76

บทที่ 76

[แมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุถูกกำจัดแล้ว ]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[เลเวลอัพ ]

[พลังชีวิต และพลังเวทมนตร์ได้รับการฟื้นฟู ]

[ค่าสถานะจิตวิญญาณต่อสู้เพิ่มขึ้น 12 หน่วย ]

[ความชำนาญสกิลเลือดแลกเลือดเพิ่มเป็นระดับ C+]

[ความชำนาญสกิลชำนาญอาวุธเพิ่มเป็นระดับ B-]

[ความชำนาญสกิลบีบอัดพลังเวทมนตร์เพิ่มเป็นระดับ D]

…

…

…

[ความชำนาญสกิลระเบิดพลังเวทมนตร์เพิ่มเป็นระดับ E+]

‘เยี่ยม !!จิตวิญญาณต่อสู้ 12 หน่วย’

ฮยอนอู ตื่นเต้นกับหน้าต่างแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง มันเป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขอย่างมากหลังจากต่อสู้มานานกว่าหนึ่งชั่วโมง

‘จะมีอะไรช่วยให้ค่าความชำนาญเพิ่มขึ้นได้เร็วแบบนี้อีกไหมเนี่ย !?’

ตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ฮยอนอู ใช้ทุกสกิลที่มีในการต่อสู้กับแมงมุมยักษ์ นั่นทำให้ค่าความชำนาญของสกิลทั้งหมดเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับ นอกจากนี้ด้วยผลจากฉายา คนแรกที่ได้รับสู่พระราชวัง ที่ช่วยเพิ่มค่าความชำนาญให้กับสกิลอีก 10% จึงทำให้สกิลของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้แต่สกิลระเบิดพลังเวทมนตร์ที่เพิ่งได้รับมาก็มีความชำนาญถึงระดับ E+ แล้ว

‘แหวนกับบรรดาศักดิ์ก็มีบทบาทที่ดีเหมือนกันนะเนี่ย’

ทันใดนั้น หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[ฉายา ผู้ปกครองเหมืองแมงมุม ถูกสร้างขึ้น ]

[ผู้ปกครองเหมืองแมงมุม ]

[ฉายาที่มอบให้กับผู้เล่นที่สามารถเอาชนะ แมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุ ที่เป็นบอสมอนสเตอร์ของดันเจี้ยนถ้ำแมงมุมเหมืองได้ ]

[ความสามารถ : เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 10%]

‘ได้ฉายาด้วยเหรอ !?หรือว่านี่จะเป็นดันเจี้ยนระดับสูง !?’

เมื่อเห็นหน้าต่างแจ้งเตือนการเพิ่มฉายาใหม่ ฮยอนอู ก็ยิ้มกว้างอย่างมีความสุขทันที

ความเร็วในการเคลื่อนที่ไม่ได้ถูกระบุไว้ในหน้าต่างค่าสถานะ แต่มันเป็นค่าสถานะที่สำคัญอย่างมาก ผู้เล่นทุกคนในอารีน่าต่างก็รับรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ในปัจจุบัน ฮยอนอู มีค่าความเร็วในการเคลื่อนที่อยู่ที่ 40% จากการอัพค่าสถานะของตัวละคร นอกจากนี้ชุดเซตสายลมแห่งช่องเขาใหญ่ยังช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่อีก นั่นหมายความว่าเขามีความเร็วในการเคลื่อนที่ 50%

อีกนัยหนึ่งหมายความว่า ฮยอนอู เร็วกว่าผู้เล่นคนอื่น ๆ1.5 เท่า ซึ่งมันข้อได้เปรียบที่ยอดเยี่ยมมากทั้งในการ PVP และการล่ามอนสเตอร์

“ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องทำคือ ตรวจสอบไอเทม ...”

หลังจากการต่อสู้ ฮยอนอู ได้เลื่อนระดับเลเวล เลื่อนระดับความชำนาญสกิล ได้รับฉายา สิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้คือการตรวจสอบไอเทมที่ได้รับหลังการต่อสู้

“ขอร้องล่ะ!!!!” ฮญอนอู เข้าไปใกล้ ๆ ร่างของแมงมุมยักษ์ที่กำลังสลายไปอย่างช้า ๆ

หนึ่งก้าว , สองก้าว ....

ทุกครั้งที่เขาก้าวเข้าไปใกล้ หัวใจของเขาก็เต้นเร็วขึ้นทุกขณะ เมื่อมาถึงหน้าซากศพแมงมุมยักษ์ หัวใจของ ฮยอนอู ก็แทบจะระเบิดออกมาจากหน้าอกของเขา

“ไม่มี !! … ไม่มี !!... ไม่มีอะไรเลย !!”

เมื่อร่างของแมงมุมยักษ์สลายไปจนหมดแล้วนั้น มันก็เหลือไว้เพียงเหรียญทอง และไข่โทรม ๆ สองฟองเท่านั้น

“อยากจะบ้าตาย !!” ฮยอนอู คุกเข่าลงกับพื้น รางวัลก่อนหน้านี้ดูเหมือนไม่มีความหมายสำหรับเขา สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่สามารถจับต้องได้ รางวัลที่ดีที่สุดคือของรางวัลที่สามารถจับต้องได้

ฮยอนอู คร่ำครวญเป็นเวลานานจนกระทั่ง ทังอี เดินเข้ามาก่อนจะหยิบบางอย่างขึ้นมาจากกองเหรียญทอง

“นายท่าน ข้าหยิบขึ้นมาจากในกองนั่น ลองดูมันหน่อยสิ”

ทังอี พูดพร้อมกับยื่นแผ่นโลหะบางอย่างให้กับ ฮยอนอู

“นี่คืออะไร !?” ฮยอนอู ถามด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

“มันอยู่ใต้เหรียญทองพวกนั้น’

“... ขอฉันดูหน่อยสิ !?”

ฮยอนอู รับแผ่นโลหะมาจากอุ้งเท้าของ ทังอี จากนั้นก็เริ่มตรวจสอบข้อมูลของมันทันที

[คำสาปของแคสเซิล ]

[หน้ากากที่อัดแน่นไปด้วยความเคียดแค้นของ แมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุ ]

[ระดับ : ยูนีค ]

[ข้อจำกัด : จำเป็นต้องมีฉายา ผู้ปกครองเหมืองแมงมุม ]

[พลังป้องกัน : 350 ]

[ความสามารถ : ค่าสถานะทั้งหมด +50 , สามารถใช้คำสาปของแมงมุมห้าธาตุได้ ]

[คำสาปของแมงมุมห้าธาตุ : หากโจมตีจะสุ่มมอบ 1 ใน 5 คำสาปให้กับเป้าหมาย สามารถซ้อนทับกันได้ห้าครั้ง (เผาไหม้ , แช่แข็ง , กลายเป็นหิน , เลือดออก และ พันธนาการ) ]

[ระยะเวลาของสถานะผิดปกติจะไม่ได้รับการต่อเวลา และไม่มีผลต่อผู้เล่น ]

[ระยะเวลา : 5 นาที ]

“โว้ว !!” ฮยอนอู โพล่งออกมาด้วยความดีใจขณะที่เขาแทบจะกระโดดขึ้นมาจากพื้น

ในที่สุดเขาก็ได้รับไอเทมสวมใส่หลังจากไม่ได้รับมานานจากการล่า อีกทั้งมันยังเป็นไอเทมระดับยูนีคด้วยซ้ำ ด้วยไอเทมชิ้นนี้เพียงอย่างเดียวมันก็ทำให้ ฮยอนอู มีความสุขอย่างมากหลังจากการล่าแมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุ

‘ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้หน้ากากแบบนี้ ฉันคงไม่ต้องไปหา เอ็ดจัง แล้วสินะ ....’

นับว่าโชคดีมากที่เขาได้รับไอเทมชิ้นนี้มา เพราะไม่เช่นนั้นเขาคงต้องไปขอให้ เอ็ดจัง สร้างมันให้กับเขา ในอารีน่ามีไอเทมหลายอย่างที่ยากจะพบเห็นได้ อย่างเช่น หน้ากาก , สนับแข้ง , สนับแขน หรือรอยสัก สิ่งเหล่านี้เป็นไอเทมสวมใส่ที่มีอัตราดรอปต่ำมาก และพวกมันจะถูกขายออกไปทันทีที่เข้าสู่ตลาดประมูล นั่นจึงทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่คิดว่าไอเทมเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่จะดรอปได้จากการล่ามอนสเตอร์

นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ ฮยอนอู จะต้องกลับไปหา เอ็ดจัง เพื่อขอให้เขาสร้างมันขึ้นมาให้

“ความสามารถของมันเยี่ยมมาก สถานะผิดปกติที่สามารถซ้อนทับกันได้ ...”

ฮยอนอู ครุ่นคิดพลางลูบหน้ากากในมืออย่างทะนุถนอม

.....

ทังอี อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเบื่อหน่ายกับเจ้านายของเขา

‘เฮ้อ ... ชีวิตของข้าทำไมถึงได้มีเจ้านายแบบนี้กันนะ ...’ ทังอี ถอนหายใจพลางนั่งลงกับพื้น ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ดึงดูดสายตาของเขา มันคือลูกแก้วสีแดง กับสีน้ำเงิน “นี่มันหอมมากเลยจริง ๆ”

ทังอี รู้สึกลังเลในใจ เขาไม่รู้ว่าควรจะมอบลูกแก้วทั้งสองลูกนี้ให้กับเจ้านายดีหรือไม่

‘ข้าต้องเอาพวกมันให้กับไอ้เจ้านายไหม !?เขาคงไม่พอใจแน่หากข้าไม่ให้มัน ... แต่เขาคงไม่คืนมันให้ข้าแน่หากข้าให้เขา ...’

ความลังเลของ ทังอี คงอยู่เพียงช่วงสั้น ๆ เมื่อเขาหันกลับไปมองและพบว่า ฮยอนอู ยังคงลูบหน้ากากโลหะอย่างทะนุถนอมราวกับคนบ้าอยู่นั้น เขาก็ตัดสินใจยัดลูกแก้วทั้งสองลูกเข้าปากทันที ทันใดนั้นแสงสีขาวก็ระเบิดออกจากร่างของ ทังอี อย่างกะทันหัน

....

ขณะที่ ฮยอนอู กำลังจมอยู่กับความสุข ทันใดนั้นหน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

“อะไรน่ะ !?นี่มันหมายความว่ายังไงหว่า !?”

[สัตว์เลี้ยงของคุณ ทังอี ได้รับแก่นแท้ของแมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุ (ไพลิน) แล้ว ]

[สัตว์เลี้ยวของคุณ ทังอี ได้รับแก่นแท้ของแมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุ (ทับทิม) แล้ว ]

“อะไรนะ !?นายกินอะไรเข้าไปน่ะ !?แก่นแท้ !?” ฮยอนอู ตื่นตระหนกพร้อมกับรีบมองหา ทังอี แน่นอนว่าในเวลานี้การมองหา ทังอี ไม่ใช่เรื่องยากแม้แต่นิดเดียว เพราะทั่วร่างของเขากำลังเปล่งแสงสว่างสีขาวโพลนอย่างน่าประหลาด

ฮยอนอู ส่ายศีรษะเบา ๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเอง ‘ไม่ว่าเขาจะหน้าตาน่ารักแค่ไหน แต่เขาก็ยังมีจอมละโมบอยู่ดี’

“เฮ้อ ... แก่นแท้ไม่ใช่อาหารสัตว์ แต่เขากลับกินมันเข้าไป ... ฉันน่าจะเอามันไปขายให้กับคนอื่นได้แท้ ๆ....”

ฮยอนอู ถอนหายใจ

‘ฉันหวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา’

ก่อนที่ความกังวลของ ฮยอนอู จะสลายไปนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏต่อหน้า ฮยอนอู อีกครั้ง

[ค่าความแข็งแรงเพิ่มขึ้น 96 แต้ม ]

[ค่าความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น 76 แต้ม ]

[ค่าความอึดเพิ่มขึ้น 87 แต้ม ]

[ค่าพลังเวทมนตร์เพิ่มขึ้น 256 แต้ม ]

[สัตว์เลี้ยงของคุณ ทังอี ได้รับสกิลใหม่ ]

ฮยอนอู รู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นหน้าต่างแจ้งเตือนชุดนี้ ปรากฏว่า ทังอี สามารถดูดซับพลังจากแก่นแท้ของแมงมุมยักษ์แคสเซิลห้าธาตุได้สำเร็จ

‘ฉันคงต้องไปหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงเพิ่มเติมหลังจากนี้’

ต้องขอบคุณเหตุการณ์ครั้งนี้ เพราะมันทำให้ ฮยอนอู ตัดสินใจที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงเพิ่มเติมหลังจากนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่สัตว์เลี้ยงสามารถกินแก่นแท้ได้หรือไม่ !?สัตว์เลี้ยงสามารถวิวัฒนาการได้กี่ครั้ง !?หรือแม้แต่เรื่องสัตว์เลี้ยงสามารถสวมใส่อุปกรณ์ต่าง ๆ ได้หรือไม่

‘หน้าต่างค่าสถานะของ ทังอี’

ฮยอนอู ถอนหายใจด้วยความโล่งอกพลางเปิดหน้าต่างค่าสถานะของ ทังอี ขึ้นมาตรวจสอบว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างหลังจากที่เขากินแก่นแท้เข้าไป

[หน้าต่างสถานะ ]

[ชื่อ : ทังอี ]

[เลเวล : 104 ]

[สายพันธุ์ : หมีมาริโอเนต (วิวัฒนาการครั้งแรก) ]

[ฉายา : ทายาทแห่งเกาะบุงบุง ]

[ค่าสถานะ : ความแข็งแรง : 583 , ความคล่องแคล่ว : 549 , ความอึด : 715 , พลังเวทมนตร์ : 1,368 ]

[ทายาทแห่งเกาะบุงบุง : ความสามารถทางกายภาพเหมือนกับหมีทั่วไป แต่มีพลังเวทมนตร์สูงเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์ เขามีความน่ารักที่ใคร ๆ ต่างก็หลงใหลผิดจากน้ำเสียงของเขา ]

[ความสนิทสนม : 85 ]

[สกิล : จิตวิญญาณแห่งหมี , คำอวยพรแห่งป่า , ใกล้ชิดกับพลังเวทมนตร์ , สายฟ้าฟาด , ขยายร่างยักษ์ , คำราม , น้ำแข็ง , ไฟ ]

“มีคุณสมบัติเพิ่มมาอีกสองคุณสมบัตินอกจากธาตุสายฟ้า ...”

ไม่เพียงแต่ไม่ใช่การสูญเสีย แต่ยังเป็นการได้รับครั้งใหญ่ ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 500 แต้ม และยังได้รับสกิลที่มีคุณสมบัติธาตุเพิ่มขึ้นถึงสองสกิล

“มีสามคุณสมบัติธาตุในตัวคนเดียว !?”

[ไฟ ]

[สร้างเปลวไฟจากพลังเวทมนตร์ ]

[ประเภท : เรียกใช้ ]

[ระดับ : แรร์ ]

[ความชำนาญ : F]

[สร้างเปลวไฟได้ถึงสามสาย ]

[คูลดาวน์ : 10 วินาที ]

...

[น้ำแข็ง ]

[สร้างน้ำแข็งจากพลังเวทมนตร์ ]

[ประเภท : เรียกใช้ ]

[ระดับ : แรร์ ]

[ความชำนาญ : F]

[ปล่อยผลึกน้ำแข็งได้ถึงสามก้อน ]

[คูลดาวน์ : 10 วินาที ]

“หมีสามสาย !!ทังอี คือจอมเวทหมีสามสาย !!”

ชื่อเล่นใหม่ของ ทังอี คือ หมีสามสาย ซึ่งได้รับจากการเรียกของผู้เป็นเจ้านาย ในเวลาเดียวกันแสงสว่างจากร่างกายของ ทังอี ก็ค่อย ๆ ดับลง ดูเหมือนลักษณะภายนอกของเขาจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขนของเขาที่เคยเป็นสีเหลืองอ่อน ๆ ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นสีทองไปแล้ว นอกจากนี้ที่แก้มทั้งสองข้างยังมีขนสีแดงแซมขึ้นมาเหมือนกับแป๊ะยิ้ม ขณะเดียวกันที่ปลายอุ้งเท้าของเขาดูเหมือนจะแต่งแต้มไปด้วยสีน้ำเงินบาง ๆ

‘อืม ...’ เมื่อ ฮยอนอู เห็นรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของ ทังอี เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ชั่วขณะ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดขึ้น “ทังอี ดูเหมือนนายจะดูดีขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อยนะ”

ฮยอนอู ค่อนข้างพอใจกับการเปลี่ยนแปลงของ ทังอี ขณะเดียวกัน ทังอี ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น “นายท่าน ตอนนี้ข้าสามารถใช้ไฟกับน้ำแข็งได้แล้ว ฮ่า ๆ.... !!”

แสงสีแดงของเปลวไฟค่อย ๆ ลุกโชนขึ้นจากอุ้งเท้าหน้าข้างซ้ายของ ทังอี ขณะเดียวกันแสงสีน้ำเงินของเกล็ดน้ำแข็งก็ค่อย ๆ เปล่งประกายขึ้นที่อุ้งเท้าหน้าข้างขวาของเขาเช่นกัน แม้ว่ามันจะยังไม่สามารถเทียบได้กับสกิลทุ่งน้ำแข็งที่เป็นสกิลเฉพาะของ เรน่า ที่โชว์ออกมาในศึกราชันหน้ากากก็ตาม แต่ด้วยค่าพลังเวทมนตร์ของ ทังอี ที่สูงเกือบ 1,400 แต้ม พลังทำลายของมันย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

“ทำได้ดีมาก” ฮยอนอู ลูบศีรษะของ ทังอี เบา ๆ แม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ ทังอี กินแก่นแท้เข้าไปโดยไม่ได้ขออนุญาตจากเขาก็ตาม แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็นับว่ายอดเยี่ยมผิดจากความกังวลของเขา

.....

“ทำไมมันเยอะแบบนี้ !?”

เปลือกตาของ ฮยอนอู หย่อนลง ตอนนี้เป็นเวลา 9 โมงเช้า และเขาไม่ได้ละสายตาออกจากโน้ตบุ๊กมานานกว่า 5 ชั่วโมงแล้ว ก่อนหน้านี้เขามีความสุขอย่างมากที่ได้ส่งวีดีโอการต่อสู้ในถ้ำแมงมุมเหมืองให้กับ เอลลิส แต่แล้วความสุขของเขาก็ต้องสลายไป เมื่อเขาเริ่มตรวจสอบอีเมลล์ที่ได้รับจาก เคล

“ข้อเสนอสปอนเซอร์ !?นี่มันอะไรกันเนี่ย !?”

ฮยอนอู ดาวน์โหลด และเปิดไฟล์ที่ถูกแนบมาในอีเมลล์ และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของหายนะสำหรับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

“500 หน้า !?ฉันต้องตัดสินใจทั้งหมดเลยเหรอ !?”

ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก็คือ ใบหน้าของ ฮยอนอู อยู่ในสภาพอิดโรยอย่างถึงที่สุด ดวงตาของเขาพร้อมจะปิดลงได้ตลอดเวลา แม้ว่าเขาพยายามอ่านข้อเสนอทั้งหมดในเวลาที่ผ่านมาแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังเหลือเนื้อหาอีกกว่า 200 หน้า

ฮยอนอู รู้สึกสิ้นหวังกับสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญอยู่ แม้ว่าเขาจะสามารถพักผ่อนแล้วค่อยตื่นมาอ่านต่อในภายหลังได้ก็ตาม แต่การทำเช่นนั้นมันขัดต่อบุคลิกของเขา เขาไม่ควรเป็นมันตั้งแต่แรก ในเมื่อเขาเปิดมันออกมาแล้ว เขาก็จะทำมันให้เสร็จในครั้งเดียว การยอมแพ้ไม่ใช่ลักษณะของเขา

ด้วยบุคลิกแบบนี้มันจึงทำให้เขาค่อนข้างเป็นคนดื้อรั้น จนทำให้บางครั้งเขาหลงลืมที่จะหยุดพักไปบ้าง

“ฉันควรแวะไปดูสตรีมใน A-World สักหน่อยก่อนค่อยมาดูข้อเสนอสปอนเซอร์ที่เหลือดีกว่า”

ฮยอนอู พึมพำเบา ๆ ขณะที่เขากลับเข้าไปในแคปซูล

.....

“ฉันควรเลือกดูสตรีมของใครดีนะ !?มีเวลาแค่ 30 นาที ...”

ฮยอนอู เชื่อมต่อตัวเองเข้ากับ A-World มีสตรีมเมอร์มากมายที่กำลังสตรีมอยู่ในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็น เรน่า , กิลด์แมนโอ , ทีมเรดบลูอเมริกา .... แต่ขณะนั้นบางอย่างก็ดึงดูดสายตาของ ฮยอนอู

[ถามตอบกับ JT Telecom]

“มันเป็นแบบนั้นเหรอ !?”

หลังจากนั้นไม่นาน ฮยอนอู ก็ออกจากแคปซูล เขาใช้เวลาเพียง 10 นาที เท่านั้น และหลังจากออกมาสีหน้าของเขาก็ไม่ค่อยดีนัก

“เทียบไม่ได้เหรอ !?เวทีสำหรับการเปิดตัวงั้นเหรอ !?”

มีบางอย่างกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในความคิดของเขา และดูเหมือนมันพร้อมที่จะระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา

“โปรเกมเมอร์งั้นเหรอ !?รอก่อนเถอะไอ้สารเลว ฉันจะเป็นคนบดขยี้แกต่อหน้าทุกคนเอง !!”

ความภาคภูมิใจของ ฮยอนอู สั่นคลอนอย่างรุนแรง