21

บทที่ 21

A-World แพลตฟอร์มสตรีมมิ่งระดับมืออาชีพของอารีน่า ที่นี่เต็มไปด้วยวีดีโอมากมายของเหล่าสตรีมเมอร์ที่ถูกอัพโหลด ไม่ว่าจะเป็นวีดีโอของกิลด์ใหญ่ หรือการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนของเควสหลัก แต่ทว่าตอนนี้กลับมีบางอย่างเกิดขึ้น วีดีโอยอดนิยมอันดับหนึ่งถูกปรับเปลี่ยนอันดับ

และคนที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ครั้งนี้ขึ้นก็คือ ฮยอนอู ในเวลานี้วีดีโอของ อัลเลย์บอส กำลังกลายเป็นที่สนใจอย่างมาก มันไม่ใช่เพราะเขาทำในสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำ หรือเขาลงทุนโฆษณาตัวเองมากเกินไป แต่มันเป็นเพราะทักษะที่เขาแสดงออกมาในการต่อสู้เป็นสิ่งที่น่าหลงใหล นั่นจึงทำให้วีดีโอของ อัลเลย์บอส ได้รับความนิยมอย่างมากในเวลานี้

แน่นอนว่าอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขากลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นก็เพราะ การจับมือของเขากับ NIKE Management สัญลักษณ์เล็ก ๆ ที่ปรากฏขึ้นในส่วนท้ายของวีดีโอคือโลโก้ของ NIKE อย่างไม่ต้องสงสัย อีกทั้งยังมีตัวอักษรสองคำถูกเขียนเอาไว้อย่างชัดเจน NIKE Management

ผู้คนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ ไม่ว่าผู้เล่นจะเก่งกาจแค่ไหน พวกเขาก็ยังยากที่จะเติบโตได้หากปราศจากการสนับสนุน แบรนด์ NIKE เป็นเหมือนกำแพงเหล็กที่ยิ่งใหญ่ การจับมือระหว่าง NIKE กับ อัลเลย์บอส จึงทำให้วีดีโอของ อัลเลย์บอส บนแพลตฟอร์ม A-World ได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น

[ความยุติธรรม ดวลลบตัวละคร ]

แม้ว่ากิลด์กะโหลกดำจะไม่ได้มีชื่อเสียงมากนักก็ตาม แต่วีดีโอการดวลลบตัวละครกับกิลด์กะโหลกดำก็เพียงพอที่จะกลายเป็นประเด็นร้อนในอารีน่า แม้ว่าจะไม่มีการสนับสนุนจาก NIKE ก็ตาม

.....

“ขอดูหน่อยสิว่ามีคนดูสักกี่วิวแล้ว”

ฮยอนอู เข้าสู่แพลตฟอร์ม A-World เพื่อตรวจสอบยอดวิววีดีโอดวลลบตัวละครของเขาที่เพิ่งอัพโหลดเมื่อวาน

‘ทำไมมันดูคุ้น ๆ!?’

ที่หน้าหลักของ A-World มีหน้าปกวีดีโอที่ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างกะทันหัน ...

หน้าหลักของ A-World จะแสดงวีดีโอ 10 อันดับแรกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเอาไว้

“มันเป็นวีดีโอของฉันไม่ใช่เหรอ !?”

ฮยอนอู อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสนกับสิ่งที่กำลังมองเห็นอยู่ เขาเชื่อว่าจะต้องมีคนเข้าชมวีดีโอของเขาอยู่ไม่น้อย แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่ามันจะมากจนติดอยู่ใน 10 อันดับแรกวีดีโอที่ได้รับความนิยมมากที่สุด

“1.8 ล้าน !?”

ยอดวิวสูงเกือบสองล้านวิว

“นอกจากนี้บน Cube ยังมีการเล่นซ้ำมากกว่า 10,000 ครั้ง”

ผู้ชมสามารถเลือกชมวีดีโอบนแพลตฟอร์ม Cube ได้ โดยที่ต้องจ่ายเงินเพิ่มตามจำนวนที่ผู้อัพโหลดวีดีโอกำหนดเอาไว้ บนแพลตฟอร์มนี้ผู้ชมจะสามารถเข้าถึงมุมมองของผู้อัพโหลดวีดีโอ หรือแม้แต่มุมมองของสิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ได้ มันจึงทำให้การเข้าชมบนแพลตฟอร์มนี้ได้รับความนิยมอยู่ไม่น้อย

“500 วอน/ครั้ง ... 5 ล้านวอน !!”

ยอดวิววีดีโอทำให้ ฮยอนอู พอใจอย่างมาก

-Immortal Cell King : 500 วอน สำหรับการดูบน Cube มันไม่แพงเลยที่จะยอมจ่าย พอฉันได้เข้าไปดูแบบนี้มันเกือบทำให้ฉันฉี่แตกด้วยซ้ำ มันแตกต่างกันมากระหว่างการดูแบบนี้กับการดูแบบสองมิติตามปกติ

-Anti Milk : ฉันก็ลองจ่ายเหมือนกัน ต้องยอมรับเลยว่ามันคุ้มค่าสำหรับ 500 วอนมากจริง ๆ

-Sloth : ดูเหมือนว่าเขาจะเติบโตขึ้นทุกครั้งเลยใช่ไหม !?สไตล์การต่อสู้ของเขาดูจะต่างออกไปจากเดิมด้วย

การแสดงความคิดเห็นส่วนใหญ่จากผู้ชมเป็นไปในทิศทางที่ดี แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีความคิดเห็นบางส่วนที่ทำให้ต้องขมวดคิ้วอยู่บ้าง อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู ไม่ได้ให้ความสนใจกับคนเหล่านั้นมากนัก เขาคิดเอาไว้อยู่ก่อนแล้วว่าไม่มีทางหลีกเลี่ยงเหตุการณ์แบบนี้ได้ และที่สำคัญกว่านั้น มันคือสิ่งสำคัญที่เขาจะต้องยอมรับมันหากเขาต้องการเป็นสตรีมเมอร์

“อื้ออออ ....!!”

ฮยอนอู บิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะกลับเข้าสู่อารีน่าอีกครั้ง

“ฉันควรต้องเร่งพายเรือเมื่ออยู่บนแม่น้ำ และฉันจะทำให้แน่ใจว่าฉันจะสามารถวิ่งบนนั้นได้โดยไม่ต้องพึ่งพาปัจจัยภายนอก”

ฮยอนอู ตั้งใจที่จะเพิ่มชื่อเสียงของตัวเองขึ้นไปอีกขณะที่เขายังได้รับความนิยมอยู่

.....

“แต่ว่า ... ฉันจะต้องล่าจอมเวทดำมากแค่ไหนกันแน่ !?”

นี่คือความคิดที่ผุดขึ้นมาระหว่างที่ ฮยอนอู กำลังมุ่งหน้าไปยังถ้ำทมิฬ ข้อมูลที่แสดงอยู่บนหน้าต่างเควสเป็นเครื่องหมายคำถาม มันไม่ใช่สิ่งที่จะสำเร็จได้ด้วยจำนวนเพียงหนึ่งหรือสอง แต่มันอาจมากกว่านั้นหลายเท่าด้วยซ้ำ

“ที่นี่มีจุดที่มีมอนสเตอร์อันเดดอาศัยอยู่แค่สองจุดเองใช่ไหม !?”

ตามข้อมูลที่ ฮยอนอู รับรู้มา รอบ ๆ บริกส์มีพื้นทีล่าเพียงสองแห่งเท่านั้นที่มีมอนสเตอร์ประเภทอันเดดอาศัยอยู่ เมื่อได้รับรู้ข้อมูลเหล่านี้ ฮยอนอู ก็หวังว่าเขาจะได้รับความคืบหน้าของภารกิจหากเขามายังถ้ำทมิฬ เมื่อเขามาถึงหน้าถ้ำทมิฬก็พบว่าที่นี่มีผู้เล่นจำนวนมากรวมตัวอยู่รอบ ๆ ซึ่งมันแตกต่างจากสุสานทางใต้อย่างมาก ด้านหน้าของถ้ำมีทั้งคนที่กำลังมองหาทีมเพื่อเข้าถ้ำทมิฬ หรือทีมที่กำลังมองหาผู้เล่นที่มีความสามารถเข้าร่วมทีมของพวกเขา

ฮยอนอู เดินเข้าไปในถ้ำเพียงลำพัง แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเองอย่างกะทันหัน

“โอปป้า ฮยอนอู !!” เจ้าของเสียงเรียกไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ยูริ

ฮยอนอู พยายามรักษาสีหน้าของตัวเองเอาไว้ให้ปกติมากที่สุด เพราะหากเขาเผลอขมวดคิ้วนั่นอาจทำให้เขาต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัด “อ๊ะ !!ยูริ ไม่ใช่เหรอ !?เธอมาทำอะไรที่นี่ !?”

“ฉันก็มาเก็บเลเวลน่ะสิ แล้วโอปป้าล่ะ !?”

“ฉันก็มาเก็บเลเวลเหมือนกัน”

ยูริ ตื่นเต้นไม่น้อยที่ได้เจอ ฮยอนอู อีกครั้ง สำหรับ ยูริ แล้ว ฮยอนอู เปรียบเหมือนพี่ชายของเธอมากกว่าเพื่อน เขาเหมือนกับพี่ชายจริง ๆ ของเธอที่ต้องการให้เธอดูแล

‘ไม่ใช่ว่าเขาบอกว่าเขาเพิ่งเลเวล 30 ต้น ๆ ไม่ใช่เหรอ !?’ ความคิดนี้เกิดขึ้นในใจของ ยูริ

อย่างไรก็ตาม เหตุผลของ ฮยอนอู ในการมาที่นี่ไม่ใช่ส่วนสำคัญ

“โอปป้า อยากร่วมทีมกับฉันไหม !?เราเพิ่มตั้งทีมเมื่อกี้เอง”

“ทีม !?”

ฮยอนอู กำลังชั่งน้ำหนักในใจระหว่างการร่วมทีมกับ ยูริ และการล่าด้วยตัวคนเดียวพร้อมกับ ทังอี แน่นอนว่าการร่วมทีมที่มีนักบวชย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

“ใช่แล้ว เข้าทีมของฉันเถอะ”

“พี่จะต้องดีใจแน่ถ้ารู้ว่าสมาชิกทีมอีกคนเป็นใคร”

‘ดีใจ !?’

เมื่อ ฮยอนอู ตัดสินใจเข้าร่วมทีม ใบหน้าของ ยูริ ก็แขวนไว้ด้วยรอยยิ้มสดใสทันที ขณะเดียวกันเธอก็ลาก ฮยอนอู ไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง

“อ๊ะ !!พี่ฮยอนอู !!”

“หือ !?ยองจุน ไม่ใช่เหรอ !?นายโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?”

ไม่ช้า ฮยอนอู ก็ได้พบกับคนคุ้นหน้า ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือน้องชายของ ยองชาน และ ยูริ , ยองจุน

“เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับพี่ ตั้งแต่พี่ไปเกณฑ์ทหารใช่ไหม !?พี่ดูโทรม ๆ ไปหน่อยหรือเปล่าน่ะ !?” ยองจุน กระทุ้งกำปั้นเข้าหน้าอกของ ฮยอนอู เบา ๆ พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม

“ใช่ ฉันเพิ่งกลับมาจากปลดประจำการ” ฮยอนอู พูดพร้อมกับยื่นมือไปลูบศีรษะของ ยองจุน

“ยังไงก็เถอะ มีแค่เราสามคนใช่ไหม !?” ฮยอนอู พูดคุย ยองจุน สักพักก่อนจะถาม

ตอนนี้ทีมของพวกเขามีสมาชิกอยู่สามคน ประกอบไปด้วยนักรบหนึ่งคน และนักบวชหนึ่งคน

“ยองจุน นายเล่นอาชีพอะไรเหรอ !?”

“ผมเป็นนักธนูครับ”

ยอดเยี่ยม !!ยองจุน เล่นอาชีพนักธนู ตอนนี้ทีมของพวกเขาก็ประกอบไปด้วยนักรบ , นักบวช และนักธนู นี่ไม่ใช่ทีมที่ยอดเยี่ยมหรอกเหรอ !?

“นักธนู !?”

“เราล่าด้วยกันสามคนตลอด เพื่อนของฉันอีกคนเขาเล่นนักรบน่ะ”

ฮยอยอู รู้สึกโล่งใจไปเปราะหนึ่ง พวกเขาทั้งสองเคยออกล่าเป็นทีมสามคนอยู่ก่อนแล้ว และการที่พวกเขาจะทำแบบนั้นได้ย่อมหมายความว่า พวกเขาจะต้องมีความสามารถในระดับหนึ่งแน่นอน

“งั้นเราก็มาเริ่มล่ากันเถอะ อย่ามัวเสียเวลาอีกเลย”

ฮยอยอู พูดพร้อมกับเดินนำ ยูริ และ ยองจุน เข้าไปในถ้ำ

......

การล่าพวกสเกลเลตันเป็นเรื่องง่าย ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์จากสกิลของนักบวชจึงทำให้มีความได้เปรียบจากมอนสเตอร์ประเภทอันเดดเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทุกครั้งที่ ยองจุน ยิงธนูออกไป เขาก็สามารถจัดการกับสเกลเลตันเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

‘ด้วยความสามารถแบบนี้ การล่าเป็นทีมสามคนคงไม่ใช่ปัญหา’

ฮยอนอู ยอมรับว่าทั้งสองคนนี้มีความสามารถมากพอที่จะล่าด้วยทีมสามคนได้

ลูกธนูของ ยองจุน มีทั้งอัตราความแม่นยำ และพลังทำลายที่สูงมาก ขณะเดียวกัน แม้ว่าสกิลบัพของ ยูริ จะไม่ได้แตกต่างไปจากนักบวชในระดับเดียวกัน แต่เธอก็สามารถคำนวณระยะเวลาการใช้สกิลบัพรอบใหม่ได้อย่างดีจนทำให้เวลาของสกิลบัพต่อเนื่องกัน นอกจากนี้สกิลป้องกันของเธอยังร่ายออกมาได้ในจังหวะที่ยอดเยี่ยมมาก

ฮยอนอู รู้สึกชื่นชมเด็ก ๆ ทั้งสองคนอย่างมาก

‘แต่ว่าดูเหมือนเลเวล 90 จะเป็นขีดจำกัดแล้ว นอกจากนี้พวกเขายังถูกจำกัดให้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่ได้แค่กับมอนประเภทอันเดดเป็นหลัก’

แน่นอนว่าการล่าในถ้ำทมิฬย่อมไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขา เพราะที่นี่มอนสเตอร์มีเลเวลเฉลี่ยนอยู่ที่ 70 เท่านั้น

“ยูริ !!”

เมื่อ ยูริ ถูกเรียกชื่อ เธอก็เริ่มร่ายสกิลเฉพาะให้กับ ฮยอนอู ทันที

[คุณได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ ]

[อาวุธของคุณถูกเคลือบไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง ]

[พลังโจมตีเพิ่มขึ้น ]

ดาบในมือของ ฮยอนอู เปล่งแสงสว่างสีขาวนวลที่เป็นเอกลักษณ์ของพลังศักดิ์สิทธิ์ ภายในทางเดินแคบ ๆ นี้ ฮยอนอู ยังสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างไหลลื่น ทุกครั้งที่เขาเหวี่ยงดาบออกไปแสงสว่างสีขาวนวลจะถูกทิ้งไว้เบื้องหลังพร้อมกับร่างของสเกลเลตันถูกทำลายกลายเป็นกองกระดูกอยู่บนพื้น

เมื่อดูเหมือนจะมีช่องว่างเกิดขึ้นขณะที่ ฮยอนอู กำลังจัดการกับสเกลเลตันตัวหนึ่งอยู่นั้น ที่ด้านหลังของเขาสเกลเลตันอีกตัวก็พุ่งเข้ามาเพื่อจะจัดการกับเขา อย่างไรก็ตาม มันกลับกระแทกเข้ากับบางอย่างที่เกิดขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน

“โล่ป้องกัน!!” ยูริ ร่ายสกิลสร้างโล่ป้องกันให้กับ ฮยอนอู ในเวลาที่เหมาะสม

สเกลเลตันถูกหยุดเอาไว้ด้วยสกิลโล่ป้องกันของ ยูริ ขณะเดียวกัน ฮยอนอู ก็หันกลับมาพร้อมกับเหวี่ยงดาบจัดการกับมันจนกลายเป็นกองกระดูกผุ ๆ บนพื้น

‘นี่สินะความรู้สึกที่ได้ล่ากับนักบวช มันค่อนข้างน่าเบื่อไปหน่อย’

การร่วมทีมกับนักบวชที่มีความสามารถทำให้ทุกอย่างดูง่ายไปหมด ทั้งหมดที่ ฮยอนอู ต้องทำคือการโจมตี เขาไม่ต้องพยายามหลบหลีกจากการโจมตีของมอนสเตอร์ด้วยซ้ำ นอกจากสกิลโล่ป้องกันแล้ว นักบวชยังสามารถใช้สกิลรักษาเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้อีกด้วย

[คุณได้กำจัดสเกลเลตันระดับต่ำ ]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[เลเวลอัพ ]

[พลังชีวิต และพลังเวทมนตร์ทั้งหมดได้รับการฟื้นฟู ]

“ว้าว !!พี่ฮยอนอู เก่งจริง ๆ” ยองจุน ไม่รู้ว่าในอดีต ฮยอนอู เคยอยู่ในตำแหน่งที่สูงส่งมากแค่ไหน เขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมทักษะของพี่ชายคนนี้ แม้ว่าเพื่อนอีกคนในทีมของเขาจะเล่นอาชีพนักรบเช่นเดียวกันก็ตาม แต่เขาก็ยังไม่ได้เก่งขนาดนี้ เขามีหน้าที่เพียงแค่ถือโล่ตั้งรับในแนวหน้า และคอยดึงดูดมอนสเตอร์ ขณะเดียวกันการโจมตีของเขาก็เป็นเพียงทักษะง่าย ๆ เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู กลับแตกต่างออกไป ไม่เพียงแต่เขาสามารถดึงดูดความสนใจจากมอนสเตอร์ได้เป็นอย่างดีเท่านั้น แต่เขายังสามารถตอบโต้การโจมตีจากมอนสเตอร์ได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าเขาจะไม่ได้หลบการโจมตีทั้งหมด แต่มันก็ดูเหมือนกับการเคลื่อนไหวของเขาถูกคิดคำนวณให้อยู่ในทางเลือกที่ดีที่สุดอยู่เสมอ ในมุมมองของ ยองจุน แล้ว ทักษะของ ฮยอนอู สามารถเรียกได้ว่าน่าอัศจรรย์ก็ว่าได้

“ไม่ได้ยอดเยี่ยมอะไรหรอก เรามีทั้งนักบวช และดาเมจดีลเลอร์ที่หนักหน่วงอยู่ที่นี่ด้วยไม่ใช่เหรอ” ฮยอนอู ตอบด้วยรอยยิ้ม

สำหรับ ฮยอนอู แล้วการต่อสู้แบบนี้ไม่ต่างไปจากกิจวัตรประจำวันสำหรับเขา ดังนั้น เขาจึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนักในการล่าเป็นทีมแบบนี้

‘จริงสิ ฉันน่าจะพวกเขาไปด้วย’

“วันนี้พวกเธอตั้งใจจะเล่นอารีน่ากันนานแค่ไหนเหรอ !?” ฮยอนอู ถาม

“น่าจะสักแปดชั่วโมงค่ะ !!ทำไมเหรอคะ !?” ยูริ ตอบ

“พวกเธออยากจะลองเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยตัวเองดูสักครั้งไหม !?” ฮยอนอู มีความคิดชั่วร้ายที่จะล่อลวง ยูริ และ ยองจุน ให้ติดตามเขาเข้าไปในดันเจี้ยน

“เคลียร์ดันเจี้ยน !?” ยองจุน อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

“ได้ค่ะ” ยูริ ตอบ

“เอาล่ะ งั้นหลังจากนี้อีกเจ็ดชั่วโมงพวกเรามาลุยกันให้เต็มที่ไปเลยเถอะเด็ก ๆ!!” ฮยอนอู พูดด้วยรอยยิ้ม

นับจากนี้จุดเริ่มต้นของนรกในการฟาร์มเลเวลสำหรับเด็กทั้งสองคนก็ได้เริ่มขึ้น ...

.....

[คุณได้กำจัดสเกลเลตันระดับต่ำ ]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

“พี่ ผมว่าเราน่าจะต้องพักกันสักหน่อย” ยองจุน พูดพร้อมกับถอนหายใจหนัก ๆ ออกมาสองสามครั้งด้วยความเหนื่อยล้า ตอนนี้เขาแทบจะไม่สามารถยกคันธนูขึ้นได้แล้วด้วยซ้ำ การล่าต่อเนื่องมานานถึงเจ็ดชั่วโมงไม่ต่างไปจากการทำงานอย่างหนัก ในตอนนี้เขาแทบไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใด ๆ อีก เพราะทั่วทั้งร่างกายมีแต่ความเหนื่อยล้าจนแยกไม่ออก

“ใช่ค่ะโอปป้า มันค่อนข้างหนักเกินไปสำหรับ ยองจุน”

ในขณะเดียวกัน ยูริ ยังอยู่ในสภาพที่ดีกว่ามาก หลังจากทั้งหมดแล้วสิ่งที่เธอต้องทำคือการร่ายสกิลบัพให้กับ ฮยอนอู และคอยสอดส่องมอนสเตอร์ที่จะลอบโจมตีเท่านั้น

“ได้สิ ตอนนี้เราจะพักกันสักหน่อยก่อน ยังไงเราก็เหลือแค่เข้าไปในห้องบอสแล้ว”

‘ฉันตะลุยเข้ามาจนจะสุดถ้ำอยู่แล้ว แต่ยังไม่เจอจอมเวทดำเลย ...’

ยองจุน และ ยูริ ไม่รู้ว่า ฮยอนอู ไม่ได้มาที่นี่เพียงเพื่อล่ามอนสเตอร์เท่านั้น แต่เขายังพยายามค้นหาเบาะแสของจอมเวทดำไปรอบ ๆ ถ้ำทมิฬอีกด้วย ทว่าจนถึงตอนนี้ที่เหลือเพียงแค่ห้องบอสเท่านั้น แต่ ฮยอนอู ก็ยังไม่พบร่องรอยของจอมเวทดำแม้แต่น้อย

‘ถ้ามันไม่ได้อยู่ที่นี่ ...’ ฮยอนอู อดไม่ได้ที่จะนึกถึงความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุด หากจอมเวทดำไม่ได้อยู่ในห้องบอสเขาจะทำยังไง !?

“เด็ก ๆ ไปกันเถอะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของ ฮยอนอู ทั้ง ยูริ และ ยองจุน ก็รีบยืนขึ้นทันที

“โอปป้า ห้องบอสอยู่อีกไกลไหม !?” ยูริ ถาม

“เราใกล้จะถึงแล้ว ...’ ฮยอนอู ตอบ

[คุณต้องการเข้าสู่ห้องทดลองของจอมเวทดำ อเดลล์ หรือไม่ ]

“ที่จริงฉันว่าเรามาถึงแล้วล่ะ”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของ ฮยอนอู

‘เยี่ยม’

“ตกลง เราจะเข้าไป”

ทีมของ ฮยอนอู หายเข้าไปในห้องลับภายในถ้ำ