บทที่ 34 นักลอบสังหารมายารายงานตัว

เฉาซิงคิดในใจ ระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่ที่เหลืออีกสามวัน น่าจะพอให้เขาเลเวลถึง 10 ได้

หลิวมู่เสวี่ยถามเบาๆ ว่า “อาซิง คืนนี้จะมีหิมะตกไหม?”

เฉาซิงพยักหน้า “อื้ม มีหิมะตก แต่โชคดีที่ไม่ใช่พายุหิมะ”

“ด้วยสิ่งปลูกสร้างในอาณาเขตตอนนี้ เรารับมือได้สบาย”

หลิวมู่เสวี่ยพยักหน้ารับ

จากนั้นเฉาซิงก็พาเธอเปิดประตูกระท่อมเจ้านครออกมา

ด้านนอก เหล่าคนขั้วโลกและผู้รอดชีวิตใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วม ต่างยืนรออยู่แล้ว

เมื่อเห็นเฉาซิงออกมา ทุกคนกล่าวพร้อมกัน “ขอความสุขสวัสดิ์แด่ท่านเจ้านคร!”

“ท่านเจ้านครอรุณสวัสดิ์ โปรดมอบหมายงานให้พวกเราด้วยเถอะ!”

ทุกคนเต็มไปด้วยพลัง

ก่อนหน้านี้ พวกเขาล้วนเคยใช้ชีวิตแบบอดอยาก

แค่เพียงวันแรกที่มาอยู่ในอาณาเขตของเฉาซิง พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงอนาคตที่สดใส

ทำให้ทุกคนยิ่งเห็นคุณค่าของโอกาสนี้

เฉาซิงพยักหน้า “วันนี้ ให้พวกเธอทำงานตามที่สั่งไว้เมื่อวานต่อ”

“เก็บรวบรวมทรัพยากรให้มากขึ้น อัปเกรดกองไฟกับกระท่อมเจ้านคร”

“สร้างอาณาเขตของเราให้รุ่งเรืองยิ่งขึ้นไปอีก!”

ทุกคนกล่าวพร้อมกัน “รับทราบ ท่านเจ้านคร!”

“พวกเรายินดีอุทิศทุกอย่างเพื่ออาณาเขต!”

จากนั้น ทุกคนก็แยกย้ายไปทำงานทันที

ในตอนนั้นเอง เซี่ยเยี่ยนหนี่และถงชูชูยืนถือชุดขนสัตว์หนาๆ คนละชุด รออยู่ด้านข้าง

พอเห็นว่าเฉาซิงแบ่งงานเสร็จแล้ว เซี่ยเยี่ยนหนี่ก็เดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง

“ท่าน...ท่านเจ้านคร เสื้อผ้าเย็บเสร็จแล้วค่ะ”

ในฐานะคนยุคปัจจุบัน เธอยังไม่ชินกับการเรียกขานแบบนี้

เฉาซิงพยักหน้า “ขอบใจมาก”

“ไม่เป็นไรค่ะ...” เซี่ยเยี่ยนหนี่ตอบเบาๆ

พูดจบ เธอกับถงชูชูก็ยื่นเสื้อโค้ตหนังหมาป่าให้เฉาซิงและหลิวมู่เสวี่ย

ได้รับ: เสื้อโค้ตหนังหมาป่า (ขาว) *1 และ หมวกหนังหมาป่า (ขาว) *1

เสื้อผ้าสองชิ้นนี้แม้ไม่มีค่าสถานะพิเศษ แต่ให้ความอบอุ่นได้เป็นอย่างดี

เมื่อทั้งคู่สวมใส่ ความหนาวเย็นรอบตัวก็แทบไม่เล็ดรอดเข้ามา

เฉาซิงสังเกตเห็นขอบตาดำคล้ำของเซี่ยเยี่ยนหนี่ ก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคงอดหลับอดนอนเพื่อทำชุดให้เสร็จ

เขาจึงหยิบเนื้อหมีสองชิ้นกับนมหนึ่งขวด ยื่นให้เซี่ยเยี่ยนหนี่

เซี่ยเยี่ยนหนี่รับของด้วยความตกตะลึง

“ท่าน...ท่านเจ้านคร ของมีค่าแบบนี้ ให้ฉันจริงๆ หรือคะ?”

เฉาซิงพยักหน้า “ชูชูยังเด็ก ให้เธอกินบำรุงหน่อยเถอะ”

ดวงตาเซี่ยเยี่ยนหนี่เริ่มแดงก่ำ เธอจับมือถงชูชูแน่น ก่อนก้มศีรษะกล่าวขอบคุณ

“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก...”

ถงชูชูกอดขวดนมด้วยความดีใจ “ขอบคุณค่ะ พี่ชายใจดี”

...

หลังจัดการงานเสร็จ เฉาซิงก็เรียกอัสสัมมา

“อัสสัม เมื่อวานที่ออกไป นอกจากช่วยต้าฮวาแล้ว มีอะไรเพิ่มเติมไหม?”

อัสสัมตอบด้วยความเคารพ “มีครับ ท่านเจ้านคร ข้าได้วาดแผนที่บริเวณรอบๆ ตามที่ท่านสั่ง”

“แต่เนื่องจากสำรวจยังไม่ครบ แผนที่จึงยังไม่สมบูรณ์”

เฉาซิงพยักหน้า “ไม่เป็นไร เอามาให้ฉันดูก่อน”

อัสสัมหยิบแผ่นหนังเก่าจากหลังหมาป่าน้ำแข็ง แล้วยื่นให้เฉาซิง

【ได้รับ: แผนที่สำรวจ (ยังไม่สมบูรณ์) *1】

บนแผนที่นั้น เฉาซิงเห็นเส้นทางการเดินทางของอัสสัมถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจน

หลิวมู่เสวี่ยชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสนใจ

แต่พอเห็นลายเส้นหยาบๆ กับสัญลักษณ์แบบง่ายๆ ที่วาดบนแผ่นหนัง หลิวมู่เสวี่ยก็หลุดหัวเราะออกมา

บนแผนที่ มีการใช้รูปต้นไม้แทนจุดเก็บไม้

รูปไก่แทนจุดที่มีสัตว์ป่าออกหากิน

และรูปหินก็แทนจุดที่มีทรัพยากรแร่

ถ้าไม่ใช่เพราะเฉาซิงมีทักษะทำความเข้าใจดี คงเดาไม่ออกแน่ว่าหมายถึงอะไร

อัสสัมทำหน้าเก้อเขินเล็กน้อย เขาเกาหัวพลางพูดว่า “ข้า...ข้าไม่เคยเรียนวาดรูป วาดได้แค่นี้จริงๆ”

หลิวมู่เสวี่ยรีบปลอบ “ไม่เป็นไรหรอก ดูรู้เรื่องก็พอแล้ว”

อัสสัมยิ้มด้วยความขอบคุณ “ขอบคุณท่านรองเจ้านครผู้ใจดีและงดงาม”

ทันใดนั้น เฉาซิงชี้ไปยังจุดหนึ่งใกล้ๆ อาณาเขต

“อัสสัม นี่คืออะไร?”

อัสสัมตอบด้วยความเกรงใจ “ท่านเจ้านคร นั่นคือเหมืองร้างแห่งหนึ่ง”

“แต่ว่าตอนนี้ถูกกลุ่มหนูตุ่นยึดครองอยู่ ข้าได้ยินเสียงเครื่องจักรดังออกมาจากข้างในด้วย”

เครื่องจักร?

ดวงตาเฉาซิงเป็นประกายทันที

นั่นหมายความว่า ข้างในเหมือง อาจมีเทคโนโลยีบางอย่างหลงเหลืออยู่

เฉาซิงถามต่อ “แล้วพวกหนูตุ่นเก่งแค่ไหน?”

อัสสัมส่ายหน้า “ข้าไม่ได้เข้าไปดูใกล้ๆ แต่พวกหนูตุ่นเป็นสิ่งมีชีวิตใต้ดิน ระดับโดยทั่วไปคือขั้น 1 แต่บางครั้งก็มีขั้น 2 หรือ 3 โผล่มาด้วย”

เฉาซิงพยักหน้า เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด

เหมืองร้างนี้อยู่ห่างจากอาณาเขตราว 6 กิโลเมตร ไปกลับก็ประมาณ 2 ชั่วโมง

เฉาซิงตัดสินใจทันที “ดีมาก เป้าหมายของวันนี้คือบุกสำรวจเหมืองหนูตุ่น!”

“เราจะเพิ่มเลเวลของฉันกับมู่เสวี่ยให้ได้”

อัสสัมย่อตัวทำความเคารพ “ข้าพร้อมปฏิบัติตามคำสั่ง ท่านเจ้านคร!”

ด้านแอนดรูก็จ้องมองมาอย่างศรัทธาเต็มเปี่ยม พร้อมเข้าสู่โหมดต่อสู้

แต่ก่อนออกเดินทาง เฉาซิงมีสิ่งสำคัญอีกอย่างต้องทำ

นั่นคือใช้ ม้วนคัมภีร์นักลอบสังหารมายา เพื่อเพิ่มพลังให้ทีม

เฉาซิงหยิบม้วนคัมภีร์ออกมาจากกระเป๋า

【ม้วนคัมภีร์นักลอบสังหารมายา (ระดับน้ำเงิน): ใช้เพื่ออัญเชิญนักลอบสังหารมายา ระดับ 20 (ระดับหัวกะทิ)】

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่จะเป็นหน่วยรบที่แข็งแกร่งที่สุดของเฉาซิงในตอนนี้

【ระบบ: จะใช้ม้วนคัมภีร์หรือไม่?】

เฉาซิงกดตกลงทันที

ภาพตรงหน้าพลันเปลี่ยนไป

ครั้งนี้ สิ่งที่ปรากฏไม่ใช่วงเวทย์หกแฉก

แต่เป็นกลุ่มหมอกดำขนาดใหญ่

หมอกดำแผ่ขยายออกปกคลุมทั่วค่ายในเวลาไม่กี่วินาที

ในหมอกดำ เฉาซิงมองเห็นเงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวอยู่

ไร้ซึ่งพลังเวทย์หรือกลิ่นอายใดๆ รั่วไหลออกมา แต่กลับทำให้เฉาซิงรู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิต

ชั่วพริบตา หมอกดำจางหาย

เบื้องหน้าเฉาซิง ปรากฏหญิงสาวในชุดคลุมดำรัดรูป พร้อมเกราะหนังสีดำแนบเนื้อ อวดสัดส่วนโค้งเว้าได้อย่างลงตัว

บนศีรษะเธอมีหมวกเหล็กดำปิดบังใบหน้าไว้เกือบหมด เหลือเพียงริมฝีปากสีแดงสดตัดกับผิวสีเขียวอ่อน

เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเย็นชา

“วิหารแห่งเงาต้องได้รับการปกป้อง นั่นคือเหตุผลที่ข้ามาที่นี่”

“นักลอบสังหารมายา: ซาร่า เบลดแดนซ์ รายงานตัว!”