บทที่ 21 กระแสความร้อนแรง

ในขณะเดียวกัน

ณ มุมหนึ่งของทุ่งน้ำแข็ง

ชายวัยกลางคนที่มีแววตาเย็นชา จ้องมองไปยังจุดไกลด้วยสายตาเฉียบคมดั่งเหยี่ยว

เขากำหมัดแน่นเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกว่า "เฉาซิง!"

ชายผู้นี้ก็คือ ฟางหลง

และที่ด้านหลังเขา มีผู้สูงวัยสองคน และหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่อีกหนึ่งคน กำลังนั่งผิงไฟอยู่ในกระท่อมเจ้านคร

ดูจากสถานการณ์แล้ว ครอบครัวฟางหลงยังคงใช้ชีวิตได้ไม่เลว

อย่างน้อย จากการทำธุรกรรมในช่วงที่ผ่านมา เขาได้กวาดรวบรวมทรัพยากรมาไม่น้อย

ในเวลานั้นเอง ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งที่ชื่อว่า จี๋จวิน ติดต่อมาหาฟางหลง

"หัวหน้า ไอ้เด็กเวรนั่น ดันจดชื่อพวกเราทุกคนไว้จริงๆ ด้วย"

"เมื่อกี้พวกเราไปหาเขาเพื่อขอแลกเปลี่ยน แต่กลับถูกปฏิเสธ แถมยังโดนด่ากลับมาอีกต่างหาก"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของฟางหลงยิ่งมืดครึ้มลง

จี๋จวินถามต่อว่า "หัวหน้า แล้วเราจะเอายังไงต่อดี? เนื้อหมีของหมอนั่นเพิ่มสถานะได้ตั้งขนาดนั้น ถ้าพวกเราไม่มีเนื้อแบบนั้นบ้าง คงตามหลังพวกอื่นไปหลายก้าว แบบนี้ไม่เป็นผลดีกับการพัฒนาแน่ๆ"

ฟางหลงกลั้นโทสะในใจ ก่อนพูดว่า "ฉันรู้แล้ว เรื่องเนื้อหมี เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

หลังจากวางสาย ฟางหลงขมวดคิ้ว

แม้จะพูดไปแบบนั้น แต่ในตอนนี้ เขาก็ยังคิดหาวิธีไม่ได้

ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง มีผู้รอดชีวิตอีกคนหนึ่งที่ชื่อ หลิวเจิ้นเจี๋ย ส่งคำขอเป็นเพื่อนมาหาฟางหลง

เมื่อเห็นชื่อที่คุ้นเคยเลือนราง ฟางหลงก็กดรับทันที

"ฟางหลง พี่ชาย ฉันเอง หลิวเจิ้นเจี๋ย พ่อของ มู่เสวี่ย ไง!" ทันทีที่แอดเพื่อนกันได้ หลิวเจิ้นเจี๋ยก็ส่งข้อความมา

ฟางหลงนึกขึ้นได้ ในอดีต เขาเองก็เคยตามจีบหลิวมู่เสวี่ยอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ถูกเธอปฏิเสธ

"ที่แท้ก็พ่อของมู่เสวี่ย อาหลิว มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

หลิวเจิ้นเจี๋ยรีบตอบทันที "มีสิ มีแน่นอน!"

"เกี่ยวกับเรื่องที่เจ้าเด็กนั่นมันล่วงเกินนายในช่องแชทน่ะ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟางหลงก็เริ่มสนใจทันที

"อาหลิว รีบเล่ามาเลย!"

ผ่านไปครู่หนึ่ง

หลังจากฟางหลงฟังเรื่องที่หลิวเจิ้นเจี๋ยเล่า สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นยิ้มเย็น

"น่าสนใจ ที่แท้ก็แค่คนขับรถธรรมดา ฉันยังนึกว่าเป็นพวกตัวเป้งซะอีก"

"ไอ้พวกกระจอก พอมาโลกนี้ก็ดันคิดว่าจะพลิกชะตาได้งั้นเหรอ?"

"แต่ที่ฉันคาดไม่ถึง คือมู่เสวี่ยดันมาอยู่กับหมอนี่ด้วยสิ น่าสนใจจริงๆ"

ฟางหลงพูดกับหลิวเจิ้นเจี๋ยว่า "อาหลิว ทำดีมาก เดี๋ยวฉันจะส่งเนื้อสัตว์ให้ชุดหนึ่ง"

เมื่อเห็นอาหาร หลิวเจิ้นเจี๋ยรีบขอบคุณฟางหลงอย่างสุดซึ้ง

หลังจากจบการสนทนา ฟางหลงก็สั่งการสมาชิกในสามสมาพันธ์ทันที

คำสั่งนั้นคือ ให้ตามหาและระบุตำแหน่งที่ตั้งของค่ายเฉาซิงให้ได้

.....

ในเวลานั้นเอง เฉาซิงเองก็ไม่รู้ตัวเลยว่า ฟางหลงกำลังตามหาพิกัดค่ายของเขาอยู่

เพราะตอนนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการตอบข้อความซื้อขายที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง!

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ: คุณได้รับ หนังสือสกิล 【คาถาแท่งน้ำแข็ง】 คุณเสีย เนื้อหมีสดใหม่ (ฟ้า)*5】

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ: คุณได้รับ หนังสือสกิล 【พรแห่งแสงเหนือ】 คุณเสีย เนื้อหมีสดใหม่ (ฟ้า)*5】

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ: คุณได้รับ เกราะเหล็กดำ (เขียว)*1 คุณเสีย เนื้อหมีสดใหม่ (ฟ้า)*3】

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ...】

ครั้งนี้ เฉาซิง เอาเนื้อหมีออกมาอีก 500 ชิ้น หรือเท่ากับ 5000 ส่วน เพื่อทำการแลกเปลี่ยน

เมื่อการซื้อขายที่ยาวนานเกือบหนึ่งชั่วโมงจบลง เนื้อหมีทั้งหมด 5000 ส่วนในมือของเฉาซิงก็ถูกขายหมดเกลี้ยง

ข้อมูลฝากขายในตลาดก็ถูกถอนออก

ช่องแชทที่กำลังคึกคัก ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเนื้อหมีขายหมดแล้ว ทุกคนถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

จากนั้น เหล่าผู้รอดชีวิตต่างตะโกนด้วยความโมโหว่า "โธ่เว้ย...หมดเร็วขนาดนี้? ฉันยังแย่งไม่ทันเลย!"

"ฉันก็ไม่ทัน เสียดายสุดๆ..."

"อ๊ากกกก! ท่านเฉาซิง ขอเนื้อเพิ่มอีกเถอะ!"

"@เฉาซิง เอาหน่อยน่า เอามาขายอีกสักรอบ อย่าให้ฉันต้องกราบเลย!"

...

เห็นได้ชัดว่า เนื้อหมีในตลาดยังคงอยู่ในภาวะขาดตลาด

อย่าลืมว่า ทั้งโซน 174 มีผู้รอดชีวิตร่วมสามถึงสี่หมื่นคน

แต่เฉาซิงเพิ่งจะขายไปได้แค่ราวๆ เจ็ดพันกว่าส่วนเท่านั้น

นั่นหมายความว่า คนที่ได้ซื้อเนื้อหมีจากเขา ยังไม่ถึงหนึ่งในห้าของทั้งหมดด้วยซ้ำ

แม้ว่าเฉาซิงจะยังมีเนื้อหมีอีก 500 ชิ้น ซึ่งสามารถแบ่งขายได้อีก 5000 ส่วน

แต่เขาเลือกเก็บไว้เป็นเสบียงสำรอง หรือไว้แลกเปลี่ยนกับไอเทมหายาก

ดังนั้น เฉาซิงจึงกล่าวในช่องแชทว่า "ทุกท่าน ตอนนี้ผมก็ไม่มีเนื้อหมีเหลือมากแล้ว จึงไม่สามารถปล่อยขายจำนวนมากได้อีก"

"แต่ถ้าใครเจอของดีๆ อย่างพวกแบบแปลน อุปกรณ์ หรือหนังสือสกิล ก็ทักส่วนตัวมาได้นะครับ"

คำพูดนี้ทำให้ผู้รอดชีวิตที่พลาดการซื้อรอบนี้มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

"เยี่ยมเลย! ท่านเฉาซิงยังมีเนื้อหมีเหลืออยู่!"

"ต้องการหนังสือสกิลกับแบบแปลนใช่ไหม? ฉันจะออกไปสำรวจทันที!"

"ครั้งนี้ ฉันจะต้องแลกเนื้อให้ได้! ลุย!"

ในตอนนั้นเอง เฉาซิงก็เตือนขึ้นว่า "ทุกท่าน ตอนนี้ใกล้จะค่ำแล้ว อย่าเพิ่งออกไปสำรวจเลย อดทนผ่านคืนนี้ไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

คำเตือนนี้ทำให้ทุกคนได้สติ "จริงด้วย ตอนกลางคืนอุณหภูมิลดฮวบ ห้ามออกไปเด็ดขาด"

"เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้เจอกัน!"

ผู้รอดชีวิตยังคงเต็มไปด้วยไฟแห่งความกระตือรือร้น

เพราะเนื้อหมีของเฉาซิง จึงกระตุ้นให้ทุกคนมีแรงจูงใจออกสำรวจ ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดี

นั่นหมายถึง จะมีทรัพยากรถูกนำกลับมาอีกมากมาย

ในสถานการณ์ปัจจุบัน ไม่มีใครเลยที่สามารถล้มมอนสเตอร์ระดับ 15 ได้ ยกเว้นเฉาซิง ดังนั้นเนื้อหมีจึงยังคงเป็นสินค้าสุดพิเศษ

หลังจากปิดช่องแชทลง

เฉาซิงมองดูทรัพยากรที่เก็บเกี่ยวมาได้ด้วยความพึงพอใจ

จากการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ เขาได้ไม้มาอีก 15000 ชิ้น หิน 7800 ชิ้น เหล็ก 570 ชิ้น ผลึกธาตุระดับต้น 62 ชิ้น และมิธริลอีก 30 ชิ้น!

เฉาซิงเหลือบมองคลังทรัพยากรในอาณาเขต

【อาหาร】: ขนมปัง*45 เนื้องู*10 เนื้อหมาป่า*106 เนื้อหมี*500

【ไม้*20764 หิน*11135 เหล็ก*1022 ถ่านหิน*137】

...

นอกจากนี้ ในกระเป๋าเขายังมี【ผลึกธาตุระดับต้น】*113 และมิธริลอีก 50 ชิ้น

พร้อมกับแบบแปลนอาวุธสีเขียวหนึ่งใบ เกราะเหล็กดำระดับเขียวหนึ่งตัว และหนังสือสกิลอีกสองเล่ม!

"จำนวนมหาศาลจนน่ากลัวจริงๆ!"

"ถ้าเล่นตามปกติ กว่าจะเก็บได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลาเกือบ 20 วันเลยนะ"

ตอนนี้เฉาซิงนำหน้าคนอื่นๆ ไปเกือบ 20 วัน!

"ด้วยทรัพยากรนี้ ฉันสามารถอัปเกรดกระท่อมเจ้านครเป็นระดับ 3 ได้ทันที ซึ่งจะปลดล็อกสิ่งก่อสร้างใหม่ๆ อีกมากมาย"

"แต่การอัปเกรดนั้นต้องใช้เตาหลอมระดับ 15 ซึ่งยังอีกยาวไกล"

"ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว กลับเข้ากระท่อมดีกว่า"

เมื่อเฉาซิงกลับเข้ามาในกระท่อม

หลิวมู่เสวี่ยที่อยู่ข้างใน มีท่าทีเขินอายเล็กน้อย เธอก้มหน้าหลบสายตา

ในตอนนั้นเอง หลิวมู่เสวี่ยเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอพูดเบาๆ ว่า "อาซิง ฉันเคยเจอฟางหลงมาก่อน เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์และอำมหิตมาก คุณต้องระวังตัวให้ดี"