บทที่ 280 เขต 17 ผงาดแรง ติดอันดับกระดานคะแนน! (สองตอน)
บทที่ 280 เขต 17 ผงาดแรง ติดอันดับกระดานคะแนน! (สองตอน)
บทที่ 280 เขต 17 ผงาดแรง ติดอันดับกระดานคะแนน! (สองตอน)
ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครในเขต 17 เคยได้ยินชื่อของเย่าอี้หมิงเลย
แต่ในเวลาแค่สองวัน เขากลับกลายเป็นชื่อที่ทุกคนรู้จัก และกำลังจะคว้าอันดับสองในกระดานคะแนนไปอย่างดุดัน
เรื่องนี้ทำให้หัวหน้ากลุ่มอื่น ๆ ในเขต 17 รู้สึกกดดันอย่างหนัก
เพราะหากมีคนขยับขึ้นมาได้หนึ่งอันดับ พวกเขาก็ต้องตกไปหนึ่งอันดับเช่นกัน
โดยเฉพาะเจียงชิงหยุน ที่ถึงกับรู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม
ในสำนักงานใหญ่ของอาณาเขตหอวังเจียง เจียงชิงหยุนสีหน้าหม่นหมองเต็มไปด้วยความเครียด
“เจ้าเย่าอี้หมิงนี่มันโผล่มาจากไหนกัน? ถึงกล้าใช้แตรมังกรน้ำแข็งระดับกลางติด ๆ กันแบบนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาแน่!”
“จากที่คนอื่นวิเคราะห์กัน ดูเหมือนว่าเขาจะมีความเกี่ยวข้องกับเจ้านั่น…เฉาซิง!”
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของเจียงชิงหยุนก็ยิ่งหม่นลง
เขารู้สึกได้ว่านี่อาจเป็นแผนของเฉาซิง ที่ตั้งใจส่งคนมาแย่งอันดับสองของเขาไป
“ไอ้เฉาซิงน่าชังนัก!”
“ไม่ได้! รางวัลอันดับสอง ฉันต้องได้มันมา!”
เขาหันไปหาชายชราข้างตัวแล้วพูดเสียงเย็นว่า “ท่านอาจารย์หลิว! เรียกสมาชิกในกลุ่มมาเพิ่มเดี๋ยวนี้! ฉันจะเริ่มท้าทายแตรมังกรน้ำแข็งระดับกลาง!”
ได้ยินเช่นนั้น ชายชราก็ตกใจทันที
“คุณชายเจียง! อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม!”
“แตรระดับกลางยากกว่าระดับเล็กหลายเท่าตัว! แขกคนสำคัญที่เราจ้างมาก็พึ่งออกไปเมื่อคืน เหลือแค่คนเดียวซึ่งเราก็สั่งเขาไม่ได้ด้วย”
“ถ้าจะฝืนท้าทายตอนนี้ เกรงว่าจะเสียหายยับเยิน!”
เจียงชิงหยุนสีหน้ามืดครึ้มยิ่งกว่าเดิม “ไอ้พวกนี้ทำไมต้องเลือกไปตอนนี้ด้วย?”
แม้แต่อาจารย์หลิวก็ทำอะไรไม่ได้
หลังจากสงบสติอารมณ์อยู่พักหนึ่ง เขาก็รู้ว่าตัวเองไม่มีทางเลือก
เพราะขาดแคลนกำลัง เจียงชิงหยุนจึงจำใจใช้【แตรมังกรน้ำแข็ง (เล็ก)】อีกครั้ง หวังว่าจะแต้มเพิ่มขึ้นได้
รวมถึงผู้รอดชีวิตคนอื่น เช่น ชิวหย่าถิง ต่างก็เริ่มใช้แตรท้าทายอย่างต่อเนื่อง
เหลือเวลาอีกไม่ถึงสองวัน หรือพูดให้ถูกคือแค่หนึ่งวันครึ่ง ทุกคนต่างเริ่มเร่งปิดท้ายเพื่อทำแต้มในช่วงโค้งสุดท้าย
การประกาศในเขตปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทุกคนเริ่มหันมาจับตาดูอันดับคะแนน
...
...
ฝั่งเฉาซิง ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่บนกำแพงเมือง มองการรบเบื้องล่าง
“ตูม! โครม!”
เช่นเดียวกับครั้งก่อน ๆ รังน้ำแข็งปรากฏขึ้นต่อเนื่อง และปล่อยสัตว์อสูรน้ำแข็งออกมาจำนวนมาก
แม้ว่าการท้าทายแตรระดับกลางจะมีความยากสูง
แต่เมื่อเทียบกับแตรระดับใหญ่เมื่อคืน ก็ยังถือว่าเบากว่ามาก
เฉาซิงจึงไม่มีความจำเป็นต้องลงมือเลย
กองกำลังด้านล่างก็ไม่มีแรงกดดันใด ๆ
แม้แต่กองทัพเซนทอร์ระดับ 1 ก็สามารถฝ่าฝูงมอนสเตอร์ระดับ 2 ได้อย่างไม่หวั่นไหว ด้วยบัฟสถานะหมู่ที่แข็งแกร่งสามชนิด
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่มีบัฟเดี่ยวจากเฉาซิง ทำให้เลือดค่อย ๆ ลดลงอย่างรวดเร็ว
แต่ในทุกจังหวะสำคัญ เสียงคำสั่งของคันเทอร์และคันดาลก็ดังขึ้น
“ฮี่~~~~!!”
คันเทอร์ตะโกนจากแนวหลัง “นักรบเซนทอร์ ถอยทั้งหมด! เริ่มใช้หัวใจแห่งพละกำลังระดับต้นเพื่อฝ่าด่าน!”
“ทหารหอกโล่เซนทอร์ ขึ้นหน้าแทน!”
เมื่อเหล่าเซนทอร์จำนวนมากเลเวลถึง 10 พวกเขาก็ถอยไปยังแนวหลังทันที เพื่อเตรียมฝ่าด่านสู่ขั้น 2
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที พวกเขาก็เปล่งแสงแรงกล้า กลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสองโดยสมบูรณ์ พลังต่อสู้พุ่งสูงขึ้นชัดเจน
เสียงของคันดาลดังขึ้นทันที
“ทหารหอกโล่เซนทอร์ทั้งหมด ถอยกลับแนวหลังอาณาเขต ไปฝ่าด่านต่อ!”
“นักรบเซนทอร์ ขึ้นหน้าแทน!”
“ตึก… ตึกตึก…”
เสียงกีบม้ามหาศาลดังกึกก้อง การเปลี่ยนแนวรบและป้องกันสลับกันอย่างมีระบบ ทำให้ค่า EXP เพิ่มพรวดพราด
แสงจากการเลเวลอัปส่องวูบวาบตลอดแนวหน้า
จากจังหวะนี้ ดูเหมือนว่าอีกไม่นานนัก ทุกคนจะไปถึงเลเวล 20 แล้วฝ่าด่านสู่ระดับ 3 ได้ทั้งหมด
เฉาซิงมองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่เลวเลย แบบนี้แหละ สนามรบใหญ่ช่วยให้อัปเวลได้เร็วจริง ๆ”
“อีกวันครึ่งที่เหลือ ฉันจะใช้แตรมังกรน้ำแข็งต่อเนื่อง”
“ถือโอกาสนี้รีเฟรชสถานะทุกคนใหม่ให้หมด”
ตอนนี้เฉาซิงเลเวลอัปต่อเนื่องถึง 8 เลเวล จนแตะระดับ 40 ซึ่งเป็นระดับสูงสุด พลังพื้นฐานเพิ่มขึ้นมหาศาล
สกิลสถานะอย่าง【เวทรักษาน้ำแข็ง】และ【เวทเกราะน้ำแข็ง】 ก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน
หลิวมู่เสวี่ยเองก็เช่นกัน
เฉาซิงจึงเรียกหลิวมู่เสวี่ย, อีเลนา, ถงชูชู, และแอนดรู ซึ่งล้วนมีสกิลบัฟเดี่ยวมาช่วยกันเสริมสถานะให้กองทัพ
ขณะเดียวกัน เหล่านักรบก็สู้กับฝูงสัตว์อสูรน้ำแข็งอย่างต่อเนื่องด้านนอก
ช่างก่อสร้างและทีมสนับสนุนก็เร่งก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างกันต่อไป
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ
ที่ควรกล่าวถึงคือ ซาร่าและอัสสัม ซึ่งฝ่าด่านสู่ระดับห้าไปแล้ว ก็ออกมาลุยฆ่าสัตว์อสูรน้ำแข็งเก็บประสบการณ์
แต่ด้วยความที่พวกเขาอยู่ระดับ 5 การจะอัปเลเวลต้องใช้จำนวนศัตรูมากมาย ทำให้ความเร็วในการเลเวลอัปลดลง
เวลาไหลผ่านอย่างรวดเร็ว
จนกระทั่งถึงยามค่ำคืน
หลายสายตาต่างจับจ้องไปยังอันดับคะแนน
หลังจากหนึ่งวันของการต่อสู้ หัวหน้ากลุ่มในเขต 17 ต่างเพิ่มคะแนนได้ราว 100–200 แต้ม
แต่เมื่อพูดถึงความเร็วในการไต่แต้ม คนที่โดดเด่นที่สุดก็ยังคงเป็นเฉาซิง รองลงมาคือเย่าอี้หมิง
ในเวลาเกือบสามทุ่ม เย่าอี้หมิงพุ่งแต้มถึง 1700 คะแนน แซงทุกคนขึ้นอันดับสองได้สำเร็จ
ช่องแชทเต็มไปด้วยเสียงอึ้งทึ่งจากผู้คน
ขณะที่เจียงชิงหยุนก็ได้แต่นั่งเซ็งหัวเสียอยู่เงียบ ๆ
...
...
ในอาณาเขตของเฉาซิง ตอนนี้เขากำลังมองดูเหล่านักรบที่หอบเหนื่อย ทั้งนักรบหมูป่า นักรบอัสคาลอน กองทัพเซนทอร์ และนักรบเลือดมังกร
แม้ว่าเขาจะให้พวกเขาสลับกันรบตลอดทั้งวัน
แต่สุดท้ายแล้ว ร่างกายของพวกเขาก็ย่อมอ่อนล้าลง
เฉาซิงถามยิ้ม ๆ ว่า “ไหวไหม? ยังมีแรงเหลือรึเปล่า?”
นักรบเหล่านั้นต่างยืดตัวตรงแล้วตะโกนตอบ “ไม่มีปัญหา ท่านเจ้านคร!”
“นักรบหมูป่าแข็งแกร่งที่สุด!”
“เซนทอร์ก็เหมือนกัน!”
เฉาซิงหัวเราะเบา ๆ “ดีมาก พวกเจ้าคือตัวแทนแห่งความกล้าหาญของข้า”
“อดทนอีกวันเดียว พรุ่งนี้ศึกใหญ่แบบนี้ก็จะสิ้นสุดแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักรบทุกนายก็มีรอยยิ้มผ่อนคลายบนใบหน้า
หลังจากปล่อยให้พวกเขาไปพักผ่อนกันตามสบายแล้ว
เฉาซิงก็พาหลิวมู่เสวี่ยกลับไปยังคฤหาสน์เจ้านครของเขา
เพราะปล่อยเวททั้งวัน พลังจิตของทั้งสองก็อ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อถึงห้องพัก ทั้งสองก็นอนกอดกันและหลับไปทันที
ยามค่ำคืน ลมหนาวพัดกรรโชกไปทั่ว
หลังจากพายุหิมะครั้งก่อน ผ่านไปหลายวันแล้วที่ไม่มีฝนเยือกแข็งหรือลมหนาวจัดอีกเลย
ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ก็พากันหลับใหลเข้าสู่ห้วงฝัน
แต่ในท้องทะเลนิรันดร์อันไกลโพ้น กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
...
...
ทะเลนิรันดร์น้ำแข็ง เป็นมหาสมุทรลี้ลับแห่งหนึ่งในโลกนี้ กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
ยังไม่เคยมีใครสำรวจจนถึงปลายทางของที่แห่งนี้ได้เลย
ผืนน้ำที่นี่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งหนาทั้งปี
มีตำนานเล่าขานว่า ใต้ผื้อน้ำแข็งเหล่านี้ ถูกผนึกด้วยขุมสมบัติและเหล่าผู้แข็งแกร่งในอดีตกาลเมื่อหมื่นปีก่อน
ในมุมลับแห่งหนึ่งของทะเลน้ำแข็ง
ใต้ชั้นน้ำแข็งอันลึกล้ำ มีเงาร่างขนาดมหึมาแผ่กายหลับใหลอยู่เงียบ ๆ
ร่างกายของมันดูราวกับสร้างขึ้นจากผลึกน้ำแข็งใสและแข็งราวเพชร
ปีกมังกรขนาดยักษ์ทั้งสองแผ่ออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา
ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรวาววับแฝงไอสังหารเยือกเย็น
หัวมังกรเชิดสูง ปากอ้าเผยให้เห็นเขี้ยวคมขนาดใหญ่ และมีเขาคู่หนึ่งยื่นจากหลังดวงตา
มันดูเหมือนจะหลับใหลมาเนิ่นนานแล้ว
แต่ในวันนี้ มันลืมตาขึ้นทันใด
ดวงตาของมันฉายแววสังหาร การทำลายล้าง และพลังแห่งความตาย…
ผืนน้ำแข็งอันไม่มีที่สิ้นสุดของทะเลนิรันดร์ แตกออกเป็นรอยแยกกว้างยาวนับหมื่นลี้…ลึกสุดหยั่ง…
...
...
วันถัดมา…
เมื่อผู้คนตื่นขึ้น
ระบบก็แสดงแจ้งเตือนที่ไม่เหมือนเคย
【โปรดทราบ: วันนี้คือวันที่ 16 ของช่วงเอาตัวรอด และเป็นวันสุดท้ายของกระดานคะแนน รางวัลจะถูกแจกเวลา 00:00 น.】
【เนื่องจากทะเลนิรันดร์น้ำแข็งเกิดความปั่นป่วน พลังของมังกรจะหยุดลงชั่วคราวตั้งแต่เวลา 00:00 น. คืนนี้ หลังจากนั้นอีก 7 วันจะเข้าสู่ “สัปดาห์พัฒนา”】
【ในช่วงสัปดาห์พัฒนา ความเร็วในการก่อสร้างอาคารในอาณาเขตจะเพิ่มขึ้น 20% และความเร็วในการเก็บเกี่ยวทรัพยากรพื้นฐานจะเพิ่มขึ้น 20%】
【โปรดใช้เวลานี้พัฒนาอาณาเขตของคุณอย่างเต็มที่ อีก 7 วันข้างหน้า พลังของมังกรจะกลับมาอีกครั้งในรูปแบบใหม่ พร้อมความท้าทายที่รุนแรงยิ่งขึ้น ระบบจะเข้าสู่การอัปเดตเวอร์ชันใหญ่ครั้งที่สาม】
【พยากรณ์อากาศวันนี้: ลมอ่อน อุณหภูมิ -58℃ ถึง -69℃】
.....
เมื่อมีระบบแจ้งเตือนต่อเนื่อง ผู้รอดชีวิตก็ตกใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงเฮทั่วทั้งแผนที่!
แม้แต่แชนแนลโลกก็เต็มไปด้วยความดีใจ
ตงหลิว: “ดีจริง พลังของมังกรหยุดลงแล้ว! มีเวลาพัฒนาอีกตั้งหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะสร้างกำแพงเมืองให้ได้แน่นอน!”
อันจิ่งเมย์โกะ: “พระเจ้า...ในที่สุดก็รอดมาได้อีกหน ฉันตัดสินใจจะละทิ้งอาณาเขต แล้วไปใช้ชีวิตกับชาวพื้นเมืองแทนแล้วล่ะ…”
เบล เกรียร์ส: “พระเจ้าคุ้มครอง ข้าแอบอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ มาหลายวันเพื่อหลบพวกสัตว์อสูรน้ำแข็ง ตอนนี้ข้าสามารถเริ่มภารกิจสำรวจของข้าได้แล้ว เพื่อน ๆ ข้าจะตั้งกระทู้ในฟอรั่มอัปโหลดไดอารี่การเอาตัวรอด หวังว่าทุกคนจะตามชมกันนะ”
สมิร์นอฟ: “ไม่กี่วันก่อนข้าเจอรังหมีสีน้ำตาลในป่า แต่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปสำรวจ คราวนี้แหละโอกาสมาแล้ว!”
...
ต่อหน้าสัปดาห์พัฒนา ทุกคนต่างเลือกเส้นทางของตน บ้างเร่งสร้างอาณาเขต บ้างก็ละทิ้งอาณาเขตไปเลย
บางคนก็เลือกเข้าร่วมกองกำลังของผู้รอดชีวิตคนอื่น
เรียกได้ว่าหลากหลายยิ่งนัก
เฉาซิงและหลิวมู่เสวี่ยก็อ่านระบบแจ้งเตือนแล้วครุ่นคิดเช่นกัน
“กลายเป็นสัปดาห์พัฒนาเหรอ?”
“ก็เหมาะดีนะ ตอนนี้ประชากรอาณาเขตเราทะลุ 600 คนแล้ว ควรขยายอาณาเขตได้แล้ว”
“เพราะคนเยอะแบบนี้ ใช้พื้นที่เพียง 1 กม. มันแออัดเกินไปแล้ว”
แต่ก่อนอื่น เฉาซิงต้องรอให้【เมล็ดถั่วเวทสีแดงแปลกประหลาด】งอกเสียก่อน
ด้วยพลังของมัน จะช่วยให้เขาจัดโครงสร้างอาณาเขตใหม่ได้ง่ายขึ้นมาก
คิดถึงตรงนี้ เฉาซิงก็รู้สึกตื่นเต้น
“ไปกันเถอะ มู่เสวี่ย วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว เราต้องเก็บตรามังกรน้ำแข็งให้มากที่สุด แล้วก็รีเฟรชสถานะให้พวกทหารอีกด้วย”
“อื้ม!”
ทั้งสองคนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อย แล้วออกจากคฤหาสน์
“ฮู้—”
ทันทีที่ออกจากประตู ลมเย็นก็พัดเข้าหน้าอย่างรุนแรง
ไม่ต้องรอให้เฉาซิงสั่ง ใคร ๆ ก็ลงมือทำงานกันตามปกติ
เหล่าคนพื้นเมืองกับช่างก่อสร้างกำลังเร่งสร้างบ้านพักเพิ่ม
โจวหนึ่งก็พาพวกคนงานก็อบลินออกไปยังเหมืองที่อยู่ห่างจากอาณาเขตราว 3-4 กม. ตั้งแต่เช้า
ส่วนกองกำลังต่อสู้ก็รวมตัวรออยู่นอกอาณาเขตเรียบร้อย
เพราะเฉาซิงบอกไว้แล้วว่าวันนี้จะยังสู้กับสัตว์อสูรน้ำแข็งต่อ
ทุกคนก็เลยเตรียมพร้อมเต็มที่
เมื่อเห็นเฉาซิงเดินมา ทุกคนก็ทักทาย
“สวัสดีตอนเช้า ท่านเจ้านคร!”
“เชิญท่านเรียกพวกสัตว์อสูรน้ำแข็งมาได้เลย! นักรบหมูป่าพร้อมเต็มที่แล้ว!”
“พวกเซนทอร์ก็เหมือนกัน!”
หลังจากการต่อสู้เมื่อวาน เหล่าเซนทอร์ก็ได้สัมผัสกับความสุขของการเลเวลอัปแบบติดจรวด พวกเขาตื่นเต้นและรอไม่ไหวสำหรับการต่อสู้ในวันนี้
เฉาซิงเห็นสีหน้าตื่นเต้นของทุกคนก็ยิ้มเล็กน้อย
“ไม่ต้องรีบ รอสักห้านาทีก่อนค่อยเริ่ม”
ทุกคนพอได้ยินก็ยืนรอกันอย่างเงียบ ๆ
ไม่นาน เย่าอี้หมิงก็ส่งข้อความมาหา
“ท่านเฉาซิง ผมขึ้นอันดับสองได้แล้ว พร้อมลุยแตรอีกรอบทุกเมื่อ!”
“แต่เจียงชิงหยุนก็แต้มตามมาติด ๆ เลย จะโดนแซงไหมนะ?”
เฉาซิงเปิดตารางคะแนนขึ้นมาดู
พบว่าหนึ่งคนมี 1745 แต้ม อีกคน 1687 แต้ม ช่องว่างถือว่าไม่มากนัก
เฉาซิงจึงตอบไปว่า “ไม่ต้องห่วง วันนี้นายใช้แตรระดับกลางอีกสองครั้งก็จะทิ้งห่างได้แล้ว”
“รับทราบครับ ท่านเฉาซิง!”
เมื่อพูดจบ ทั้งสองก็ปิดการสนทนา เย่าอี้หมิงก็เริ่มเตรียมตัวรับศึกท้าทายต่อ
ในขณะเดียวกัน ที่ค่ายทหารของกลุ่มหอวังเจียง
เจียงชิงหยุนยังคงปลุกใจสมาชิกของเขาอย่างเต็มที่
“พวกเรา วันนี้คือช่วงเร่งเครื่องสุดท้าย แม้จะโดนแซงไปอยู่อันดับสาม ก็อย่าพึ่งท้อถอย!”
“แค่ใช้แตรมังกรน้ำแข็งระดับเล็กอีกหนึ่งครั้ง พวกเราก็อาจจะแซงกลับขึ้นมาได้!”
แต่เหล่าสมาชิกกลับดูหมดกำลังใจ
“หัวหน้า เราจะไต่ขึ้นอันดับสองได้จริงเหรอ?”
“ใช่ แล้วถ้าเขาใช้แตรระดับกลางอีกครั้ง พวกเราก็หมดหวังทันทีเลยนะ!”
สีหน้าของเจียงชิงหยุนชะงัก เขาก็รู้ว่าความเป็นไปไรมันสูงมาก
แต่เขาก็ยังพูดปลอบใจว่า “ไม่ต้องกังวล ทุกคนรู้ดีว่า แม้แต่แตรระดับเล็กก็ยากมากแล้ว สองวันนี้เราก็เสียพวกพ้องไปไม่น้อยเพื่อแลกกับแต้มเหล่านี้”
“ส่วนเย่าอี้หมิง แม้จะดูโหด แต่เขาคงไม่สามารถใช้แตรระดับกลางติดกันได้แน่ เพราะขนาดอาณาเขตเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้องมีบาดเจ็บเสียหายบ้างแน่นอน”
ทุกคนฟังแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย
อาณาเขตจะแข็งแกร่งแค่ไหน หากท้าทายแตรมังกรน้ำแข็ง ก็ยังเสี่ยงเจอความสูญเสียอยู่ดี
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ เย่าอี้หมิงไม่ได้ใช้พลเมืองในการต่อสู้เลย แต่ใช้หน้าไม้ขนาดใหญ่จัดการกับศัตรูแทน!
แล้วระบบก็แสดงประกาศหนึ่งขึ้นมา
ประกาศเขต: “โปรดทราบ! เจ้านครผู้รอดชีวิต เย่าอี้หมิง ได้ใช้【แตรมังกรน้ำแข็ง (กลาง)】…”
ทันใดนั้น ผู้คนในค่ายหอวังเจียงก็ยืนค้างกันทั้งแถบ
ประกาศนี้ราวกับทุบทำลายความหวังสุดท้ายของพวกเขา
...
...
เฉาซิงเห็นประกาศแล้ว ก็รีบใช้【แตรมังกรน้ำแข็ง (กลาง)】อีกลูกทันที
แล้วทุกอย่างก็กลับเข้าสู่จังหวะเดิมของเมื่อวาน
เขากับหลิวมู่เสวี่ยช่วยกันรีเฟรชสถานะให้เหล่าทหาร พร้อมกับส่งกองทัพออกไปจัดการฝูงสัตว์อสูรน้ำแข็งด้านนอก
เวลาผ่านไปอย่างต่อเนื่อง
จากเวลา 7 โมงเช้า พวกเขาเริ่มการท้าทาย
จนถึงประมาณสี่ทุ่ม เฉาซิงกับเย่าอี้หมิงใช้แตรระดับกลางไปคนละสองครั้ง
จนถึงเวลา 22:54 น. ทั้งคู่ก็สิ้นสุดการท้าทายในวันนั้นอย่างสมบูรณ์
แต่หัวหน้ากลุ่มต่าง ๆ ก็ยังไม่ยอมหยุด พยายามเก็บแต้มสุดท้ายอย่างบ้าคลั่งในช่วงชั่วโมงสุดท้าย
ผู้รอดชีวิตอีกหลายคนที่อยู่ในอันดับหมื่นต้น ๆ ก็กำลังเร่งฟาร์มแต้มเหมือนกัน
เพราะสำหรับพวกเขา แค่ได้แต้มเพิ่มอีกสักสิบแต้ม ยี่สิบแต้ม ก็อาจทำให้อันดับดีขึ้น และได้รางวัลที่มากขึ้น
จนกระทั่งถึงเวลาราว 23:30 น. ผู้รอดชีวิตมากกว่า 80% ก็จบการต่อสู้กับฝูงน้ำแข็งไปแล้ว
จากนั้น พวกเขาก็เปิดแชนแนลแชทพร้อมกัน และจับตาดูตารางคะแนนอย่างใกล้ชิด
ไป๋กงเว่ย: “ทุกคน กระดานคะแนนใกล้จะปิดแล้ว สามอันดับแรกคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแล้วมั้ง?”
หมีเยี่ยน: “นั่นแหละ ช่องว่างระหว่างอันดับมันเยอะเกิน โดยเฉพาะที่หนึ่งกับที่สอง ไม่มีใครตามทันแน่นอน”
ว่ากันตามตรง การจัดอันดับครั้งนี้แทบไม่มีอะไรพลิกล็อกอีกแล้ว
ดูแค่จากกระดานคะแนนล่าสุดก็รู้ได้ทันที
【ตารางคะแนนเขต 17】
【อันดับ 1: เฉาซิง – 18231 แต้ม】
【อันดับ 2: เย่าอี้หมิง – 3453 แต้ม】
【อันดับ 3: เจียงชิงหยุน – 1873 แต้ม】
【อันดับ 4: ชิวหย่าถิง – 1842 แต้ม】
【อันดับ 5: อู่ซิงหู่ – 1636 แต้ม】
.....
เฉาซิงครองอันดับหนึ่งอย่างมั่นคงด้วยคะแนนกว่า 18,000 แต้ม
ทำให้ผู้รอดชีวิตต่างก็อดแสดงความทึ่งไม่ได้
“บ้าไปแล้ว! ท่านเฉาซิงได้ตั้ง 18,000 แต้ม เยอะกว่าเจียงชิงหยุนเกือบสิบเท่าเลยนะ!”
“ใช่ แล้วเย่าอี้หมิงก็บ้าใช่ย่อย แค่สองสามวันจากไม่กี่สิบแต้ม พุ่งไปสามพันสี่ร้อยกว่าได้ไง!”
“นอกจากท่านเฉาซิงแล้ว เย่าอี้หมิงนี่แหละม้ามืดตัวจริงของกระดานคะแนนรอบนี้!”
การที่เย่าอี้หมิงโผล่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว สร้างความสนใจอย่างมากในหมู่ผู้รอดชีวิต
“เขาเป็นม้ามืดจริง แต่พวกนายได้ยินไหมว่า เขาน่าจะเป็นพวกเดียวกับท่านเฉาซิงนะ”
“หือ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?”
“จริง พวกที่อยู่แถวอาณาเขตของเฉาซิงบอกมาเอง ว่าไม่ว่าใครใช้แตร พื้นที่ใกล้เคียงจะไม่มีรังน้ำแข็งเกิดขึ้นเลย เลยสันนิษฐานว่าเขตของสองคนนั้นอยู่ใกล้กันมาก”
“แล้วเย่าอี้หมิงก็น่าจะได้รับการช่วยเหลือจากท่านเฉาซิง ถึงได้โตเร็วแบบนี้”
พอได้ฟังแบบนั้น ทุกคนก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ
“อย่างนี้นี่เอง ข้าก็ว่าอยู่ เย่าอี้หมิงนี่มาจากไหน อยู่ดี ๆ ก็มาใช้แตรระดับกลาง แถมยังไม่แพ้เลย ที่แท้ก็ร่วมมือกับท่านเฉาซิงนี่เอง!”
“จริง! โคตรอิจฉาเลย ถ้าเราถูกช่วยแบบนั้นบ้างก็คงดีสิ”
“พวกนาย รู้ไหมว่ามีเรื่องบ้า ๆ ยิ่งกว่านั้นอีก? ในห้าอันดับแรก มีคนจากเขต 174 ตั้งสี่คนแน่ะ!”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนเริ่มตระหนัก
เสียงอุทานดังขึ้นในแชนแนลทันที
“เห้ย! จริงด้วยว่ะ!”
“ไม่แค่นั้นนะ อันดับ 1-10 ยังมีคนจาก 174 ถึง 5 คน!”
“เขต 174 บ้าไปแล้ว!”
แค่เฉาซิงคนเดียวก็สุดยอดมากอยู่แล้ว
พอมีอีกสี่คนที่แข็งแกร่งไม่แพ้กัน มันยิ่งไม่ธรรมดา
ถ้าไม่ใช่เพราะมีเจียงชิงหยุนอยู่อันดับสาม กระดานคะแนนอันดับต้น ๆ คงถูก 174 ยึดทั้งหมดแน่!
การถกเถียงและชื่นชมยังคงเพิ่มขึ้น
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนกระทั่ง...
23:55 น.
เหลือเวลาอีกเพียง 5 นาทีจะปิดกระดานคะแนน
ทุกคนหยุดสิ่งที่ทำ และจับตาดูอันดับอย่างตื่นเต้น
23:57...
23:58...
23:59...
เมื่อเข็มนาฬิกาตี 00:00 ระบบก็แจ้งเตือนทันที
【โปรดทราบ! กระดานคะแนนรอบนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว พลังของมังกรได้หยุดลงโดยสมบูรณ์…】
【ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตที่ติดอันดับ พวกท่านจะได้รับรางวัลอันยิ่งใหญ่ตามลำดับ!】
.....
เสียงเฮดังลั่นไปทั่วในหมู่ผู้รอดชีวิต
เซียวจื้อ: “ฮ่า ๆ! ฉันติดอันดับท็อป 5000 ได้รับม้วนคัมภีร์รับสมัครทหารจักรวรรดิ 10 แผ่น กับอาวุธสีม่วงอีกหนึ่งชิ้น รอบนี้เทพสุด!”
ฉินจิงเหวิน: “นั่นมันยังธรรมดาไป! ฉันอยู่อันดับท็อป 1000 ได้ม้วนระดับสองของทหารจักรวรรดิ 10 แผ่น เรียกออกมาหมด อาณาเขตฉันพุ่งทะยานเลย!”
ชาโควาน: “ใครติดท็อป 100 มั่ง ขอเห็นหน้าเทพหน่อยเร็ว!”
ดังที่คาดไว้ รางวัลของกระดานคะแนนรอบนี้เรียกได้ว่าหนักแน่นสุด ๆ
แม้แต่คนที่อยู่แค่ในหมื่นอันดับแรก ก็ยังได้รับทรัพยากรจำนวนมาก
ของพวกนี้เพียงพอจะยกระดับอาณาเขตในช่วงนี้ได้ชัดเจน
ทุกคนดีใจสุดขีด พากันมาแชร์รางวัลในแชนแนลแชท
เพราะนี่ไม่ใช่แค่ทรัพยากร แต่ยังเป็นเครื่องหมายแห่งความแข็งแกร่ง
ส่วนทางเขต 174 ก็เหมือนฉลองปีใหม่!
“ฮ่า ๆ! ท่านเฉาซิงได้ที่หนึ่งตามคาดเลย!”
“เขต 174 แกร่งจริง ๆ รอบนี้ท็อป 10 มีพวกเราตั้ง 5 คนแน่ะ!”
“ใช่ ไม่ใช่แค่ท็อป 10 นะ ท็อป 1000 ก็ยังเจอคนเขตเราอีกเพียบเลย!”
“พวกเราสุดยอดมาก!”
แชนแนลแชทเต็มไปด้วยเสียงเชียร์และปลื้มปิติ
...
...
ในขณะเดียวกัน เฉาซิงยืนอยู่กลางอาณาเขตของตน
เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหู
【ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับอันดับหนึ่งในกระดานคะแนนครั้งนี้!】
【รางวัลอันดับหนึ่ง: แบบแปลนกำแพงเมืองน้ำแข็งระดับต้น+กลาง *1, แบบแปลนป้อมยิงน้ำแข็งระดับต้น+กลาง *1, หีบทองคำเรืองแสงแห่งความเยือกแข็ง *1, ชิ้นส่วนเลือกเองจากชุดเกราะน้ำแข็ง *1, ม้วนคัมภีร์รับสมัครนักรบเลือดมังกรระดับจอมทัพขั้นสอง *1, ตรามังกรน้ำแข็ง *100000】
...
เมื่อเห็นรางวัลมากมายตรงหน้า ใบหน้าของเฉาซิงก็เริ่มปรากฏรอยยิ้มตื่นเต้น
“เยี่ยม! ได้รางวัลอันดับหนึ่งจนได้!”
ของรางวัลอื่น ๆ แม้จะดีแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาตื่นเต้นนัก
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ม้วนคัมภีร์รับสมัครนักรบเลือดมังกรระดับจอมทัพ!
เฉาซิงพึมพำอย่างตื่นเต้น “จากที่โจนาดกับโจเซนต์เคยบอกไว้ นักรบเลือดมังกรที่มีสายเลือดเข้มข้น สามารถหลอมรวมเลือดได้หลากหลาย”
“หยดเลือดปีศาจที่อยู่ในกระเป๋าของฉัน ก็จะได้ใช้เสียที!”
เขาแทบอดใจไม่ไหว อยากใช้ม้วนนั้นเดี๋ยวนั้นเลย
แต่ก่อนอื่น เขาต้องรอข่าวจากเย่าอี้หมิง
ไม่นานนัก เขาก็ติดต่อเข้ามาจริง ๆ
“ท่านเฉาซิง ผมรับรางวัลอันดับสองมาเรียบร้อยแล้วครับ!”
“ผมจะให้คนเอาของมาให้ท่าน แล้วก็เก็บหน้าไม้ทั้งหมดของท่านไว้เรียบร้อย เดี๋ยวจะส่งให้พร้อมกัน!”