บทที่ 184 ขี้เหร่ชัวร์

หลังจากส่งข้อความส่วนตัวไปแล้ว ฉิวเฉียนเว่ยก็กลับไปเก็บตัวที่คฤหาสน์หรูบนยอดเขา

ระหว่างซ้อมเปียโน เธอก็เฝ้ารอการตอบกลับจาก 'เทพบุตรเปียโน' อย่างใจจดใจจ่อ

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงวันก่อนเริ่มการแสดงคอนเสิร์ต

ฉิวเฉียนเว่ยตั้งตารอจนตาแทบจะถลน แต่ก็ยังไม่มีข้อความตอบกลับจาก 'เทพบุตรเปียโน' แม้แต่เงา

เธอรู้สึกห่อเหี่ยวใจเล็กน้อย แต่พอลองคิดดูดีๆก็เข้าใจได้

เทพบุตรเปียโนมีแฟนคลับมหาศาลขนาดนั้น กล่องข้อความคงเต็มไปด้วยข้อความขยะนับไม่ถ้วน

เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมานั่งอ่านทุกข้อความ

และต่อให้เขาอ่าน เขาก็อาจจะไม่เชื่อว่าคนที่ส่งข้อความมาคือฉิวเฉียนเว่ยตัวจริง

เพราะบัญชีที่เธอใช้เป็นบัญชีใหม่เอี่ยม ไม่มีเครื่องหมายรับรองตัวตนใดๆทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม ฉิวเฉียนเว่ยก็ไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับหวังฮ่าวหราน

เธอส่งคนนำบัตรเข้าชมคอนเสิร์ตจำนวน 5 ใบไปมอบให้เขาถึงมือ

——

เมื่อได้รับบัตร หวังฮ่าวหรานก็รีบติดต่อสวี่มู่เหยียน ฉินหยุนหาน มู่เจาเจา และเหวินจิง เพื่อนัดหมายไปดูคอนเสิร์ตด้วยกัน

คอนเสิร์ตจัดขึ้นที่สนามกีฬาชิงหลิง

ด้านหน้าสนามกีฬามีโปสเตอร์โปรโมทขนาดยักษ์ของฉิวเฉียนเว่ยติดอยู่

บนโปสเตอร์มีข้อความประกาศจากฉิวเฉียนเว่ย ระบุใจความสำคัญว่า:

ฉิวเฉียนเว่ยมีความประสงค์จะเชิญ 'เทพบุตรเปียโน' มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษในงานคอนเสิร์ต หากท่านใดรู้จักหรือติดต่อเขาได้ โปรดช่วยเป็นธุระแจ้งข่าวให้ด้วย

หวังฮ่าวหรานที่ขับรถโรลส์รอยซ์คัลลิแนนพา 4 สาวมาถึงงาน เห็นประกาศนี้เข้าก็แปลกใจเล็กน้อย

เขารู้ตัวว่าดังในโต่วอิน มีคนติดตาม 5 ล้านคนในไม่กี่วัน

แต่ไม่รู้เลยว่าฉิวเฉียนเว่ยก็ให้ความสนใจเขาขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ขัดต่อแผนการเดิมของเขา แถมยังเป็นประโยชน์เสียด้วยซ้ำ

เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนเริ่มการแสดง

ผู้คนเริ่มทยอยเดินทางมาถึงบริเวณงาน

กลุ่มผู้ชมส่วนใหญ่เป็นพ่อแม่ที่พาลูกหลานมาซึมซับดนตรี ผู้ดีมีรสนิยม และแฟนคลับที่หลงใหลในความสวยของฉิวเฉียนเว่ย...

บรรยากาศโดยรวมดูสงบเรียบร้อยและมีระดับ ต่างจากคอนเสิร์ตไอดอลที่มีแต่เสียงกรี๊ดกร๊าด

แต่ทว่า... ในกลุ่มผู้ชมกลับมีกลุ่มคนแปลกประหลาดปะปนอยู่

คนกลุ่มนี้มีจุดร่วมที่เหมือนกันคือ... สวมหน้ากากกระดาษ

"ทำไมคนพวกนั้นถึงใส่หน้ากากกระดาษกันล่ะ? แปลกจัง" มู่เจาเจาที่กำลังเคี้ยวป๊อปคอร์นแก้มตุ่ยเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ยัยบ๊องเอ๊ย... วันๆเอาแต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้าน ไม่รู้อะไรกับชาวบ้านเขาเลยหรือไง?" ฉินหยุนหานส่ายหน้าเอือมระอา

"ก็คนมันยุ่งนี่นา... คัดลายมือ กินขนม ดูซีรีส์ แล้วก็... นอน" มู่เจาเจาตอบหน้าตาเฉย นี่มันวิถีสลอธชัดๆ

"เธอนี่มันมนุษย์ถ้ำจริงๆ ไม่เล่นโต่วอินหรือไง? แค่เปิดดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าทำไม" ฉินหยุนหานบ่น

"ช่วงนี้ฮิตใส่หน้ากากกระดาษกันเหรอ?" มู่เจาเจายังงุนงง

"ไม่ใช่แฟชั่นใหม่หรอก แต่เป็นเพราะช่วงนี้ในโต่วอินมี 'เทพบุตรเปียโน' ที่ดังมากๆ เขาใส่หน้ากากกระดาษเวลาเล่นเปียโน คนพวกนี้ก็เลยแต่งตัวเลียนแบบเขาน่ะ" สวี่มู่เหยียนช่วยอธิบาย

"แล้วเทพบุตรเปียโนหล่อไหม?" มู่เจาเจายัดป๊อปคอร์นเข้าปากอีกกำมือ

"กินป๊อปคอร์นจนสมองฝ่อแล้วมั้งยัยนี่ ก็บอกอยู่ว่าใส่หน้ากาก ใครจะไปรู้ว่าหล่อไม่หล่อ" ฉินหยุนหานแขวะ ก่อนจะวิเคราะห์ต่อ "แต่ฉันว่านะ... ที่ปิดหน้าปิดตาแบบนี้ สงสัยหน้าตาคงจะ 'ดูไม่ได้' แหงๆ คงจะเป็นไอ้หนุ่มขี้เหร่ที่อยากดังทางลัดชัวร์!"

"เห็นด้วย ถ้าหล่อจริงคงเปิดหน้าโชว์ไปนานแล้ว" สวี่มู่เหยียนเห็นด้วยกับคู่ปรับเป็นครั้งแรก

เหวินจิงผู้พูดน้อยได้แต่ยิ้มบางๆ พยักหน้าเห็นด้วยเงียบๆ

หวังฮ่าวหรานที่ยืนฟังสาวๆนินทาตัวเองระยะเผาขน ได้แต่กรอกตามองบน

ช่วงที่ผ่านมาเขาหมกตัวซ้อมเปียโนอยู่ที่บ้าน ไม่ได้บอกใครเรื่อง 'เทพบุตรเปียโน' นอกจากหยางจิงว่านคนเดียว

สาวๆพวกนี้เลยไม่รู้ว่ากำลังด่าใครอยู่

แต่เขาไม่คิดจะแก้ตัวตอนนี้หรอก...

เดี๋ยวความจริงก็เปิดเผย รอให้ถึงเวลานั้นก่อนเถอะ หึหึ

ทั้ง 5 คนเดินเข้าสู่ภายในสนามกีฬาและหาที่นั่งตามบัตร

ฉิวเฉียนเว่ยช่างรู้ใจ จัดที่นั่งโซน VIP ด้านหน้าสุดแบบติดกัน 5 ที่นั่งให้

หวังฮ่าวหรานนั่งลงที่เก้าอี้หมายเลข 8 ซึ่งอยู่ตรงกลางพอดี

สวี่มู่เหยียนและฉินหยุนหาน สองสาวจอมขี้หึง ไม่ต้องนัดแนะ รีบพุ่งเข้าประกบซ้ายขวาทันที

มู่เจาเจายังไม่ได้ชอบเขาในเชิงชู้สาว เลยไม่แย่งที่นั่ง

ส่วนเหวินจิงผู้อ่อนน้อมเจียมตัว ยอมนั่งถัดออกไป ไม่กล้าสร้างปัญหาให้หวังฮ่าวหรานลำบากใจ

"พี่สาวคนสวยทั้งหลาย บังเอิญจังเลยนะครับ มาดูคอนเสิร์ตพี่เจ็ดของผมเหมือนกันเหรอ?"

จู่ๆหลินเฉินก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ ทักทายสาวๆด้วยรอยยิ้มร่าเริง

หวังฮ่าวหรานไม่แปลกใจที่เห็นเด็กนี่

ก็นางเอกมารวมตัวกันตั้ง 3 คน (ไม่รวมฉิวเฉียนเว่ย) มีหรือตัวเอกอย่างมันจะไม่ตามกลิ่นมา?

"อ้าว น้องชายคนนั้นนี่เอง"

สวี่มู่เหยียนและมู่เจาเจาทักทายตามมารยาท แล้วก็เงียบไป

ส่วนฉินหยุนหานกับเหวินจิงเมินเฉย ไม่พูดอะไร

หลินเฉินไม่ลดละความพยายาม "พี่สาวครับ เรื่องมายากลคราวที่แล้วมันอุบัติเหตุจริงๆนะ คราวนี้..."

"ไอ้หนู... ยังจะมาทวงสัญญาอีกเหรอ? ขนาดพี่สาวนายแพ้พนันยังเบี้ยวไม่จ่ายเลย" สวี่มู่เหยียนสวนกลับทันควัน

"ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ" หลินเฉินส่ายหน้า "ผมจะบอกว่า เดี๋ยวช่วงท้ายคอนเสิร์ต ผมจะขึ้นไปเล่นเปียโนสี่มือคู่กับพี่เจ็ดเป็นโชว์ปิดท้าย ฝากพี่สาวช่วยปรบมือเชียร์ผมดังๆด้วยนะครับ"

"หืม? ตัวแค่นี้เล่นเปียโนเป็นด้วยเหรอ?"

สวี่มู่เหยียน มู่เจาเจา ฉินหยุนหาน และเหวินจิงต่างหันมามองด้วยความสนใจ

"แน่นอนครับ แถมฝีมือผมไม่ด้อยไปกว่าพี่เจ็ดด้วยนะจะบอกให้" หลินเฉินยืดอกคุยโว

สาวๆทั้งสี่ส่ายหน้ายิ้มๆ ไม่มีใครเชื่อเด็ก 8 ขวบหรอก

หลินเฉินเห็นปฏิกิริยาพวกเธอก็ยิ้มกริ่มในใจ

เข้าทาง!

โชว์เปียโนคู่ครั้งนี้ เขาตื๊อฉิวเฉียนเว่ยแทบตายกว่าเธอจะยอมให้ขึ้นเวที

แม้แต่ฉิวเฉียนเว่ยเองก็นึกว่าเขาเพิ่งหัดเล่น

สิ่งที่เขาต้องการคือจังหวะแบบนี้แหละ... ทุกคนคิดว่าเขาเป็น 'ไก่อ่อน' แต่พอถึงเวลาจริง เขาจะกลายร่างเป็น 'พญาหงส์'

รับรองว่าทุกคนต้องตะลึงตาค้าง!

คะแนนความเท่(แต้มระบบ)ต้องพุ่งกระฉูดแน่นอน!

หวังฮ่าวหรานเห็นรอยยิ้มมั่นหน้าของหลินเฉิน ก็แอบแสยะยิ้มมุมปาก

คิดจะมาโชว์เทพในงานคอนเสิร์ตที่มีคนดูเป็นพัน แถมมีนางเอกตั้ง 4 คนเนี่ยนะ?

ฝันไปเถอะไอ้หนู!

งานนี้ถ้าปล่อยให้เอ็งได้หน้า พ่อก็เสียชื่อจอมวายร้ายหมดสิ!

*****