26

บทที่ 26

“ตอนนี้กำลังคนมองดูเราเป็นจำนวนมาก นายควรระวังคำพูดหน่อยนะ”

“ไหน !?พวกเขาอยู่ที่ไหน !?” ทังอี หันศีรษะกวาดตามองไปรอบ ๆ เมื่อได้ยินเสียงกระซิบของ ฮยอนอู แต่ทว่าเขากลับไม่เห็นใครเลย “นายท่าน ท่านลองข้าอีกแล้ว”

ทังอี เดินเข้ามากอดขาของ ฮยอนอู ก่อนจะโบกมือเบา ๆ ให้กับผู้ชม แน่นอนว่า ฮยอนอู ย่อมไม่ได้รับผลกระทบจากการกระทำแบบนี้ แต่ทว่านั่นไม่ได้หมายรวมถึงเหล่าผู้ชมแต่อย่างใด

-อ๊ากกก หัวใจฉัน

-น่ารักเกินไปแล้ว

-ฉันจะไปซื้อไข่สัตว์เลี้ยงงงง

-My Love Tang-E : บริจาค 77 ทอง

‘ทังอี ได้รับความนิยมมากกว่าฉันอีกเหรอ’

ชั่วขณะนั้นเหมือนกับเหล่าผู้ชมจะลืมอะไรไปบางอย่าง เพราะตอนนี้ ฮยอนอู กำลังอยู่ระหว่างการประลองจัดอันดับ

[การประลองจัดอันดับเริ่มต้น ]

“ทังอี ขอบัพให้ฉันหน่อย”

“ไม่ !!ข้าจะไม่บัพให้ท่านจนกว่าท่านจะขอโทษข้า” ทังอี ส่ายศีรษะพร้อมกับพูด

“ข้าจะให้ท่านเป็นม้าให้ข้าขี่”

“เข้าใจแล้ว ฉันขอโทษ ครั้งหน้าฉันไม่จะบังคับนายอีก”

ฮยอนอู ถูกบีบให้ยอมรับข้อเสนอของ ทังอี อย่างไม่มีทางเลือก

[คุณได้รับบัพ จิตวิญญาณแห่งหมี ]

[ความแข็งแรงเพิ่มขึ้น ]

[ความอึดเพิ่มขึ้น ]

[คุณได้รับบัพ คำอวยพรแห่งป่า ]

[พลังป้องกันเพิ่มขึ้น ]

[อัตราการฟื้นฟูเลือดเพิ่มขึ้น ]

ฮยอนอู สัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นทันทีที่ได้รับบัพจาก ทังอี “เอาล่ะ มันถึงเวลาที่ผมจะจบทุกอย่างตามที่ทุกคนรอคอยแล้ว”

ขณะที่ ฮยอนอู พูดออกมานั้น นักรบที่เป็นคู่ต่อสู้ของเขาก็พุ่งเข้ามาทันที

“ห้านาทีก็เพียงพอที่จะจบการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว”

.....

สำหรับผู้ชม การสตรีมของ ฮยอนอู ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะแทบทุกสายตาตอนนี้ต่างก็จับจ้องไปที่ ทังอี แทบทั้งหมด

-สัตว์เลี้ยงน่ารักตัวนี้ใช้สกิลบัพได้ด้วยเหรอ !?

-ดูเหมือนว่าเจ้าหมีตัวนี้จะเป็นสัตว์เลี้ยงระดับแรร์เป็นอย่างน้อย

-แบบนี้ ทังอี จะกลายเป็นผู้จัดการส่วนตัวของบอสแล้วใช่ไหม !?

ทว่าการละเลยที่เกิดขึ้นก็คงอยู่เพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น เพราะทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้น ทุกสายตาต่างก็มองมาที่ ฮยอนอู อีกครั้ง

-โอ้ววว !!เขาทำแบบนั้นได้ยังไง !?

-ถ้าฉันทำแบบนั้นได้ ฉันคงไต่อันดับในโคลอสเซียมไปได้ไกลกว่านี้อีกมากแน่

ฮยอนอู กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดบนลานประลอง อย่างไรก็ตาม มันแตกต่างจากการต่อสู้ที่ผ่าน ๆ มาทั้งหมด เพราะไม่เพียงแต่คู่ต่อสู้ของเขาจะมีเลเวลมากกว่า 110 เท่านั้น แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังมีทักษะส่วนตัวอยู่ไม่น้อยด้วยเช่นกัน

ฮยอนอู ไม่มีหลบการโจมตีครั้งนี้ของคู่ต่อสู้ได้ เขาทำได้เพียงยกดาบคมยาวมือเดียวขึ้นมาป้องกัน ก่อนจะกระแทกกลับจนดาบของคู่ต่อสู้กระเด็นขึ้นไป เมื่อเห็นช่องว่างที่เกิดขึ้น ฮยอนอู ก็ไม่มีทางพลาดโอกาสครั้งนี้แน่นอน เขารีบพลิกดาบฟันไปที่คอของอีกฝ่ายทันที

มันเป็นการตอบโต้ที่รวดเร็ว และเฉียบคมอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ทว่า ..

‘ตื้นเกินไป !!’

“ไม่เลว” นักรบที่เป็นคู่ต่อสู้ของ ฮยอนอู พูด จากนั้นเขาก็ใช้สกิลบางอย่างเพื่อทำให้ร่างกายของเขาถอยกลับไปด้านหลังได้อย่างมั่นคง

“นายทำแบบนี้ได้ยังไง !?หรือว่านายใช้ตัวช่วย !?” นักรบพูดขณะที่ถอยกลับไปด้านหลัง

“ไอ้นั่นใช่ไหม !?” นักรบคนนั้นจีบปลายนิ้วชี้กับนิ้วโป้งเข้าหากันเป็นตัว O มันคือสัญลักษณ์ใช้แทน คนขับ ในอารีน่า

“ไม่ !!ฉันเป็นสตรีมเมอร์ ช่องของฉันคือ อัลเลย์บอส” ฮยอนอู โบกมือเบา ๆ พร้อมพาดดาบไว้บนบ่า “ตอนนี้ฉันกำลังสตรีมอยู่ด้วย หลังจากจบการต่อสู้กับนายก็ลองไปย้อนดูจากวีดีโอของฉันแล้วกัน”

เมื่อพูดจบ ฮยอนอู ก็พุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ของเขาทันที เขาไม่สามารถปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปเฉย ๆ ได้อีกต่อไป ตอนนี้เขาเหลือเวลาบัพอีกเพียงสองนาทีกว่า ๆ เท่านั้น และ ทังอี จะสามารถใช้บัพได้อีกครั้งหลังระยะเวลาบัพครั้งนี้หมดลงก็นานกว่าสี่นาที

‘บ้าเอ๊ย ฉันมีสกิลเรียกใช้น้อยเกินไป’

ขณะที่กระโจนเข้าหาคู่ต่อสู้ ฮยอนอู ก็รู้สึกเสียใจอยู่ไม่น้อย เขายังขาดสกิลโจมตีอยู่มาก เพราะตอนนี้นอกจากสกิล แบช กับ สไตรค์ เขาก็ไม่มีสกิลโจมตีอื่น ๆ อีก หากเขามีสกิลเคลื่อนไหวอีกสักสกิล ชัยชนะครั้งนี้จะตกเป็นของเขาแน่นอน

เขาอดไม่ได้ที่จะจัดการกับจุดอ่อนในด้านนี้หลังจากการต่อสู้จบลง เพราะสิ่งสำคัญอันดับแรกในตอนนี้คือการเอาชนะคู่ต่อสู้คนนี้ไปให้ได้

.....

ฮยอนอู ตรวจสอบระยะเวลาของสกิลบัพที่เหลืออยู่ ตอนนี้มีเหลือเวลาอีกเพียง 30 วินาที เท่านั้น เขาตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงดวงในครั้งสุดท้าย ตอนนี้สภาพร่างกายของเขาสมบูรณ์มาก โดยที่เขายังไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่ครั้งเดียว แต่ขณะเดียวกันใบหน้าของคู่ต่อสู้ของเขาเริ่มซีด และมีบาดแผลเล็ก ๆ ทั่วร่างกาย อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไรหากระยะเวลาของสกิลบัพหมดลง

‘ฉันจะต้องจบมันให้ได้’

25 วินาที ...

ฮยอนอู ยังคงสามารถตอบโต้การโจมตีของอนักรบได้อย่างยอดเยี่ยมเหมือนกับก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นแบบนั้นนักรบที่ไม่รู้ถึงสถานการณ์ที่แท้จริงของ ฮยอนอู ก็คิดว่าตนเองอาจจะต้องพ่ายแพ้ หากเขายังไม่ยอมใช้สกิลเฉพาะออกมา

20 วินาที ...

ดาบของนักรบเปล่งแสงสีเขียวอ่อน ๆ มันคือออร่าดาบ แต่ขณะเดียวกัน ฮยอนอู ก็สามารถสร้างออร่าดาบสีน้ำเงินออกมาได้เช่นกัน

15 วินาที ...

ฮยอนอู และนักรบผละออกจากกันเพื่อเว้นช่องว่างให้พักหายใจชั่วขณะ ทั้งสองต่างตัดสินใจที่จะโจมตีครั้งสุดท้าย

10 วินาที ...

ฮยอนอู และนักรบพุ่งเข้าหากันอีกครั้ง

5 วินาที ...

ดาบของนักรบถูกเปลี่ยนทิศทางก่อนที่ดาบของ ฮยอนอู จะตัดไปที่คอของเขา

0 วินาที

[ผู้เล่น คัง ฮยอนอู ชนะ ]

หน้าต่างแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้นด้านหน้า ฮยอนอู สกิลทั้งหมดของเขาเพิ่มความชำนาญขึ้นอีกระดับ

[ความชำนาญสกิล ชำนาญอาวุธ เพิ่มเป็น E+]

...

[ความชำนาญสกิล ปรมาจารย์นักสู้ เพิ่มเป็น E]

[ได้รับชัยชนะบนลานประลอง 100/100 ]

[ชนะคู่ต่อสู้ 1/1 ]

‘ฉันชนะแล้ว !!’

ฮยอนอู เกือบลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังสตรีมอยู่หลังจากได้รับชัยชนะ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่กระชาก ฮยอนอู ให้กลับมามีสติอีกครั้งก็คือเงินจำนวนมากที่กำลังไหลเข้าสู่กระเป๋าของเขา

-99 ทอง : บริจาค 10,000 ทอง

-ชนะ 100 ครั้ง : บริจาค 100 ทอง

“ขอบคุณ คุณ 99 ทอง กับคุณ ชนะ 100 ครั้ง สำหรับการโดเนทครับ ผมจะใช้เงินของพวกคุณอย่างดีที่สุดเลย”

เมื่อได้รับยอดโดเนทหนึ่งหมื่นทอง ฮยอนอู ก็ลืมไปทันทีว่าเขาต้องต่อสู้อย่างยากลำบากมากแค่ไหนเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

“ผมขอจบการสตรีมของวันนี้ไว้เท่านี้ก่อนนะครับ สำหรับสตรีมครั้งต่อไปคือวันศุกร์เวลา 18.00 น. นะครับทุกคน”

-ให้ ทังอี ออกมาโชว์ตัวก่อนนนน !!!

-ได้โปรดให้ ทังอี ออกมาก่อน

ผู้ชมต่างเรียกร้องให้ ทังอี ออกมาปรากฏตัวอีกครั้ง แต่ทว่า ฮยอนอู ก็ได้ยุติการสตรีมของเขาไปเสียแล้ว

.....

“โอย ฉันนึกว่าจะตายซะแล้ว”

หลังจากปิดสตรีมครั้งแรกลง ฮยอนอู ก็ออกจากคิวบ์ และล้มตัวลงนอนบนโซฟาด้วยความอ่อนล้า ตอนนี้เขาแทบไม่มีแรงแม้แต่จะขยับนิ้วด้วยซ้ำ การสตรีมก่อให้เกิดความเครียดกับเขามากเกินไป แม้ว่ามันจะเป็นเหมือนกับการเล่นเกมตามปกติ แต่ทว่าเขาจำเป็นต้องระมัดระวังทุกคำพูดของตัวเองเสมอ

“มันยากไปเหรอ !?ไม่เป็นไรหรอก ลองสตรีมอีกสักสองสามครั้งเดียวนายก็ชินกับมันเองแหละ” ยองชาน พูดพร้อมกับยื่นน้ำให้กับ ฮยอนอู

ยองชาน เข้าใจความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการสตรีมเป็นอย่างดี หลาย ๆ ครั้งร่างกายของเขาอาบไปด้วยเหงื่อหลังจากปิดสตรีมด้วยซ้ำ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการสตรีมแตกต่างไปจากการเพลิดเพลินไปกับความสนุกสนานในอารีน่าตามปกติ อย่างไรก็ตาม หากใครก็ตามที่มีความสามารถ หรือโชคดี พวกเขาจะสามารถประสบความสำเร็จในอารีน่าได้ดีกว่าการหาไอเทมมาขาย หรือการอัดคลิปวีดีโอมาอัพโหลด นั่นเป็นเหตุผลที่ ยองชาน แนะนำให้ ฮยอนอู มาลองสตรีมดู แม้ว่ามันจะยากในตอนนี้ แต่มันก็เป็นเส้นทางที่น่าจะลองดูสักครั้ง

“ว่าแต่ นายได้โดเนทมาเท่าไหร่เหรอ !?”

“จริงด้วย !!ทองของฉันนนนน !!”

ฮยอนอู รีบกระเด้งตัวขึ้นมาจากโวฟาพร้อมกับคว้าโน๊ตบุ๊คของ ยองชาน มาเพื่อล็อกอินเข้าแพลตฟอร์ม A-World ทันที

“มันอยู่ตรงไหน !?มันอยู่ตรงไหน !?ตรงนี้ใช่ไหม !?” ฮยอนอู พึมพำขณะที่เขามองหากระเป๋าเงินของตัวเองบนแพลตฟอร์มด้วยความคาดหวัง

ทันใดนั้น ยองชาน ก็ยื่นมือเข้ามาและแตะลงไปบนไอคอนบางอย่าง “ตรงนี้”

“นี่มันอะไร !?ทำไมมันเยอะแบบนี้ !!” ฮยอนอู ตะโกนลั่นด้วยความตกตะลึงเมื่อมองเห็นเหรียญทองจำนวนมาก

แม้แต่ ยองชาน ก็ยังกดปุ่มรีเฟรชรัว ๆ อย่างไม่เชื่อสายตา “นี่มันไม่ใช่บัคใช่ไหม !?ทำไมยอดมันถึงได้สูงขนาดนี้ !?”

1,000 วอน ต่อ 1 ทอง ...

57,384 ทอง ...

57,384,000 วอน ...

นี่มันคือรางวัลใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย

“ยองชาน วันนี้เรามากิน จาจังมยอน , หมูเปรี้ยวหวาน กันเถอะ ... ไม่ !!ต้องมีไก่ทอดรสเผ็ด , ผักรวม , ซีฟู้ด !!ฉันเลี้ยงนายเอง !!” ฮยอนอู ตะโกนด้วยความดีใจ

ไม่มีใครรู้ว่าจะมียอดโดเนทถล่มทลายแบบนี้เกิดขึ้นอีกครั้งหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู ไม่กังวลเกี่ยวกับมันแม้แต่นิดเดียว

“หมูเปรี้ยวหวาน , ผักรวม , ซีฟู้ด , ไก่ทอดรสเผ็ด ...” ยองชาน สั่งอาหารหลายอย่างจากร้านอาหารทันที

.....

การสตรีมครั้งแรกของ ฮยอนอู ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แต่ในเวลาเดียวกันมันกลับสร้างคลื่นยักษ์ทำลายล้างที่สูงใหญ่เกินกว่าใครจะคาดคิดได้เช่นกัน

หนึ่งในผู้ที่ถูกผลกระทบจากสถานการณ์นี้ก็คือ มาร์โก้ หัวหน้ากิลด์ยักษ์ใหญ่ในอารีน่า กิลด์แมนโอ ในเวลานี้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างมากนับตั้งแต่ได้รับข่าวร้ายตั้งแต่เช้า

“เงินทุนลดลง สปอนเซอร์จะไม่ยอมต่อสัญญาหากเราไม่ยอมลดจำนวนเงินในสัญญาลง”

“ทำไม !?มันเป็นเพราะเมื่อเร็ว ๆ นี้หุ้นของเราตกงั้นเหรอ !?”

แพทริกซ์ ผู้จัดการเรื่องต่าง ๆ ของกิลด์แมนโอพูดถึง ฮยอนอู เพื่อตอบคำถามของ มาร์โก้ “เป็นเพราะ อัลเลย์บอส สปอนเซอร์ส่วนใหญ่กำลังเอนเอียงไปหาเขา เนื้อหาหลักในการสตรีมของเราอยู่โคลอสเซียม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าอันดับในโคลอสเซียมจะมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว”

“อัลเลย์บอส ... อัลเลย์บอส ...” มาร์โก้ เคาะปลายนิ้วลงกับโต๊ะเบา ๆ พร้อมกับพึมพำ

“เขาเลเวลเท่าไหร่ !?” หลังจากนั้นไม่นาน มาร์โก้ ก็ถามกลับมา

“เขาเลเวล 50 มันเพิ่งถูกเปิดเผยเมื่อวานนี้ แต่ผมคิดว่าความสามารถของเขาน่าจะอยู่ในระดับผู้เล่นอาชีพขั้นสอง”

“ดึงเขามาเข้ากิลด์ หรือไม่ก็ทำลายเขาซะ ฉันจะได้ต้องไปปวดหัวกับเขาอีก”

“ครับ หัวหน้า”

คนที่ต้องการตามหาตัว ฮยอนอู เพิ่มมากขึ้น และส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นคนที่ได้รับผลกระทบในเชิงลบจากเขา

.....

ฮยอนอู นั่งอยู่ในคฤหาสน์ของ เลอบรอน พร้อมกับ ทังอี ที่นั่งอยู่บนไหล่ของเขา เหตุผลที่เขามาที่นี่ก็เรียบง่ายมาก นั่นเป็นเพราะเขาต้องให้ เลอบรอน พาไปเข้าพบกับจักรพรรดิ

“จริงสิ !!ฉันยังไม่ได้ตรวจสอบรางวัลที่เพิ่งได้มานี่นา !?”

ฮยอนอู กวาดตามองไปรอบ ๆ เล็กน้อยก่อนจะตรวจสอบบางอย่าง

[ได้รับชัยชนะติดต่อ 100 ครั้ง ]

[ฉายาที่มอบให้กับผู้เล่นคนแรกที่สามารถเอาชนะติดต่อกัน 100 ครั้งได้ในโคลอสเซียม]

[ความสามารถ : สร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 20% ต่อมอนสเตอร์รูปร่างเหมือนมนุษย์ หมายรวมถึงผู้เล่นคนอื่นด้วยเช่นกัน (PvP) ]

“แจ๋ว !!” ฮยอนอู ปรบมือขึ้นอย่างกะทันหัน นั่นทำให้ ทังอี อดไม่ได้ที่จะปรบมือตามเขาด้วยเช่นกัน

ฉายานี้ค่อนข้างดี มันมอนสเตอร์จำนวนมากในอารีน่าที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ และส่วนใหญ่จะสามารถพบเห็นมอนสเตอร์แบบนี้ได้ระหว่างการทำเควส นอกจากนี้ฉายานี้ยังส่งผลในการต่อสู้กับผู้เล่นด้วยกันเองด้วยเช่นกัน ดังนั้น มันจึงมีประโยชน์อย่างมากในการไต่อันดับในโคลอสเซียม หรือการดวลต่าง ๆ

“แหวนวงนี้เหรอ !?”

ฮยอนอู กวาดมือเข้าไปในคลังเก็บของส่วนตัวเพื่อควานหาของรางวัลที่เพิ่งได้รับมา อย่างไรก็ตาม นอกจากแหวนวงนี้แล้วมันก็ไม่มีไอเทมชิ้นไหนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ดังนั้น แหวนวงนี้จึงควรเป็นไอเทมที่เขาได้รับมาเป็นรางวัลจากเควสในโคลอสเซียมก่อนหน้านี้แน่นอน

ฮยอนอู ถอดแหวนที่ได้รับมาจาก เดล ออก และสวมแหวนวงใหม่เข้าไปแทน จากนั้นหน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา

“เอ๊ะ !?”