บทที่ 938 เป้าหมายปรากฏ เงื่อนไขเบื้องต้นของภารกิจลับ!(สองตอน)

### บทที่ 938 เป้าหมายปรากฏ เงื่อนไขเบื้องต้นของภารกิจลับ!(สองตอน)

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉาซิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า: "ช่างเถิด ไม่ว่าผู้ใดจะเป็นคนผนึกอสูรแห่งหายนะตนนี้ไว้ ก็ไม่เกี่ยวกับข้า"

"ข้าเพียงแค่ต้องจัดการเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ให้ได้ก็พอ"

"อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ระบบก็ได้ระบุไว้แล้วว่าอสูรแห่งหายนะตนนี้มีพลังการต่อสู้เพียงระดับครึ่งเทพ ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็ย่อมมีขีดจำกัด"

"ด้วยพลังการต่อสู้ของข้าในตอนนี้ แม้แต่เทพชั้นต่ำมาเยือนก็ยังสู้ได้ นับประสาอะไรกับสัตว์อสูรระดับครึ่งเทพ"

ดังนั้น เฉาซิงจึงกด 'ยืนยัน' โดยไม่ลังเล

วินาทีต่อมา กุญแจในมือของเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศโดยอัตโนมัติ ปลดปล่อยกลิ่นอายสีดำอมม่วงออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

"วูม วูม—"

กุญแจเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว ลวดลายบนประตูก็สว่างวาบขึ้นตามมา วงเวทขนาดใหญ่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นบนพื้นผิวของประตู

ทันใดนั้น กุญแจดอกนั้นก็กลายเป็นลำแสงพุ่งวาบเข้าไปในใจกลางวงเวท!

"พรึ่บ!"

ลำแสงสีแดงเข้มที่สว่างจ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สาดส่องไปทั่วทุ่งน้ำแข็งให้เต็มไปด้วยกลิ่นอายอันเป็นลางร้าย!

บนท้องฟ้า เมฆดำม้วนตัว สายฟ้าฟาดแลบแปลบปลาบ ราวกับว่าฟ้าดินกำลังสั่นสะเทือนให้กับหายนะที่กำลังจะมาถึง

"ครืน ครืน ครืน—"

พื้นน้ำแข็งโดยรอบหลายร้อยกิโลเมตรเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังงานสีดำย้อมพายุหิมะโดยรอบให้กลายเป็นสีดำอันน่าสะพรึงกลัว

จากนั้น ประตูบานนั้นก็ค่อยๆ แยกออกจากกันตรงกลาง เกิดเป็นรอยแยก พร้อมกับเสียงโลหะเสียดสีอันแสบแก้วหูดังขึ้นไม่หยุด

เมื่อรอยแยกกว้างขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นเหม็นเน่าจนน่าคลื่นไส้ก็โชยปะทะใบหน้า

"ซี่—"

ราวกับได้เปิดภาชนะต้องห้าม กลิ่นอายแห่งหายนะอันเข้มข้นจนสัมผัสได้ก็พลันทะลักออกมา ปะปนมาด้วยขนสีดำ เมือกเหนียวหนืด และเศษซากอันไม่อาจระบุที่มาได้

ภาพที่เห็นทำให้ผู้คนรู้สึกขนหัวลุก จนต้องถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว!

จากนั้น ทุกคนก็ได้ยินเสียงร้องประหลาด

"หำ..หำ...ดำ..."

เสียงนั้นฟังดูคล้ายเสียงคำรามต่ำของสัตว์ร้าย แต่ก็คล้ายกับเสียงวิญญาณพยาบาทนับไม่ถ้วนกำลังร่ำไห้โหยหวนพร้อมกัน เพียงแค่ได้ยินก็ทำให้รู้สึกเวียนศีรษะ

เมื่อเสียงใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในความมืดหลังประตู ราวกับมีตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างกำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อประตูเปิดออกจนสุด สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือเขาโค้งสีดำสนิทขนาดใหญ่คู่หนึ่ง

ถัดมาคือหัวแพะที่ปกคลุมไปด้วยขนสีดำ

ดวงตากลวงโบ๋ของมันดำสนิท ราวกับรอยแยกที่นำไปสู่ความว่างเปล่า

ปากของมันฉีกกว้างไปจนถึงใบหู ราวกับกำลังยิ้มอย่างบ้าคลั่งและฉีกกระชากอยู่ตลอดเวลา

และภายใต้ศีรษะที่บิดเบี้ยวและแปลกประหลาดนั้น กลับเป็นร่างกายของมนุษย์ที่ผอมแห้งราวกับโครงกระดูก

บนตัวของมันเต็มไปด้วยโซ่ตรวนที่ขึ้นสนิมและผ้าขี้ริ้วที่เน่าเปื่อย บนผ้าเหล่านั้นเปื้อนไปด้วยคราบเลือดแห้งกรัง พอจะมองออกได้ว่าเป็นอาภรณ์สำหรับประกอบพิธีกรรมทางศาสนาบางอย่าง

สิ่งที่น่าขยะแขยงที่สุดคือแขนขาทั้งสี่ของมัน แขนที่ผอมแห้งราวกับกิ่งไม้มีปลายแขนเป็นกรงเล็บกระดูกแหลมคมสี่อัน ส่วนท่อนล่างเป็นกีบแพะที่มีข้อต่อกลับด้าน

รูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดและน่าสยดสยองเช่นนี้ สร้างความตกตะลึงให้กับสายตาของทุกคนเป็นอย่างมาก

สายตาของเฉาซิงจับจ้องไปที่สัตว์ประหลาดตนนั้นในทันที และหน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา

【อสูรแห่งหายนะ·มอร์ดิส】

【ระดับ: ???】

【พลังชีวิต: ???】

【เกราะ: ???】

【พลังโจมตี: ???】

【ทักษะ: ???】

【พรสวรรค์: ???】

เครื่องหมายคำถามเรียงเป็นแถวยาว บ่งบอกว่าระดับของสัตว์ประหลาดตัวนี้สูงกว่า 180 อย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน อสูรแห่งหายนะตนนี้ก็ยกกรงเล็บกระดูกขึ้นอย่างกะทันหัน พลังแห่งหายนะที่มองไม่เห็นก็แผ่กระจายออกไป

ในชั่วพริบตา ทุกคนก็ได้ยินเสียงกรีดร้องก่อนตายของบุคคลอันเป็นที่รักของตนเองดังก้องอยู่ในหู!

เสียงนั้นช่างสมจริง ราวกับวิญญาณของญาติสนิทกำลังร่ำไห้อยู่ข้างหู

【ท่านได้รับผลจาก 'เสียงร่ำไห้แห่งหายนะ' ของ 'อสูรแห่งหายนะ·มอร์ดิส' ความต้านทานสถานะผิดปกติลดลง 50% ค่าสถานะจิตวิญญาณลดลง 30%...】

【หลังจากนี้ ทุกๆ 1 วินาที ค่าโชคของท่านจะลดลง 10 แต้ม เป็นเวลา 100 วินาที】

จากนั้น มันก็เอียงคอ ริมฝีปากที่เหมือนรอยแยกขยับเปล่งเสียงกระซิบแหบแห้ง: "ข้าได้กลิ่น... กลิ่นหอมหวานแห่งชะตากรรมที่เน่าเปื่อย..."

"พวกเจ้า..."

คำพูดยังไม่ทันหลุดออกจากปาก เฉาซิงก็ออกคำสั่งแล้ว: "ทุกคน ระดมโจมตี!"

"สังหารมันให้เร็วที่สุด!"

ในชั่วพริบตาที่ได้รับคำสั่ง ทุกคนในสนามก็ระเบิดพลังทั้งหมดออกมาพร้อมเพรียง!

บรูลองเข้าสู่ร่าง 【ยักษ์ปฐมกาล】 ก่อนใครเพื่อน ร่างกายสูงสองเมตรของเขาขยายใหญ่ขึ้นเป็นร้อยเมตรในพริบตา

เขาคำรามก้องพร้อมกับใช้ 【คำรามแห่งยักษ์】 คลื่นเสียงกลายเป็นคลื่นกระแทกที่จับต้องได้ สลายหมอกดำแห่งหายนะรอบตัวมอร์ดิสจนหมดสิ้น!

แอนดรูแปลงร่างเป็นอสูรเบฮีมอธ ขนสีเทาขาวของเขาทุกเส้นตั้งชัน กรงเล็บแหลมคมยาวขึ้นเป็นหนึ่งเมตร พุ่งทะยานออกไปอย่างบ้าคลั่ง

ฮีลด้าปลดปล่อยกองทัพแมงมุมโลหิตจำนวนมหาศาล กองทัพแมงมุมโลหิตนับหมื่นตัวเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มระเบิดตัวเองอย่างบ้าคลั่ง!

ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดยังคงเป็นมาเลนีน่า เมื่อเปลวเพลิงสีทองทมิฬบนร่างของเธอสว่างวาบขึ้น ปีกผีเสื้อสีโลหิตด้านหลังก็สยายออก

ภายใต้ผลของวัลคิรีพิโรธและกายาแห่งวัลคิรีที่เสริมพลังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ในชั่วพริบตานี้ พลังของเธอได้ทะลวงขีดจำกัดของครึ่งเทพอีกครั้ง และก้าวเข้าสู่ระดับที่แตกต่างออกไป!

แม้แต่อสูรแห่งหายนะตนนั้นก็ยังแสดงสีหน้าตกตะลึงเป็นครั้งแรก

"เท... เทพชั้นต่ำ..."

มันร้องคำรามอย่างไม่อยากจะเชื่อ: "เป็นไปได้อย่างไร!?"

ยังไม่ทันที่มันจะได้สติ การโจมตีจำนวนมหาศาลของทุกคนก็มาถึงแล้ว

ลูกศรของเรนีสพุ่งเข้าเป้าด้วยพลังที่ทะลุทะลวงทุกสิ่ง กรงเล็บของแอนดรูฉีกกระชากหนังสีดำเป็นแผลเหวอะหวะ เวทมนตร์ของเหล่านักเวทระดับตำนานก็ถาโถมเข้ามา!

"ฉึก! ฉึก!"

"บึ้ม! ครืนนน!"

เสียงระเบิดและเสียงทะลุทะลวงดังขึ้น ตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นมาเป็นทิวแถว

【-11,952,562】

【-6,749,152】

【-39,106,257】

【-21,952,515】

【-5,828,516】

【-4,295,162】

【-1,682,657】

【-1,299,614】

ภายใต้การระดมโจมตีของเหล่าวีรชน ตำนาน และแม้แต่ครึ่งเทพ

การระเบิดพลังระลอกแรกก็สร้างความเสียหายให้มอร์ดิสไปแล้วอย่างน้อยสี่ร้อยล้าน

ทว่า สิ่งที่ทำให้เฉาซิงรู้สึกแปลกใจคือ การโจมตีคริติคอลของทุกคนในสนามดูเหมือนจะไร้ผล—

อันที่จริงแล้ว หลังจากได้รับการเสริมพลังจากโอสถ สถานะ และฉายาต่างๆ อัตราคริติคอลของเหล่านักสู้ก็สูงถึง 80% เป็นอย่างน้อย!

บวกกับค่าโชคที่สูงของเฉาซิง อาจกล่าวได้ว่าอัตราคริติคอลสูงถึง 100% เลยทีเดียว

แต่ที่น่าประหลาดคือ การโจมตีของคนมากมายขนาดนี้ กลับไม่มีความเสียหายคริติคอลเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เขาไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น จึงร่าย 【คาถาแท่งน้ำแข็งรุ่นอัปเกรด】 ขึ้นมาอีกห้าหกแท่ง

"ฉึก! ฉึก ฉึก ฉึก!"

ตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นติดต่อกันหกครั้ง

【-14,167,914】

【-13,295,240】

【-15,125,921】

【-16,263,527】

【-13,291,625】

【-16,281,742】

แม้ความเสียหายจะสูงมาก แต่น่าเสียดายที่ยังคงไม่มีความเสียหายคริติคอลเลย

เฉาซิงประหลาดใจและพึมพำอย่างสงสัย: "อะไรกัน— ประหลาดนัก?"

"หรือว่าเจ้าสัตว์ประหลาดตนนี้มีสถานะหรือทักษะติดตัวบางอย่างที่สามารถหักล้างการโจมตีคริติคอลได้?"

เขาเปิดบันทึกการต่อสู้อย่างรวดเร็ว และพบว่าการโจมตีของสมาชิกทุกคนมีสัญลักษณ์สีเทา 【คริติคอลไร้ผล】 กำกับอยู่ด้านหลัง

เห็นได้ชัดว่า การคาดเดาของเขาน่าจะถูกต้อง

มิฉะนั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่แม้แต่ซาร่าซึ่งมีอัตราคริติคอลเกินขีดจำกัดไปแล้ว จะไม่สามารถสร้างความเสียหายคริติคอลได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

อสูรแห่งหายนะตนนี้ ต้องมีความสามารถพิเศษบางอย่างที่ป้องกันการโจมตีคริติคอลได้อย่างสมบูรณ์แน่นอน

"แบบนี้ก็ลำบากหน่อยแล้วสิ"

เฉาซิงขมวดคิ้วแน่น ความคิดในหัวแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เขาจำได้ว่า ข้อกำหนดขั้นที่สองของภารกิจระดับ S นี้คือ การโจมตีสุดท้ายที่สังหารมอร์ดิสจะต้องเป็นการโจมตีคริติคอล จึงจะสามารถเปิดฉากลับได้

และตอนนี้ การโจมตีทั้งหมดของพวกเขากลับไม่สามารถติดคริติคอลได้ นั่นหมายความว่าแม้จะจัดการสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้ ก็ไม่สามารถเปิดฉากลับได้

ในขณะนั้นเอง ดวงตาของเฉาซิงก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง: "ดูเหมือนว่าไม่ใช่ทุกการโจมตีที่จะไม่สามารถติดคริติคอลได้"

"ข้าจำได้ว่า มีทักษะบางอย่างที่มีคำว่า 'คริติคอลอย่างแน่นอน' กำกับอยู่"

"ไม่รู้ว่าจะสามารถหักล้างสถานะบนตัวสัตว์ประหลาดนี้ได้หรือไม่?"

เขากวาดตามองหน้าต่างสถานะของสมาชิกทุกคนอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็พบทักษะ 'คริติคอลอย่างแน่นอน' สามทักษะ

ได้แก่ 【โจมตีจุดอ่อน】 ของเรนีส ที่เล็งเป้าไปที่จุดอ่อนของศัตรูและสร้างความเสียหายคริติคอล

【ระบำดาบราตรีขั้วโลก】 ของคาเรล ยอดฝีมือดาบแห่งยามสนธยา เมื่อใช้ร่วมกับทักษะ 【ประกายดาบผ่ายามสนธยา】 จะเปิดใช้งานผลพิเศษที่ซ่อนอยู่ 【บทสรุปแห่งราตรีขั้วโลก】 ทำให้การโจมตีทั้งหมดใน 3 วินาทีถัดไปคริติคอลอย่างแน่นอน!

และ 【คำสาปต้องห้าม·แทงทะลวงน้ำแข็งสุดขั้ว】 ของเฉาซิงเอง ซึ่งสามารถเพิกเฉยต่อความต้านทานเวทมนตร์ของเป้าหมายได้ 50% คริติคอลอย่างแน่นอนและเพิ่มความเสียหายคริติคอล 100% และสร้างความเสียหายเพิ่มเติม 300% แก่โล่ป้องกัน

ในวินาทีนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉาซิง

"ดีมาก— มีทักษะที่สามารถคริติคอลได้อย่างแน่นอนมากมายขนาดนี้ เพียงแค่ลดพลังชีวิตของสัตว์ประหลาดตัวนี้ลงอีกหน่อย การสังหารมันก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว"

"แต่เพื่อความปลอดภัย ก็ควรจะลองดูก่อนว่าสามารถสร้างผลคริติคอลแก่อสูรแห่งหายนะได้หรือไม่"

ดังนั้น เขาจึงออกคำสั่ง: "เรนีส ใช้โจมตีจุดอ่อน"

"คาเรล ระบำดาบราตรีขั้วโลกและประกายดาบผ่ายามสนธยา ใช้พร้อมกัน"

"คนอื่นๆ นอกจากมาเลนีน่า ทุกคนจงหยุดมือ"

ในชั่วพริบตาที่คำสั่งของเฉาซิงดังขึ้น คนนับสิบที่กำลังล้อมโจมตีอสูรแห่งหายนะมอร์ดิสบนพื้นน้ำแข็งสีดำก็หยุดการเคลื่อนไหวพร้อมกัน

พวกเขารีบถอยกลับ เหลือเพียงมาเลนีน่าคนเดียวที่ยังคงตวัดดาบยาว กดดันสัตว์ประหลาดตนนั้นอย่างหนัก

ปฏิเสธไม่ได้ว่าอสูรแห่งหายนะตนนี้ดูมีพลังและน่ากลัว

แต่มันก็เป็นเพียงสัตว์ประหลาดระดับครึ่งเทพเท่านั้น

ต่อให้ประเมินค่ามันสูงเข้าไว้ มอร์ดิสก็มีพลังชีวิตอย่างมากที่สุดก็แค่สามพันกว่าล้าน

และภายใต้การล้อมโจมตีของเหล่าผู้แข็งแกร่งในสนามรบ เพียงไม่กี่วินาทีผ่านไป พลังชีวิตของมันก็ลดลงไปแล้วกว่าพันล้าน

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังถูกการยั่วยุของบรูลองควบคุมไว้ ทำให้แทบไม่มีแรงต่อต้านเลย

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่นานมันก็จะถูกสังหารโดยตรง และเฉาซิงก็จะหมดโอกาสที่จะปิดฉากด้วยการโจมตีคริติคอล

ดังนั้น เฉาซิงจึงทำได้เพียงให้คนอื่นยืนดูอยู่เฉยๆ ไปก่อน

ในขณะเดียวกัน เรนีสก็ย่อตัวลงเล็กน้อย และง้างสายธนูอย่างรวดเร็ว!

ดวงตาของเธอลึกล้ำขึ้น ในรูม่านตาปรากฏอักขระสีเงิน ราวกับมองทะลุจุดอ่อนของสัตว์ประหลาดตนนี้!

ฟิ้ว— ลูกศรดอกหนึ่งห่อหุ้มด้วยแสงสีเงินเจิดจ้าทะยานผ่านอากาศไป บนตัวลูกศรมีกระแสลมหมุนวนเป็นเกลียว วาดเส้นทางที่งดงามบนท้องฟ้า

ลูกศรพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำที่ตำแหน่งสามนิ้วใต้ตาซ้ายของมอร์ดิส

"ฉึก!"

【-21,852,571!】

ความเสียหายคริติคอลขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น

มอร์ดิสส่งเสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าซีกซ้ายของมันระเบิดเป็นรูเลือด หนองสีดำพุ่งกระฉูดออกมา

"ได้ผลจริงๆ!"

ดวงตาของเฉาซิงเป็นประกาย "การโจมตีจุดอ่อนไม่ถูกป้องกันการคริติคอล!"

อีกด้านหนึ่ง ร่างกายอันชราภาพของคาเรล ยอดฝีมือดาบแห่งยามสนธยา ย่อตัวลงเล็กน้อย มือขวากุมด้ามดาบ ราวกับกำลังสะสมพลังอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง

เมื่อลมกระโชกแรงพัดผ่าน เขาก็กลายเป็นลำแสงสีม่วงเข้มในทันที

ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าขีดจำกัดการมองเห็น เขามาถึงข้างกายของมอร์ดิสในชั่วพริบตา!

"ฉึก!!"

ในขณะที่มาถึง การฟันเป็นรูปกากบาทก็ปรากฏขึ้นทันที

จากนั้น เขาก็หมุนตัวอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวของดาบยาวที่ฟาดฟันลงไปนั้นเกิดเป็นภาพติดตา!

ภายใน 0.3 วินาที เขาฟันออกไปสิบสองครั้งรวด!

และในระหว่างการฟัน ดาบยาวในมือของเขาก็ถูกเสริมด้วยพลังพิเศษโดยไม่รู้ตัว

นั่นคือผลพิเศษที่ซ่อนอยู่: แสงสนธยา!

"ฟุ่บ! ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!"

หลังจากการฟันสิ้นสุดลง คาเรลก็หายไปจากที่เดิมอีกครั้ง

จนกระทั่งร่างของยอดฝีมือดาบแห่งยามสนธยาปรากฏขึ้นอีกครั้งในระยะสิบเมตรและค่อยๆ เก็บดาบเข้าฝัก ตัวเลขความเสียหายบนหัวของอสูรแห่งหายนะจึงระเบิดออกมาพร้อมกันในชั่วพริบตา

【-929,515!】

【-785,245!】

【-829,552!】

【-7,285,451!】

【-920,452!】

【-862,542!】

ความเสียหายคริติคอลสีทองสิบสองครั้งระเบิดขึ้นบนหัวของมอร์ดิส!

ทุกความเสียหายมาพร้อมกับเสียงกระดูกแตกละเอียด ขนสีดำและเนื้อเน่าเปื่อยกระจัดกระจายไปทั่ว

"ยอดเยี่ยม!" เฉาซิงอดไม่ได้ที่จะชื่นชม: "คาเรล ฝีมือดาบไม่เลว"

หลังจากได้รับคำชมจากเจ้านคร นักดาบชราผู้นี้ก็หันหน้ามาพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย

แม้เขาจะหอบเล็กน้อย แต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันแรงกล้า

เป็นเวลานานแล้วที่ยอดฝีมือดาบแห่งยามสนธยาผู้นี้ไม่ได้ใช้ทักษะดาบอย่างสนุกสนานเช่นนี้ และยังเป็นการต่อสู้ข้ามสองระดับจากวีรชนไปสู่ครึ่งเทพอีกด้วย

แม้ความเสียหายที่ทำได้จะต่ำมาก ไม่ถึงหนึ่งล้านด้วยซ้ำ แต่ก็ทำให้โลหิตในกายของเขาสูบฉีดพล่านขึ้นมาได้แล้ว

มือของเขาสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้น!

ความรู้สึกของการต่อสู้ที่บริสุทธิ์และห่างหายไปนานกำลังพรั่งพรูออกมาจากทุกรูขุมขน

เช่นเดียวกับคิโนน ในดินแดนแห่งนี้ คาเรลได้พบกับความรู้สึกในวัยหนุ่มอีกครั้ง

ทุกคนที่นี่เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุด บรรยากาศเช่นนี้ทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาในวัยหนุ่มที่ท้าทายยอดฝีมือดาบจากทั่วสารทิศ

ในขณะเดียวกัน เฉาซิงก็มองไปยังสนามรบเบื้องหน้า

ภายใต้การกดดันร่วมกันของมาเลนีน่าและบรูลอง สภาพของอสูรแห่งหายนะตนนั้นน่าสังเวชอย่างยิ่ง ถูกกดดันจนแทบจะจมดิน

ทุกครั้งที่มันพยายามจะฝ่าแนวป้องกันและใช้ทักษะโจมตีหมู่ มาเลนีน่าก็จะฟันปราณดาบสะท้านฟ้าออกมา ขัดจังหวะการร่ายของมันอย่างรุนแรง

ปราณดาบสีทองทมิฬฉีกกระชากมิติ แม้แต่พื้นน้ำแข็งก็ถูกเธอฟันจนเกิดรอยแยกยาวนับหมื่นเมตร!

และเมื่ออสูรแห่งหายนะพยายามจะใช้ทักษะคำสาปเดี่ยว แต่กลับอยู่ในสถานะยั่วยุ มันจึงจำใจต้องใช้ทักษะต่างๆ กับบรูลอง ไม่สามารถหลบหนีได้เลย

ดังนั้น การต่อสู้ครั้งนี้จึงไม่มีความพลิกผันใดๆ ตั้งแต่ต้น

เฉาซิงคำนวณความเสียหายอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสังเกตพลังชีวิตของมอร์ดิส

การระเบิดพลังระลอกแรกของทุกคน สร้างความเสียหายให้มันไปประมาณ 1.6 พันล้าน

จากนั้นในช่วงเวลาที่ทดลองทักษะ พิษโลหิตของฮีลด้าและการฟันของมาเลนีน่า ก็สร้างความเสียหายให้มันไปอีกเกือบ 9 ร้อยล้าน

รวมแล้ว มันสูญเสียพลังชีวิตไปเกือบ 2.5 พันล้านแล้ว

เฉาซิงหรี่ตาลง แล้วพูดเสียงต่ำ: "ตามที่คำนวณไว้ตอนแรกว่ามีพลังชีวิต 3.5 พันล้าน พลังชีวิตที่เหลือน่าจะเข้าสู่ช่วงสังหารของข้าแล้ว"

"แต่เพื่อความปลอดภัย ก็ควรจะให้มาเลนีน่าสร้างความเสียหายอีกสี่ร้อยล้านก่อน แล้วค่อยใช้ท่าไม้ตายปิดฉาก"

ดังนั้น ในระหว่างที่มาเลนีน่ากำลังโจมตี เขาก็ยกคทาขึ้นอย่างรวดเร็ว รวบรวมแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ขึ้นมา

ในสภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นสุดขั้วเช่นนี้ เฉาซิงสามารถรู้สึกได้ว่าธาตุน้ำแข็งโดยรอบนั้นหนาแน่นอย่างยิ่ง แทบจะควบคุมได้ดังใจนึก

เพียงแค่คิด ก็สามารถควบคุมธาตุน้ำแข็งทั้งหมดในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรได้อย่างง่ายดาย

"ซ่า— ซ่า ซ่า—"

ภายในหนึ่งวินาที คาถาแท่งน้ำแข็งรุ่นอัปเกรดสิบแท่งก็ถูกปลดปล่อยออกไปจนหมด

【ติ๊ง! ท่านปล่อยเวทมนตร์สำเร็จ 10 ครั้ง สกิลติดตัว: ความพิโรธของผลึกน้ำแข็งทำงาน!】

【ผลของเวทมนตร์ครั้งต่อไปของท่านจะเพิ่มเป็นสองเท่า!】

เมื่อมองดูไอคอนของทักษะจำนวนมากในรายการทักษะที่เปลี่ยนเป็นสีแดง เฉาซิงก็ยกคทาขึ้นอีกครั้ง เริ่มรวบรวมพลังเพื่อการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุด!

ภายใต้การควบคุมของเขา น้ำแข็งทั้งหมดในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรก็รวมตัวกัน ณ จุดเดียว

ทุ่งน้ำแข็งทั้งผืนสั่นสะเทือน กระแสความเย็นนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมาจากทุกทิศทุกทาง ราวกับอสรพิษน้ำแข็งนับพันที่เลื้อยไปยังเป้าหมายเดียวกัน

ในพริบตา แท่งน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่มีความยาวถึงหนึ่งร้อยเมตรและมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินห้าเมตรก็ปรากฏขึ้น!

จากนั้น ภายใต้การควบคุมของเขา แท่งน้ำแข็งก็เริ่มบีบอัดอย่างรวดเร็ว! บีบอัดอีก!

สุดท้ายก็บีบอัดจนมีความยาวเหลือเพียงห้าเมตร

ในพริบตา แท่งน้ำแข็งที่มีสีน้ำเงินเข้มลึกล้ำทั้งแท่ง ปลดปล่อยพลังทำลายล้างและพลังทะลุทะลวงอันแข็งแกร่งก็ปรากฏขึ้น!

นี่คือทักษะโจมตีเดี่ยวที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา: คำสาปต้องห้าม·แทงทะลวงน้ำแข็งสุดขั้ว!

ในวินาทีนี้ เหล่าผู้แข็งแกร่งที่อยู่ใกล้เคียงทุกคน ต่างรู้สึกเจ็บแปลบที่ผิวหนัง!

แม้แต่พื้นที่ด้านหน้าแท่งน้ำแข็งก็ปรากฏรอยแยกขึ้นมาเป็นสาย!

เพียงอานุภาพที่แผ่ออกมาก็บ่งบอกถึงพลังทำลายล้างอันมหาศาลแล้ว ทั้งที่ยังไม่ได้ถูกปลดปล่อยออกไปอย่างเต็มกำลังด้วยซ้ำ

เมื่อเฉาซิงเห็นตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นบนหัวของอสูรแห่งหายนะ เขาก็รีบพูดว่า: "มาเลนีน่า หยุดมือ"

วัลคิรีได้ยินดังนั้นก็รีบเก็บดาบยาวในมือทันที!

จากนั้น เฉาซิงก็โบกคทาโดยตรง

แท่งน้ำแข็งที่รวบรวมพลังน้ำแข็งอันไร้ขีดจำกัดนี้ ด้วยความเร็วที่ราวกับฉีกมิติ ก็มาถึงข้างกายของอสูรแห่งหายนะมอร์ดิสในทันที

ในดวงตากลวงโบ๋ของมัน แท่งน้ำแข็งได้แช่แข็งอากาศตลอดเส้นทางจนกลายเป็นของแข็ง เกิดเป็นเส้นทางผลึกน้ำแข็งที่ตรงแน่ว!

อสูรแห่งหายนะตนนั้นสามารถสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของการโจมตีนี้ แต่กลับไม่สามารถหลบหลีกได้ทัน

ทำได้เพียงมองดูแท่งน้ำแข็งนี้พุ่งเข้าใส่หน้าอกของมันอย่างแม่นยำ

"แคร็ก!!!"

เสียงผลึกน้ำแข็งระเบิดดังก้องไปทั่วฟ้าดิน!

แท่งน้ำแข็งระเบิดออกในชั่วพริบตาที่โดนเป้าหมาย ผลึกน้ำแข็งเล็กๆ นับไม่ถ้วนระเบิดออกภายในร่างกายของอสูรแห่งหายนะ!

จากนั้น ตัวเลขความเสียหายที่เหนือจินตนาการก็ปรากฏขึ้น!

【-771,825,725! (ทะลวงเกราะ+คริติคอล!)】

【แทงทะลวงน้ำแข็งสุดขั้ว】 มีค่าสัมประสิทธิ์ความเสียหายถึง 2288% บวกกับการเพิกเฉยต่อความต้านทานเวทมนตร์ของศัตรู 50% และการเพิ่มความเสียหายคริติคอลอีก 100%

บวกกับ 【ความพิโรธของผลึกน้ำแข็ง】 และการเสริมพลังจากอุปกรณ์และทักษะทั้งหมดของเฉาซิง

ทำให้เกิดความเสียหายอันน่าสะพรึงกลัวเกือบแปดร้อยล้านในครั้งเดียว!

ตัวเลขนี้ ทำให้พลังชีวิตของอสูรแห่งหายนะตนนี้หมดลงจนเกลี้ยง

"โฮก— โฮกก—"

มันถอยหลังไปหลายก้าว กีบแพะเหยียบย่ำบนพื้นน้ำแข็งสีดำจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

เศษเนื้อ ขน และของเหลวเหนียวหนืดร่วงหล่นจากร่างกายของมันไม่หยุด

ราวกับว่าวินาทีต่อมามันจะสลายไปโดยสมบูรณ์

เฉาซิงถอนหายใจอย่างโล่งอก "โชคดีที่ไม่มีอะไรผิดพลาด การโจมตีสุดท้ายก็เป็นความเสียหายคริติคอล"

"แบบนี้ ข้าก็น่าจะเปิดใช้งานภารกิจฉากลับได้สำเร็จแล้วสินะ"

แต่ที่น่าประหลาดคือ สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายตนนี้ดูเหมือนจะยังไม่ตาย

หลังจากที่เห็นบาดแผลทะลุทะลวงที่หน้าอกของตนเอง อสูรแห่งหายนะก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ ใช้ดวงตากลวงโบ๋คู่นั้นจ้องมองมายังทุกคน

รอยยิ้มที่แปลกประหลาดและบิดเบี้ยวบนใบหน้าของมันหายไป กลายเป็นความสงบนิ่งและลึกล้ำ

ราวกับว่ามีเจตจำนงที่อยู่ในระดับสูงกว่าได้เข้าควบคุมร่างกายที่แหลกสลายนี้

จากนั้น ทุกคนก็ได้ยินเสียงมนุษย์ที่ชัดเจนและทุ้มต่ำดังออกมาจากสัตว์ประหลาดตนนี้

"คาดไม่ถึงว่าเวลาจะผ่านไปนานถึงเพียงนี้— เจ้าตัวเล็กที่ข้าสร้างขึ้นมาส่งๆ— กลับมีประโยชน์ขึ้นมาได้..."

"ข้ารู้สึกได้ว่าในบริเวณนี้มีสาวกของข้าอยู่—"