18

บทที่ 18

“เมลีก็อด ... นี่เป็นชื่อที่ผมไม่ได้ยินมานานทีเดียว” ฮยอนอู พึมพำด้วยใบหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

หากเขารู้ว่าครอบครัวต้องล้มละลาย เขาจะไม่มีทางลบตัวละครตัวนั้นไปแน่นอน

“ส่วนเงื่อนไขของ NIKE ไม่มีอะไรยุ่งยากเลย เราเพียงแค่ต้องการให้คุณติดโลโก้แบรนด์ของเราในผลงานของคุณเท่านั้น อ่า !!... นอกจากนี้เรายังมีผู้เชี่ยวชาญด้านแฟชั่นที่สามารถให้คำปรึกษาได้ด้วย ผมแนะนำว่าคุณควรไปพบกับพวกเขาอย่างน้อยเดือนละครั้ง”

เงื่อนไขของ NIKE ไม่ต่างไปจากบริษัทอื่นมากนัก หลังจากตรวจสอบ และพูดคุยกันอีกเล็กน้อยแล้ว เคล ก็เป็นคนแรกที่ลงชื่อในสัญญาฉบับนี้

“ผมยินดีมากที่ได้เซ็นสัญญาฉบับนี้” ฮยอนอู พูด

ไม่มีบริษัทไหนที่สามารถมอบเงื่อนไขในสัญญาได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว เคล รับสัญญาที่ ฮยอนอู เซ็นรับรองแล้วกลับไปก่อนจะพูด “ผมขอรู้แนวทางในอนาคตของคุณได้ไหมครับ!?”

“ผมจะเริ่มสตรีมอย่างช้าที่สุดช่วงปลายสัปดาห์หน้า คุณรอชมได้เลยครับ ผมกำลังเตรียมบางอย่างที่น่าสนใจเอาไว้ให้ด้วย”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เคล ก็แทบจะไม่สามารถเก็บความตื่นเต้นที่เกิดขึ้นเอาไว้ได้อีก ฮยอนอู ... เมลีก็อด ไม่ว่าชายคนนี้จะทำอะไรก็ตาม มันจะต้องเป็นสิ่งที่น่าจับตามองแน่นอน ดังนั้น เขาจึงอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ว่าในครั้งนี้คนคนนี้จะเตรียมอะไรเอาไว้ !?

“เข้าใจแล้วครับ ผมจะตั้งตารอเลย”

.....

ฮยอนอู กลับมาถึงบ้าน และต้องการกลับเข้าสู่อารีน่าโดยเร็วที่สุด แต่ทว่าเขาก็ต้องถูก ยองชาน ลากตัวมานั่งบนโซฟาด้วยเหตุผลบางอย่าง

“วีดีโอตอบรับถูกอัพโหลดแล้ว”

“วีดีโออะไร !?”

ฮยอนอู สับสนกับคำพูดของเพื่อนสนิทของเขา

“อา !!” ทันใดนั้น ฮยอนอู ก็จำเรื่องกิลด์กะโหลกดำขึ้นมาได้ เป็นเพราะการเซ็นสัญญากับ NIKE ทำให้เขาตื่นเต้นมากเกินไป มันจึงทำให้เขาหลงลืมเรื่องนี้ไปชั่วคราว “ยังไงเหรอ !?”

แทนที่จะตอบกลับด้วยคำพูด ยองชาน ก็เลือกที่จะเปิดวีดีโอที่เริ่มต้นด้วยภาพสัญลักษณ์ของกิลด์กะโหลกดำให้ ฮยอนอู ได้ดูด้วยตัวเอง

-กิลด์กะโหลกดำของเราไม่ได้ทำอะไรผิด เพื่อยืนยันในความจริงข้อนี้เราจะดวลกับคนที่ใช้ชื่อว่า อัลเลย์บอส ที่อัพคลิปในก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตาม ฮยอนอู กลับปิดคลิปวีดีโออย่างกะทันหัน ก่อนจะพูด “จะเสียเวลาดูไปทำไม !?ให้ฉันเอาเวลาไปฟาร์มเลเวลจะไม่ดีกว่าเหรอ บอกฉันแค่ว่าพวกนั้นต้องการดวลวันไหน เมื่อไหร่ก็พอ”

“สองวันหลังจากนี้ 20.00 น. วันจันทร์ที่ลานประลอง”

“วันจันทร์ ... โอเค”

ช่วงเวลาสองวันนับว่าเป็นเวลาที่นานพอสมควรสำหรับ ฮยอนอู

‘ฉันจะอัพเลเวลให้ได้มากที่สุด’

.....

“ฉันควรไปฟาร์มเลเวลที่บึง หรือไปเคลียร์เควสที่บริกส์ดีล่ะเนี่ย !?” ฮยอนอู พูดกับตัวเองด้วยความชั่งใจ

ข้อดีของการฟาร์มเลเวลที่บึงก็คือ พื้นที่แถบนั้นไม่ค่อยมีผู้เล่นเข้าไปฟาร์มมากนัก หากเขาเข้าไปล่าที่นั่นจะต้องได้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจแน่นอน ส่วนข้อดีของการเคลียร์เควสก็คือ หากเขาโชคดีสามารถเคลียร์เควสทั้งหมดได้ เขาจะสามารถเพิ่มระดับเลเวลได้อย่างก้าวกระโดดอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม ความลังเลของ ฮยอนอู คงอยู่เพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น ท้ายที่สุดเขาก็เลือกที่จะพยายามอย่างเต็มที่แทนที่จะเสี่ยงดวงกับความยาวของเควสที่ได้รับมา

“ฉันจะไปที่บึง”

.....

บึงถึงแบ่งออกเป็นสองเขต เขตตะวันออกเป็นถิ่นอาศัยของลิซาร์ดแมน ส่วนเขตตะวันตกเป็นถิ่นอาศัยของโกเลมโคลน ทางตะวันออกเป็นพื้นที่ล่าของผู้เล่นในช่วงเลเวล 60-70 นั่นหมายความว่า ลิซาร์ดแมนจะต้องมีเลเวลอย่างน้อย 60

ฮยอนอู กำลังไล่ล่าลิซาร์ดแมนอย่างบ้าคลั่ง แต่ทว่าสีหน้าของเขากลับไม่สู้ดีนัก

‘นี่มันไม่ง่ายเกินไปเหรอ’

มันไม่ใช่เพราะสิ่งอื่น ตอนนี้ความเสียใจเริ่มเกิดขึ้นในใจของเขา ทั้งหมดเป็นเพราะการล่าเป็นไปอย่างง่ายดายเกินไป แต่เดิมแล้วเขาต้องการมาล่าที่นี่เพื่อเพิ่มความชำนาญของสกิล และเพิ่มระดับเลเวล แต่ทว่าเขากลับพบว่าเขาประเมินตัวเองต่ำเกินไป เขาไม่ได้ใช้ความพยายามเหมือนครั้งที่เผชิญหน้ากับ ดาแคน หรือระหว่างการทดสอบกับ เลอบรอน

ด้วยสกิล ปรมาจารย์การต่อสู้ ที่เพิ่งได้รับมานั้น มันทำให้ ฮยอนอู สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างน่าเหลือเชื่อ และเพียงแค่ลิซาร์ดแมนก็ไม่เพียงพอให้เขารู้สึกว่าได้อุ่นเครื่องด้วยซ้ำ

‘นี่มันเป็นการสังหารหมู่ไปแล้ว’

ยองชาน ได้บอกกับเขาไว้ว่า ผู้บริหารของกิลด์กะโหลกดำส่วนใหญ่มีเลเวลประมาณ 70 ส่วน เชอรอน ที่เป็นหัวหน้ากิลด์มีเลเวลอยู่ที่ 85 ส่วนผู้เล่นมืออาชีพจะมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 130 ดังนั้น ระดับของกิลด์กะโหลกดำจึงไม่สูงมากนัก

“ตอนนี้สภาพร่างกายของฉันพร้อมที่สุดแล้ว แต่ยังไงฉันก็จะต้องไม่ประมาท”

ฮยอนอู มั่นใจอย่างมากว่าเขาจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีเลเวลมากกว่าเขาก็ตาม เพียงแต่ว่าการเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้หลาย ๆ คนในครั้งเดียวมันอาจทำให้เขาหมดแรงไปก่อนจะจบการต่อสู้ได้

“ฉันจะใช้ทุกอย่างที่มี”

เขาตั้งใจจะเพิ่มระดับเลเวลให้ได้มากที่สุด ...

ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมแล้ว และ ฮยอนอู ก็ยังได้ประกาศการสตรีมของตัวเองไปแล้วด้วยเช่นกัน

“ตอนนี้ก็เหลือแค่รอเวลาเท่านั้น ฉันจะล่าไปจนกว่าจะถึงกำหนดนัดดวลเลยก็แล้วกัน”

.....

หน้าต่างแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ฮยอนอู เมื่อเขาจัดการกับบอสลิซาร์ดแมนได้สำเร็จ

[คุณได้สังหารลิซาร์ดแมนยักษ์ ]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[เลเวลอัพ ]

[พลังชีวิต และพลังเวทมนตร์ทั้งหมดได้รับการฟื้นฟู ]

[จิตวิญญาณการต่อเพิ่มขึ้น 2 ]

[ความชำนาญสกิล ชำนาญอาวุธ เลื่อนเป็น E-]

[ความชำนาญสกิล แบช เลื่อนเป็น E-]

[ความชำนาญสกิล สไตรค์ เลื่อนเป็น E-]

[ความชำนาญสกิล เลือดแลกเลือด เลื่อนเป็น F+]

[ความชำนาญสกิล บีบอัดพลังเวทมนตร์ เลื่อนเป็น F+]

[ความชำนาญสกิล ปรมาจารย์การต่อสู้ เลื่อนเป็น F+]

“ในที่สุดก็จบสักที !!”

การล่าอันยาวนานสิ้นสุดลงแล้ว แม้ว่าระหว่างการล่าจะมีการหยุดพักอยู่บ้างแต่ก็เป็นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ท้ายที่สุดแล้ว ฮยอนอู ก็ล่ามอนสเตอร์มานานกว่า 30 ชั่วโมง และในที่สุดเขาก็สามารถจัดการกับบอสของเขตตะวันออกของบึง ลิซาร์ดแมนยักษ์ ได้ในที่สุด และไม่เพียงแต่เขาจะเลเวลอัพเท่านั้น แต่ความชำนาญสกิลของเขาก็ยังเลื่อนระดับขึ้นด้วยเช่นกัน

‘ฉันจะออกไปพักหลังจากจัดการกับแต้มสเตตัสที่เพิ่งได้มา’

จิตใจของ ฮยอนอู แทบจะมีเพียงความว่างเปล่าหลังจากล่าติดต่อกันมานานกว่า 30 ชั่วโมง ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุดคือออกจากอารีน่า กินอาหารกลางวันก่อนจะนอนให้เต็มที่

“หน้าต่างสถานะ”

[หน้าต่างสถานะ ]

[ชื่อตัวละคร : คัง ฮยอนอู ]

[เลเวล : 40 ]

[อาชีพ : นักรบ ]

[ฉายา : นักรบที่ ข่าน ให้การยอมรับ , ดาวดวงใหม่ที่ เลอบรอน ให้การยอมรับ ]

[สเตตัส : ความแข็งแรง : 70 (+153) , ความคล่องแคล่ว : 90 (+43) , ความอึด : 50 (+100) , พลังเวทมนตร์ : 50 , จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ : 4 (+50) ]

[แต้มสเตตัส : 5 ]

“เลเวล 40 ...”

ความพยายามครั้งนึ้ค่อนข้างคุ้มค่า ในเวลามากกว่า 30 ชั่วโมง เขาสามารถเพิ่มเลเวลมาได้ถึง 7 เลเวล

“ตอนนี้ฉันก็พร้อมที่จะสู้แล้ว”

ฮยอนอู คิดว่าการดวลกับกิลด์กะโหลกดำเป็นเหมือนงานเลี้ยงฉลองสำหรับเขาที่ได้เซ็นสัญญากับ NIKE Management นอกจากนี้มันยังเป็นเหมือนบันไดก้าวแรกบนเส้นทางของผู้แข็งแกร่งในอนาคตของเขา

“ง่วงนอนชะมัด”

.....

ฮยอนอู ขยี้ตาที่แทบจะเป็นสีแดงทั้งดวงด้วยความงัวเงีย แม้ว่าเขาจะนอนมานานกว่า 8 ชั่วโมง แล้วก็ตาม แต่เขายังรู้สึกเหมือนไม่ได้นอนมาก่อน

“ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีก” ฮยอนอู พึมพำกับตัวเองว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นอีกเด็ดขาด

ยองชาน อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง ฮยอนอู หลังจากที่ได้รู้ว่าเพื่อนรักหักโหมในการล่ามากเกินไป

“นายมั่นใจไหม !?” ยองชาน ถามด้วยความเป็นห่วง

“มั่นใจ !?นายกำลังพูดกับใคร !?ฉันไม่มีทางแพ้ไอ้พวกนั้นอยู่แล้ว วันนี้ฉันจะแสดงสิ่งที่น่าอัศจรรย์ให้นายได้เห็นเอง ตั้งตารอได้เลยเพื่อนเอ๊ย !!”

ฮยอนอู พูดก่อนจะเข้าไปในแคปซูลที่เป็นอุปกรณ์เชื่อมต่อกับอารีน่า ซึ่งเขาเข้าเกมไปก่อนถึงเวลานัดหมายเกือบสองชั่วโมง

.....

ในเวลานี้โคลอสเซียมของยูสม่าคลาคล่ำไปด้วยผู้คนนับไม่ถ้วน โดยปกติแล้วสถานที่แห่งนี้ก็มีผู้คนมากหน้าหลายตาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ในวันนี้จำนวนผู้เล่นที่อยู่รอบ ๆ สถานที่แห่งนี้กลับมากกว่าปกติหลายเท่า ทั้งหมดเป็นเพราะในวันนี้คือกำหนดวันนัดดวลระหว่างกิลด์กะโหลกดำกับ อัลเลย์บอส ดาวรุ่งที่กำลังมาแรงสุด ๆ ในเวลานี้

“ใครจะเป็นฝ่ายชนะ !?”

“ถ้ากฎการดวลเป็นแบบทีม แบบนี้พวกกิลด์กะโหลกดำจะไม่เป็นฝ่ายชนะเหรอ !?”

“ฉันก็ว่างั้น”

“แต่ยังไงฉันก็เชียร์ อัลเลย์บอส มากกว่าอยู่แล้ว”

การคาดเดาของทุกคนเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด โดยที่ส่วนใหญ่แล้วทุกคนต่างคิดว่า อัลเลย์บอส จะสามารถจัดการกับผู้บริหารของกิลด์กะโหลกดำได้สักสองถึงสามคน แต่สุดท้ายแล้วเขากิลด์กะโหลกดำก็จะกลายเป็นผู้ชนะในที่สุดอยู่ดี

“ฉันจะแพ้เหรอ !?นั่นเป็นเรื่องตลกที่สุดเท่าที่ได้ยินมาเลย” ฮยอนอู พึมพำ

ฮยอนอู กำหมัดแน่น เขามีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแววตาสงสารของผู้คนที่มองมายังเขา ให้กลายเป็นความอิจฉา และความชื่นชมแทน

“เข้ามาเลย”

…..

ในที่สุดเหล่าผู้บริหารของกิลด์กะโหลกดำ และ ฮยอนอู ก็ได้มาเผชิญหน้ากันในโคลอสเซียม ฮยอนอู สวมหน้ากากเด็กเหมือนที่เขาใส่ตอนอัดคลิปท้าดวลกับกิลด์กะโหลกดำ “พวกนายมากันครบแล้วใช่ไหม !?ฉันก็กังวลว่าพวกนายจะกลัวจนหนีไปซะก่อนเสียอีก”

“หนีงั้นเหรอ !?ฉันกังวลว่าแกจะเป็นคนวิ่งหนีมากกว่า”

ฮยอนอู ทักทายด้วยความกวนบาทาตั้งแต่แรก และแม้ว่า เชอรอน จะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของ ฮยอนอู ที่อยู่ภายใต้หน้ากากได้ก็ตาม แต่เขาก็ยังมองเห็นดวงตาทั้งสองข้างของอีกฝ่ายผ่านรูบนหน้ากากได้

มันเป็นดวงตาที่กำลังมองมายังคนที่อ่อนแอกว่าตัวเอง ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก

“ฉันจะควักลูกตาของแกออกมา ระวังตัวไว้ให้ดี !!” เชอรอน พูด

“พรืดดด ...!!” ฮยอนอู แทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่ไหว ก่อนที่จะตอบกลับไปอย่างไม่แยแส “มันควรเป็นพวกนายมากกว่ามั้งที่ต้องระวังตัวไว้น่ะ”

หลังจากพูดจบ ฮยอนอู ก็เดินออกไปกลางลานประลองของโคลอสเซียม

“อันดับแรกผมต้องขอบคุณผู้เล่นที่รักทุกคนที่มารวมตัวกันในวันนี้” ฮยอนอู พูดพร้อมกับโค้งคำนับไปรอบ ๆ

“การดวลกำลังจะเริ่มแล้ว กฎการดวลจะเป็นไปตามที่ระบุไว้ในวีดีโอ”

ฮยอนอู พูดพร้อมกับยกมือขึ้นชูสามนิ้ว

“ผู้ชนะจะได้รับทุกอย่าง ผู้แพ้จะต้องลบตัวละคร ผมหวังว่าทุกคนจะสนุกกับการดวลลบตัวละครระหว่างผมกับพวกเขา”

“วู้วววว !!เอาเลย !!”

เสียงเชียร์ดังขึ้นจากทุกทิศทางสำหรับการประกาศของ ฮยอนอู อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ การดวลครั้งนี้เป็นเพียงงานรื่นเริงสำหรับพวกเขาเท่านั้น และสิ่งที่พวกเขาต้องทำก็มีเพียงแค่เตรียมป๊อปคอร์น และเครื่องดื่มเท่านั้น

“เอาล่ะ หัวหน้ากิลด์กะโหลกดำควรออกมาได้แล้ว เราจะได้เริ่มการดวลสักที”

เชอรอน ก้าวออกมากลางลานประลองตามคำพูดของ ฮยอนอู

“ไปตายซะ !!”

“ชิ้ว ๆ!!”

เสียงโห่ร้องด้วยความโกรธแค้นของผู้เล่นดังก้องขึ้นในอากาศเมื่อ เชอรอน ก้าวออกมา

“ฉันจะยื่นคำท้าดวลแล้วนะ”

[ผู้เล่น คัง ฮยอนอู ยื่นคำท้าดวล ]

[คุณต้องการยอมรับหรือไม่ ]

เชอรอน ต้องการเห็นตัวละครของ ฮยอนอู โดนลบโดยเร็วที่สุด “ฉันเกลียดขี้หน้าแกตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

[ตกลง ]

“ฉันว่านั่นควรเป็นคำพูดของฉันมากกว่าไม่ใช่เหรอ !?ฉันไม่ชอบกิลด์ของแกตั้งแต่แรก” ฮยอนอู พูดพร้อมกับขยับปลายนิ้วอย่างต่อเนื่องเพื่อตั้งกฎการดวล ผู้เล่นคนอื่น ๆ คงจะต้องตกตะลึงแน่ ๆ หากรู้ว่าชายคนนี้เพิ่งผ่านการล่าต่อเนื่องเป็นเวลานานกว่า 30 ชั่วโมง

[ผู้เล่น คัง ฮยอนอู ได้ตั้งกฎการดวลแล้ว ]

[กฎที่ถูกกำหนดคือ ผู้ชนะได้ทุกอย่าง ผู้แพ้ลบตัวละคร การดวลรูปแบบทีม ]

[คุณต้องการยอมรับหรือไม่ ]

“รูปแบบทีม !?”

ฉับพลันนั้นทั้งโคลอสเซียมก็ตกสู่ความเงียบอย่างกะทันหัน แต่ในวินาทีต่อมามันก็ระเบิดไปด้วยเสียงโห่ร้องอย่างไม่คาดคิด

“โว้ววววว !!”

“ดวลแบบทีม !!”

[ตกลง ]

เชอรอน ไม่มีปัญหาที่จะยอมรับกฎที่ ฮยอนอู ตั้งขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า ทำไมชายคนนี้ถึงจงใจเลือกการดวลแบบทีมที่คนตัวคนเดียวไม่มีทางเอาชนะคนหมู่มากได้

“ไอ้สารเลวนี่มันตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ !?” เชอรอน พยายามคาดเดาความตั้งใจของ ฮยอนอู แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามคิดมากแค่ไหนเขาก็ไม่อาจเข้าใจได้

“สำหรับพวกนายที่อยู่ที่นี่แล้ว ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีปัญหาอะไร นอกจากนี้มันคงจะน่าเบื่อเกินไปถ้าฉันต้องเสียเวลาจัดการกับพวกนายทีละคน” ฮยอนอู สาดน้ำมันลงกองไฟอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน เชอรอน ก็พยายามคิดอย่างรวดเร็ว

‘ช่างเถอะ มันยังไม่สายเกินไปที่จะจัดการสิ่งต่าง ๆ หลังจากนี้’

นี่เป็นสถานการณ์ที่เอนเอียงมาข้างเขามากที่สุด แม้ว่าจะไม่เข้าใจความตั้งใจของ ฮยอนอู แต่สุดท้าย เชอรอน ก็ไม่ลังเลที่จะยอมรับเงื่อนไขเหล่านี้

[กำหนดจำนวนผู้เข้าร่วมการดวลเรียบร้อยแล้ว ]

[ผู้เล่น คัง ฮยอนอู VS. ผู้เล่น เชอรอน และทีมของเขา ]

[การดวลจะเริ่มในไม่ช้า ]

[5 ... 4 ... 3 ... 2 ... 1 ]

เมื่อเสียงนับถอยหลังของระบบดังขึ้น เสียงของผู้เล่นในโคลอสเซียมก็เงียบหายไปขณะที่ทุกคนต่างจ้องมองไปยังสมาชิกกิลด์กะโหลกดำทั้ง 13 คน และ ฮยอนอู ที่อยู่บนลานประลอง

[การดวลเริ่มได้ ]

ในที่สุดการดวลก็เริ่มขึ้น ฮยอนอู ไม่ลังเลที่จะพุ่งออกไปด้านหน้าในทันที ...