บทที่ 180 นักรบเลือดมังกรผู้มาอย่างยิ่งใหญ่ และการเตรียมพร้อมก่อนศึก! (สามตอน)

บทที่ 180 นักรบเลือดมังกรผู้มาอย่างยิ่งใหญ่ และการเตรียมพร้อมก่อนศึก! (สามตอน)

ดูเหมือนว่าสองนักรบเลือดมังกรที่เพิ่งถูกอัญเชิญมานั้น จะไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!

เฉาซิงมองเห็นว่า ภายในน้ำแข็งเบื้องหน้า มีร่างของนักรบสองคนในชุดเกราะ ถือหอกยาวประจำกาย!

แม้พวกเขาจะยังหลับตาอยู่ แต่กลับให้ความรู้สึกสง่างามน่าเกรงขาม

ตัวสูงเกือบสองเมตร และหอกยาวในมือก็ยาวเกินสามเมตรอีกด้วย!

ทันใดนั้น นักรบทั้งสองก็ลืมตาขึ้น

น้ำแข็งรอบตัวพวกเขาเริ่มแตกร้าว

แคร่ก! แคร่ก!

เสียงแตกของน้ำแข็งดังก้องต่อเนื่อง

แล้วทั้งสองก็ทะลวงเปลือกน้ำแข็งออกมาพร้อมเสียงพูดทุ้มลึกและมั่นคงดังก้องในอากาศ

“ข้ารับรู้ได้ พลังของจัวหม่าปรากฏขึ้นบนแผ่นดินนี้อีกครั้ง!”

“หลังผ่านมาหลายปี มังกรน้ำแข็งแห่งการล่อลวงและความเย็นเยือกได้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งงั้นหรือ?”

“หึ! ไม่ว่าจัวหม่าจะฟื้นตัวอีกกี่ครั้ง เผ่าโนเอนของพวกเรา ก็จะโค่นเจ้าอีกครั้ง และผนึกไว้ใต้ทะเลน้ำแข็งชั่วนิรันดร์!”

“ตราบใดที่มังกรน้ำแข็งยังมีชีวิต นักรบเลือดมังกรก็จะไม่มีวันหยุดต่อสู้!”

เมื่อได้ยินคำกล่าวของทั้งสอง เฉาซิงหรี่ตาลงอย่างแปลกใจ

นักรบเลือดมังกรเหล่านี้ ดูเหมือนจะมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่!

ถึงกับเคยมีส่วนในการผนึกมังกรน้ำแข็งจัวหม่าที่เปรียบเสมือนเทพเจ้า!

จากนั้น ทั้งสองก็จ้องมองมายังเฉาซิงด้วยสายตาคมกริบดั่งพยัคฆ์น้ำแข็ง

“ในนามของเผ่าผู้ทำศึก โนเอน!”

“นักรบเลือดมังกรน้ำแข็ง โจนาด/โจเซนต์ รายงานตัวต่อท่าน!”

เฉาซิงกล่าวต้อนรับอย่างจริงจังว่า “ยินดีต้อนรับ โจนาด โจเซนต์ ขอให้พวกเราจับอาวุธและร่วมกันต่อสู้กับภัยคุกคามจากมังกรไปด้วยกัน!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทั้งคู่ก็เงยหน้าขึ้น แววตาฉายแววชื่นชม

“ท่านคือเจ้านครคนแรกที่เราเคยพบ ซึ่งไม่หวาดกลัวต่อพลังของมังกรเลยแม้แต่น้อย”

“เรายินดีติดตามท่าน เข้าสู่สนามรบต่อกรกับมังกรจนถึงที่สุด!”

ในตอนนั้นเอง นักรบชื่อโจนาดเอ่ยว่า “ท่านเจ้านครผู้กล้าหาญ แม้ความกล้าของท่านจะน่ายกย่อง”

“แต่การรับมือกับมังกร ไม่ใช่แค่ต้องการความกล้าเท่านั้น แต่ต้องมีพลังที่แข็งแกร่งด้วย”

“ข้าได้สำรวจดูแล้ว พลังในอาณาเขตแห่งนี้แม้จะดีพอควร แต่มังกรนั้นแข็งแกร่งเกินไป”

“ด้วยพลังของจัวหม่า เพียงลมหายใจเดียว ก็สามารถแช่แข็งพื้นที่นับพันลี้ รวมถึงอาณาเขตของเราจนหมดสิ้น!”

เฉาซิงได้ฟัง ก็พยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่โต้แย้ง

เพราะสุดยอดมังกรในตำนาน ย่อมมีพลังทำลายล้างทวีปอยู่แล้ว

จากนั้น เขาก็ตรวจสอบคุณสมบัติของสองนักรบใหม่

【นักรบเลือดมังกรน้ำแข็ง: โจนาด】

【เผ่า: โนเอน】

【เลเวล: 25 – 1822/200000 (สิ่งมีชีวิตระดับหัวกะทิขั้นสาม)】

【พลังชีวิต: 16141/16141】

【พลังโจมตี: 1218~1239】

【สกิล:

- หอกพิชิตมังกร (เพิ่มพลังโจมตี 20% และเมื่อโจมตีมังกรหรือบริวาร จะเพิ่มความเสียหายอีก 30%)

- ทะยานหอกมังกร (พุ่งไปด้านหน้าหรือกลางอากาศระยะ 3~20 เมตร สร้างความเสียหายระเบิด 178% แก่ศัตรูที่โดน คูลดาวน์ 40 วินาที)

- หอกมังกรหิมะ · ทลาย! (ปลุกพลังเลือดมังกรน้ำแข็ง รวมไว้ที่ปลายหอก แทงทะลุเส้นทางกว้าง 2 เมตร ยาว 50 เมตร ทำความเสียหายธาตุน้ำแข็ง 267% และแช่แข็งศัตรู 1~5 วินาที คูลดาวน์ 3 นาที)】

【พรสวรรค์: ร่างกายแห่งโนเอน (ชนเผ่านักรบผู้แข็งแกร่ง มีความสามารถในการปรับตัวต่อทุกสภาพแวดล้อมอันสุดขั้ว เลือดของพวกเขาไหลเวียนด้วยพลังเวทมนตร์อันมหัศจรรย์)】

【พรสวรรค์: เลือดมังกรน้ำแข็ง (ในร่างของพวกเขาถูกฉีดด้วยโลหิตของมังกรน้ำแข็ง ทำให้ต้องทนกับความหนาวเย็นทะลุกระดูกตลอดเวลา แต่ก็นำมาซึ่งพลังอันแข็งแกร่งมหาศาล!)】

【สายสัมพันธ์: นักรบเลือดมังกรน้ำแข็ง

- เมื่อมีนักรบเลือดมังกรน้ำแข็งต่อสู้ร่วมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป: พลังโจมตี +20%

- เมื่อมี 20 คนขึ้นไป: ความเร็วเคลื่อนที่ +20%

- เมื่อมี 50 คนขึ้นไป: สร้างความเสียหายเพิ่มเติม +20% ต่อสิ่งมีชีวิตประเภทมังกร

- เมื่อมี 100 คนขึ้นไป: ปลดล็อกสกิลพิเศษ ‘ปีกมังกร’】

【ความอิ่ม: 67】

【ค่าความจงรักภักดี: 63】

(ประวัติตัวละคร: เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน เผ่าโนเอนเคยถูกมังกรน้ำแข็ง ‘จัวหม่า’ กดขี่ ขุนเขาน้ำแข็งและเหล่าบริวารของมันแช่แข็งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของนักรบเหล่านี้ กลบกลืนแผ่นดินของพวกเขา และทำลายศรัทธาอย่างย่อยยับ

โนเอนจำนวนมากถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นอสูรน้ำแข็ง

แต่ในบรรดาพวกเขา ยังมีโนเอนบางกลุ่มที่สามารถรักษาสติไว้ได้ พวกเขาไม่ศรัทธาในเทพ ไม่หวั่นเกรงต่อมังกร พวกเขาเชื่อมั่นในเผ่าของตน และติดตาม ‘จั๋วล่า’ ราชินีศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าโนเอน พร้อมทั้งต้านทานเสียงกระซิบของมังกรน้ำแข็งได้

อย่างไรก็ตาม พลังของมังกรนั้นยิ่งใหญ่เกินไป เศษเสี้ยวของโนเอนที่รอดชีวิตต้องเผชิญการตามล่าอย่างไม่สิ้นสุด จนจำนวนลดน้อยลงเรื่อย ๆ

กระทั่งวันหนึ่ง จั๋วล่าตระหนักว่า ด้วยพลังของเผ่าโนเอนในตอนนั้น ไม่มีทางใดเลยที่จะโค่นล้มมังกรได้

เธอจึงตัดสินใจฉีดเลือดของจัวหม่าลงในร่างกายของตนเอง แล้วใช้พรสวรรค์ของเผ่าโนเอนบังคับหลอมรวม

และเธอทำสำเร็จ! พร้อมทั้งล่วงรู้ถึงจุดอ่อนของมังกรด้วย

ในตอนนั้นเอง เธอได้เข้าใจความจริงประการหนึ่ง หากอยากโค่นศัตรู ก็ต้องเข้าใจศัตรูให้ลึกที่สุด

จากนั้น เธอจึงเริ่มสร้างนักรบเลือดมังกรจำนวนมาก เพื่อให้ต่อสู้กับบริวารของมังกรบนผืนดินนี้

แม้จะต้องสละชีวิตมากมาย แต่สุดท้ายพวกเขาก็ได้รับชัยชนะชั่วคราว

มังกรน้ำแข็ง ‘จัวหม่า’ ถูกจั๋วล่าผนึกไว้ใต้ทะเลน้ำแข็งนิรันดร์ โดยต้องแลกกับชีวิตของเธอ

นักรบเลือดมังกรที่เหลือทราบดีว่า มังกรจะต้องฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอนาคต พวกเขาจึงยอมเข้าสู่การหลับใหล ถูกผนึกไว้ในมิตินอกเวลา

เพื่อรอวันที่มังกรฟื้นคืนชีพ เหล่านักรบผู้ท้าทายมังกรจึงจะกลับมาอีกครั้ง และต่อสู้อย่างไม่หวั่นเกรง!)

...

นี่เป็นครั้งที่สองที่เฉาซิงได้เห็นคำอธิบายยาวขนาดนี้

แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่ประวัติส่วนตัวของใคร หากเป็นเรื่องราวของเผ่าโนเอน

ชนเผ่าผู้ไม่ศรัทธาในเทพ ไม่หวาดกลัวมังกร แต่บูชาในพลังและการต่อสู้

พวกเขาคือกลุ่มที่ต่อสู้กับมังกรจนถึงวินาทีสุดท้าย และยอมแลกด้วยความเสียหายมหาศาล เพื่อผนึกมังกรไว้ชั่วคราว

แต่แม้จะรู้ว่าไม่ใช่ชัยชนะถาวร พวกเขาก็ยังเลือกที่จะรอคอย

รอวันที่มังกรฟื้นคืนชีพ—เพื่อจะได้ลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้ง

“ชนเผ่าที่ต่อสู้กับมังกรจนหมดลมหายใจงั้นเหรอ…”

ในแววตาเฉาซิงปรากฏประกายแห่งความเคารพขึ้น

ไม่ว่าอย่างไร

แค่การกล้าเลือกฉีดโลหิตของมังกรเข้าร่าง ก็เป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่อาจกล้าทำได้

ยิ่งไปกว่านั้น สกิลของนักรบเลือดมังกรน้ำแข็งสองคนนี้ก็แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!

【ทะยานหอกมังกร】มอบทั้งพลังโจมตีและการเคลื่อนไหวอันยืดหยุ่น

ส่วน【หอกมังกรหิมะ · ทลาย!】นั้น ยิ่งรวมทุกอย่างทั้งระเบิด พิชิต และควบคุมไว้ในหนึ่งเดียว

“สมแล้วที่เป็นเผ่าพันธุ์นักรบ!”

เฉาซิงกล่าวชมเชยว่า “โจนาด โจเซนต์ พวกเจ้าคือลูกผู้ชายผู้กล้าหาญและเด็ดเดี่ยวอย่างแท้จริง”

“ข้าก็เข้าใจดีว่าพวกเจ้าพูดถูก มังกรนั้นแข็งแกร่งเกินไป ด้วยพลังของเราตอนนี้ ไม่อาจเทียบชั้นได้เลย”

“แต่อยากให้พวกเจ้ารู้ไว้ อาณาเขตแห่งนี้มีพลังพิเศษที่ยิ่งใหญ่ พลังที่อาจไม่แพ้เทพเจ้า!”

“และสักวันหนึ่ง พลังของเราจะเหนือกว่ามังกรเสียอีก!”

เฉาซิงไม่รู้แน่ชัดว่าเทพเจ้ามีพลังมากแค่ไหน

แต่จากครั้งก่อนที่เขาเคยร่ายพรลงบนชาวพื้นเมือง และได้ยินเสียงอุทานด้วยความตะลึง

ก็พอจะเข้าใจได้ว่า พรสวรรค์ของเขา 【พลังนิรันดร์】 นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

เฉาซิงจึงกล่าวต่อว่า “เพราะฉะนั้น สำหรับนักรบกล้าหาญอย่างพวกเจ้า ข้าจะมอบพรศักดิ์สิทธิ์ให้!”

ท่ามกลางสายตาแปลกใจของนักรบเลือดมังกรทั้งสอง

เฉาซิงยกคทาขึ้น แล้วร่ายเวท 【เกราะน้ำแข็ง】, 【ฟื้นฟูเยือกแข็ง】, และ 【โล่เวทน้ำแข็ง】 ลงบนพวกเขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังน้ำแข็งที่เอ่อล้นภายในร่าง นักรบเลือดมังกรทั้งสองก็แปรเปลี่ยนจากความสงสัย เป็นความตกตะลึงในทันที!

“ท่านเจ้านคร! ที่ท่านพูด...เป็นความจริง!”

“พลังนี้ยิ่งใหญ่เกินจินตนาการ! ด้วยพลังของท่าน ข้าสามารถกดพลังย้อนกลับจากเลือดมังกรในร่างได้ชั่วขณะ!”

เฉาซิงได้ยินก็พลันแปลกใจเล็กน้อย

เขาเองก็ไม่รู้มาก่อนว่า พรสวรรค์ของตนมีผลลัพธ์เช่นนี้ด้วย

โจเซนต์ที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวด้วยความตกตะลึงว่า “ถ้าในอดีตเผ่าโนเอนมีพลังของท่านคอยสนับสนุน เราคงสามารถต้านทานกองทัพของมังกรได้แบบตรง ๆ”

“และท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ ก็คงไม่จำเป็นต้องสละชีพเพียงเพื่อผนึกมังกรไว้ชั่วคราว…”

เมื่อพูดถึงจุดนี้ ดวงตาทั้งสองคนก็แฝงด้วยความเศร้า

แต่ในไม่ช้า พวกเขาก็สะบัดความเศร้านั้นทิ้ง

ในฐานะเผ่านักรบ พวกเขามีเพียงการต่อสู้อยู่ในหัวใจ

ทั้งสองจึงกล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านคือเจ้านครผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง นักรบเลือดมังกรขอยอมมอบความจงรักภักดีแด่ท่าน!”

【คุณได้ช่วยให้สมาชิกอาณาเขต: โจเซนต์ แข็งแกร่งขึ้น ความจงรักภักดีเพิ่มขึ้นอย่างมาก ปัจจุบัน: 74】

【คุณได้ช่วยให้สมาชิกอาณาเขต: โจนาด แข็งแกร่งขึ้น ความจงรักภักดีเพิ่มขึ้นอย่างมาก ปัจจุบัน: 75】

...

นักรบเลือดมังกรทั้งสองยึดมั่นในพลังเป็นหลัก ความจงรักภักดีจึงพุ่งสูงอย่างรวดเร็ว!

เฉาซิงยิ้มด้วยความพึงพอใจ

จากนั้นเขาก็เรียกหลิวมู่เสวี่ย, ถงชูชู, อีเลนา และคนอื่น ๆ มารวมกัน และร่ายเวทสถานะต่าง ๆ ให้เพิ่มเติม

นักรบเลือดมังกรทั้งสองแข็งแกร่งอย่างมาก!

โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูจำนวนมาก จะมีบทบาทสำคัญเป็นอย่างยิ่ง

จึงคุ้มค่าที่เฉาซิงจะสนับสนุนพวกเขาอย่างสุดกำลัง

หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง เฉาซิงก็กล่าวว่า “พลังของมังกรกำลังฟื้นคืนขึ้นทีละน้อย”

“ตอนนี้ยังมีอสูรน้ำแข็งระดับอ่อนปรากฏอยู่ด้านนอก พวกเจ้าสามารถออกไปเริ่มปรับตัวกับสนามรบได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

นักรบเลือดมังกรทั้งสองก็ยกอาวุธขึ้นทันที พลังเยือกแข็งพวยพุ่งออกมาจากร่าง

“รับทราบ! ท่านเจ้านคร!”

“เราจะบดขยี้เหล่าบริวารของมังกรให้หมดสิ้น!”

“สังหาร!”

ทั้งสองพุ่งออกจากอาณาเขตโดยไม่ลังเล

ส่วนเฉาซิงก็กล่าวด้วยความพึงพอใจว่า “ตอนนี้ก็แค่รอซาร่ากลับมาจากภารกิจสอดแนม แล้วจึงเริ่มลงมือในขั้นต่อไปได้”

จากนั้น เฉาซิงก็เริ่มช่วยหลิวมู่เสวี่ย อีเลนา และคนอื่น ๆ ในการร่ายเวทสถานะให้กลุ่มนักรบหมูป่าตามแต่โอกาส

เวลาค่อย ๆ ผ่านไปอย่างช้า ๆ…

ตลอดช่วงเวลานั้น ทุก ๆ ไม่กี่นาที เฉาซิงจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนการอัปเลเวลดังขึ้นที่ข้างหู

【สัตว์เลี้ยงของคุณ: ต้าป่าย ระดับเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน: เลเวล 25】

【สัตว์เลี้ยงของคุณ: วอลิแบร์ ระดับเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน: เลเวล 14】

【สมาชิกอาณาเขตของคุณ: ฮิลด้า ระดับเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน: เลเวล 20 (เลเวลเต็ม ไม่สามารถรับค่าประสบการณ์เพิ่มได้)】

【สมาชิกอาณาเขตของคุณ: ถงชูชู ระดับเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน: เลเวล 17】

【สมาชิกของคุณ…】

นอกจากเหล่านักรบหลักเหล่านี้แล้ว

หลังจากการต่อสู้อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน นักรบหมูป่ากว่าร้อยนายซึ่งอยู่ที่เลเวลหนึ่งทั้งหมด ก็สามารถอัปเลเวลจนเต็มได้ครบถ้วน

เฉาซิงเองก็ไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย

เขาเข้าไปที่【ตลาด】 แล้วนำทรัพยากรอีกล็อตมาวางขายทันที เนื้อหมีหิมะคุณภาพสูงเหลือเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น

เนื้อหมูป่าคุณภาพสีเขียวและสีน้ำเงินก็เหลือเพียงไม่กี่สิบชิ้น

รวมทั้งหมดสามารถแลกเปลี่ยนเป็นตรามังกรน้ำแข็งได้กว่า 20,000 หน่วย

เมื่อรวมกับที่มีอยู่ก่อนหน้า เฉาซิงก็มีตรามังกรน้ำแข็งครบ 110,000 หน่วยพอดี

เขาจึงแลก【หัวใจแห่งพละกำลัง】มาอีก 106 ชิ้น เพื่ออัปเกรดเหล่านักรบหมูป่าทั้งหมดขึ้นเป็นระดับสอง

ท่ามกลางสายตาตื่นเต้นของนักรบหมูป่า พวกเขาทุกคนยกมีดคู่ขึ้นพร้อมตะโกนเสียงดัง

“ในนามแห่งเทพอสูร เราขอถวายความจงรักภักดีแด่ท่านเจ้านคร!”

ค่าความจงรักภักดีของนักรบหมูป่าทุกคน พุ่งทะลุ 75 ขึ้นไปทั้งหมด

เฉาซิงก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

“แม้ว่าจะใช้ตรามังกรน้ำแข็งไปถึง 100,000 หน่วย ถือเป็นทรัพยากรจำนวนไม่น้อย และแทบจะใช้จนหมดจากการต่อสู้ครั้งก่อน”

“แต่ทรัพยากรที่ไม่ถูกใช้ก็เป็นแค่ของวางไว้เฉย ๆ นำมาแปลงเป็นพลังรบจึงคุ้มค่าที่สุด”

“ยิ่งไปกว่านั้น มีนักรบหมูป่าจำนวนมากแบบนี้ ฉันก็สามารถใช้【แตรมังกรน้ำแข็ง】ได้แบบต่อเนื่องโดยไม่ต้องกลัวว่ากองกำลังจะหมดแรง”

“จัดทัพผลัดกันสู้ได้ไม่มีหยุดพัก”

“ด้วยวิธีนี้ ตรามังกรน้ำแข็งที่ใช้ไป จะได้กลับคืนมาในไม่ช้า”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉาซิงก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน

เฉาซิงและหลิวมู่เสวี่ยก็เปล่งแสงขาวออกมาพร้อมกัน

【ระดับของคุณเพิ่มขึ้นแล้ว ปัจจุบัน: เลเวล 22】

【การอัปเลเวลครั้งนี้เพิ่มค่าสถานะ: พละกำลัง +5, ความคล่องตัว +6, จิตวิญญาณ +12, กายภาพ +5, พลังชีวิต +500】

...

【เจ้านครสังกัดของคุณ: หลิวมู่เสวี่ย ระดับเพิ่มขึ้น ปัจจุบัน: เลเวล 22】

...

เฉาซิงเอ่ยอย่างพึงพอใจว่า “ดีมาก หากรักษาความเร็วนี้ไว้ได้ ฉันอาจไต่ถึงเลเวล 30 ได้ก่อนการรวมเซิร์ฟเวอร์ก็เป็นได้”

ในตอนนั้นเอง หลิวมู่เสวี่ยก็กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “อาซิง ตอนนี้ทุกครั้งที่ฉันเลเวลอัป พลังชีวิตเพิ่มขึ้นถึง 1,000 หน่วยเลยนะ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉาซิงก็อุทานออกมาว่า “โอ้โห! เพิ่มเยอะขนาดนั้น? ฉันเลเวลอัปทีละแค่ 500 เองนะ”

หลิวมู่เสวี่ยเองก็ดูจะตกใจเล็กน้อยเช่นกัน

แต่เมื่อคิดดูแล้ว ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

เพราะหลิวมู่เสวี่ยเป็นอัศวินแสงเหนือ ซึ่งเป็นอาชีพสายแทงค์ การเติบโตจึงต่างจากเฉาซิง

ทำให้ทุกครั้งที่เลเวลอัป พลังชีวิตที่เพิ่มขึ้นย่อมมากกว่าด้วย

ในเวลาเดียวกัน

นอกจากเฉาซิงกับหลิวมู่เสวี่ยแล้ว สมาชิกสายต่อสู้คนอื่น ๆ ก็อัปเลเวลอย่างรวดเร็ว

เฉาซิงเองก็คอยเปิดดูบันทึกการต่อสู้อยู่เป็นระยะ

เขาไม่พบข้อมูลการต่อสู้ของซาร่าในนั้น จึงถอนหายใจโล่งอก

เพราะนั่นหมายความว่า ซาร่ายังไม่ถูกพบตัว

ภายในอาณาเขต ทุกอย่างดำเนินไปอย่างมีระเบียบ

ตู้แอนกำลังนำกลุ่มคนขั้วโลกสร้างสิ่งปลูกสร้างอย่างแข็งขัน ทั้งการอัปเกรดหอคอยธนูกลาง และสร้างกำแพงระดับกลางขึ้นใหม่

คนขั้วโลกอีกหลายคนออกไปเก็บทรัพยากร และส่งวัตถุดิบเข้ามาอย่างต่อเนื่องผ่านรางเหล็ก

บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและรุ่งเรือง

เฉาซิงคิดอย่างอารมณ์ดีว่า “ด้วยความเร็วในการเก็บทรัพยากรของเราตอนนี้ อีกไม่นานก็น่าจะเตรียมขยายกำแพงรอบนอกได้อีกครั้ง”

“แม้อาณาเขตจะกว้าง แต่ยังไม่มีสิ่งปลูกสร้างมากนัก หากใช้พื้นที่ปลูกเรือนกระจกพืชผัก ก็น่าจะทำให้สามารถพึ่งพาตัวเองเรื่องอาหารได้ในที่สุด”

เฉาซิงมีความหวังที่ดีต่ออนาคตของอาณาเขตแห่งนี้

เวลาผ่านไป…

จนกระทั่งยามเย็นใกล้มาถึง

เงาดำสายหนึ่งกลับมาถึงอาณาเขตอย่างเงียบงัน แล้วปรากฏตัวต่อหน้าเฉาซิง

เมื่อเห็นซาร่าปรากฏตัว เฉาซิงก็แสดงสีหน้าดีใจทันที “ซาร่า กลับมาแล้วเหรอ?”

“สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

ซาร่าคุกเข่าข้างหนึ่ง กล่าวรายงานว่า “ท่านเจ้านคร ข้าได้ทำการสืบข่าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว”

“ผลที่ได้ก็เป็นไปตามที่ท่านคาดการณ์ไว้ หุบเขาแห่งนั้นลึกเข้าไปเป็นที่ตั้งของค่ายขนาดใหญ่ของนักล่าหิมะ”

“หลังจากเฝ้าสังเกตทั้งวัน ข้าสามารถประเมินพลังฝ่ายตรงข้ามได้อย่างละเอียด”

“ในค่ายแห่งนั้น มีคนราว 600 คน”

“ในนั้นมีนักล่าหิมะระดับ 2 และ 3 ทั่วไปอยู่ประมาณ 561 คน”

“นักล่าหิมะระดับ 3 ขึ้นไปที่มีพลังระดับหัวกะทิ มีอยู่ 37 คน”

“นอกจากนี้ ยังมีนักบวชชุดดำที่มีพลังระดับหัวหน้าอยู่ 4 คน”

“และนักบวชชุดขาวระดับผู้นำอีก 1 คน”

“ข้าตรวจสอบละเอียดแล้ว ไม่พบพลังลี้ลับของผู้แข็งแกร่งที่แอบซ่อนอยู่”

เมื่อได้ยินรายงานของซาร่า เฉาซิงก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“ดีมาก! รายละเอียดชัดเจนขนาดนี้เลยเหรอ!”

“ซาร่า เจ้าเก่งมากจริง ๆ!”

เมื่อได้ยินคำชมจากเฉาซิง นักฆ่าเงียบขรึมอย่างซาร่าก็เบือนหน้าหลบอย่างเขินอายเล็กน้อย

การสืบข่าวของซาร่าในครั้งนี้ถือว่ารายละเอียดชัดเจนอย่างยิ่ง ซึ่งทำให้เฉาซิงมั่นใจมากขึ้น

ค่ายนั้นมีคนกว่า 600 คน เป็นจุดรวมกำลังขนาดใหญ่

และในจำนวนนั้นยังมีทั้งระดับหัวกะทิ ระดับหัวหน้า รวมถึงนักบวชชุดขาวระดับผู้นำอีกหนึ่งคน!

เห็นได้ชัดว่านี่คือกองกำลังที่แข็งแกร่งมาก

อย่างน้อย ๆ ในพรมแดนของพายุหิมะนิรันดร์ ก็แทบไม่มีใครกล้ายุ่งกับพวกเขา

แต่เมื่อเฉาซิงเปรียบเทียบกับกำลังของตนเองแล้ว

เขากลับมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะสามารถบดขยี้ค่ายแห่งนี้ได้!

แม้กำลังของศัตรูจะมากกว่าเขาหลายเท่า แถมระดับยังสูงกว่า

แต่เฉาซิงก็ยังเชื่อมั่นว่าจะสามารถเอาชนะได้ในการต่อสู้ตรง ๆ

เพราะตลอดสองวันที่ผ่านมา เขาได้ทุ่มเทอย่างมากในการเสริมพลังให้กับกองกำลังหลัก

ดังนั้น เฉาซิงก็ตัดสินใจในทันที ว่าจะใช้โอกาสในค่ำคืนนี้บุกจู่โจมค่ายนักล่าหิมะแห่งนี้ให้ราบ!

เขาพูดกับซาร่าว่า "ไปกันเถอะ ซาร่า ออกไปข้างนอกกัน"

ทั้งสองคนเดินออกมานอกบ้าน

เฉาซิงตะโกนเสียงดังว่า "กำลังรบทั้งหมด รวมตัว!"

เมื่อเสียงคำสั่งดังขึ้น

ทั้งอาณาเขตก็เคลื่อนไหวทันที นักรบกว่าสองร้อยนายรวมตัวกันเป็นกลุ่มอย่างพร้อมเพรียง

นักรบหมูป่ากว่าร้อยนาย และทหารอัสคาลอนกว่าร้อยนาย แบ่งเป็นสองแถวอย่างเป็นระเบียบ

ไม่มีใครที่มีพลังต่ำกว่าระดับสอง!

ด้านข้าง อัสสัม แอนดรูว์ และกำลังหลักคนอื่น ๆ ก็ยืนเรียงกันอย่างเคารพ

แววตาที่มองไปยังเฉาซิงนั้น เต็มไปด้วยความศรัทธา

เฉาซิงกล่าวขึ้นตรง ๆ ว่า "เตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้เราจะออกไปบุกโจมตีค่ายนักล่าหิมะขนาดใหญ่ มีคนหลายร้อย"

"ฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งมาก มีนักรบระดับสองและสามจำนวนมาก การต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นศึกใหญ่ และอาจมีผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต"

แต่เพราะทั้งหมดตรงนี้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ภักดีระดับสูง ไม่มีใครเลยที่ลังเลหรือหวาดกลัว

เมื่อได้ยินว่าศัตรูแข็งแกร่งแค่ไหน แววตาทุกคนกลับเปล่งประกายด้วยความฮึกเหิม!

นักรบหมูป่าตะโกนโห่ร้องกันอย่างคึกคัก

"โอ้! ในที่สุดเราก็ได้แสดงฝีมือเสียที!"

"เยี่ยมไปเลย! เพราะพรของเจ้านคร ทำให้พลังของพวกเราเพิ่มขึ้นหลายเท่า พวกสัตว์ประหลาดนอกเมืองตอนนี้อ่อนแอเกินไป ไม่มีทางได้สู้เต็มที่เสียที!"

"ใช่แล้ว! นักรบหมูป่าต้องการคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง!"

เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของพวกเขา เฉาซิงก็กล่าวขึ้นว่า "ครั้งนี้เราจะใช้การจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ ต้องเร็วและเด็ดขาด"

"แม้ข้าจะพากองกำลังหลักออกไป แต่ก็ต้องมีคนคอยปกป้องอาณาเขตอยู่"

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า

"นอกจากพวกที่ประจำการในอาคารแล้ว..."

"ราฟาเอล ราสกา พวกเจ้าจะต้องอยู่ที่นี่ พร้อมกับนักรบหมูป่าอีก 80 นายเพื่อป้องกันการบุกของอสูรน้ำแข็ง"

"อีเลนา เจ้ากับพรูทาน่าก็อยู่ด้วย รับหน้าที่ตรวจตราภายในอาณาเขต"

"ระหว่างที่พวกเราไม่อยู่ หากมีอะไรผิดปกติ ให้ติดต่อข้าผ่านอุปกรณ์สื่อสารทันที"

"ส่วนคนอื่น ๆ ไปกับข้า!"