บทที่ 95: ความงามสำคัญกว่าศักดิ์ศรี

"ไอ้เด็กเมื่อวานซืน ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำซะแล้ว!" จัวชิวเฉินอวี้เดือดดาลจนควันออกหู

แม้ตอนนี้เธอจะหันมาทำธุรกิจถูกกฎหมาย แต่ความโหดเหี้ยมอำมหิตที่ฝังรากลึกในสันดานไม่ได้จางหายไปไหน การถูกเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมาข่มขู่ถึงถิ่นแบบนี้ จะให้เธอกลืนมันลงคอได้ยังไง

มือเรียวสวยคว้าที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะฟาดเปรี้ยงเข้าที่ศีรษะของหวังฮ่าวหรานอย่างไม่ลังเล

ที่เขี่ยบุหรี่หนักตั้งกิโลกว่า ถ้าโดนเข้าจังๆ ไม่หัวแตกเลือดอาบก็อาจถึงขั้นกะโหลกร้าวตายคาที่ได้

จัวชิวเฉินอวี้ลงมือโหดเหี้ยมสมฉายาจริงๆ

ทว่า ก่อนที่ที่เขี่ยบุหรี่จะถึงเป้าหมาย ลำคอระหงของเธอก็ถูกมือแกร่งดุจคีมเหล็กบีบเข้าอย่างจัง

ฉับพลัน แรงมหาศาลก็ยกตัวเธอลอยขึ้นจากพื้น จนเท้าลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ

จัวชิวเฉินอวี้เผลอปล่อยที่เขี่ยบุหรี่หลุดมือ พยายามใช้สองมือแกะกรงเล็บมรณะที่บีบคอเธออยู่ออก

แต่ไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหน มือคู่นั้นก็ไม่สะเทือนแม้แต่น้อย

ทีแรกเห็นว่าเป็นนางเอก หวังฮ่าวหรานกะจะใช้วิธีนุ่มนวลคุยด้วยดีๆ แต่แม่คุณเล่นแรงกะเอาให้ตาย

ที่เขี่ยบุหรี่หนักขนาดนั้น ถ้าโดนเข้าไปทีเดียว ไม่ตายก็พิการ

เจอแบบนี้หวังฮ่าวหรานก็หมดอารมณ์จะเจรจาด้วยเหตุผล

อยากเล่นบทโหดใช่ไหม? ได้! เดี๋ยวพ่อจัดให้โหดกว่า!

"ภายในสามวัน ฉันต้องได้ข่าวอิง เข้าใจไหม?" หวังฮ่าวหรานถามเสียงเย็น

"ฉะ... ฉันไม่... ไม่ยอมรับคำขู่จากใคร!" จัวชิวเฉินอวี้หายใจไม่ออก หน้าแดงก่ำจนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง แต่ยังกัดฟันตอบด้วยความดื้อรั้น

"ใจเด็ดดีนี่ ฉันชอบ แต่เสียใจด้วยนะ ที่เธอต้องหอบความใจเด็ดนี้ลงนรกไป!" หวังฮ่าวหรานเพิ่มแรงบีบ แววตาฉายรังสีอำมหิต

จัวชิวเฉินอวี้ทรมานแสนสาหัส สมองเริ่มขาดออกซิเจนจนตาลาย ในชั่ววินาทีนั้น เธอสัมผัสได้ถึงความตายที่มายืนรออยู่ตรงหน้า

"ยะ... ยอมแล้ว..." จัวชิวเฉินอวี้เค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก

สิ้นเสียง เธอก็หมดสติไปทันที

เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองนอนอยู่บนโซฟา

โดยมีหวังฮ่าวหรานนั่งอยู่ข้างๆ

จัวชิวเฉินอวี้หวาดผวาจับใจ เธอไม่เข้าใจเลยว่าเด็กหนุ่มท่าทางสำอางอายุไม่ถึงยี่สิบคนนี้ไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลขนาดนั้นมาจากไหน

เธอที่เป็นถึงเจ้าแม่ ผ่านร้อนผ่านหนาวบุกน้ำลุยไฟมานับไม่ถ้วน กลับไม่มีปัญญาต่อกรกับเขาได้เลยแม้แต่น้อย

ความรู้สึกสับสนปนเปกันไปหมด

หวังฮ่าวหรานเองก็รู้สึกปั่นป่วนไม่แพ้กัน

ตอนที่จัวชิวเฉินอวี้สลบไป เขาเป็นคนปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้เอง

ด้วยวิธีผายปอดนั่นแหละ

และแน่นอน ด้วยความหวังดีเขาจึงถือโอกาสตรวจร่างกายเธอไปด้วยเลย

เหตุผลก็ง่ายๆ

ในเมื่อเธอเป็นนางเอกในรูทของเซียวอี้เฟิง

และเซียวอี้เฟิงก็เป็นหมอเทวดา

ดูจากเคสของหลิงตวนย่า หวังฮ่าวหรานจึงมีเหตุผลเพียงพอที่จะสงสัยว่าจัวชิวเฉินอวี้ก็น่าจะมีโรคประจำตัวอะไรสักอย่าง

แต่ผลการตรวจกลับพบว่าเธอแข็งแรงดีทุกอย่าง

ทว่า... มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้หวังฮ่าวหรานต้องตกตะลึง

เชื่อไหมล่ะ?

จัวชิวเฉินอวี้อายุเกือบสามสิบแล้ว แต่เธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง!

เติบโตมาในโลกสีเทาที่เต็มไปด้วยกิเลสตัณหา แต่เธอกลับรักษาพรหมจรรย์ไว้ได้ มันเหลือเชื่อจริงๆ

สมกับเป็นนางเอกตามขนบนิยายฮาเร็ม ต้องบริสุทธิ์เสมอ

"ดูเหมือนชีวิตจะสำคัญกว่าศักดิ์ศรีนะ" หวังฮ่าวหรานเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงเย้ยหยัน

จัวชิวเฉินอวี้กัดฟัน กำหมัดแน่น ไม่โต้ตอบ

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ลองดูที่ฝ่ามือขวาของเธอก่อน" หวังฮ่าวหรานพูดขึ้น

จัวชิวเฉินอวี้ไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมแบมือดู

กลางฝ่ามือมีจุดแดงเล็กๆปรากฏอยู่

เธอจำได้แม่นว่ามือเธอไม่เคยมีรอยตำหนิ จุดแดงนี่โผล่มาได้ยังไง?

"นายทำอะไรกับฉัน?!" จัวชิวเฉินอวี้ถามเสียงตื่น

"เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะว่าง่าย ฉันเลยป้อนอะไรนิดหน่อยให้กิน แต่ไม่ต้องกลัว ฉันจะให้ยาแก้พิษเธอตรงเวลา รับรองว่าไม่ตายหรอก" หวังฮ่าวหรานเฉลย

ยานี้เขาปรุงขึ้นเล่นๆตอนได้วิชาพิษขั้นสูงมา ไม่นึกว่าจะได้เอามาใช้จริงๆวันนี้

"นาย!" จัวชิวเฉินอวี้ทั้งโกรธทั้งตกใจ อยากจะบีบคอเขาให้ตายคามือ แต่สติยังเตือนว่าสู้ไม่ได้ เลยต้องระงับอารมณ์ไว้

"เธอถนัดลอบสังหารไม่ใช่เหรอ? ที่ฉันทำแบบนี้ก็แค่อยากนอนหลับให้สนิทหน่อยแค่นั้นเอง" หวังฮ่าวหรานพูดดักคอ

จัวชิวเฉินอวี้สะดุ้งเฮือก

เมื่อกี้เธอแค้นใจที่เกือบโดนบีบคอตาย เลยแอบคิดแผนว่าจะลอบฆ่าเขาตอนหลับจริงๆ

"นายรู้ได้ยังไงว่าฉันถนัดลอบสังหาร?" จัวชิวเฉินอวี้ถามอย่างสงสัย

ขนาดลูกน้องคนสนิทยังไม่รู้เรื่องนี้เลย ทำไมเขาถึงรู้?

"ไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันรู้ได้ยังไง แค่ทำตามที่สั่งก็พอ" หวังฮ่าวหรานเว้นจังหวะ ก่อนจะพูดต่อ

"ถ้าเธอทำตัวดีๆ ฉันอาจจะหาช่องทางทำมาหากินสุจริตที่ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำให้ ดีกว่ามานั่งเฝ้าบาร์กระจอกๆนี่เยอะ"

"จริงเหรอ?" จัวชิวเฉินอวี้หูผึ่ง

ใครบ้างไม่อยากรวย?

แต่เธอไม่มีหัวทางธุรกิจ ทำเป็นแต่บริหารบาร์ ได้เงินเดือนละไม่กี่แสน แค่พอเลี้ยงลูกน้องไปวันๆ

ใจจริงเธอก็อยากอยู่คฤหาสน์หรู ขับซูเปอร์คาร์ ใช้เครื่องสำอางไฮเอนด์ ใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมเหมือนกัน

"แน่นอน" หวังฮ่าวหรานยืนยันหนักแน่น

จัวชิวเฉินอวี้ดีใจได้แวบเดียว ก็กลับมานิ่งคิด

"แล้วฉันต้องตอบแทนด้วยอะไร?"

ด้วยรูปร่างหน้าตาแบบเธอ มีเสี่ยกระเป๋าหนักในเมืองชิงหลิงหลายคนเคยยื่นข้อเสนอเลี้ยงดู แต่เธอก็ปฏิเสธและไล่ตะเพิดไปหมด

ไอ้หนุ่มนี่คงไม่ได้คิดจะ...

"ฉันต้องการตัวเธอ" หวังฮ่าวหรานพูดตรงไม่อ้อมค้อม

พอได้ยินคำตอบ จัวชิวเฉินอวี้ก็มั่นใจในความคิดตัวเอง เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

"งั้นนายฆ่าฉันให้ตายเลยดีกว่า"

ท่าทีนี้ชัดเจนว่ายอมตายดีกว่าขายร่างกาย

หวังฮ่าวหรานรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

จัวชิวเฉินอวี้ไม่ได้มีจุดอ่อนเรื่องครอบครัวเหมือนฟางเสวียน

ดูท่าจะใช้วิธีเดียวกันไม่ได้ผลซะแล้ว

เมื่อประเมินสถานการณ์ได้ หวังฮ่าวหรานก็เปลี่ยนท่าที

"ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่เธอยังไม่เต็มใจ ฉันจะไม่แตะต้องตัวเธอแม้แต่ปลายนิ้ว"

"เหอะ ไอ้หนู อย่าบอกนะว่าฝันหวานว่าฉันจะหลงรักนาย?" จัวชิวเฉินอวี้หัวเราะเยาะ

"ไอ้หนูเหรอ? ไว้รอวันที่เธอตกหลุมรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้น ฉันจะทำให้เธอรู้ซึ้งว่า 'ไอ้หนู' คนนี้ เด็ดแค่ไหน" หวังฮ่าวหรานยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไม่มีวันนั้นหรอก" จัวชิวเฉินอวี้เบะปากยิ้มเยาะ

"สามวัน ส่งข่าวมาด้วย ฉันมีธุระต้องไปแล้ว" หวังฮ่าวหรานลุกขึ้น หยิบกุญแจรถเฟอร์รารี่เตรียมจะไป

"แล้วเช็คนี่ล่ะ?" จัวชิวเฉินอวี้ทักท้วง

"นั่นค่าขนมเดือนนี้ของเธอ" หวังฮ่าวหรานทิ้งรอยยิ้มยั่วยวนใจไว้ให้ แล้วเดินออกจากห้องไป

จัวชิวเฉินอวี้ยืนอึ้ง

ค่าขนมเดือนละสิบล้าน?

ตั้งแต่ขึ้นเป็นเจ้าแม่ เงินส่วนตัวของเธอยังไม่เคยแตะหลักสิบล้านเลยสักครั้ง

แต่นี่... แค่เอื้อมมือก็ได้เงินสิบล้านมาฟรีๆ

เธอรับปากทำงานให้เพราะโดนขู่ ไม่ได้เต็มใจจะก้มหัวให้เขา

ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ อยากจะฉีกเช็คทิ้งโชว์พาวให้รู้แล้วรู้รอด

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าปีนี้ตัวเองก็ปาเข้าไป 29 แล้ว

เขาว่าผู้หญิงพอเลย 25 ความสวย ผิวพรรณ รูปร่าง ก็เริ่มนับถอยหลัง ถึงเธอจะดูแลตัวเองดีจนดูเหมือน 24-25 แต่ถ้าปล่อยไปอีกไม่กี่ปีล่ะ?

เงินเก็บที่มีก็ไม่ได้เยอะอะไร ถ้าได้สิบล้านนี่มา เธอจะซื้อคอร์สบำรุงผิวที่ดีที่สุด เครื่องสำอางที่แพงที่สุดมาประโคมใส่ตัวเอง

ถ้าใช้เงินนี้ก็เท่ากับทิ้งศักดิ์ศรี!

แต่ศักดิ์ศรีมันกินได้ที่ไหน? เทียบกับความสวยแล้ว มันไร้ค่าสิ้นดี!

นางมารร้ายกับนางฟ้าตีกันในหัวจัวชิวเฉินอวี้ สุดท้าย... ความสวยก็ชนะน็อกศักดิ์ศรีไปอย่างราบคาบ

[ติ๊ง! นางเอก 'จัวชิวเฉินอวี้' ค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น +20 ปัจจุบันค่าความประทับใจรวมคือ 20 (เป็นมิตร)]

[ติ๊ง! โฮสต์เปลี่ยนแปลงทิศทางของเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 400 แต้ม!]

*****