36

บทที่ 36

“เดี๋ยวนะครับ ขอเวลาคิดสักหน่อยได้ไหม !?”

“ข้าไม่รู้ว่าทำไมเจ้าจะต้องใช้เวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ข้าก็เข้าใจได้ล่ะนะ” เลอบรอน ยอมรับแม้ว่าตัวเขาเองจะยังสับสนก็ตาม

การเป็นลูกศิษย์ของ เลอบรอน ไม่ใช่ปัญหา แต่มันเป็นเพราะหน้าต่างแจ้งเตือนที่ ฮยอนอู กำลังดูอยู่มากกว่า เครื่องหมาย ???เป็นสิ่งที่ทำให้เขาเกิดความลังเล ตั้งแต่วินาทีแรกที่มันปรากฏขึ้นมามันก็ได้กลายเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่สำหรับเขาไปแล้ว อย่างไรก็ตาม การกลายเป็นศิษย์ของ เลอบรอน ยังคงเป็นข้อเสนอที่น่าเย้ายวนมากที่สุด เพราะนี่คือโอกาสที่จะได้เป็นศิษย์ของอัศวินอันดับหนึ่งของจักรวรรดิ หาก ฮยอนอู รับข้อเสนอนี้ เขาอาจจะได้รับสกิลพิเศษที่เหนือกว่าอาชีพทั่ว ๆ ไปก็เป็นได้

‘เอาล่ะ ตัดสินใจแล้ว’

“ผมอยากเป็นศิษย์ของคุณ ท่านอาจารย์” ฮยอนอู ตัดสินใจในที่สุด

“ดีมาก เจ้าตัดสินใจถูกแล้วศิษย์ข้า”

[คลาสอาชีพของคุณเปลี่ยนเป็น อัศวินแห่งคีออน ]

[ค่าสถานะทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 50 ตามลำดับ ]

[ฉายา ลูกศิษย์ของ เลอบรอน ถูกสร้างขึ้น ]

[ลูกศิษย์ของ เลอบรอน ]

[ฉายาที่แต่งตั้งให้กับศิษย์ของ เลอบรอน อัศวินอันดับหนึ่งของจักรวรรดิ ]

[ความสามารถ : เพิ่มพลังป้องกัน และพลังโจมตี 10%]

‘มันเป็นการตัดสินใจที่ดีจริง ๆ’

การเดิมพันของ ฮยอนอู ประสบความสำเร็จ เมื่อพิจารณาจากค่าสถานะที่ได้รับมาหลังจากการเปลี่ยนคลาสอาชีพเพียงอย่างเดียวก็คุ้มค่าอย่างมากแล้ว เพราะโดยปกติการเปลี่ยนคลาสอาชีพครั้งที่สอง จะได้รับค่าสถานะรวมอยู่ที่ 100-150 แต้ม เท่านั้น แต่ทว่าตอนนี้ ฮยอนอู กลับได้รับค่าสถานะรวมทั้งหมดถึง 250 แต้ม ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคลาสอาชีพอัศวินแห่งคิออนจะต้องเป็นคลาสอาชีพหายากแน่นอน

[สกิลถูกสร้างขึ้น ]

[เพิ่มพลังเวทมนตร์ ]

[ทักษะลับของอัศวินแห่งคิอนน เพิ่มปริมาณพลังเวทมนตร์ในร่างกาย ]

[ประเภท : ติดตัว ]

[ระดับ : แรร์ ]

[ความชำนาญ : F]

[ความสามารถ : พลังเวทมนตร์เพิ่มขึ้น 20%]

…

[ควบแน่นพลังเวทมนตร์ ]

[ทักษะลับของอัศวินแห่งคิออน ทำให้สามารถรวบรวมพลังเวทมนตร์ได้ ]

[ประเภท : ติดตัว ]

[ระดับ : ยูนีค ]

[ความชำนาญ : F]

[ความสามารถ : การใช้พลังเวทมนตร์ลดลง 20% , เพิ่มประสิทธิภาพพลังเวทมนตร์ 20%]

‘เหลือเชื่อ !!’

ฮยอนอู ตรวจสอบสกิลที่ได้รับมาจากการเปลี่ยนคลาสอาชีพ มันทำให้เขาต้องประหลาดใจอย่างมากเพราะหนึ่งคือสกิลระดับแรร์ และอีกหนึ่งคือสกิลระดับยูนีค อีกทั้งทั้งสองสกิลที่เพิ่งได้รับมายังช่วยเสริมประสิทธิภาพของสกิลที่เขามีอยู่ก่อนแล้วได้เป็นอย่างดี ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความสามารถในการล่าของเขาจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน

“หมดแล้วเหรอ !?”

อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้งเมื่อเขาสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง เขาเพิ่งได้รับสกิลมาเพียงสองสกิลเท่านั้น นอกจากนี้ทั้งสองสกิลยังเป็นประเภทสกิลติดตัวอีกด้วย ต้องยอมรับสกิลประเภทติดตัวเป็นสกิลที่ดีมากในระยะยาว แต่สำหรับผู้เล่นที่ไม่มีสกิลเรียกใช้แล้วนั้น มันจะทำให้ตัวครนั้น ๆ ของผู้เล่นด้อยกว่าผู้เล่นคนอื่นอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วถึงแม้ว่าสกิลติดตัวจะยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่ความสมดุลก็ยังถือเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับทุกสิ่ง

“เจ้ายังต้องการอะไรอีกเหรอ !?” เลอบรอน จ้องไปยัง ฮยอนอู ด้วยความสงสัย

“ไม่มีทักษะเรียกใช้อย่างเช่นใช้ดาบปล่อยพลังเวทมนตร์อะไรแบบนั้นบ้างเหรอครับ !?”

“มันจำเป็นด้วยเหรอ !?ทักษะติดตัวเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอัศวินแห่งคิออนที่สุด เจ้าเพียงแค่ต้องเรียนรู้วิธีปรับใช้มันให้เป็นอาวุธของเจ้าเท่านั้น”

ทันทีที่พูดจบ เลอบรอน ก็ยกนิ้วชี้ขึ้นพร้อมกับวาดออกไปเบา ๆ พริบตานั้นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น โต๊ะที่ตั้งอยู่ด้านหน้าพวกเขาถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนอย่างกะทันหัน

“เพียงแค่เจ้าเรียนรู้ที่จะใช้พลังเวทมนตร์อย่างถูกต้องก็จะไม่มีปัญหา จงเรียนรู้ให้หนักจนไม่มีอะไรให้เรียนรู้ได้อีก แล้วจงทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ นี่คือความรู้พื้นฐานในฐานะอัศวินแห่งคิออน” เลอบรอน พูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ หน้าที่ของเราที่นี่เสร็จสิ้นแล้ว ข้าจะเริ่มฝึกให้เจ้าหลังจากเรารายงานสถานการณ์ทั้งหมดต่อฝ่าบาทแล้ว เจ้ายังมีพื้นฐานบางอย่างที่จำเป็นต้องรู้อยู่อีกในฐานะศิษย์ของข้า มันไม่สำคัญว่าเจ้าจะเคยเป็นนักผจญภัยที่ยอดเยี่ยมแค่ไหนก็ตาม”

.....

ฮยอนอู ออกจากอารีน่าเพื่อส่งไฟล์วีดีโอให้ เอลลิส จากนั้นเขาก็ติดต่อหา เคล ผ่านอีเมล

-มิสเตอร์จี เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ !?

“ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง”

-บอกผมมาได้เลยครับ ผมยินดีรับพิจารณาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นไอเทม หรือสกิล

เคล ยังคงแสดงทัศนคติที่กระตือรือร้นอย่างมากเมื่อ ฮยอนอู ติดต่อหาเขา

“ไม่ใช่แบบนั้นครับ ครั้งนี้ผมต้องการความช่วยเหลือจาก NIKE”

-หือ ... เรื่องอะไรเหรอครับ !?

“ผมคิดว่าอยากจะจัดอีเวนท์ครั้งใหญ่โดยที่มีการประลองเป็นหลัก ผมหวังว่า NIKE จะช่วยผมในเรื่องนี้ได้”

-คุณช่วยบอกรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงกับผมมากกว่านี้ได้ไหมครับ !?

หัวใจของ เคล กำลังเต้นระรัวขึ้นด้วยความตื่นเต้น ขณะที่เขารอฟังเนื้อหาอีเวนท์จากปากของ ฮยอนอู อย่างใจจดใจจ่อ

‘ครั้งนี้มันจะเป็นอะไรนะ ...’

“ติดต่อผู้เล่นที่มีชื่อเสียงอย่าง ดาวของ A-World หรือตัวแทนของกิลด์ใหญ่ ๆ จากนั้นเราจะพาพวกเขาขึ้นสู่เวทีการประลอง”

-มันธรรมดาเกินไป เนื้อหาแบบนี้ไม่สามารถจัดได้อย่างต่อเนื่อง มันอาจจะได้รับความนิยมในครั้งแรก ๆ แต่มันจะค่อย ๆ หมดความนิยมลงไปเรื่อย ๆ

เคล ตอบกลับอย่างรวดเร็วทันที

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ความจริงแล้วเขาคาดหวังข้อเสนอจาก เมลีก็อด อย่างมาก แต่ทว่าการจัดรายการ หรืออีเวนท์ใด ๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครก็สามารถคิดได้

“ผมยังพูดไม่จบเลยครับ ถ้าเป็นการประลองทั่ว ๆ ไปผมคงไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณตั้งแต่แรก สิ่งที่ผมต้องการคือการให้ผู้เล่นทุกคนปิดบังตัวตนของพวกเขา ทั้งไอเทมสวมใส่ที่พวกเขาใช้ตามปกติ และใบหน้าของพวกเขา ผมคิดว่าจะใช้ชื่อ ศึกราชันหน้ากาก สำหรับอีเวนท์นี้”

-ศึกราชันหน้ากาก ...

หลังจากได้รับคำอธิบายเพิ่มตามจาก ฮยอนอู , เคล ก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ชั่วขณะ

‘ฉันตัดสินเขาเร็วเกินไป’ เคล ตำหนิตัวเอง

เขาตัดสิน ฮยอนอู ตามมาตรฐานของตัวเอง มันจะไม่สายเกินไปที่จะเริ่มประเมินเขาหลังจากฟังคำอธิบายเพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม เคล กลับพลั้งปากวิจารณ์ ฮยอนอู ไปก่อนจนทำให้เกิดความรู้สึกผิดหวังในใจ

-ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว

“ไม่เป็นไรเลยครับ NIKE ยินดีที่จะให้ความช่วยเหลือไหมครับ !?”

-แน่นอน !!ผมจะบอกเรื่องนี้กับหัวหน้าทันทีเลย

“ครับ ผมจะรอฟังข่าวดีจากคุณนะครับ”

อีเวนท์ใหม่จาก ฮยอนอู ถูกถ่ายทอดสู่ NIKE

‘ศึกราชันหน้ากาก’

นี่คือรายการใหม่ที่เตรียมจะเปิดตัวสู่ตลาดสตรีมมิ่ง

.....

“งั้นเหรอ !?นายหมายความว่านายไม่สามารถทำอะไรกับเขาได้เลยเหรอ !?”

-ครับพี่ จากที่ผมตรวจสอบทั้งหมดดูแล้วมันไม่มีช่องให้ผมทำอะไรกับเขาได้เลย ผมขอโทษจริง ๆ ครับ

เทียนหู ไม่สามารถทำอะไรกับคำพูดของ หลิวเฉิน ที่บอกว่าไม่สามารถช่วยเหลือเขาได้ในเรื่อง อัลเลย์บอส หลังจากวีดีโอที่เขาเพิ่งปล่อยออกมาเมื่อไม่นานนี้

“หลิวเฉิน นายไม่ต้องเสียใจหรอก !!เดี๋ยวฉันหาทางจัดการกับมันเอง” เทียนหู่ พูดพร้อมกับหยิบแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาดื่มจนหมดในครั้งเดียว “แล้วฉันต้องทำยังไง !?ฉันจะระบายความโกรธได้ยังไง !?”

แก้วในมือของเขาถูกบีบจนแตกคามือ

-.....

ในที่สุดความโกรธของ เทียนหู่ ก็ปะทุขึ้นในที่สุด เขารู้สึกโกรธ ฮยอนอู อย่างมาก แต่แล้ว เทียนหู่ ก็รีบขอโทษทันที “ขอโทษ พอดีฉันอารมณ์เสียมากไปหน่อย”

-ผมเข้าใจครับพี่ ถ้าเป็นผม ผมก็คงโกรธเหมือนกัน

“งั้นเราจะไปจัดการเขาตอนนี้เลยไหม !?”

-พี่ครับ ถ้าเราจะจัดการเขา เราต้องทำให้ถูกต้องน่าจะดีกว่า

“ใช่ !!มันจะดีกว่าหากนายบดขยี้เขาต่อหน้าทุก ๆ คน”

เทียนหู่ ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินคำพูดของ หลิวเฉิน มันทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย และเริ่มจินตนาการถึงฉากที่ ฮยอนอู ถูกเหยียบย่ำต่อหน้าทุก ๆ คน

-ทำไมเราไม่ลองจัดเขาระหว่างที่เขาสตรีมแทนที่จะส่งเด็ก ๆ ออกไปจัดการเขาล่ะ !?

หลิวเฉิน เสนอข้อเสนอที่น่าสนใจ

PK เป็นเพียงความสุขระยะสั้น แต่หาก ฮยอนอู ถูกเหยียบย่ำอย่างสมบูรณ์ในระหว่างสตรีม วีดีโอนี้จะคงอยู่ไปชั่วชีวิต

-แบบนี้มันจะต้องทำให้ลูกค้าของพี่กลับมาแน่

“ใช่ !!นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ” เทียนหู่ กระแทกกำปั้นลงกับโต๊ะ นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ เขาต้องการฝัง ฮยอนอู ลงไปในหลุมลึกที่ไม่มีทางกลับมาได้อีก

-พี่จะใช้เด็ก ๆ ของพี่ หรือจะให้ผมจัดหาให้ครับ !?

“นายเสนอวิธีการให้ฉันแล้ว ฉันไม่ใจจืดใจดำพอที่จะต้องรบกวนนายอีกหรอก” เทียนหู่ พูดด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เขาอารมณ์ดีขึ้นอย่างมากแล้ว และเริ่มวางแผนจัดการกับ อัลเลย์บอส ในใจเงียบ ๆ

มันจะน่าตื่นเต้นมากแค่ไหน !?

“ฉันรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง หากเป็นเขา เขาจะต้องบดขยี้ อัลเลย์บอส ได้แน่”

เทียนหู่ ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม วันนี้ถือเป็นวันนี้เขามีความสุขมากที่สุดในรอบหลายปีมานี้

“วันนี้เหล้าหวานปกตินะเนี่ย …”

.....

ฮยอนอู กลับเข้าสู่อารีน่าอีกครั้ง และได้เข้าเฝ้าจักรพรรดิพร้อมกับ เลอบรอน ตอนนี้เขาเริ่มคุ้นเคยกับพระราชวังแล้ว หลังจากทั้งหมดนี่ก็เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาเข้ามาที่นี่

“ข้าได้ยินมาจาก อัลเดรด ว่าเจ้าทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาก !?คำว่า วีรบุรุษ ดูเหมือนจะเหมาะกับเจ้า”

[การป้องกันปราสาทลิป้าอย่างสิ้นหวังสำเร็จ ]

[คุณได้รับค่าสนับสนุนของจักรวรรดิ 800 แต้ม ]

[คุณได้รับไอเทมยูนีค]

“ข้าได้ยินมาว่าตอนนี้เจ้าเป็นศิษย์ของ เลอบรอน แล้วเหรอ !?การฝึกเป็นอัศวินไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ข้าก็หวังว่าเจ้าจะอดทนกับมันได้”

ขณะที่พูดจักรพรรดิก็โยนแหวนวงหนึ่งออกมา มันหมุนลอยมากับอากาศก่อนจะตกลงไปบนมือของ ฮยอนอู อย่างแม่นยำ

“ท่านให้สิ่งนี้กับเขาเลยเหรอ !?” เลอบรอน ประหลาดใจทันทีเมื่อเห็นแหวนที่จักรพรรดิโยนออกมา มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่อาจารย์ของเขาผู้ซึ่งเคยเป็นผู้บัญชาการกองทัพอัศวินมอบให้กับจักรพรรดิ

“มันไม่มีประโยชน์สำหรับข้า ข้าเลยคิดว่าควรส่งต่อสิ่งนี้ไปให้คนรุ่นใหม่สักที นอกจากนี้ศิษย์ของเจ้าก็ดูจะคู่ควรกับมันใช่ไหม”

เลอบรอน ค่อนข้างประทับใจกับคำพูดของจักรพรรดิ

ฮยอนอู เริ่มตรวจสอบรายละเอียดของแหวนที่เพิ่งได้รับทันที เมื่อเขาเห็นว่า เลอบรอน มีท่าทีประหลาดใจเมื่อได้เห็นแหวนวงนี้

[แหวนของ โครยอน

[สมบัติของอัศวินแห่งคิออน ไม่มีใครรู้ว่ามันถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มันมีพลังที่ทำให้ผู้สวมใส่เติบโตได้อย่างรวดเร็ว ]

[ระดับ : ยูนีค ]

[ข้อจำกัด : อัศวินแห่งคิออน ]

[ความสามารถ : พลังเวทมนตร์ +100 , ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 10% , ความชำนาญสกิลเพิ่มได้เร็วขึ้น 10% (ใช้ได้เฉพาะอัศวินแห่งคิออนที่มีเลเวลน้อยกว่า 200) ]

“…!!”

ฮยอนอู ตกใจเมื่อได้เห็นรายละเอียดของไอเทม เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับไอเทมที่มีความสามารถเหล่านี้มาก่อน เท่าที่ ฮยอนอู รู้มา สิ่งเดียวที่สามารถใช้เพิ่มค่าความชำนาญสกิลได้ก็คือโพชั่นเฉพาะที่ถูกปรุงขึ้นมาเป็นพิเศษ และขณะเดียวกันการเพิ่มค่าประสบการณ์ที่ได้รับก็ต้องใช้โพชั่นอย่างที่ ฮยอนอู เคยทำขายตั้งแต่แรกเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม แหวนวงนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่ยังช่วยเร่งค่าความชำนาญของสกิลให้เพิ่มได้เร็วขึ้นอีกด้วย ปัจจุบัน ฮยอนอู มีเลเวล 80 เขายังมีช่องว่างอีกมากกว่าจะถึงระดับเลเวล 200 ซึ่งเป็นขีดจำกัดของแหวนวงนี้

“ขอบคุณครับ ฝ่าบาท !!”

ตอนนี้ ฮยอนอู เป็นเหมือนเสือติดปีก และที่สำคัญคือปีกของเขากำลังใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

.....

ในลานฝึกส่วนตัวภายในคฤหาสน์ เลอบรอน , ฮยอนอู และ เลอบรอน กำลังเผชิญหน้ากันอยู่บนนั้น ตอนนี้ เลอบรอน กำลังแสดงทักษะของเขาตามที่สัญญาไว้

“ในการทำแบบนี้ หลัก ๆ คือการค่อย ๆ ดึงพลังเวทตร์ของเจ้าออกมา” เลอบรอน เริ่มอธิบาย

“คุณหมายถึงแบบนี้ใช่ไหมครับ” ฮยอนอู พูดพร้อมกับแสดงให้ดู

ใบหน้าของ เลอบรอน บิดเบี้ยวไปทันทีเมื่อเห็นว่า ฮยอนอู สามารถทำในสิ่งที่เขาสามารถสอนไปได้ในทันที ‘เจ้าหนูนี่เป็นปีศาจชัด ๆ!?’

ฮยอนอู เป็นเหมือนฟองน้ำที่สามารถซึมซับคำสอนทั้งหมดได้ในทันที เขามีพรสวรรค์ที่น่าอัศจรรย์ โดยไม่ได้คำนึงถึงความตื่นตะลึงของ เลอบรอน , ฮยอนอู มีพรสวรรค์มากพอที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์

จากนั้น เลอบรอน ก็เริ่มสร้างดาบออร่าขึ้นมาด้วยวิธีการที่แตกต่างจากที่ ฮยอนอู ทำตามปกติ

สำหรับ ฮยอนอู แล้ว คำสอนของ เลอบรอน ก็เป็นเหมือนกับน้ำผึ้ง

มันทั้งหวาน และเสพติดได้ง่าย

“แค่นี้เหรอครับ !?” ฮยอนอู พูดด้วยรอยยิ้ม ‘คุณไม่มีพื้นฐานอะไรจะสอนแล้วใช่ไหม !?คุณอยากให้ฉันเป็นศิษย์ของคุณเพียงเพราะทักษะง่าย ๆ แบบนี้น่ะเหรอ !?’

“แน่นอนว่ายังมีอีก มันเป็นความลับที่ถูกถ่ายทอดสำหรับผู้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอัศวิน”

เลอบรอน หันมองไปทางหุ่นซ้อมที่ตั้งอยู่บนลานฝึก หุ่นฝึกถูกจัดวางไว้แบบสุ่ม มันไม่มีรูปแบบ หรือแถวตายตัว

“ตั้งใจดูให้ดี นี่คือสิ่งที่เจ้าจะได้เรียนรู้”

ดาบในมือของ เลอบรอน เริ่มเคลื่อนไหว จากนั้นหุ่นซ้อมตัวหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปก็ถูกแยกเป็นสองส่วนอย่างกะทันหัน เลอบรอน ยังคงเหวี่ยงดาบในมือของเขาไปเรื่อย ๆ ทำให้หุ่นซ้อมถูกทำลายลงไปอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงตัวสุดท้าย

“ได้ยังไง …!?” ฮยอนอู ประหลาดใจ

หุ่นซ้อมตัวแรกที่ถูกทำลายคือตัวที่อยู่ไกลที่สุด ตัวที่สองคือตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด และตัวสุดท้ายคือตัวที่อยู่ไกลที่สุด

“หากเจ้าฝึกสำเร็จ เจ้าจะสามารถควบคุมออร่าดาบไปตามที่เจ้าต้องการ”