บทที่ 310 แผนการของเฉาซิงปรากฏ! (สองตอน)

###

เงยหน้าขึ้น ก็พบว่าเป็นน้ำฝนที่เย็นเฉียบ

และในชั่วพริบตา ฝนที่ตกหนักก็โปรยปรายลงมาในสนามรบของเมืองทะเลสาบโดลอน

“ซ่า ซ่า ซ่า...”

ผู้รอดชีวิตที่อยู่ข้างนอกทั้งหมด รวมทั้งทหารในกองทัพ ต่างก็เปียกโชกเป็นลูกหมาตกน้ำในทันที

“บ้าเอ๊ย! ฝนจะตกก็ตกเลยเหรอ!”

“หนาว! หนาวจะตายอยู่แล้ว มีกระโปรงของสาวๆ ให้ข้าเข้าไปหลบฝนหน่อยไหม ข้าจะตอบแทนอย่างงามเลย!”

“บ้าจริง โลกแบบนี้ยังจะมีฝนตกหนักแบบนี้อีกเหรอ...”

“ฮ่าฮ่า โชคดีที่ข้าพกเต็นท์แบบง่ายๆ มาก่อนออกจากบ้าน...”

…

…

และในขณะนี้ เฉาซิงก็เห็นฝนที่ตกลงมาอย่างกะทันหันบนศีรษะของเขา

ในชั่วพริบตา พื้นดินในอาณาเขตก็ชุ่มชื้นขึ้น

“ซ่า ซ่า ซ่า!”

สายฝนเริ่มหนักขึ้นในเวลาอันสั้น

พนักงานที่กำลังทำงานอยู่ข้างนอก เสื้อผ้าของพวกเขาก็เปียกอย่างรวดเร็ว

เฉาซิงรีบเดินออกจากคฤหาสน์เจ้านคร แล้วสั่งการว่า: “ทุกคน หยุดทำงานก่อน กลับเข้ามาหลบฝนก่อน”

“รีบทำให้เสื้อผ้าแห้งทันที อย่าให้เป็นหวัด”

เมื่อได้ยินคำสั่ง เฉาหนึ่งและคนอื่นๆ ที่กำลังสร้างกำแพงเมืองอย่างขะมักเขม้น ก็พากันพาลูกน้องคนอื่นๆ วิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว

พวกโจวหนึ่งทำงานอยู่ในถ้ำ ไม่ต้องกังวล

ส่วนเฉาซิงเอง ก็กลับเข้าไปในคฤหาสน์เจ้านคร

จากนั้นก็พาหลิวมู่เสวี่ยเข้าไปในผ้าห่มอุ่นๆ ด้วยกัน แล้วดูการถ่ายทอดสดนี้ พร้อมกับมือที่ลูบคลำไปทั่ว

…

…

ในขณะเดียวกัน

พายุฝนส่งผลกระทบต่อสนามรบของเมืองทะเลสาบโดลอนเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่า พลังระเบิดของ【ปืนใหญ่เนรอส】ลดลงเล็กน้อย

แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก เพราะพลังของมันแรงเกินไป!

“โครม! โครม!”

ภายใต้การระดมยิงของอาวุธสงครามต่างๆ

อาคมที่ปกคลุมเมืองทะเลสาบโดลอนทั้งหมด

พร้อมกับเสียง ‘แคร็ก’ ก็แตกสลายลงอย่างสมบูรณ์!

และทุกคนก็มองเห็นภาพในเมืองทะเลสาบโดลอนลางๆ ผ่านม่านฝนที่ต่อเนื่อง

กำแพงเมืองสูงตระหง่าน กลุ่มอาคารที่ต่อเนื่อง และถนนที่เรียบร้อย

เต็มไปด้วยสไตล์ของเมืองในยุคกลาง

แต่ที่แปลกคือ นอกจากอาคารและบ้านต่างๆ แล้ว ไม่เห็นมีใครอยู่เลย

กระทั่งไม่เห็นนักล่าหิมะของโบสถ์แห่งแสงแม้แต่คนเดียว

ผู้รอดชีวิตต่างสงสัย

“แปลกจัง ทำไมในเมืองไม่มีใครเลย หรือว่านักล่าหิมะพวกนั้นหนีไปแล้ว?”

“ไม่น่าจะใช่ กองทัพยังคงโจมตีอยู่ แสดงว่าข้างในต้องมีคนอยู่!”

“ฮ่าฮ่า จะหนีหรือไม่หนีก็ช่างเถอะ หนีไปยิ่งดี แบบนี้เราก็เข้าไปเก็บของในเมืองได้เลย!”

คำพูดของคนผู้นี้ดูเหมือนจะเตือนผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ

จากประสบการณ์การเอาชีวิตรอดในช่วงเวลานี้ พวกเขารู้ว่า ที่อยู่อาศัยของชาวพื้นเมืองเหล่านี้ อาจมีทรัพยากรอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

มีผู้โชคดีไม่น้อย ที่ในหมู่บ้านหรือเผ่าที่อยู่ห่างไกล พบของมีค่าอย่างน่าประหลาดใจ

ขายให้พ่อค้าชาวพื้นเมืองเหล่านั้น ทำกำไรมหาศาล

และตอนนี้ นี่คือเมืองใหญ่ทั้งเมือง

จำนวนทรัพยากรข้างใน เรียกได้ว่าเป็นมหาสมุทร!

แค่เก็บของนิดหน่อย ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้รอดชีวิตอย่างพวกเขาร่ำรวยได้แล้ว!

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนมองไปยังเมืองใหญ่ที่อยู่ห่างไกล ในดวงตาก็ปรากฏแววแห่งความโลภ

ในตอนนี้ การยิงกดดันของอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลยังไม่หยุด

พวกเขายังคงยิงปืนใหญ่ เครื่องยิงหิน หน้าไม้ขนาดยักษ์ โจมตีอย่างต่อเนื่อง

“โครม! โครมๆ!”

ท้องฟ้าสั่นสะเทือน

ในเมืองทะเลสาบโดลอน ถนนและบ้านเรือนหลายแห่งถูกปืนใหญ่ทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง

ทุกคนได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากข้างในอย่างแผ่วเบา

และในขณะนั้นเอง

ในเมืองทะเลสาบโดลอน ก็มีร่างหนึ่งบินขึ้นมาทันที

เขาปรากฏตัวบนหลังคาของอาคารแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีปืนใหญ่ขนาดมหึมาสีขาวงาช้าง ส่องแสงศักดิ์สิทธิ์วางอยู่!

จากนั้น แสงสว่างจ้าก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา

“ให้ปืนใหญ่แห่งแสง ชำระล้างบาปของพวกเจ้าซะ!”

โครม!

กระสุนปืนใหญ่ที่ส่องแสงศักดิ์สิทธิ์ลูกหนึ่ง แหวกม่านฝน ตกลงมากลางกองทัพของอาณาจักรโดยตรง

“โครม!!!”

ลูกระเบิดแสงขนาดใหญ่ระเบิดออก!

กลืนกินทหารหลายร้อยนายในทันที!

หลังจากเสียงกรีดร้องดังขึ้น ทหารอย่างน้อยหนึ่งร้อยกว่านายก็ระเหยไปในทันที! หายไปพร้อมกับยุทโธปกรณ์บนตัว

ทหารคนอื่นๆ ก็บาดเจ็บสาหัสกันทุกคน

ไม่เพียงเท่านั้น ทหารที่ยังไม่ตาย บนร่างของพวกเขาดูเหมือนจะถูกพลังประหลาดบางอย่างเกาะติดอยู่

ราวกับถูกแดดเผา ทั่วทั้งร่างมีควันดำลอยขึ้นมาไม่หยุด

“อ๊า!!! นี่มันอะไรกัน!”

“รีบช่วยข้าดับมันเร็ว!”

“เจ็บปวดเหลือเกิน! ช่วยด้วย!”

แม้แต่น้ำฝนที่เย็นเฉียบก็ไม่สามารถดับพลังเผาไหม้นี้ได้

เหล่าทหารต่างกลิ้งไปมาบนพื้น ส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด!

ในขณะเดียวกัน

ในเมืองทะเลสาบโดลอน ก็ปรากฏปืนใหญ่แห่งแสงแบบเดียวกันอีกสามกระบอก!

“โครม! โครม!”

ลูกระเบิดแสงสามลูกพุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และเล็งไปยังบริเวณที่ผู้คนหนาแน่นที่สุด

ผู้บัญชาการเบื้องล่างรีบออกคำสั่ง: “แยกย้าย! รีบแยกย้ายเร็ว!”

ในขณะเดียวกัน

ผู้แข็งแกร่งในกองทัพก็ลงมือ

ร่างสามร่างพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วก็สกัดกั้นกระสุนปืนใหญ่ทั้งสามลูกนี้ไว้โดยตรง

สถานการณ์ในสงครามเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป

ยังไม่ทันที่ผู้รอดชีวิตจะทันได้ตอบสนอง ก็ได้ยินเสียงที่ทรงพลังดังมาจากในกองทัพ

“พวกคนนอกรีตนั่นปรากฏตัวแล้ว ทหารทั้งหลาย บุก!”

“วู้——”

พร้อมกับเสียงแตรสัญญาณโจมตีดังขึ้น

กองทัพของอาณาจักรก็พุ่งออกไปในทันที

กองทัพอัศวินเหยี่ยวขาว และกองทัพอัศวินเสือดำนำทัพไปก่อน ตามด้วยทหารของอาณาจักรจำนวนมาก

“โครม! โครมๆ!”

ภาพของทหารหลายหมื่นนายที่พุ่งเข้าโจมตีนั้นน่าทึ่งมาก

ในขณะเดียวกัน

จากเมืองทะเลสาบโดลอน ก็มีร่างที่สวมเสื้อคลุม ถือปืนสั้น ดาบสั้นต่างๆ พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว สองถึงสามพันคน

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้รอดชีวิตก็พูดคุยกันต่อ

“ให้ตายสิ กองทัพพวกนี้จะบุกก็บุกเลย ข้ายังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย!”

“จริงด้วย เปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปแล้ว!”

“พี่น้องทั้งหลาย เห็นกันไหม? คนของโบสถ์นี้เยอะมากเลยนะ!”

“ใช่แล้ว ข้ามองผ่านๆ ดูเหมือนส่วนใหญ่จะเป็นคนนอกรีตระดับสามสี่ และยังมีคนนอกรีตระดับห้าอีกไม่น้อยเลย!”

“ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขากล้ายึดเมืองนี้ มีฝีมือจริงๆ แต่ถ้าเทียบกับกองทัพของกษัตริย์แล้วยังห่างไกลนัก”

ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย

และในตอนนี้ ที่ที่รวมตัวกันของผู้รอดชีวิตกว่าพันคน รวมกับชาวเมืองของพวกเขา มีคนรวมกันอยู่สามถึงสี่พันคน

นี่คือกองทัพเฮยเฟิง เพราะเป็นกองทัพที่มาถึงสนามรบเมืองทะเลสาบโดลอนก่อนใครเพื่อน และยังมีการโฆษณาอย่างต่อเนื่อง

ดังนั้นพวกเขาจึงกลายเป็นองค์กรของผู้เล่นที่ใหญ่ที่สุดในสนามรบแห่งนี้

ผู้รอดชีวิตต่างพากันถาม: “หัวหน้ากองทัพ เราจะตามบุกเข้าไปไหม คนนอกรีตเยอะขนาดนี้ แค่ฆ่าได้บางส่วนก็ได้แต้มศักดิ์ศรีไม่น้อยแล้วนะ!”

“พวกเรายังสามารถแลกม้าศึก อาวุธระดับสูง และหน้าไม้ขนาดยักษ์กับเครื่องยิงหินแบบนั้นได้อีกเยอะเลย!”

“ใช่ๆ ข้าเห็นพวกทหารรับจ้างกับเรนเจอร์เริ่มบุกแล้ว พวกเราจะลงสนามเมื่อไหร่?”

อย่างไรก็ตาม หัวหน้ากองทัพเฮยเฟิงเป็นคนรอบคอบ เขาจึงส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ยังไม่ต้องรีบ รอดูสถานการณ์ก่อน”

“รอกองทัพของอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลปะทะกันก่อน ยืนยันว่าพวกคนนอกรีตไม่มีไม้ตายอะไรซ่อนไว้แล้ว พวกเราค่อยบุกเข้าไป”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็รู้สึกว่าเขาพูดมีเหตุผล

พวกเขาทั้งหมดจึงยืนอยู่ที่เดิม รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

ณ ขณะนี้ กองทัพทั้งสองฝ่ายได้ปะทะกัน

เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังสนั่นฟ้า!

แต่เห็นได้ชัดว่า กองทัพของอาณาจักรไม่ว่าจะเป็นจำนวน คุณภาพ หรือแม้แต่ความสามารถในการรบ ล้วนแต่เหนือกว่าอย่างเทียบไม่ติด

ในชั่วพริบตาที่ปะทะกัน พวกคนนอกรีตก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ!

“ฉึก! ฉึกๆ!”

คนนอกรีตจำนวนมากถูกกองทัพอัศวินที่บุกเข้ามาบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียว!

แขนขาที่ขาดกระเด็นลอยว่อน คนนอกรีตที่ต่อต้านต่างแตกพ่ายในทันที!

ทหารของอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลที่กำลังบุกเข้ามาอย่างรวดเร็วจากด้านหลังเมื่อเห็นภาพนี้ ขวัญกำลังใจก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

“ฆ่ามัน!!!”

เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังสนั่นฟ้า

เมื่อเหล่าทหารบุกมาถึงใต้กำแพงเมือง ก็กลายเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้รอดชีวิตก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

สำหรับพวกเขาแล้ว นักล่าหิมะเหล่านี้ก็คือแต้มศักดิ์ศรีที่เคลื่อนที่ได้จำนวนมหาศาล สามารถแลกเปลี่ยนเป็นไอเทมที่แข็งแกร่งได้มากมาย!

มีคนจำนวนไม่น้อยที่นำชาวเมืองของตนบุกเข้าไปแล้ว

รวมถึงผู้รอดชีวิตของกองทัพเฮยเฟิง ในตอนนี้ก็กำอาวุธแน่น อยากจะบุกเข้าไปสู้ตายในทันที

แต่หัวหน้ากองทัพของพวกเขากลับรู้สึกว่าเรื่องราวมันไม่น่าง่ายขนาดนั้น

ทว่า สถานการณ์ตรงหน้ากลับบอกเขาอย่างชัดเจนว่าสงครามครั้งนี้ โบสถ์แห่งแสงพ่ายแพ้แล้ว

ตอนนี้บุกเข้าไป ก็คือการรบที่ได้เปรียบ

สมาชิกในกองทัพที่อยู่ข้างๆ ต่างร้อนใจอย่างยิ่ง กระตุ้นไม่หยุด: “หัวหน้า! พวกเราบุกกันเถอะ!”

“ถ้าไม่บุกตอนนี้ แม้แต่น้ำแกงก็จะไม่ได้กินนะ”

“ใช่แล้วหัวหน้า พาพี่น้องบุกไปอีกครั้งเถอะ!”

ท่ามกลางเสียงกระตุ้นของทุกคน หัวหน้ากองทัพเฮยเฟิงก็ดูเหมือนจะตัดสินใจได้แล้ว

เขาสั่งการว่า: “งั้นก็ลุยเลย!”

“ทุกคน ตามข้ามาฆ่ามัน!”

“จะสร้างบ้านพักตากอากาศริมทะเลได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับครั้งนี้แล้ว!”

พูดจบ เขาก็ตุ้นม้าศึกใต้เท้า นำทัพบุกเข้าไป

ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นอย่างยิ่ง

“ฮ่าฮ่า ในที่สุดก็ได้เข้าร่วมการต่อสู้แล้ว!”

“ครั้งนี้ ข้าจะต้องเก็บแต้มศักดิ์ศรีให้พอแลกชุดเซ็ตสีม่วงให้ได้!”

ยังมีผู้รอดชีวิตอีกไม่น้อยที่ยังคงเปิดการถ่ายทอดสดอยู่

พวกเขาตะโกนใส่กล้องว่า

“พี่น้องทั้งหลาย ต่อไปดูข้าแสดงฝีมือ ให้พวกเจ้าได้เห็นว่าอะไรคือลิโป้น้อยในสนามรบ!”

ในไม่ช้า ผู้รอดชีวิตเกือบทั้งหมดก็มาถึงเมืองทะเลสาบโดลอน ในสมรภูมิที่วุ่นวายนั้น

ทันทีที่พวกเขาเข้าร่วม ก็เริ่มการโจมตีต่างๆ ใส่พวกคนนอกรีต

เกรงว่าจะแย่งชิงค่าประสบการณ์และแต้มศักดิ์ศรีไม่ทัน

“ปัง!”

คนนอกรีตระดับสี่ที่บาดเจ็บสาหัสคนหนึ่ง ถูกนักเวทเยือกแข็งคนหนึ่งใช้คาถาแท่งน้ำแข็งสังหาร

เขาพูดอย่างดีใจ: “ให้ตายสิ นี่มันมอนสเตอร์ระดับหัวกะทิขั้นสี่นี่นา เพิ่มแต้มศักดิ์ศรีให้ข้า 12 แต้มเลย ข้าขาดอีกแค่ 6 แต้มก็จะแลกม้าศึกได้แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ข้างๆ กันนั้น นักรบคนหนึ่งก็พูดอย่างดีใจเช่นกัน: “ข้าฟันนักล่าหิมะระดับสี่ที่บาดเจ็บสาหัสไปสองคน ได้แต้มศักดิ์ศรีมา 8 แต้ม ฟินสุดๆ!”

“ให้ตายสิ ข้าเห็นหัวหน้ากองทัพฆ่านักบวชชุดดำระดับห้าที่บาดเจ็บสาหัสไปคนหนึ่ง ได้แต้มศักดิ์ศรีมา 150 แต้มเลย รอบนี้ต้องสร้างบ้านพักตากอากาศริมทะเลได้แน่ๆ พี่น้องทั้งหลาย บุก!”

เมื่อได้ยินเสียงแห่งความยินดีของพวกเขา ผู้รอดชีวิตที่กำลังดูการถ่ายทอดสดต่างก็อิจฉาตาร้อน

เลโอนาร์โด ดิคาปริโอ: “ผู้เล่นจากตะวันออกกลุ่มนี้โชคดีจริงๆ ที่ได้เข้าร่วมในเหตุการณ์ใหญ่แบบนี้”

พัคจองฮี: “ชิบหาย! ทำไมเรื่องดีๆ แบบนี้ไม่เกิดในเขต 91 ของเราบ้าง?”

โยชิซากิ ชูโซ: “ดูเหมือนว่ามาถึงโลกนี้แล้ว โชคชะตาของชาติก็ไม่สามารถปกป้องพวกเราได้อีกต่อไปแล้วสินะ?”

“…” (*｀Д´)ノ！！！

…

…

ณ ขณะนี้ ผู้รอดชีวิตที่กำลังสู้รบอย่างดุเดือดเหล่านั้น ต่างก็ตื่นเต้นจนลืมตัว!

หลายคนในหมู่พวกเขาได้รับแต้มศักดิ์ศรี

ต้องรู้ว่า แค่ฆ่านักล่าหิมะธรรมดา 1 คน ก็จะได้รับ 1 แต้มศักดิ์ศรี เทียบเท่ากับ 5000 ครอน

และยังขึ้นอยู่กับระดับของนักล่าหิมะที่ฆ่า แต้มศักดิ์ศรีก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

นักล่าหิมะที่นี่ส่วนใหญ่เป็นระดับสามถึงห้า หมายความว่าแค่ฆ่าได้หนึ่งคน ก็ได้เงินหนึ่งถึงสองหมื่นครอนแล้ว!

ผลตอบแทนมหาศาลกระตุ้นให้พวกเขาแต่ละคนฆ่าฟันกันอย่างลืมตัว

และเพราะเป็นการรบที่ได้เปรียบ

ผู้รอดชีวิตระดับสิบกว่า ยี่สิบกว่าอย่างพวกเขา อัตราการบาดเจ็บล้มตายจึงต่ำอย่างน่าประหลาด

จนถึงตอนนี้ มีคนโชคร้ายตายไปแค่ร้อยสองร้อยคนเท่านั้น

และในตอนนี้ เมื่อเห็นผู้คนมากมายเก็บเงินในสนามรบ ผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ก็เสียใจที่ไม่ได้มาเสี่ยงโชคที่เมืองทะเลสาบโดลอน!

กระทั่งมีบางส่วนเริ่มบ่นว่าเมื่อคืนเฉาซิงขวางทางพวกเขา ทำให้พวกเขาพลาดโอกาสรวย

กองทัพของอาณาจักรแข็งแกร่งเกินไป บดขยี้ไปตลอดทาง

ใช้เวลาเพียงสิบห้านาที พวกเขาก็กวาดล้างนักล่าหิมะสองถึงสามพันคนนี้จนหมดสิ้น

ที่เชิงกำแพงเมือง กองศพของนักล่าหิมะกองพะเนินเทินทึก และของที่ดรอปออกมาหลังจากที่พวกเขาตาย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีกฎในกองทัพ ของที่ดรอปจากนักล่าหิมะที่ตายไปเป็นของกองทัพอาณาจักร

ดังนั้น แม้ว่าผู้รอดชีวิตจะมองดูของที่เกลื่อนพื้นด้วยสายตาละโมบ

แต่ภายใต้การข่มขู่ของทหารเหล่านั้น ก็ยังไม่กล้าเข้าไป

จากนั้น ผู้กองอัศวินก็ฉวยโอกาสไล่ตาม พูดเสียงดังว่า: “เข้าเมือง! ยึดเมืองทะเลสาบโดลอนคืน!”

“วู้——”

แตรสัญญาณโจมตีดังขึ้นอีกครั้ง

อัศวินและทหารจำนวนมากบุกเข้าไปในเมือง

ผู้รอดชีวิตมองหน้ากัน แล้วก็พยักหน้าพร้อมกัน

“พี่น้องทั้งหลาย พวกเราก็เข้าไปด้วย!”

“นี่คือเมืองใหญ่ ข้างในต้องมีทรัพยากรมหาศาลแน่ๆ พวกเราแค่ปล้นมานิดหน่อย วันนี้ก็รวยเละแล้ว!”

“ใช่แล้ว ถึงแม้จะมีกฎว่าเราไม่สามารถเก็บของที่นักล่าหิมะดรอปได้ แต่ก็ไม่ได้มีกฎว่าเราไม่สามารถเข้าไปปล้นในเมืองได้!”

“พี่น้องทั้งหลาย บุกเข้าไปพร้อมกัน!”

ทุกคนคลั่งกันอย่างเต็มที่ ทั้งหมดต่างกรูกันเข้าไปในเมืองทะเลสาบโดลอน

ทหารและอัศวินจำนวนมหาศาลกำลังต่อสู้กับนักล่าหิมะในเมือง

และผู้รอดชีวิตเหล่านั้นก็บุกเข้าไปเช่นกัน

แต่พวกเขาไม่ได้ต่อสู้ แต่กลับรีบหาบ้านเรือน ร้านค้า แล้วเตะประตูเข้าไป เริ่มปล้นสะดมอย่างบ้าคลั่ง!

จากนั้น ก็ได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเขา!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าเจอร้านขายของชำ ข้างในมีเงินหลายแสนครอน ยังมีอาหาร ทรัพยากรอีกเยอะแยะ ข้ารวยแล้ว!”

“ให้ตายสิ! ข้าเก็บหนังสือสกิลคุณภาพสีทองได้ในบ้านหลังหนึ่ง ฟินสุดๆ!”

“บ้าเอ๊ย พวกเจ้าต้องจินตนาการไม่ออกแน่ๆ ว่าข้าเจออะไร ที่นี่คือร้านทองในเมือง ข้าเห็นเครื่องประดับทองเต็มตู้ไปหมด กระทั่งมีชุดเกราะทองคำล้วนอีกชุดหนึ่ง รอบนี้ข้ารวยเละจริงๆ แล้ว! ครั้งนี้ข้าจะซื้อทาสหญิงร้อยคนมาปรนนิบัติข้า ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“…”

ผู้รอดชีวิตที่บุกเข้าไปในเมือง ต่างก็ได้รับของมากมาย

ทุกคนต่างถูกผลประโยชน์ตรงหน้าครอบงำจิตใจไปหมด

และในตอนนี้ กองทัพของอาณาจักรส่วนใหญ่ก็บุกเข้าไปในเมืองแล้ว

ในดวงตาของเหล่าทหารก็ปรากฏแววตื่นเต้น

เพราะสงครามครั้งนี้ พวกเขาได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่!

ยึดเมืองทะเลสาบโดลอนคืนมาด้วยความรวดเร็วดุจสายฟ้า

ไม่เพียงแต่ล้างอายให้กับอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัล แต่ยังเป็นการพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตนเองอีกด้วย

หลังจากนี้ กองทัพของพวกเขาจะต้องได้รับการปูนบำเหน็จจากกษัตริย์อย่างแน่นอน!

สำหรับทหารและอัศวินในสนามรบแล้ว นี่คือเกียรติยศสูงสุด!

และในขณะนั้นเอง

อาคมที่ถูกทำลายไปแล้วของเมืองทะเลสาบโดลอนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

“วื้ม!”

อาคมสีทองปรากฏขึ้นครอบคลุมทั้งเมืองใหญ่ในทันที

กองทัพของกษัตริย์ถูกกักขังอยู่ในเมืองทันที เหล่าทหารมองไปรอบๆ อย่างงุนงง

และในตอนนี้ แม่ทัพที่กำลังบัญชาการอยู่ข้างนอกก็ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างในทันที

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทันได้ตอบสนอง

จากเมืองทะเลสาบโดลอน ก็มีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาเป็นระลอก!

“ไม่ดีแล้ว ข้างในยังมีผู้แข็งแกร่งอีก!”

“บ้าเอ๊ย คนนอกรีตข้างนอกเป็นเหยื่อล่อ เป้าหมายที่แท้จริงคือการล่อพวกเราเข้าไปแล้วกวาดล้างในคราวเดียว!”

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขารู้ตัว ก็สายไปเสียแล้ว!

ในเมืองทะเลสาบโดลอน

บนกำแพงเมือง บนถนน ก็ปรากฏกองทัพอสูรน้ำแข็งจำนวนมากทันที!

พวกมันมีรูปร่างแห้งเหี่ยว ที่ที่พวกมันผ่านไป กระทั่งพื้นดินก็ยังถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งชั้นหนึ่ง!

ผู้กองอัศวินสองคนพูดอย่างตื่นตระหนก: “ไม่ดีแล้ว เป็นกองทัพอสูรน้ำแข็ง!”

“บ้าเอ๊ย ทุกคนรวมพล!”

“กองทัพอัศวินเหยี่ยวขาว กองทัพอัศวินเสือดำ รีบจัดกระบวนทัพเร็ว”

และในขณะนั้นเอง

บนท้องฟ้าก็ปรากฏร่างสี่ร่าง

สามคนสวมชุดแดง หนึ่งคนสวมชุดเหลือง

เมื่อบิชอปชุดเหลืองคนนั้นถือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ เริ่มสวดมนต์

บนร่างของทหารทุกคน รวมถึงผู้รอดชีวิตที่ซ่อนตัวอยู่ในอาคารต่างๆ ก็มีเปลวไฟที่เจิดจ้าลุกโชนขึ้นมาทันที!

เปลวไฟนั้นไม่สามารถดับได้ และยังคงแผดเผาผิวหนังของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา!

“ไฟนิรันดร์จะลงทัณฑ์ผู้ไร้ศรัทธาทุกคน มันจะไม่มีวันดับ...”

ทหารเบื้องล่างต่างส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

กระทั่งอัศวินที่แข็งแกร่งเหล่านั้น ในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะร้องโอดครวญ

“อ๊า!!!”

“บ้าเอ๊ย! นี่มันไฟอะไรกัน!”

วินาทีถัดมา

กองทัพอสูรน้ำแข็ง พร้อมด้วยบิชอปชุดแดงสามคน และงูดำที่แข็งแกร่งตัวหนึ่ง ก็บุกเข้าไปในฝูงชนเริ่มการสังหารหมู่!

เสียงกรีดร้องที่โหยหวน ดังไปถึงนอกอาคม

แม่ทัพผู้มีสีหน้าแน่วแน่คนนั้นตื่นตระหนกอย่างสมบูรณ์แล้ว

เขาราวกับสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่ง ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก็พุ่งไปที่ขอบกำแพงเมือง แล้วก็เริ่มโจมตีอาคมอย่างไม่คิดชีวิต

รวมถึงปืนใหญ่ หน้าไม้ขนาดยักษ์ ก็กำลังโจมตีอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม อาคมชั้นนี้ไม่ได้ทำลายง่ายขนาดนั้น

ก่อนหน้านี้ต้องรับการโจมตีหลายระลอก ถึงจะแตกสลายได้

ข้างในยังคงมีพลังโลหิตพวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้อาคมฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

เหล่าทหารกำลังล้มตายเป็นจำนวนมาก

ร่างกายของพวกเขา ภายใต้ดาบผลึกน้ำแข็งของอสูรน้ำแข็งเหล่านั้น แทบจะกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในทันทีที่สัมผัส

แม่ทัพที่มองเห็นภาพนี้ผ่านอาคม ยิ่งร้อนใจอย่างยิ่ง!

“บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย!”

“โบสถ์แห่งแสง ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!”

เขาได้ระเบิดพลังต่อสู้ออกมาทั้งหมดแล้ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง!

ราวกับเครื่องบินทิ้งระเบิดที่เป็นมนุษย์ ทุกครั้งที่โจมตีล้วนก่อให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่!

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ก็ทำได้เพียงแค่ทำให้อาคมปรากฏรอยร้าวเท่านั้น

แต่อาคมนั้นกลับฟื้นฟูรอยแยกด้วยความเร็วที่เร็วกว่า!

ในตอนนี้ ผู้รอดชีวิตที่ติดอยู่ในเมือง ก็ได้บันทึกภาพที่ยากจะลืมเลือนเอาไว้

สิ่งมีชีวิตหลายหมื่นที่ร่างกายลุกเป็นไฟ กำลังถูกอสูรน้ำแข็งเหล่านั้นสังหารอย่างโหดเหี้ยม

พวกเขาล้มลงเป็นแถบๆ ราวกับต้นข้าวที่ถูกเกี่ยว

ผู้รอดชีวิตที่กำลังดูการถ่ายทอดสดต่างก็ตกตะลึง…

จนกระทั่งสิบกว่านาทีต่อมา อาคมจึงถูกทำลายลง

…

…

ในวันนี้

กองทัพของอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลได้ประสบกับความพ่ายแพ้อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนที่เมืองทะเลสาบโดลอน!

ทหารกว่าสองหมื่นนาย เรนเจอร์ ทหารรับจ้างกว่าหมื่นคน และผู้รอดชีวิต รวมถึงกองทัพอัศวินกว่าสองพันนาย เกือบถูกสังหารหมู่ไปกว่าครึ่ง

มีเพียงแม่ทัพคนสุดท้ายที่อยู่ข้างนอก ที่พยายามอย่างสุดความสามารถในการเปิดอาคม

จึงทำให้คนไม่ถึงสองส่วนหนีรอดออกมาได้

กษัตริย์แห่งอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัล เมื่อทราบข่าวนี้ก็นิ่งเงียบไปนาน

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในนครหลวงน้ำแข็งนิรันดร์ ต่างก็รู้สึกได้ถึงความโกรธที่ผู้แข็งแกร่งผู้นี้ไม่สามารถระงับไว้ได้!

ในขณะเดียวกัน จากใจกลางนครหลวงน้ำแข็งนิรันดร์ ก็มีลำแสงสายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทอดยาวไปจนสุดสายตา

ราวกับขับไล่เมฆบนท้องฟ้าไปทั้งหมด

ในวันนี้ กองทัพจำนวนมากถูกเคลื่อนพล

กลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งหลายสายระเบิดออกมาในนครหลวงน้ำแข็งนิรันดร์

พวกเขารู้ว่า กษัตริย์แห่งอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลจะเอาจริงแล้ว

…

…

เฉาซิงและหลิวมู่เสวี่ยหลังจากดูการถ่ายทอดสดจบ ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ

จากนั้น ก็มองเห็นความประหลาดใจในดวงตาของอีกฝ่าย!

เฉาซิงอุทานว่า: “ให้ตายสิ เหลือเชื่อจริงๆ!”

“ที่แท้พวกนั้นคือกองทัพอสูรน้ำแข็งเหรอ? แต่ละตัวน่ากลัวขนาดนี้ แถมยังมีจำนวนเยอะขนาดนี้อีก!”

“โบสถ์แห่งแสงนี่ก็เจ้าเล่ห์จริงๆ ใช้ชีวิตของคนนอกรีตกว่าสามพันคนเป็นเหยื่อล่อ หลอกกองทัพของกษัตริย์และกองทัพอัศวินเข้าไปในเมือง เกือบจะถูกกวาดล้างจนหมด”

หลิวมู่เสวี่ยหลังจากประหลาดใจในตอนแรกก็กลับคืนสติ

เธอย่นคิ้วงาม แล้วพูดว่า: “อาซิง เมื่อกี้ฉันเห็นจากไลฟ์ของผู้รอดชีวิตเหล่านั้นว่า อสูรน้ำแข็งเหล่านั้นดูเหมือนจะมีพลังระดับสี่ห้า และอสูรน้ำแข็งระดับห้ามีจำนวนมากกว่า”

“แต่ จำนวนคนนอกรีตในเมืองมีน้อยมาก”

“ฉันดูเหมือนจะเห็นงูดำตัวนั้นด้วย...”

เฉาซิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป “เธอหมายถึง ตัวที่อยู่ในป่าของแม่มดนั่นเหรอ?”

สาวงามพยักหน้าเบาๆ

“น่าสนใจ ดูเหมือนว่าโบสถ์แห่งแสงเพื่อที่จะรับมือกับกองทัพอัศวินของอาณาจักร แทบจะระดมกำลังทั้งหมดจากทุ่งพายุหิมะนิรันดร์มาเลย กระทั่งงูดำตัวนั้นก็ยังถูกพามาด้วย”

หลิวมู่เสวี่ยถามเสียงเบา: “อาซิง ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดี?”

เฉาซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับไปว่า: “จากสถานการณ์ในปัจจุบัน ดูเหมือนว่าโบสถ์แห่งแสงแม้จะชนะอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลไปหนึ่งครั้ง แต่ต่อไปจะต้องรับมือกับความโกรธของกษัตริย์อย่างแน่นอน”

“และดูเหมือนว่า พวกเขายังไม่ยอมทิ้งเมืองทะเลสาบโดลอน เตรียมที่จะใช้เป็นฐานที่มั่น”

“ดังนั้น ตอนนี้พลังทั้งหมดของพวกเขาควรจะมุ่งไปที่การรับมือกับการโจมตีระลอกต่อไปของกษัตริย์แห่งอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัล”

อย่างที่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้

โบสถ์แห่งแสงไม่สามารถต่อกรกับพลังของทั้งอาณาจักรได้อย่างแน่นอน

ทหารที่เพิ่งเสียชีวิตไปนั้นแม้จะมาก

แต่เมื่อเทียบกับรากฐานของอาณาจักรแล้ว ก็ไม่ได้ถือว่าเสียหายร้ายแรงอะไร

และสาเหตุที่กษัตริย์แห่งอาณาจักรน้ำแข็งคริสตัลโกรธ ก็เพราะว่าการโจมตีเมืองที่เขาเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมกลับประสบกับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน

เทียบเท่ากับการถูกตบหน้าอย่างแรง

เรียกได้ว่า ต่อไปโบสถ์แห่งแสงจะต้องเผชิญกับการรับมืออย่างจริงจังของกษัตริย์

เฉาซิงวิเคราะห์ต่อ: “ครั้งนี้ แม้ว่าโบสถ์แห่งแสงจะชนะ แต่ก็ไม่ได้ไร้ความเสียหาย เสียชีวิตไปกว่าสามพันคน เป็นนักล่าหิมะระดับสาม สี่ และห้า!”

“นี่แทบจะเป็นรากฐานทั้งหมดที่พวกเขาสะสมมาหลายปีในทุ่งพายุหิมะนิรันดร์แล้ว”

“และครั้งนี้ พลังของพวกเขาก็ถูกเปิดเผยแล้ว ไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกคนนอกรีตกลุ่มนี้คือกองทัพอสูรน้ำแข็ง ดูเหมือนยังมีบิชอปชุดแดงที่แข็งแกร่งอีกสามสี่คน”

“ต่อไป กองทัพของอาณาจักรจะต้องส่งกำลังที่สามารถรับมือกับกองทัพอสูรน้ำแข็งมาอย่างแน่นอน”

“หมายความว่า นอกจากพวกเขาจะยอมทิ้งเมืองทะเลสาบโดลอนตอนนี้ ก็ทำได้เพียงแค่รวบรวมผู้ช่วยมาเพิ่ม...”

และในขณะนั้นเอง

เฉาซิงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที!

“นี่มันหมายความว่า? ตอนนี้ค่ายของโบสถ์แห่งแสงเหล่านั้น ตอนนี้อยู่ในสภาพที่ไม่มีคน หรือมีคนน้อยมากงั้นเหรอ?”