บทที่ 68 การอัปเกรดกระท่อมเจ้านคร!

ในขณะนั้น เฉาซิงรู้สึกสนใจอย่างมาก เขาอยากรับเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดเข้ามาอยู่ในอาณาเขตของตนเอง

อย่างไรก็ตาม เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้ามีทั้งหมด 14 คน

ขณะที่ประชากรในอาณาเขตของเฉาซิงใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว

【ประชากรปัจจุบัน: 41/50】

“แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่”

“กระท่อมเจ้านครของฉันกำลังจะอัปเกรดเป็นระดับ 2”

“เมื่อนั้น จำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว”

เฉาซิงหันไปมองอาณาเขตของตนเอง

โดยมีผู้อยู่อาศัย 4 คนกำลังเร่งมือก่อสร้าง

กระท่อมเจ้านครที่เดิมเป็นเพียงกระท่อมไม้ชั้นเดียว กำลังค่อยๆ เปลี่ยนเป็นบ้านหินสองชั้น พร้อมหน้าต่างระบายอากาศ

เฉาซิงตรวจสอบความคืบหน้า

【กระท่อมเจ้านครระดับ 1: ความคืบหน้าในการก่อสร้าง 87%】

อีกไม่นาน ประมาณครึ่งชั่วโมงก็จะเสร็จสมบูรณ์

ดังนั้น เฉาซิงกล่าวว่า “ฉันสามารถรับเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ไว้ได้”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ไม่เพียงแต่ฮิลตันที่ยิ้มกว้าง แต่แม้แต่เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็แสดงสีหน้าดีใจออกมา

“ท่านฮิลตัน เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ท่านต้องการราคาที่เท่าไร?”

ฮิลตันครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบว่า “เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่ง และมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ที่ดี”

“ทั้งหมดมี 14 คน ราคาตลาดอยู่ที่ประมาณ 5,000 ครอนต่อคน”

“14 คน เท่ากับ 70,000 ครอน แต่ข้าจะให้ส่วนลด เหลือเพียง 65,000 ครอน”

“เจ้านครเฉาซิง ท่านคิดเห็นอย่างไร?”

เฉาซิงอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ แพงมาก!

ต้องรู้ว่า หากไปซื้อทาสมนุษย์ในเมือง ราคาต่อคนเพียง 1,000-2,000 ครอนเท่านั้น

ราคานี้แพงกว่าถึง 3-4 เท่า

สมาคมสิงโตดำแม้จะช่วยเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ทำกำไรจากพวกเขาไปไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม ด้วยคุณสมบัติพิเศษของเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ เฉาซิงก็ตัดสินใจตกลง

“ได้ นอกจากนี้ ข้าต้องการกระสุนขนาด 12.7 มม. จำนวน 100 นัด และน้ำอมฤตแห่งพลังอีกหนึ่งขวด”

เฉาซิงเริ่มมีกระสุนเหลือน้อย จึงถือโอกาสเติมเสบียงเสียเลย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮิลตันยิ้มกว้างกว่าเดิม เขาหรี่ตาลงพลางกล่าวว่า “กระสุนและน้ำอมฤตรวมกันเป็น 50,000 ครอน แต่ข้าจะให้ส่วนลด เหลือ 45,000 ครอน”

“รวมแล้ว ท่านต้องจ่ายเพียง 110,000 ครอน”

เฉาซิงพยักหน้า จากนั้นจึงนำเหรียญครอน 110,000 ออกมา

ในใจของเขาก็อดถอนหายใจไม่ได้

เมื่อครู่เขาเพิ่งหาเงินจากสมาคมสิงโตดำได้กว่าหลายหมื่นครอน ตอนนี้กลับต้องใช้จ่ายไปหมดอีกแล้ว

ที่ไหนได้มา ที่นั่นก็ต้องจ่ายออกไป ไม่เหลือเงินกลับบ้านสักเหรียญ

การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์อีกครั้ง

ฮิลตันยิ้มกว้างจนแทบมองไม่เห็นตา

เขาพบว่าเฉาซิงเป็นเหมือนเทพนำโชคของเขา

ไม่เพียงแต่ได้เพชรดำล้ำค่าจากเขา ยังสามารถขายเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์และทำกำไรได้มากมาย

เขายิ่งมองเฉาซิง ยิ่งรู้สึกชื่นชอบ

ในขณะเดียวกัน

เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เพิ่งถูกซื้อ ก็ถูกทหารรับจ้างพามาหาเฉาซิง

ฮิลตันมองกลุ่มเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผิวซีดพลางกล่าวว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าสังกัดเจ้านครเฉาซิงแล้ว”

“เขาเป็นพันธมิตรสำคัญของสมาคมสิงโตดำ พวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านครเฉาซิง ห้ามฝ่าฝืนเด็ดขาด”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็คุกเข่าลงและกล่าวด้วยความสำนึกในบุญคุณ

“ขอบคุณท่านเจ้านคร!”

เฉาซิงพยักหน้า

ในขณะนั้นเอง ฮิลตันเห็นว่าการซื้อขายเสร็จสิ้น จึงกล่าวด้วยความเคารพว่า “เจ้านครเฉาซิง การค้าของเราสิ้นสุดลงแล้ว ข้าจะไม่รบกวนท่านต่อ”

เฉาซิงตอบว่า “เข้าใจแล้ว ท่านฮิลตัน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ”

ฮิลตันพนมมือเป็นสัญลักษณ์ขอพร “ขอให้บิดาแห่งทวยเทพอำนวยพรแก่ท่าน”

เมื่อกล่าวจบ ฮิลตันก็นำขบวนคาราวานจากไป ท่ามกลางหิมะที่ปกคลุมหนาทึบ

เหลือเพียงเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 14 คน ยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้น

ในฐานะผู้พิทักษ์แห่ง【ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สีขาว】 พวกเขามีความสามารถในการทนความหนาวเย็นโดยธรรมชาติ แม้ว่าจะสวมเพียงเสื้อผ้าที่ทำจากใบไม้สีขาว แต่ก็สามารถอยู่รอดในอุณหภูมิต่ำเป็นเวลานานได้

เฉาซิงไม่ได้เร่งรับพวกเขาเข้าเป็นประชากรของอาณาเขตในทันที แต่กล่าวว่า “ลุกขึ้นเถอะ เดินเข้าไปในอาณาเขตของข้าก่อน”

แม้ว่าขณะนี้จะยังอยู่ในช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ แต่เจ้านครยังคงมีสิทธิ์เปิดให้ NPC เข้ามาในอาณาเขตของตนเองได้

เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่าย จากนั้นจึงก้าวเข้าสู่ดินแดนของเฉาซิงอย่างระมัดระวัง

ภายในกลุ่มนั้น นีฟ ผู้มีศักยภาพระดับหัวกะทิ ยังคงดูไม่โดดเด่นนัก

ขณะเดียวกัน เฉาหนึ่งและโจวหนึ่งก็มองดูสมาชิกใหม่ของอาณาเขตด้วยความสนใจ

เฉาซิงออกคำสั่งทันที “เฉาหนึ่ง เร่งการอัปเกรดกระท่อมเจ้านคร”

เฉาหนึ่งตอบรับทันที “รับทราบ ท่านเจ้านคร!”

“โจวหนึ่ง อัปเกรดที่พักเพิ่มเติม ให้สมาชิกใหม่ของเรามีที่อยู่”

“ข้าขอรับใช้ท่านด้วยความเต็มใจ นายท่านของข้า”

“ต้าฮวา ไปเตรียมอาหารให้สมาชิกใหม่ของเรา”

ต้าฮวารับคำสั่ง ก่อนนำคนเข้าไปยัง【โรงอาหาร】เพื่อเตรียมมื้อที่สองของวัน

เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้น มองดูเฉาซิงที่ออกคำสั่งอย่างมั่นใจด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความเคารพและความหวาดหวั่น

จากนั้น พวกเขาก็เดินไปยืนล้อมรอบกองไฟ รอคำสั่งต่อไปอย่างเงียบๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ระบบแจ้งเตือนดังขึ้น

【กระท่อมเจ้านครของท่านอัปเกรดสำเร็จ ระดับปัจจุบัน: 2】

【ขีดจำกัดประชากร +50, ค่าชื่อเสียง +200】

【ประชากรปัจจุบัน: 41/100】

【โรงตีเหล็ก, โรงแปรรูปแร่, โรงตัดเย็บ, โรงอาหาร ฯลฯ สามารถอัปเกรดเป็นระดับ 2 ได้แล้ว】

เมื่อเห็นกระท่อมหินสองชั้นที่ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ เฉาซิงก็เผยรอยยิ้มออกมา

เยี่ยม ในที่สุดก็อัปเกรดเป็นระดับ 2 ได้แล้ว!

อย่างไรก็ตาม ระบบไม่ได้ให้รางวัลใดๆ สำหรับการอัปเกรดครั้งนี้

แต่เมื่อนึกดูแล้วก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ

เพราะจากจำนวนประชากรมนุษย์ทั่วโลก ย่อมต้องมีบางคนที่สร้างกระท่อมเจ้านครระดับ 2 ได้ก่อนหน้าเขาไปแล้ว

เฉาซิงหันไปมองเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนรออยู่ และกล่าวว่า

“ข้าขอเชิญพวกเจ้าเข้าร่วมอาณาเขตของข้า พวกเจ้าตกลงหรือไม่?”

ทันใดนั้น เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็คุกเข่าลงอีกครั้ง

“เราขอรับใช้ท่านด้วยความเคารพ ท่านเจ้านคร”

ระบบแจ้งเตือนปรากฏขึ้นต่อเนื่อง

【การรับสมัครสำเร็จ เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์: ยูเบล Lv.5, เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์: แอนนิต้า Lv.6, เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์: นีฟ Lv.5... เข้าร่วมอาณาเขตของท่าน】

เฉาซิงพยักหน้า “ดีมาก”

จากนั้นเขาตรวจสอบค่าความภักดีของสมาชิกใหม่เหล่านี้

ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 60-70 ซึ่งถือว่าไม่สูงนัก

ส่วนในกลุ่มนั้น นีฟ ผู้มีศักยภาพระดับหัวกะทิ เมื่อเห็นเฉาซิงมองมาที่เธอ เธอก็ก้มหน้าลงโดยไม่กล้าสบตา

เฉาซิงไม่ได้ให้ความสนใจเป็นพิเศษ

สิ่งมีชีวิตระดับหัวกะทิขั้น 1 นั้นไม่ได้สำคัญมากนักสำหรับเขา

ตราบใดที่เธอเชื่อฟังและทำงานได้ ก็เพียงพอแล้ว

ดังนั้น เฉาซิงกล่าวว่า “ตอนนี้ พวกเจ้าไปที่โรงอาหารก่อน กินอาหารเติมพลังเสียหน่อย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์มองเฉาซิงด้วยความลังเล แต่ไม่มีใครก้าวเดินออกไป

เฉาซิงขมวดคิ้ว “เป็นอะไร?”

ในขณะนั้น หญิงสาวเผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์รูปร่างสูงโปร่งและมีใบหน้าที่ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นก้าวออกมาพร้อมกล่าวว่า

“ท่านเจ้านครผู้ทรงเกียรติ เผ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของเราคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตกลางแจ้ง ท่านเพียงมอบขนมปังแห้งให้พวกเรา เราจะกินที่ด้านนอกเพื่อไม่ให้ทำพื้นของท่านเปรอะเปื้อน”