บทที่ 255 การแลกเปลี่ยน! ยาเวทฝันร้ายกับลูกศรฝันร้าย (สามตอน)

บทที่ 255 การแลกเปลี่ยน! ยาเวทฝันร้ายกับลูกศรฝันร้าย (สามตอน)

หญิงสาวตรงหน้าคุกเข่าลงทั้งสองข้าง มือถือขวดยาเอาไว้

"ซาบิน่า นี่คือ?"

"เรียนท่านเจ้านคร นี่คือยาพิษที่ข้าศึกษาขึ้นมาจากวัตถุดิบที่ท่านมอบให้เจ้าค่ะ ขอท่านโปรดพิจารณา"

เมื่อเฉาซิงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เปล่งประกายทันที

"คิดสูตรได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ? สมกับเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิษระดับสูงจริง ๆ!"

"ซาบิน่า เจ้าเก่งมาก"

ได้ยินคำชื่นชมจากเฉาซิง หญิงสาวที่คุกเข่าอยู่ก็ก้มหน้าต่ำลงอีก

เขายื่นมือไปรับขวดยามาทันที

【ได้รับ: ยาที่ซาบิน่าปรุงขึ้น (ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)】

【เอฟเฟกต์ของยา: ทาไว้บนอาวุธประชิดหรือลูกศร ทำให้การโจมตี 10 ครั้งถัดไปมีผลพิษมึนงง 1 ชั้น ลดพลังโจมตีของศัตรูลง 302 เป็นเวลา 30 วินาที และทำให้ตกอยู่ในสถานะมึนงง โดนกระแทกทางจิตทุก 5 วินาที...】

【จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 10】

...

"ยอดเยี่ยม พิษมึนงงที่ลดพลังโจมตีได้?"

ดวงตาเฉาซิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

นี่มันของดีชัด ๆ!

แม้แต่เขาเองก็ยังรู้สึกว่าเป็นของช่วยเหลือได้ดี

โดยเฉพาะผลกระแทกจิตทุก 5 วินาทีในสถานะมึนงงนั้น ร้ายกาจมาก

สำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไป มันถึงขั้นเป็นยาวิเศษระดับเทพเลยทีเดียว!

ต้องเข้าใจก่อนว่า แม้แต่สัตว์อสูรระดับ 15 ยังมีพลังโจมตีแค่ราว ๆ 300~400

หากใช้ยานี้ทาอาวุธแล้วโจมตีเข้าไปหนึ่งครั้ง ก็เท่ากับลดพลังโจมตีมันจนเกือบหมด!

แบบนี้ศัตรูก็เหมือนเสือที่ถูกถอนเขี้ยว กลายเป็นไร้พิษสง

ยิ่งกว่านั้น ผลของพิษนี้ยังสามารถผสานกับเอฟเฟกต์ของ 【ลูกศรฝันร้าย】 ได้อีกด้วย

หนึ่งลดเกราะ หนึ่งลดพลังโจมตี และยังดูดพลังชีวิตอย่างต่อเนื่องอีก

ถ้าลูกธนูดอกนี้ปักเข้าร่างสิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้า ก็ถือว่าตัดขาดมันจากสมรภูมิทันที!

"ฮ่า ๆ ๆ ไม่เสียแรงที่ใช้กลีบดอกฝันร้ายกินคนในการปรุง ผลลัพธ์ดีเยี่ยม คงทำให้ผู้รอดชีวิตคนอื่นแย่งชิงกันน่าดู!"

เฉาซิงเอ่ยชมไม่ขาดปาก ก่อนจะถามขึ้นว่า "ซาบิน่า เจ้ายังไม่ได้ตั้งชื่อยานี้ใช่หรือไม่?"

ซาบิน่าพยักหน้าอย่างเคารพ "ใช่เจ้าค่ะ ท่านเจ้านคร ขอท่านเป็นผู้ตั้งชื่อยาให้"

เฉาซิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า "เรียกว่า 【ยาเวทฝันร้ายของซาบิน่า】 ก็แล้วกัน"

คำว่า "ฝันร้าย" สื่อถึงว่า ผู้ที่ถูกพิษของยานี้เข้าไป จะต้องเผชิญหน้ากับฝันร้ายของตนเอง

และชื่อของซาบิน่าที่วางไว้ด้านหน้าก็สื่อถึงผู้คิดค้นสูตรยานี้

เหมือนกับที่เคยมี 【ยาแปลงร่างของเลีย เมดินา】 เช่นกัน

ในโลกนี้ นักปรุงยามักจะตั้งชื่อยาของตนโดยใส่ชื่อของตัวเองเข้าไปด้วย เพื่อสร้างชื่อเสียงให้เร็วขึ้น

ซาบิน่าได้ยินดังนั้น สายตาเต็มไปด้วยลังเลก่อนเอ่ยว่า "ท่านเจ้านคร เรียกว่า ยาเวทฝันร้าย เฉย ๆ ก็พอเจ้าค่ะ... ข้ายังไม่คู่ควรให้มีชื่อของตัวเองแนบอยู่ในนั้น..."

ทว่า เฉาซิงกลับพูดเสียงเข้มว่า "ทำไมจะไม่คู่ควร? เจ้ายาเวทฝันร้ายนี้ก็เป็นเจ้าเป็นคนปรุงขึ้นมิใช่หรือ?"

"เป็นเจ้าค่ะ..."

"นั่นแหละถึงต้องใส่ชื่อเจ้า"

เฉาซิงยิ้มก่อนพูดว่า "จงมั่นใจในตัวเองหน่อยซาบิน่า เจ้าคือผู้เชี่ยวชาญด้านพิษที่ยอดเยี่ยม"

"แม้ว่าข้าจะขอแค่ให้เจ้าทำงานในอาณาเขตของข้าแค่สามเดือน แต่ในช่วงเวลานี้ ก็เพียงพอจะทำให้ชื่อของเจ้าเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งแผ่นดินได้แล้ว"

“ไม่นานหลังจากนี้ พวกเขาทั้งหมดจะได้รู้ว่า ในอาณาเขตของข้า มีนักปรุงยาผู้เชี่ยวชาญด้านพิษขั้นสูงอยู่หนึ่งคน”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉาซิง

ในใจของซาบิน่าก็พลันเกิดความรู้สึกอบอุ่นขึ้น น้ำตาคลอหน่วย

จากการใช้ชีวิตร่วมกันในช่วงเวลานี้ เธอสัมผัสได้ชัดเจนถึงศักยภาพในการพัฒนาอาณาเขตแห่งนี้ อนาคตของที่นี่แทบไร้ขีดจำกัด!

ที่สำคัญ เจ้านครผู้นี้ยังเปลี่ยนแนวคิดเดิม ๆ ไปโดยสิ้นเชิง ให้แม้แต่คนธรรมดาก็มีพลังได้

หากไม่ใช่เพราะยังมีสิ่งที่เธอต้องทำให้สำเร็จ ซาบิน่าก็อยากจะอยู่ที่อาณาเขตนี้ไปตลอดชีวิต

ความรู้สึกมากมายในใจกลั่นออกมาเป็นเพียงประโยคเดียว

"ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ท่านเจ้านครผู้ยิ่งใหญ่!"

【ตั้งชื่อยาเรียบร้อยแล้ว เปลี่ยนเป็น: ยาเวทฝันร้ายของซาบิน่า】

【จากการกระทำของคุณ ทำให้สมาชิกในอาณาเขตรู้สึกซาบซึ้ง: ซาบิน่า ความจงรักภักดีเพิ่มขึ้น ระดับปัจจุบัน: 86】

...

เสียงแจ้งเตือนสองข้อความติดกัน ทำให้มุมปากของเฉาซิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ขณะเดียวกัน ซาบิน่าก็ปรับอารมณ์ของตนเองกลับมาได้แล้ว

เธอยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้น พูดขึ้นด้วยความเคารพว่า "ท่านเจ้านคร ยาแบบนี้สามารถแยกตามระดับของวัตถุดิบ และความรุนแรงของพิษภายใน เป็นคุณภาพสีเขียว สีน้ำเงิน และสีม่วง"

"ขวดที่ข้าศึกษาขึ้นมาเบื้องต้นนี้ คือเวอร์ชันคุณภาพสีเขียว"

"แต่วัตถุดิบที่ท่านให้ข้าครั้งก่อน มีคุณภาพสูงกว่านี้ ข้าสามารถปรุงยาเวทที่มีฤทธิ์แรงยิ่งกว่านี้ได้อีก"

ได้ยินเช่นนี้ เฉาซิงก็อดชื่นชมอีกไม่ได้

ซาบิน่าเป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยากจริง ๆ

เขาถามต่อว่า "แล้วแบบนี้ ในหนึ่งวันเจ้าผลิตได้กี่ขวด?"

ซาบิน่าคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ "เรียนท่านเจ้านคร หากทำงานเต็มที่วันละ 14 ชั่วโมง ข้าสามารถผลิตได้ประมาณ 120 ถึง 150 ขวดต่อวัน"

เฉาซิงคำนวณอยู่ในใจ

ยอดเยี่ยม! ตัวเลขระดับนี้ถือว่าสูงมากแล้ว!

เพราะยาหนึ่งขวดสามารถใช้ได้ถึงสิบครั้ง ราคาย่อมสูงกว่าลูกศรฝันร้ายหลายเท่าตัว

หากคำนวณจาก 100 ขวดขึ้นไปต่อวัน นั่นแปลว่า ซาบิน่าจะสามารถสร้างรายได้ให้เขามหาศาลทุกวัน

เฉาซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "ดีมาก ซาบิน่า ยาชุดนี้มีประโยชน์กับอาณาเขตของเรามาก"

"ตอนนี้ เจ้าไปจัดการงานของตนเองต่อได้เลย"

"รับทราบเจ้าค่ะ ท่านเจ้านคร!"

ซาบิน่าลุกขึ้นจากพื้น แล้วโค้งคำนับก่อนเดินจากไปอย่างเคารพ

เมื่อซาบิน่าไปแล้ว เฉาซิงก็เริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องหนึ่ง

ซาบิน่าเริ่มแสดงคุณค่าของตัวเองออกมาแล้ว

และเฉาซิงก็เคยให้สัญญากับเธอว่าจะช่วยพัฒนาเธอให้ถึงระดับสี่

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากนัก

แต่ถึงซาบิน่าจะมีพลังระดับสี่แล้ว หากยังเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไร้ทักษะการต่อสู้ ก็คงช่วยรบไม่ได้อยู่ดี

ดังนั้น เขาจึงต้องหาทางเปลี่ยนอาชีพให้เธอ ให้เธอมีพลังในการต่อสู้ด้วย

ในตอนนี้ อาณาเขตของเขามีค่ายฝึก 3 แห่ง ที่สามารถฝึกคนธรรมดาให้กลายเป็นนักรบอาชีพได้

ได้แก่ ค่ายฝึกนักธนูน้ำแข็ง, ค่ายฝึกนักรบอัสคาลอน และค่ายฝึกนักฆ่าเงามืด

อย่างไรก็ตาม การฝึกต้องใช้หนังสือฝึกเฉพาะสายด้วย

แต่เฉาซิงยังไม่มีหนังสือพวกนั้นในมือเลย

แน่นอนว่า มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา เพราะยังไงก็สามารถหามาได้ในเร็ว ๆ นี้แน่นอน

"พอดีเลย อีกสักพักข้าก็จะไปทำการแลกเปลี่ยน"

"ลองดูว่าพอจะหาหนังสือฝึกพวกนั้นได้หรือไม่"

เฉาซิงไม่ได้กังวลอะไรกับเรื่องนี้

เพราะอัตราการดรอปของหนังสือฝึกยังถือว่าสูง ครั้งก่อนเขาเคยได้มาจากก็อบลินระดับหัวกะทิด้วยซ้ำ

และในโซน 17 ที่มีคนอยู่กว่า 200,000 คน ยังไงก็ต้องมีบางคนที่โชคดีได้หนังสือพวกนั้นมาแน่นอน

ขณะที่เฉาซิงกำลังจะไปที่【โรงตีเหล็ก】

ร่างหนึ่งในชุดเดรสสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างอ่อนช้อย

สายตาเฉาซิงหันไปมอง ก็พบว่าเป็นหญิงสาวที่เขาลากกลับมาจากปราสาทเก่าเมื่อวาน

แม่มด—ฟรานซิสกา

วันนี้เธอเปลี่ยนมาใส่เดรสสีน้ำเงินแทน แต่รูปร่างที่เย้ายวนและหน้าตาอันงดงามก็ยังคงเปล่งประกายไม่เปลี่ยน

ถ้าเมื่อวานเดรสสีแดงของเธอให้ความรู้สึกเย็นชาและยากเข้าใกล้

วันนี้ เดรสสีฟ้ากลับขับความสง่างามและอ่อนหวานออกมาได้อย่างชัดเจน

ฟรานซิสกาเดินมายืนข้างเฉาซิง ก่อนจะพูดด้วยเสียงเบา "ท่านเจ้านคร ตามที่เคยตกลงกันไว้ ข้าจะรับหน้าที่ปรุงยาให้กับอาณาเขตนี้ค่ะ"

“โปรดมอบหมายภารกิจของวันนี้ให้ข้าด้วยเจ้าค่ะ”

เฉาซิงพยักหน้า จากนั้นหยิบสูตรยาชนิดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เธอ

“เจ้าลองดูสูตรยานี่ก่อน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟรานซิสก้าก็รับกระดาษในมือเฉาซิงมา ใบหน้าสวยจ้องสูตรยาด้วยแววตาครุ่นคิด

ยิ่งอ่าน ขมวดคิ้วของเธอก็ยิ่งลึกขึ้น

จากนั้น ในดวงตาก็ปรากฏประกายแห่งความประหลาดใจ

“สูตรยานี้... เป็นสูตรดัดแปลงงั้นหรือ!”

“อย่างนี้นี่เอง... เมื่อนำพืชอย่างหญ้าลมหายใจวิญญาณมาเติมในยาเวทชีวิตระดับกลาง และใช้เทคนิคการปรุงเฉพาะ จะสามารถเพิ่มฤทธิ์ยาได้อย่างมหาศาลเลยงั้นหรือ?”

“น่าทึ่งยิ่งนัก ผู้ที่สามารถคิดค้นสูตรแบบนี้ได้ ฝีมือการปรุงยาไม่ต่ำกว่าข้าแน่นอน!”

เฉาซิงหัวเราะเบา ๆ

ไม่ผิดเลย ฟรานซิสกาเชี่ยวชาญการปรุงยาในระดับปรมาจารย์ เธอย่อมเข้าใจถึงคุณค่าของสูตรยานี้ได้ทันที

เพราะนี่คือสูตรยาที่เฉาซิงเปิดได้จากหีบสมบัติโบราณ

ซึ่งตามข้อมูลของระบบ อารยธรรมนั้นได้ล่มสลายไปนานแล้ว

เฉาซิงถามต่อ “สูตรยานี้ หากมีวัตถุดิบเพียงพอ เจ้าจะสามารถปรุงได้วันละกี่ขวด?”

แม่มดแสนสวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบกลับว่า “ราว ๆ 700 ถึง 800 ขวดต่อวันเจ้าค่ะ”

ได้ยินตัวเลขนี้ เฉาซิงก็ถึงกับตกตะลึง

ยอดเยี่ยม! ปริมาณขนาดนี้มากกว่าซาบิน่าถึง 7–8 เท่า!

ตามที่เฉาซิงประเมินไว้ ยาเวทชีวิตสูตรดัดแปลงนี้ ขวดหนึ่งมีมูลค่าอย่างน้อย 600–700 เหรียญตรามังกรน้ำแข็ง

อย่างน้อย!

ซึ่งหมายความว่า แค่ฟรานซิสก้าผลิตยาก็ทำให้เขาได้กำไรถึง 400,000–500,000 เหรียญตรามังกรน้ำแข็งต่อวันแล้ว

เฉาซิงเอ่ยชม “ฟรานซิสกา เจ้าเป็นหญิงสาวที่แข็งแกร่งและเปี่ยมด้วยความรู้จริง ๆ”

ได้ยินคำชม แม่มดผู้งดงามก็ยิ้มบาง ๆ “ข้าเองก็รู้สึกยินดีที่สามารถช่วยเหลือท่านได้”

เฉาซิงพยักหน้า “งั้นเจ้าก็เริ่มปรุงยาได้เลย”

“หม้อหลอมยาของเจ้า ข้าได้วางไว้ในโรงปรุงยาแล้ว”

“รับทราบเจ้าค่ะ ท่านเจ้านคร”

พูดจบ แม่มดแสนสวยก็หมุนตัวจากไป ชายกระโปรงพลิ้วไหวราวดอกไม้สีน้ำเงินที่กำลังบานสะพรั่ง

เธอก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังห้องปรุงยาอย่างสง่างาม

“ดีมาก ดูเหมือนแม่มดระดับจอมทัพคนนี้จะเชื่อฟังไม่น้อย แถมยังมีความจงรักภักดีสูงอีกด้วย”

เฉาซิงรู้ดีว่าส่วนหนึ่งก็เพราะเขาเคยช่วยเหลือเธอไว้

จากนั้น สายตาเฉาซิงก็หันไปมองอีกหนึ่งผู้แข็งแกร่งระดับจอมทัพในอาณาเขต—วิคตอเรีย

เธอยังคงแต่งตัวเหมือนหญิงชาวไร่ กำลังช่วยต้าฮวาดูแลแปลงผักอยู่ในเรือนเพาะปลูก

ช่วงนี้ ความจงรักภักดีของวิคตอเรียเพิ่มขึ้นบ้าง แต่ก็ยังไม่ถึง 60

เพราะแบบนั้น เธอจึงยังไม่ยอมเปิดใจพูดความในใจกับเฉาซิง

แต่ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้พยายามจะหนีออกไปอีก

เฉาซิงยิ้มบาง ๆ “ถ้าสามารถเพิ่มความจงรักภักดีของราชินีแห่งพลังจิตผู้นี้ได้อีกนิด รวมกับซาร่า ก็จะทำให้อาณาเขตของข้ามีถึงสามยอดฝีมือระดับจอมทัพแล้ว”

“แต่ละคนล้วนมีพลังอำนาจมหาศาล ยิ่งผนวกเข้ากับทักษะของวิคตอเรีย ก็จะยกระดับพลังของอาณาเขตขึ้นอีกขั้นแน่นอน”

เฉาซิงครุ่นคิดด้วยความปลื้มปิติ

“ตอนนี้... ไปดูที่แฮโรลด์กันดีกว่า”

“ไม่รู้เหมือนกันว่า สองวันที่ผ่านมานั้น เขาสร้างลูกธนูได้มากแค่ไหนแล้วนะ”

ด้วยความคาดหวัง เฉาซิงก็เดินตรงเข้าไปยัง【โรงตีเหล็ก】

ทันทีที่เข้าไป ก็ได้ยินเสียงตีเหล็ก "ตึง! ตึง! ตึง!"

แฮโรลด์ กำลังตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ และบนโต๊ะทำงานของเขา สิ่งที่กำลังถูกสร้างขึ้นมาก็คือ 【ลูกศรฝันร้าย】 ที่เฉาซิงต้องการอย่างยิ่ง

แฮโรลด์ตั้งสมาธิจนไม่ได้สังเกตว่าเฉาซิงเข้ามาแล้ว

จนกระทั่งเฉาซิงเรียกเขา เสียงของเขาทำให้คนแคระผู้นั้นสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมาแสดงสีหน้าตกใจ

“ท่านเจ้านคร ท่านมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ข้าเพิ่งมาเมื่อกี้นี้เอง”

แฮโรลด์เกาหัวเล็กน้อย “ขออภัยด้วย ท่านเจ้านคร ข้าไม่ทันสังเกตว่าท่านเข้ามาแล้ว”

“ไม่เป็นไร”

เฉาซิงส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ “แฮโรลด์ งานในช่วงสองวันที่ผ่านมานี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

คนแคระวางค้อนเหล็กลง จากนั้นก็ตอบด้วยความเคารพว่า “ท่านเจ้านคร ตามคำสั่งของท่าน ข้าได้ทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปในการตีลูกศรเหล็กฝันร้าย”

“จนถึงตอนนี้ ลูกศรเหล็กฝันร้ายคุณภาพระดับดีเยี่ยม ผลิตได้แล้ว 3,742 ดอก คุณภาพระดับยอดเยี่ยมผลิตได้ 574 ดอก ส่วนระดับหายาก ผลิตได้ 168 ดอก”

ได้ยินตัวเลขนี้ เฉาซิงถึงกับตะลึงในใจ

ยอดเยี่ยม! เกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่า ตั้งแต่เขามอบวัตถุดิบให้แฮโรลด์ จนถึงตอนนี้

เพิ่งผ่านมาแค่ 2-3 วันเท่านั้น แต่แฮโรลด์กลับสามารถผลิตลูกศรได้ขนาดนี้แล้ว

นั่นหมายความว่า เขาทำได้วันละอย่างน้อย 1,000 ดอกขึ้นไป ความพยายามที่อยู่เบื้องหลังไม่ต้องกล่าวให้มากความเลย

“แฮโรลด์ เจ้าเป็นช่างตีเหล็กที่ขยันขันแข็งมาก”

“ลูกศรชุดนี้ช่วยอาณาเขตของเราได้อย่างมาก!”

เฉาซิงชื่นชมด้วยความจริงใจ

แฮโรลด์เองก็ยิ้มอย่างดีใจ “ได้ช่วยท่านเจ้านครและอาณาเขตของเรา ข้าก็ยินดีอย่างยิ่ง!”

“แต่ท่านเจ้านคร เนื่องจากข้าใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำลูกศร ตอนนี้ยังไม่ได้แตะต้องวัสดุระดับทองสองชิ้นที่ท่านให้ไว้เลย”

“รวมถึงแผนการสร้างตาข่ายดักสัตว์ขนาดใหญ่ที่เคยพูดคุยกันไว้ ก็ยังไม่ได้เริ่มลงมือ”

เฉาซิงฟังแล้วก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้

ทั้งอุปกรณ์ทองคำ และตาข่ายดักสัตว์ต่างก็สำคัญสำหรับเขา

แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะในอาณาเขตมีช่างตีเหล็กแค่คนเดียว และแฮโรลด์ก็ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการตีเหล็กจริง ๆ

อีกทั้ง สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าตอนนี้ ก็คือ【ลูกศรฝันร้าย】เหล่านี้

ลูกศรพวกนี้สามารถสร้างรายได้มหาศาลให้เขา

ยิ่งขายได้เร็ว ผลกำไรก็จะยิ่งสูงขึ้น

เฉาซิงจึงตบไหล่เขาเบา ๆ และพูดว่า “ไม่ต้องห่วง แฮโรลด์”

“เจ้าทุ่มเทผลิตลูกศรไปก่อน ส่วนของอย่างอื่น ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง”

“รับทราบ ท่านเจ้านคร!”

แฮโรลด์กล่าวด้วยความเคารพ

จากนั้น เฉาซิงก็เดินไปที่กล่องเก็บของ แล้วเก็บลูกศรที่ผลิตเสร็จทั้งหมดใส่กระเป๋า

【ได้รับ: ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (เขียว) *3742】

【ได้รับ: ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (น้ำเงิน) *574】

【ได้รับ: ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (ม่วง) *168】

...

เฉาซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จากนั้นจึงหยิบลูกศรออกมาหนึ่งดอกพิจารณา

ตามแผนที่วางไว้ ลูกศรพวกนี้ถูกหล่อขึ้นจากเหล็กทั้งดอก หนักประมาณหนึ่งถึงสองชั่ง

ยาวประมาณ 60 เซนติเมตร ปลายลูกศรเป็นเหล็กแหลมสีดำคมกริบ แข็งแรงสูง และสามารถใช้เป็นหอกสั้นได้ในยามคับขัน

เขาลองดูคุณสมบัติของลูกศร

【ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (เขียว)】

【คุณภาพ: ดีเยี่ยม】

【พลังโจมตี: 73~78】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: พิษฝันร้ายระดับต้น (เมื่อโจมตีโดนศัตรู จะทำให้ศัตรูติดพิษฝันร้ายระดับต้น ลดเกราะ 30 หน่วย สูญเสียพลังชีวิต 154 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 30 วินาที)】

【จำนวนการใช้พิษฝันร้ายที่เหลือ: 3】

...

【ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (น้ำเงิน)】

【คุณภาพ: ยอดเยี่ยม】

【พลังโจมตี: 107~115】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: พิษฝันร้ายระดับกลาง (เมื่อโจมตีโดนศัตรู จะลดเกราะศัตรู 50 หน่วย และทำให้สูญเสียพลังชีวิต 202 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 30 วินาที)】

【จำนวนการใช้พิษฝันร้ายที่เหลือ: 5】

...

【ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (ม่วง)】

【คุณภาพ: หายาก】

【พลังโจมตี: 134~148】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: พิษฝันร้ายระดับสูง (เมื่อโจมตีโดนศัตรู จะลดเกราะ 80 หน่วย สูญเสียพลังชีวิต 288 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 30 วินาที)】

【จำนวนการใช้พิษฝันร้ายที่เหลือ: 5】

...

แม้ว่าเฉาซิงจะเคยดูข้อมูลเหล่านี้ไปแล้ว แต่เขาก็อดทึ่งอีกครั้งไม่ได้!

มันแข็งแกร่งมาก!

แม้แต่ลูกศรระดับเขียวธรรมดา ก็สามารถดูดพลังชีวิตได้รวมถึง 4,620 หน่วยในเวลา 30 วินาที

ส่วนลูกศรระดับม่วงที่แข็งแกร่งที่สุด ดูดพลังชีวิตได้ถึง 8,640 หน่วยใน 30 วินาที!

ต้องเข้าใจก่อนว่า สิ่งมีชีวิตระดับหัวหน้าระดับ 18 ยังมีพลังชีวิตเพียงเท่านี้เท่านั้น

นั่นแสดงให้เห็นว่า 【พิษฝันร้าย】 นี้น่ากลัวเพียงใด!

เฉาซิงรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง

เขากล่าวชมช่างเหล็กแคระที่ยังคงตีเหล็กอยู่ แล้วจึงออกจาก【โรงตีเหล็ก】

ไม่นานนัก เฉาซิงก็มาถึงบริเวณใกล้【ตลาด】อาณาเขต

จากนั้นเขาก็เปิดหน้าระบบขายของอย่างไม่รอช้า เริ่มประกาศขายลูกศรฝันร้ายชุดแรกทันที

【ประกาศขายสินค้า: ลูกศรฝันร้ายตีขึ้นรูป (เขียว)】

【ปริมาณคลัง: จำนวนมาก】

【ของที่ต้องการแลกเปลี่ยน: เหรียญตรามังกรน้ำแข็ง *300, หนังสือฝึกนักฆ่าเงามืด, แบบแปลนต่าง ๆ ฯลฯ】

【ผู้ขาย: เฉาซิง】

【หมายเหตุจากผู้ขาย: ลูกศรที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง โปรดตรวจสอบคุณสมบัติด้วยตนเอง ไม่รับการแลกเปลี่ยนกับสมาชิกจากหอวังเจียง】

...

ราคาที่ตั้งไว้ 300 เหรียญตรามังกรน้ำแข็งนั้น เฉาซิงคิดมาอย่างรอบคอบแล้ว

เพราะสำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไป ณ ตอนนี้ ปริมาณเหรียญตราที่มีอยู่มักจะอยู่ในระดับ 600–700 เท่านั้น

ราคา 300 เหรียญฯ จะทำให้แต่ละอาณาเขตต้องจ่ายทรัพยากรครึ่งหนึ่งเพื่อแลกมาได้

นอกจากนี้ ลูกศรเหล่านี้สามารถใช้ได้เพียง 3 ครั้งเท่านั้น จึงจัดเป็นไอเทมประเภทสิ้นเปลือง ไม่สามารถใช้ซ้ำได้

จะมีค่าเฉพาะในช่วงเวลาสำคัญเพื่อช่วยชีวิตเท่านั้น

ที่สำคัญ ราคาที่เฉาซิงตั้งไว้นี้ นับว่าสูงมากในตลาด

เพราะลูกศรธรรมดาทั่วไป ต่อให้ขายยกมัด 100 ดอก ก็ยังไม่อาจขายได้ถึงหลักสิบเหรียญตราด้วยซ้ำ

แต่เฉาซิงนั้นแตกต่างออกไป เพราะเขามีพลังที่เหนือกว่าผู้รอดชีวิตทั่วไปอย่างล้นหลาม

จึงสามารถไปถึงแผนที่ระดับสูงล่วงหน้า และได้วัสดุสุดแกร่งที่คนอื่นไม่อาจฝันถึง

สำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไป สิ่งนี้คือการโจมตีจากระดับที่สูงกว่าหลายขั้น!

ลูกศรกว่า 3,000 ดอกในมือของเขา สามารถสร้างรายได้ไม่น้อยกว่า 1,000,000 เหรียญตรามังกรน้ำแข็งได้อย่างแน่นอน!

นี่คือจำนวนที่น่าสะพรึงอย่างที่สุด ไม่ต้องอธิบายให้มากความก็เห็นภาพได้ชัดเจน!

ชื่อของเฉาซิง บัดนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์บางอย่างไปแล้ว

ตราบใดที่ชื่อของเขาปรากฏในตลาด ก็แทบจะกลายเป็นจุดสนใจในทันที

และอย่างที่คาดไว้ ไม่นานนัก ก็มีคนสังเกตเห็นข้อมูลในช่องทางการซื้อขาย

อาหวัง: “พี่น้องทุกคน! อย่าหาว่าข้าไม่เตือน รีบไปตลาดแลกเปลี่ยนด่วน! ช้าแล้วจะเสียใจไปตลอดชีวิต!”

ตงฟางหยา: “พี่ชายข้างบนว่าไงนะ? จะเวอร์ไปไหม?”

“ใช่แล้ว เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ผู้รอดชีวิตบางคนยังคงสับสนงุนงง

แต่ก็มีบางส่วนที่ได้ยินคำเตือนแล้วลองเปิดช่องทางการฝากขายดู

แล้วก็ร้องอุทานออกมาทันที “เหวอ! เป็นของจากเทพเฉาซิง!”

“พี่น้อง! รีบไปที่ตลาด! ช้าแม้แต่วินาทีเดียวก็อาจพลาดของสุดยอด!”

ทันทีที่ได้ยินชื่อเฉาซิง ทุกคนก็ถึงกับตกตะลึง

จากนั้นก็พากันวิ่งไปที่【ตลาด】ของอาณาเขตอย่างไม่รอช้า

ทันใดนั้น ช่องแชททั่วทั้งเกมก็เต็มไปด้วยเสียงตกใจ

“เวรเอ๊ย! เทพเฉาซิงมาขายอะไรอีกเนี่ย?”

“พระเจ้า! ทำไมลูกศรนี่มันถึงได้โหดขนาดนี้ แถมยังมีจำนวนเยอะอีกต่างหาก!”

“ลูกศรฝันร้ายคืออะไร ทำไมถึงมีคุณสมบัติแปลกประหลาดขนาดนี้?”

เสียงอุทานดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดึงดูดความสนใจของผู้รอดชีวิตกลุ่มอื่น ๆ เพิ่มขึ้นอีก

แม้แต่คนที่กำลังสำรวจพื้นที่ข้างนอก ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย

“ลูกศรอะไรเนี่ย พี่น้องช่วยบอกที?”

“มันก็แค่ลูกศร จะเวอร์ไปไหม?”

“ใช่ ๆ มีใครพอจะแปะคุณสมบัติมาให้ดูหน่อยได้ไหม?”

และเมื่อมีผู้รอดชีวิตคนหนึ่งโพสต์คุณสมบัติของ【ลูกศรฝันร้าย】ออกมา ทุกคนก็พร้อมใจกันกลืนน้ำลาย

“ซี้ดดดด!!!”

“บ้าไปแล้ว ลูกศรแบบนี้ดูดเลือดได้ขนาดนั้นเลยเหรอ? นี่มันระดับบั๊กของเกมแล้ว!”

“จริง ยิ่งคิดยิ่งน่ากลัว แค่โดนลูกศรเดียวแล้วถ่วงเวลาไว้เฉย ๆ ก็ทำให้ระดับหัวหน้าขั้นสองตายได้เลยนะ ถ้าโดนสองดอกระดับ หัวหน้าขั้นสองก็ตายแน่นอน!”

พอได้ฟังการวิเคราะห์แบบนี้ ทุกคนก็เข้าใจถึงความแข็งแกร่งของลูกศรนี้มากขึ้น

“เวร นี่มันแรงเกินไปจริง ๆ ด้วย!”

“พี่น้อง เลิกพูดมากได้แล้ว! รีบไปแย่งด่วน! เดี๋ยวก็โดนคนอื่นกวาดหมดก่อนหรอก!”

แทบทุกคนที่เห็นข้อความก็พุ่งตรงไปยังตลาดทันที

ต่างก็กลัวว่าจะช้าไปเพียงเสี้ยววินาที

โซน 17 ทั้งโซน ตกอยู่ในความคลั่งไคล้อย่างสมบูรณ์!

แม้แต่ผู้รอดชีวิตของหอวังเจียง ก็ยังแอบอยากได้ลูกศรสุดแกร่งแบบนี้อย่างสุดใจ!

เพราะของแบบนี้สามารถใช้ช่วยชีวิตได้ในช่วงคับขัน!

อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้รอดชีวิตจากหอวังเจียงพยายามดิ้นรนด้วยความหวังสุดท้าย เพื่อจะขอซื้อของจากเฉาซิง

พวกเขากลับถูกเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

บรรดาผู้รอดชีวิตของหอวังเจียงถึงกับหัวเสียกันถ้วนหน้า

ขณะนั้น ภายในอาณาเขตของกองทัพหอวังเจียง เจียงชิงหยุนกำลังรับฟังรายงานจากลูกน้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เขารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นในช่องแชท

ชายชราที่อยู่ข้าง ๆ ถามด้วยน้ำเสียงวิตก “คุณชายเจียง ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี?”

“สัตว์อสูรน้ำแข็งระดับหัวหน้าและระดับผู้นำ ยังคงเป็นภัยคุกคามอย่างมากต่อพวกเรา”

“ก็เพราะมีสัตว์อสูรระดับนี้นี่แหละ ที่ทำให้พวกเราเสียหายหนักในการต่อสู้ก่อนหน้า”

“ถ้าเรามีลูกศรแบบนั้น ตอนที่ใช้แตรมังกรน้ำแข็งจะช่วยลดความสูญเสียได้มาก...”

เจียงชิงหยุนเองก็รู้ดีว่าลูกศรนี้สำคัญแค่ไหน

ไม่ว่าจะเป็นกองทัพใด หากมี【ลูกศรฝันร้าย】มากพอ ก็สามารถรวมคนได้มากพอเพื่อท้าทายแตรมังกรน้ำแข็งได้

อาจถึงขั้นท้าทายได้ต่อเนื่อง!

“สารเลว! เจ้าหมอนี่ เฉาซิงมันจองเวรเกินไปแล้ว!”

“ช่วงนี้ข้าก็ไม่ได้ไปยุ่งอะไรกับมันแท้ ๆ แต่มันก็ยังไม่ยอมค้าขายกับพวกเราอีก ชักจะเกินไปแล้วนะ!”

เห็นได้ชัดว่าเจียงชิงหยุนไม่รู้ตัวเลยว่านี่คือผลจากการกระทำของตัวเอง

ตั้งแต่เริ่มรวมโซน พวกเขาก็เล่นงานเฉาซิงมาตลอด

หากไม่ใช่เพราะเฉาซิงแข็งแกร่งขึ้นมาได้เร็ว หอวังเจียงคงจัดการเขาไปนานแล้ว

ไม่แน่ว่าตอนนี้ เขาอาจไม่มีโอกาสอยู่รอดมาถึงตอนนี้ด้วยซ้ำ!

และเฉาซิงก็รู้เรื่องนี้ดี

เขากับสามสมาพันธ์คือศัตรูกันโดยสมบูรณ์แล้ว

เพราะฉะนั้น เขาย่อมไม่มีความเมตตาต่อคนกลุ่มนี้แม้แต่น้อย

ยิ่งกว่านั้น หากมีโอกาสเมื่อไหร่ เขาจะไม่ลังเลเลยที่จะไปถล่มอาณาเขตของหอวังเจียงให้ราบคาบ

จากนั้นก็จะกวาดต้อนคนขั้วโลกทั้งหมดของพวกมันมาเข้าฝ่ายเขา

พอดีตอนนี้อาณาเขตของเขากำลังขาดแคลนแรงงานจำนวนมากพอดี

เจียงชิงหยุน ณ ตอนนี้เรียกได้ว่าอารมณ์เสียสุด ๆ

อย่างไรก็ตาม การพูดคุยของพวกเขา เฉาซิงไม่มีทางรู้ได้เลย

ในเวลานี้ สิ่งที่เฉาซิงให้ความสนใจทั้งหมด มีเพียงการซื้อขายตรงหน้าเท่านั้น