38

บทที่ 38

ทันใดนั้น ฮยอนอู ก็นึกถึงสิ่งที่ ยองชาน บอกไว้เมื่อตอนเช้าขึ้นมาได้

“มีเด็ก ๆ หลายคนที่เคยว่าจ้างคนขับ ใส่ใหญ่คนแล้วนั้นจะอยู่ช่วงอันดับหนึ่งล้านไปจนถึงสิบล้าน ฉันว่านายควรระวังตัวระหว่างการต่อสู้ไว้บ้างก็ดี !!”

คนขับ พวกเขาคือการดำรงอยู่ที่ไม่มีตัวตน นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการอธิบายถึงตัวแทนที่เข้าเล่นตัวละครของคนอื่นในโคลอสเซียม ผู้เล่นทุกระดับสามารถพบเจอพวกเขาได้ แม้แต่ผู้ชนะเลิศที่เป็นที่รู้จักในนาม บีคอน ก็ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาคือคนที่ทำลายสมดุลการจัดอันดับในโคลอสเซียมของอารีน่า พวกเขาไม่สนใจกฎเกณฑ์ใด ๆ ตราบใดที่พวกเขาได้รับค่าตอบแทน

แม้ว่ามันจะผิดกฎระเบียบของเกม แต่คนขับกลับเป็นที่ต้องการของผู้เล่นจำนวนมากในอารีน่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โมปี้ เขาคือคนขับที่มีชื่อเสียงอย่างมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขาไม่ได้เปิดตัวในฐานะผู้เล่นมืออาชีพ และไม่ได้ปล่อยวีดีโอการต่อสู้ของตัวละครเดิม อย่างไรก็ตาม เขามีชื่อเสียงอย่างมากจากการพูดถึงแบบปากต่อปากเป็นวงกว้าง อีกทั้งวีอีโอของเขาก็ยังได้รับความนิยมอย่างมากเช่นกัน

‘ยองชาน บอกให้ฉันระวัง แต่ ...’

วันนี้การสตรีมสดของ ฮยอนอู คือการไต่อันดับในโคลอสเซียม นอกจากนี้เขายังได้พบกับคนขับแล้วถึงสามคนติดต่อกัน อันที่จริงแล้ว ฮยอนอู เพิกเฉยต่อคำแนะนำของ ยองชาน ทำไมน่ะเหรอ !?ทำไมเขาต้องกลัวคนขับ !?ในช่วงแรกที่ ฮยอนอู ได้เข้าสู่อารีน่านั้น มันไม่เคยมีอาชีพคนขับมาก่อน ในเวลานั้นอารีน่าเป็นหนึ่งในเกมที่ได้รับความนิยม แต่มันยังไม่ได้รับความนิยมมากถึงปัจจุบัน มันจึงทำให้เขาไม่เคยพบกับคนขับมาก่อน และทำให้เขาปฏิเสธการมีอยู่ของคนเหล่านี้

‘ทุกคนมีฝีมือมากกว่าที่ฉันคิด’

ฮยอนอู ยอมรับว่าคนขับนั้นมีฝีมือมากกว่าที่คาดไว้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่สามารถเดินบนเส้นทางอาชีพคนขับได้

‘แต่ฉันก็ยังเก่งกว่าอยู่ดี’

แม้ว่า ฮยอนอู จะยอมรับเหล่าคนขับ แต่มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น ท้ายที่สุดแล้วคนเหล่านั้นก็ทำได้เพียงใช้ชีวิตอยู่ในเงามืด แต่ตัวเขาเองแตกต่างออกไป เขาเหนือกว่าคนขับเหล่านั้นในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นทักษะ , ชื่อเสียง , เงิน หรืออื่น ๆ ทุกอย่างเหมือนจะถูกเตรียมไว้เพื่อ ฮยอนอู

.....

การประลองครั้งที่สี่ได้เริ่มขึ้น

ฝ่ายตรงข้ามใช้ไอเทมสวมใส่เหมือนนักรบทั่ว ๆ ไป ด้วยลักษณะแบบนี้มันคงจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะสะสมอัตราชนะต่อเนื่องในการต่อสู้ระดับบรอนซ์

“ทุกคน ดูเหมือนว่าครั้งนี้ก็จะเป็นคนขับอีกแล้ว นี่มันแย่จริง ๆ”

ฮยอนอู ได้เข้าปะทะกับคู่ต่อสู้ของเขาเพียงช่วงสั้น ๆ แต่เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามันเหมือนกับการต่อสู้ในสามครั้งที่ผ่านมา

-บอสยังคงเป็นบอส

-ใช่ !!เขาคิดว่าทุกคนจะใช้บริการของคนขับหมดเลยเหรอ !?

-แบบนี้เราอาจมีโอกาสได้เห็นบอสของเราปล่อยของก็ได้นะ

ผู้ชมบางคนยังไม่รู้ถึงสถานการณ์ทั้งหมด และมุ่งเน้นไปที่การวิจารณ์ ฮยอนอู อย่างไรก็ตาม มีผู้ชมจำนวนมากที่เห็นด้วยกับ ฮยอนอู โดยสามารถคาดเดาได้จากอันดับ

-ดูจากอันดับแล้ว ไม่ใช่คนคนนี้กำลังเก็บสถิติอัตราชนะหรอกใช่ไหม !?

-มันไม่สมเหตุสมผลเลย ถ้าเขามีฝีมือขนาดนี้ทำไมเขาถึงยังติดอยู่แค่ระดับบรอนซ์ !?

-ฉันก็อยู่ระดับบรอนซ์เหมือนกัน แต่ผู้เล่นคนอื่น ๆ ในระดับบรอนซ์ไม่ได้มีฝีมือขนาดนี้

“อืม .. มันไม่สำคัญว่าเขาจะเป็นคนขับไหม แต่ผมจะจัดการเขา”

ฮยอนอู พูดพร้อมกับพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อีกครั้ง

.....

ทำไมนักรบอีกฝ่ายถึงไม่ใช้โอกาสที่ ฮยอนอู กำลังดูหน้าต่างแชทเข้าโจมตี !?มันเป็นเพราะเขาไม่รู้ว่า ฮยอนอู เป็นสตรีมเมอร์ และคิดว่า ฮยอนอู กำลังเตรียมการบางอย่างเพื่อโต้กลับมากกว่า ดังนั้น เขาจึงเลือกที่จะไม่โจมตีออกไปก่อน นอกจากนี้เขายังรู้สึกได้อีกว่าทักษะของ ฮยอนอู ดีกว่าที่เขาคิดไว้

‘เขาก็เป็นคนขับด้วยเหรอ !?ผู้เล่นระดับบรอนซ์จะเก่งขนาดนี้ได้ยังไง !?’

ลีฮุน คนขับที่เป็นคู่ต่อสู้ของ ฮยอนอู ส่ายศีรษะเบา ๆ “ฉันไม่คิดว่าจะมาเจอกับคนขับเหมือนกันแบบนี้ ดูเหมือนว่าแผนขึ้นระดับซิลเวอร์ก่อนวันพรุ่งนี้จะเป็นเรื่องยากสำหรับฉันซะแล้ว”

เหตุที่ ลีฮุน คิดว่า ฮยอนอู เป็นคนขับเหมือนกันมีเหตุผลอยู่สองอย่าง อย่างแรก คนส่วนใหญ่ที่สวมหน้ากากขึ้นสู่ลานประลองของโคลอสเซียมมักจะเป็นคนขับ การว่าจ้างคนขับไม่ได้ใช้เพียงแค่เงินเท่านั้น แต่ยังมีเงื่อนไขอีกหลายอย่างประกอบอยู่ด้วยเช่นกัน

อย่างที่สองก็คือความสามารถ ทักษะของ ฮยอนอู ดีเกินไปสำหรับผู้เล่นระดับบรอนซ์ โคลอสเซียมของอารีน่าได้รับการจัดอันดับตามระดับความสามารถ ด้วยทักษะที่เขามีอย่างน้อยเขาน่าจะต้องเป็นผู้เล่นระดับโกลด์ไปแล้ว

ในเวลาเดียวกัน ฮยอนอู ก็วิ่งเข้าหา ลีฮุน

ในฐานะคนขับ ลีฮุน มีทักษะที่โดดเด่น ประสาทสัมผัสพื้นฐานของเขาแตกต่างจากผู้เล่นทั่วไป การรับรู้ถึงอันตรายของเขาอยู่เหนือกว่าผู้เล่นระดับบรอนซ์อย่างไม่ต้องสงสัย อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ตัวละครที่เขากำลังควบคุมไม่ใช่ตัวละครของเขาเอง ดังนั้น แม้ว่าเขาจะสามารถรับรู้ได้ถึงอันตราย แต่เขาก็ไม่สามารถรับมือกับอันตรายที่ว่านั้นได้

ครืดดดด !!!

ลีฮุน ถูกผลักถอยหลังกลับไปห้าก้าว นี่คือช่องว่างของความแข็งแกร่ง

‘สัตว์ประหลาด ... สัตว์ประหลาด มีคนขับที่มีทักษะแบบนี้ด้วยเหรอ !?’

“หรือว่า …!?เป็นไปไม่ได้ !!”

ลีฮุน ส่ายศีรษะอย่างแรงสองสามครั้งด้วยความสับสน จากนั้นเขาก็กระโจนเข้าหา ฮยอนอู ด้วยความหวังเพียงเล็กน้อยที่เหลืออยู่

.....

ฮยอนอู ตระหนักได้ถึงความโชคดีที่เขาได้เปลี่ยนคลาสอาชีพเป็น อัศวินแห่งคิออน

‘ถ้าไม่ใช่เพราะออร่าดาบ ฉันคงต้องเป็นฝ่ายที่ถูกผลักกลับมา’

ค่าสถานะตัวละครของ ฮยอนอู ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวละครที่ ลีฮุน ควบคุมมากนัก และอาจจะบอกว่าโดยรวมแล้วเหนือกว่าด้วยซ้ำ นอกจากนี้หลังจากใช้ออร่าดาบออกมามันก็ทำให้ ฮยอนอู สามารถแสดงพลังที่น่าทึ่งออกมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ออร่าดาบของทั้งสองเข้าปะทะกันอีกครั้ง และแน่นอนว่าผู้ชนะก็คือออร่าดาบของ ฮยอนอู , ลีฮัน ล้มเหลวที่จะเอาชนะได้ เขากระเด็นกลับไปด้านหลังพร้อมกับพูดขึ้นอย่างกะทันหัน “ฉันยอมแพ้”

-ทำไมเขายอมแพ้กะทันหันแบบนี้ !?

-แสงสีน้ำเงินเมื่อกี้นั่นมันอะไรน่ะ !?

-ก็นะ ... โชคร้ายสำหรับเขาที่มาเจอบอสของเรา

-เขาถูกผลักกลับไปทุกคน แบบนี้ถึงสู้ต่อไปเขาจะมีหวังได้ยังไง เป็นฉันก็คงเลือกจะยอมแพ้ไปเองดีกว่าถูกตัดคอล่ะนะ

[ผู้เล่น คัง ฮยอนอู ชนะ ]

หลังจากยอมแพ้ ลีฮุน ก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาหา ฮยอนอู

“คุณเป็นคนขับใช่ไหม !?” ลีฮุน ถามอย่างระมัดระวังขณะที่ยืนอยู่ต่อหน้า ฮยอนอู

“ไม่ !!ฉันเป็นสตรีมเมอร์บนแพลตฟอร์ม A-World ชื่อช่องของฉันคือ อัลเลย์บอส” ฮยอนอู ตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร

เป็นเพราะเขากำลังสตรีมอยู่ มันมักจะมีสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลังจากการประลองในโคลอสเซียม บางคนใช้โอกาสนี้ในการมองหาเพื่อน หรือจดจำอีกฝ่ายไว้เพื่อรอวันล้างแค้น อย่างไรก็ตาม ลีฮุน ไม่ได้รู้สึกโกรธ ฮยอนอู แต่อย่างใด “อัลเลย์บอส !?ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทักษะของคุณถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ ฉันหวังว่าคุณจะไต่ไปถึงอันดับสูง ๆ ได้นะ”

‘อัลเลย์บอส ไม่ใช่ฟองสบู่สิน’

ลีฮุน พยักหน้าเบา ๆ หลังจากรู้ว่าคู่ต่อสู้ของเขาคือ อัลเลย์บอส

“คุณกำลังไต่อันดับอยู่หรือเปล่า !?คุณเป็นคนดีนะ แต่ ...”

ฮยอนอู พูด ลีฮุน เข้าใจความหมายจากคำพูดของ ฮยอนอู ดังนั้น เขาจึงยิ้มออกมาเล็กน้อย

คนขับ ...

นักรบคนนี้คือ คนขับ

“ทุกคน ผมขอหยุดการไต่อันดับสักครู่ แล้วเรามาจัดการสัมภาษณ์สั้น ๆ กันสักหน่อยได้ไหม !?”

-สัมภาษณ์คนขับ .... นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันจะได้เห็นอะไรแบบนี้

-ดูเหมือนว่าวีดีโอของบอสจะไม่ใช่วีดีโอดาด ๆ ทั่วไปสินะ

-ฉันว่านี่เป็นโอกาสที่ดีไปเลยไม่ใช่เหรอ

ผู้ชมยอมรับให้ ฮยอนอู จัดการสัมภาษณ์ได้

.....

คนขับ ลีฮุน สวมหน้ากากขณะที่ถูกสัมภาษณ์โดย ฮยอนอู ใบหน้าของเขายังถูกปิดบังเช่นเดียวกับตอนที่เขาต่อสู้อยู่บนลานประลอง ท้ายที่สุดแล้วเขาก็หวังว่าตัวละครตัวนี้จะไม่ถูกระงับเมื่อเขาออกมาให้สัมภาษณ์แบบนี้

“ถ้างั้นเรามาเริ่มจากการทักทายผู้ชมกันก่อนเถอะ” ฮยอนอู แนะนำตัวเป็นตัวอย่าง มันแสดงให้เห็นว่าประสบการณ์สตรีมสองสามครั้งที่ผ่านไม่ได้สูญเปล่าไปแม้แต่น้อย

“สวัสดีครับ ผมชื่อ เฮเดอร์ และผมทำงานเป็นคนขับในอารีน่า”

หลังจากที่ ลีฮุน พูดทักท่าเสร็จ หน้าต่างแชทก็แทบลุกเป็นไฟทันที เฮเดอร์ คือฉายาคนขับของ ลีฮุน แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนขับที่มีชื่อเสียงที่สุด แต่เขาก็ยังเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

-เฮเดอร์ !?เขาเป็นคนขับที่มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอ !?

-ฉันเคยเห็นเขามาก่อน เขาอยู่ในระดับโกลด์

-ใช่คนเดียวกับที่อยู่ในอันดับหลักแสนของระดับโกลด์ใช่ไหม !?ว้าว ...

-เขาอยู่ในระดับแพลตตินั่มไม่ใช่โกลด์ นอกจากนี้เขายังเป็นหนึ่งคนขับที่ดีที่สุด นอกจากคนนั้น ...

-คนนั้น !?หมายถึง โมปี้ เหรอ !?

“เฮเดอร์ นี่เป็นชื่อที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงเลยไม่ใช่เหรอ !?บางคนบอกว่าคุณเป็นหนึ่งในสามคนขับที่แข็งแกร่งที่สุด” ฮยอนอู ตรวจสอบข้อความบนหน้าต่างแชท และพบว่ามีข้อมูลบางอย่างควรค่าแก่การตั้งคำถาม

“ผมก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ผมก็เป็นแค่หนึ่งในคนขับหลาย ๆ คนแค่นั้น”

“งั้นผมจะขอเปลี่ยนคำถาม มีคนขับกี่คนเหรอครับ !?”

“เท่าที่ผมรู้มีคนขับระดับโกลด์ประมาณ 30 คน ผมไม่รู้จักคนอื่น ๆ ที่ระดับต่ำกว่านั้น เพราะผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องรู้จักพวกเขา”

“30 คน ... น้อยกว่าที่ฉันคิดเหรอเนี่ย !?คนที่มีชื่อเสียงในระดับโกลด์มีไม่ค่อยมากเหรอครับ !?”

“ผมไม่ได้อวดดี หรืออะไรนะ แต่ว่าแค่ระดับโกลด์มันไม่สามารถทำอะไรได้มากหรอก ไม่ว่าจะเป็นการสตรีม , ออกรายการ หรือขายวีดีโอ ผมแค่พยายามทำในสิ่งที่ให้ผลตอบแทนที่ดีที่สุด แม้ว่ามันจะผิดกฎก็ตาม”

-ก็เข้าใจล่ะนะ ว่าเขาไม่ได้อยากอวด แต่มันก็เหมือนเขาอวดอยู่ไม่ใช่เหรอ

-คนขับมีความสามารถแบบนี้ทุกคนไหม !?

-รายได้ของคนขับได้อยู่ประมาณเท่าไหร่เหรอ !?

-มีข่าวลือว่ารายได้ของ โมปี้ ต่อเดือนราว ๆ พันล้าน

“เราจะเข้าสู่คำถามที่หลาย ๆ คนอยากรู้ คนขับมีรายได้มากแค่ไหนเหรอครับ !?”

จนถึงตอนนี้ ฮยอนอู ได้ตั้งคำถามตามที่ผู้ชมต้องการ แต่นี่เป็นคำถามที่ดีที่สุดเท่าที่ถามมาทั้งหมด มันเป็นคำถามเกี่ยวกับรายได้ เมื่อเขาถามถึงเรื่องเงิน ช่องแชทก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งทันที

-นี่สิ ถึงจะสำคัญ

-นี่คือสิ่งที่ฉันอยากรู้

-ทำงานเป็นคนขับได้เงินดีไหม !?

“มันค่อนข้างแพง เพราะผมต้องย้ายไอเทมสวมใส่ของผมมายังตัวละครของคนอื่นโดยไม่มีหลักประกันอะไรเลย” ลีฮุน ยกนิ้วโป้ง และนิ้วชี้บนมือขวาขึ้น “สำหรับค่าบริการในระดับบรอนซ์ ผมคิดค่าแรงอยู่ที่ 5 ล้านวอนต่อครั้ง ถ้าเป็นระดับซิลเวอร์ผมจะคิดอยู่ที่ 20 ล้านวอนต่อครั้ง ผมสามารถผ่านระดับบรอนซ์ได้ผ่านในสามวัน”

-โว้ว !!เดือนละ 50 ล้านวอน เป็นอย่างน้อย

-แบบนี้ฉันควรผันตัวมาเป็นคนขับบ้างจะดีไหม !?

-มันไม่ง่ายขนาดนั้น เฮเดอร์ เป็นหนึ่งในคนขับที่ดีที่สุด คนขับทั่ว ๆ ไปไม่ได้หาเงินได้มากขนาดนี้หรอก

“โว้ว นี่มันน่าสนใจมากเลยไม่ใช่เหรอ”

ฮยอนอู ประหลาดใจกับรายรับ 50 ล้านวอนต่อเดือน แน่นอนว่ามันสมเหตุสมผลในตัวเองอยู่แล้ว เพราะตัวละครที่ เฮเดอร์ กำลังควบคุมอยู่ในตอนนี้สวมใส่ไอเทมระดับแรร์ เขาไม่มีทางใช้ตัวละครเปล่าเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แน่นอน

“จริงสิ !!ผมยังมีเงื่อนไขสำหรับการว่าจ้างผมอยู่ด้วย ผมจะรับขับให้เฉพาะตัวละครที่มีเลเวล 100 ขึ้นไป และจะต้องเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองแล้วเท่านั้น ผมไม่สามารถทำให้ตัวละครที่ยังไม่เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองไต่อันดับได้”

-แล้ว อัลเลย์บอส ไต่อันดับระดับบรอนซ์ได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เขาเลเวลแค่ 80 !?

-นั่นมันมาตรฐานของบอส ...

-ดูเหมือนว่าเขาจะเก่งกว่า เฮเดอร์ เลยไม่ใช่เหรอนั่นน่ะ !?

การสัมภาษณ์สิ้นสุดลงใน 30 นาที ลีฮุน ค่อนข้างชอบ ฮยอนอู อย่างมาก ‘เขานิสัยดีมากจริง ๆ’

“อา !!” ลีฮุน เหมือนจะนึกอะไรได้บางอย่าง มีข่าวลือแพร่กระจายมาในหมู่คนขับเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่ามีคนหมายหัว อัลเลย์บอส อยู่ ดังนั้น ลีฮุน จึงตัดสินใจที่จะบอกกับ ฮยอนอู เกี่ยวกับเรื่องนี้ “คุณช่วยปิดไมโครโฟนสักครู่ได้ไหมครับ”

“หือ !?มีอะไรเหรอ !?” ฮยอนอู ประหลาดที่จู่ ๆ ก็ถูกให้ขอปิดไมโครโฟนอย่างกะทันหัน

อย่างไรก็ตาม ลีฮุน ได้บอกกับเขาว่ามีเรื่องสำคัญที่ต้องบอก และมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณชนได้ ดังนั้น ฮยอนอู จึงรีบปิดไมโครโฟนทันที “ทุกคน ผมขอโทษล่วงหน้าเลย แต่ผมต้องขอปิดไมโครโฟนสักครู่นะครับ ดูเหมือน เฮเดอร์ มีอะไรบางอย่างอยากจะบอกกับผมเป็นการส่วนตัว”

-อย่าปิดดดดดด

-ฉันก็อยากฟังเหมือนกัน

-เรามีสิทธิ์ที่จะฟังงง !!

ผู้ชมเริ่มประท้วง อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู ไม่ได้ให้ความสนใจต่อพวกเขา และปิดไมโครโฟนทันที “เอาล่ะ พูดมาได้เลยครับ”

“คุณมีความขัดแย้งกับผู้เล่นของจีนหรือเปล่าครับ !?”

“ไม่นะ ผมยังไม่รู้จักผู้เล่นคนจีนคนไหนเลย ...”

ฮยอนอู ค่อนข้างสับสน ทำไมเขาจะต้องมีความขัดแย้งกับผู้เล่นจากจีน !?ไม่ว่าเขาจะพยายามนึกมากแค่ไหนเขาก็ยังนึกไม่ออกว่าเคยมีเรื่องกับคนจีนมาก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่

“แล้วทำไมทางจีนถึงตามหาสไนป์เพื่อจัดการกับคุณล่ะ !?”

“สไนป์ !?”

ลีฮุน ไม่ได้หมายถึงพลซุ่มยิงของทหาร แต่สไนป์คือการโจมตีเป้าหมายที่ถูกหมายหัวเอาไว้

“คนนี้มีชื่อเสียงในวงการอยู่มาก เขาเป็นคนขับที่รับงานจ้างครั้งนี้ ชื่อของเขาคือ เคลียร์ และเขาเป็นคนที่น่ากลัวมาก” ลีฮุน พูด จากนั้นเขาก็พูดเสริมอีกครั้ง “นอกจากนี้คนคนนั้นยังมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง เขามักจะชอบใช้ดาบสองเล่มเป็นอาวุธ ระวังตัวด้วยนะครับ”

ลีฮุน อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับสไนป์ซึ่งเป็นข้อมูลที่หาได้ยาก ไม่ว่าจะเป็นทักษะ , อาวุธ หรือลักษณะนิสัย

“ขอบคุณสำหรับข้อมูลดี ๆ ผมไม่ได้ตอบแทนคุณเลย”

“ไม่เป็นไรหรอก ที่ผมบอกคุณเพราะผมเห็นว่าคุณเป็นคนดี”

“ขอบคุณมากจริง ๆ ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็อย่าลืมติดต่อผมมานะครับ ผมจะพยายามช่วยเหลือคุณแน่นอน”

ฮยอนอู ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้รับข้อมูลดี ๆ จาก ลีฮุน ในครั้งนี้