข้อที่ฉันกำลังศึกษาค้นคว้าอยู่เหมือนกัน"
แววตาของจี้สุ่ยเหยาเปล่งประกายด้วยความกระตือรือร้นของนักวิทยาศาสตร์ผู้หิวกระหายความรู้
และหลังจากได้ยินคำพูดของหวังฮ่าวหราน สายตาที่เธอมองเขาก็ดูอ่อนโยนขึ้นมาเล็กน้อย
【ติ๊ง! นางเอก 'จี้สุ่ยเหยา' รู้สึกเป็นมิตร ค่าความชอบเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ค่าความชอบรวมปัจจุบันคือ 10 (คนรู้จักทั่วไป)】
【ติ๊ง! โฮสต์ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 400 แต้ม!】
"คุณจี้ ผมขอติดสอยห้อยตามทีมสำรวจของคุณไปเปิดหูเปิดตาด้วยได้ไหมครับ?" หวังฮ่าวหรานฉวยโอกาสถามทันทีที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือน
"ได้สิ" จี้สุ่ยเหยาพยักหน้าอนุญาต
"พี่หก ฉันไปด้วย!" ฉิวเฉียนเว่ยรีบเปลี่ยนใจทันควันเมื่อได้ยินคำของแฟนหนุ่ม
——
หลายวันต่อมา
เรือวิจัยทางวิทยาศาสตร์ขนาดใหญ่ลอยลำอยู่กลางน่านน้ำเขตร้อนที่ไม่ปรากฏบนแผนที่
หวังฮ่าวหราน ฉิวเฉียนเว่ย จี้สุ่ยเหยา และทีมนักวิจัย ยืนรับลมชมวิวอยู่ที่ดาดฟ้าเรือ
ทันใดนั้น ร่างเล็กๆร่างหนึ่งก็วิ่งออกมาจากห้องโดยสาร ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
"เสี่ยวเฉิน?! มาได้ยังไงเนี่ย?" ฉิวเฉียนเว่ยร้องถามด้วยความตกใจ
"ก็พี่หกไม่ยอมพาผมมาด้วย ผมเลยต้องแอบขึ้นเรือมาเองไงครับ" หลินเฉินตอบอย่างภาคภูมิใจ
"ในเมื่อมาแล้วก็ทำตัวดีๆ อย่าสร้างปัญหาล่ะ" จี้สุ่ยเหยาดุเสียงเข้ม
"พี่หก ผมไม่สร้างปัญหาหรอก เผลอๆอาจจะช่วยงานพี่ได้ด้วยซ้ำ!"
"แค่อยู่เฉยๆไม่ก่อเรื่องก็บุญแล้ว นี่ยังไม่พูดถึงเรื่องที่พักนะ เรือเราห้องพักเต็มหมดแล้ว จะไปนอนที่ไหน?"
"ผมพักคนเดียว ห้องผมยังว่าง ให้เขามานอนกับผมก็ได้" หวังฮ่าวหรานยิ้มตาหยี เสนอตัวช่วยแก้ปัญหา พลางมองหลินเฉินด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
"เอาตามนั้นละกัน" จี้สุ่ยเหยาพยักหน้า
"พี่ชาย... พี่ก็มาด้วยเหรอ?" หลินเฉินมองหน้าหวังฮ่าวหรานแล้วรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจ
ก่อนจะเจอไอ้หมอนี่ ชีวิตการโชว์เทพของเขาราบรื่นมาตลอด แต่พอเจอหน้ามันทีไร แผนพังยับเยินทุกที นี่มันดาวข่มชัดๆ!
"แน่นอนสิ ฉันมาอย่างถูกต้องเปิดเผย ไม่ได้แอบขึ้นเรือเหมือนใครบางคนแถวนี้" หวังฮ่าวหรานยิ้มเยาะ
ความวุ่นวายเล็กๆน้อยๆจากการปรากฏตัวของหลินเฉินสงบลงอย่างรวดเร็ว
เรือวิจัยยังคงมุ่งหน้าสู่ใจกลางน่านน้ำลึกลับ
ตามกำหนดการ พรุ่งนี้เรือจะเดินทางถึงจุดสำรวจที่ระบุไว้
เมื่อถึงเวลานั้น ทีมงานจะดำลงไปสำรวจใต้น้ำ และถ้าโชคดี อาจได้เก็บตัวอย่างสิ่งมีชีวิตหายากกลับไปศึกษา
ยามค่ำคืน
หลินเฉินนอนฟังสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนข้างๆ จนแน่ใจว่าหลับสนิทแล้ว จึงค่อยๆย่องออกจากห้องพัก
ทันทีที่ประตูห้องปิดลง หวังฮ่าวหรานก็ลืมตาขึ้นมาในความมืด
เขาไม่ได้ลุกตามไป แต่ใช้สกิล 'ตาทิพย์' มองทะลุกำแพงติดตามความเคลื่อนไหวของไอ้เด็กนรกแทน
หลินเฉินย่องไปยังห้องเก็บอุปกรณ์ดำน้ำที่เขาเคยใช้ซ่อนตัว
เขาค้นหาชุดดำน้ำชุดหนึ่งที่มีตำหนิเล็กๆซึ่งเขาทำสัญลักษณ์ไว้แล้วเอาไปซ่อนในมุมอับของห้องเก็บของ ใช้ของจิปาถะทับไว้อย่างมิดชิด
ชุดดำน้ำชุดนี้ดูภายนอกเหมือนชุดทั่วไปทุกประการ แต่ประสิทธิภาพภายในนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว
เพราะนี่คือ 'สุดยอดชุดดำน้ำ' ที่เขาใช้แต้มสะสมจำนวนมหาศาลแลกมาจากระบบ!
เมื่อสวมใส่ ผู้ใช้จะสามารถว่ายน้ำได้รวดเร็วเทียบเท่าเรือดำน้ำ และทนทานต่อแรงดันน้ำมหาศาล ทำให้สามารถดำลงไปสำรวจจุดที่ลึกที่สุดของก้นมหาสมุทรได้สบายๆ
ด้วยอุปกรณ์เทพชิ้นนี้ การลงไปจับสัตว์ทะเลหายากที่อาศัยอยู่ในน้ำลึกก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
"ถ้าเอาของหายากพวกนี้ไปให้พี่หก พี่หกต้องดีใจจนเนื้อเต้นแน่ๆ แล้วด้วยความบ้าวิทยาศาสตร์ของพี่หก ต่อให้เราขออะไรที่มันเกินเลยไปหน่อย พี่หกก็คงยอมตกลง!" หลินเฉินยิ้มกริ่มอย่างมีความสุขกับแผนการในหัว
เมื่อซ่อนของเสร็จ เขาก็ย่องกลับไปนอนอย่างสบายใจ
——
กลางดึก
จี้สุ่ยเหยาเพิ่งประชุมหารือเรื่องงานวิจัยกับทีมงานเสร็จ กำลังเดินกลับห้องพัก
ระหว่างทางผ่านห้องพักของทีมงานห้องหนึ่ง เธอได้ยินเสียงบ่นลอยออกมา
"เรือก็แคบ คนก็เยอะ นอนเบียดกันจะตายอยู่แล้ว ยังจะต้องสละห้องว่างให้คนที่ไม่ทำประโยชน์อะไรเลยนอนคนเดียวอีก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ"
"นั่นสิ ถ้ามันช่วยงานอะไรบ้าง เราก็คงไม่ว่าหรอก"
"ดูทรงแล้วก็คุณชายลูกเศรษฐีเจ้าสำอาง จะไปทำอะไรเป็น คงเอาแต่เกะกะขวางทาง"
"พวกเรานักสำรวจต้องนอนอัดกันห้องละ 2-3 คน บางห้อง 4 คน แต่ไอ้ตัวกินแรงนั่นได้นอนห้องเดี่ยวสบายใจเฉิบ คิดแล้วก็น่าโมโห!"
......
จี้สุ่ยเหยาได้ยินแล้วก็รู้สึกผิด เดิมทีเธอจะให้หวังฮ่าวหรานนอนรวมกับคนอื่น แต่ฉิวเฉียนเว่ยกลัวแฟนหนุ่มลำบาก เลยขอร้องแกมบังคับให้เธอจัดห้องเดี่ยวให้
ตอนนั้นเธอไม่ได้คิดอะไรมากเลยตอบตกลง ไม่คิดว่าจะทำให้ลูกน้องไม่พอใจขนาดนี้
เช้าวันรุ่งขึ้น
จี้สุ่ยเหยาเรียกหวังฮ่าวหรานมาคุยเป็นการส่วนตัว
"น้องเจ็ดทำงานหนักไม่ไหว เสี่ยวเฉินก็เด็กเกินไป แต่คุณเป็นผู้ชายร่างกายแข็งแรง แล้วคุณก็ใช้ทรัพยากรบนเรือไปไม่น้อย ฉันหวังว่าคุณจะช่วยทำประโยชน์อะไรบ้างเพื่อไม่ให้เป็นขี้ปากชาวบ้าน" จี้สุ่ยเหยาพูดตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม
"ไม่มีปัญหา ผมดำน้ำเป็น ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกมาได้เลย" หวังฮ่าวหรานตอบรับด้วยรอยยิ้มอย่างยินดี
*****