8

บทที่ 8

เมื่อกลับมาถึงอัสลาน สถานที่แรกที่ ฮยอนอู ต้องการจะไปก็คือบ้านของหัวหน้า เดลล์  เพื่อส่งภารกิจ และรับรางวัลสำหรับภารกิจ

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันไว้ใจนายได้”

[ คุณสำเร็จภารกิจ คำขอของ เดลล์ ]

[ คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ คุณได้รับ แหวนของ เดลล์ ]

[ แหวนของ เดลล์ ]

[ แหวนธรรมดาที่ไม่ได้มีลักษณะพิเศษใด ๆ ]

[ ระดับ : ต่ำ ]

[ ข้อจำกัดการใช้ : เลเวล 10+ ]

[ ความสามารถ : เพิ่มความแข็งแรง 3 , เพิ่มความคล่องแคล่ว 3 ]

[ ความเป็นมิตรต่อ เดลล์ หัวหน้าแห่งอัสลานเพิ่มขึ้น 10 ]

หัวหน้า เดลล์ ชื่นชม ฮยอนอู อย่างอารมณ์ดี แต่ทว่า ฮยอนอู ไม่อยากจะตอบอะไรกลับไปมากนัก เพราะการสนทนาที่ยืดเยื้อมีแต่จะทำให้เขาปวดหัวมากขึ้นเท่านั้น

“นี่มันอะไรกัน !? ฉันคิดว่าเขาจะให้พวกน้ำยาฟื้นพลังกับฉันซะอีก”

เขาไม่คิดมาก่อนว่า เดลล์ จะมอบแหวนพิเศษให้กับเขาแบบนี้ แต่แรกเขาตั้งใจเลือกภารกิจที่ได้รับค่าประสบการณ์มาก ๆ เป็นของรางวัล ดังนั้น การได้รับรางวัลเพิ่มเติมเช่นนี้จึงเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดจริง ๆ

[ คุณสำเร็จภารกิจ คำขอของ แลนซ์ ]

[ คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ คุณได้รับน้ำยาฟื้นพลังชีวิตแบบพิเศษของ แลนซ์ x 1 ]

[ คุณได้รับน้ำยาฟื้นพลังเวทมนตร์แบบพิเศษของ แลนซ์ x 1  ]

[ คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ เลเวลอัพ ]

[ พลังชีวิตและพลังเวทมนตร์ทั้งหมดได้รับการฟื้นฟู ]

“นายจัดการก็อบลินได้ตามที่รับปากไว้จริง ๆ !! นี่คือน้ำยาที่สัญญาไว้”

“ของรางวัลกับค่าประสบการณ์ที่ได้รับถือว่าไม่เลวเลย” ฮยอนอู คิด

หลังจากส่งภารกิจ และได้รับของรางวัลจาก แลนซ์ แล้ว ฮยอนอู ก็ออกจากร้านขายของชำแห่งนี้ทันที เขายังจุดหมายต่อไปที่ต้องไปอยู่ ...

“เลเวล 10 สักที ...”

.....

ฮยอนอู เดินไปตามถนนจนมาหยุดอยู่หน้าหอคอยขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

ที่นี่คือหอคอยแห่งอาชีพ แต่ส่วนใหญ่แล้วผู้เล่นมักจะเรียกที่นี่ว่า หอคอยเปลี่ยนอาชีพ ทุกชั้นของหอคอยจะมี NPC ประจำสายอาชีพต่าง ๆ ประจำอยู่ให้ผู้เล่นได้เข้ารับการทดสอบเพื่อเปลี่ยนอาชีพ

เมื่อระดับเลเวลถึง 10 แล้ว ผู้เล่นจะสามารถเลือกสายอาชีพที่ต้องการได้ สำหรับ ฮยอนอู เขาตัดสินใจเลือกอาชีพนักรบอย่างไม่ลังเล การเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกเป็นเพียงระดับพื้นฐานเท่านั้น หลังจากนี้เมื่อระดับเลเวลของเขาสูงถึงเกณฑ์อีกครั้ง เขาจะสามารถเลือกเปลี่ยนอาชีพขั้นที่สองได้

อีกนัยหนึ่งก็คือ มันเป็นเพียงขั้นตอนเล็ก ๆ ขั้นตอนหนึ่งที่ทุกคนจำเป็นต้องผ่านไปเท่านั้น

“นักรบ ... นักรบ ... อยู่ที่ชั้น 5 นี่เอง”

.....

“นายต้องการเปลี่ยนอาชีพเป็นนักรบเหรอ !?” ข่าน NPC ประจำสายอาชีพนักรบถาม

“ใช่แล้ว !! ผมต้องการเปลี่ยนอาชีพนักรบ”

“การเป็นนักรบไม่ใช่เรื่องยาก แต่อันดับแรกฉันต้องทดสอบความสามารถของนายซะก่อน” เมื่อได้ยินคำตอบของ ฮยอนอู , ข่าน ก็หยิบดาบไม้ที่อยู่บนชั้นวางด้านข้างขึ้น

“ได้เลย” ฮยอนอู ยิ้มรับ

“ต้องแบบนี้สิ”

ข่าน เป็นนักรบอย่างแท้จริง เขามีลักษณะนิสัยที่ตรงไปตรงมาอย่างไม่ต้องสงสัย

“เข้ามาได้เลย ฉันจะให้นายโจมตีก่อน”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฮยอนอู ก็ไม่รอช้า เขาวาดดาบไม้ในมือด้วยความเร็ว และแม่นยำตรงไปที่ช่วงท้องของ ข่าน อย่างไม่ลังเล เมื่อเห็นวิถีดาบที่วาดเข้ามาหาตัวเองแบบนี้ ข่าน ก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ ชายหนุ่มที่เข้ามารับการทดสอบเพื่อกลายเป็นนักรบคนนี้ คือนักผจญภัยที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีใครสามารถแสดงการโจมตีที่เรียบง่าย แต่กลับทรงพลังแบบนี้ได้ ข่าน สามารถป้องกันการโจมตีครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ขณะเดียวกัน ฮยอนอู ก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เขาเริ่มการโจมตีใหม่อีกครั้งแทบจะในทันที

การต่อสู้ระหว่าง ข่าน และ ฮยอนอู ค่อนข้างดุเดือด ระหว่างการทดสอบครั้งนี้แม้ว่า ฮยอนอู จะไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมา แต่ในเวลานี้มันกลับมีคำถามบางอย่างเกิดขึ้นในใจของเขา มาตรฐานการเปลี่ยนอาชีพถูกปรับให้สูงขึ้นเหรอ !?

“ไม่ใช่ว่ามาตรฐานในการเปลี่ยนอาชีพมันสูงขึ้นกว่าเมื่อก่อนหรอกเหรอ !? แบบนี้คืออื่น ๆ ผ่านการทดสอบไปได้ยังไงกัน !?”

ไม่นานหลังจากนั้น ฮยอนอู ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อ ข่าน ยกมือทั้งสองข้างขึ้นก่อนจะหันไปวางดาบไม้ลงที่ชั้น “หยุด !! หยุดได้แล้ว !! นายมีคุณสมบัติ”

“นี่มันเพิ่งจะอุ่นเครื่องเอง” ฮยอนอู บ่นในใจด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

เป็นเวลานานแล้วที่เขาไม่ได้ใช้ดาบต่อสู้อย่างดุเดือดแบบนี้ แต่เขาไม่คิดเลยว่า ข่าน จะยุติการต่อสู้ลงอย่างกะทันหันแบบนี้

“จากนี้ไปนายคือนักรบที่ฉันยอมรับ”

[ คุณเปลี่ยนอาชีพเป็น นักรบ ]

[ ความแข็งแรง และความอึด เพิ่มขึ้น 10 ]

[ คุณได้รับฉายา : นักรบที่ ข่าน ให้การยอมรับ ]

[ นักรบที่ ข่าน ให้การยอมรับ ]

[ ฉายาที่ถูกมอบให้กับนักรบที่ได้รับการยอมรับจาก ข่าน เจ้าหน้าที่ประจำการเปลี่ยนสายอาชีพนักรบ ]

[ ความสามารถ : ความเสียหายที่เกิดจากการใช้อาวุธระยะประชิดเพิ่มขึ้น 5% ]

“ฉายาเหรอ !?”

แม้ว่าความสามารถของฉายานี้จะดูไม่ค่อยส่งผลมากนัก แต่หากมีฉายาจำนวนมาก ๆ มันจะทำให้ได้รับผลความสามารถที่น่าเหลือเชื่ออย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้น การได้รับฉายาจึงทำให้ ฮยอนอู พึงพอใจอย่างมาก

[ คุณได้รับทักษะ : ชำนาญอาวุธ ]

[ เพิ่มความเสียหายขณะใช้อาวุธ ]

[ ประเภท : ทักษะติดตัว ]

[ ระดับ : ต่ำ ]

[ ความชำนาญ : F ]

[ ความสามารถ : ความเสียหายเพิ่มขึ้นจากการใช้อาวุธ 10% ]

…..

[ คุณได้รับทักษะ : แบช ( Bash : ฟาด ) ]

[ พุ่งไปข้างหน้า และเหวี่ยงออกไปอย่างรุนแรง ]

[ ประเภท : ทักษะเรียกใช้ ]

[ ระดับ : ต่ำ ]

[ ความชำนาญ : F ]

[ ระยะโจมตี : 3 เมตร ]

[ เวลาคูลดาวน์ ( Cool down ) : 10 วินาที ]

.....

[ คุณได้รับทักษะ : สไตรค์ ( Strike ) ]

[ อัดพลังเวทมนตร์เข้าไปในอาวุธ และปลดปล่อยอย่างรุนแรง ]

[ ประเภท : ทักษะเรียกใช้ ]

[ ระดับ : ต่ำ ]

[ ความชำนาญ : F ]

[ ระยะเวลาในการบีบอัดพลังเวทมนตร์ : 1 วินาที ]

[ เวลาคูลดาวน์ : 10 วินาที ]

.....

หลังจากเปลี่ยนอาชีพแล้ว ฮยอนอู ก็ได้รับทักษะถึงสามทักษะในครั้งเดียว แม้ว่ามันจะเป็นเพียงทักษะพื้นฐาน แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาสามารถเก็บเลเวลได้จนถึงการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สอง

“ถ้าเป็นนายมันอาจจะเป็นไปได้” ข่าน พูดอย่างกะทันหัน

“ห๊ะ !? คุณหมายความว่ายังไง !?”

“ถ้านายมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองเมื่อไหร่ ก็ลองไปพบกับเจ้าของเหรียญนี่ดูสิ” ข่าน พูดพร้อมกับโยนเหรียญตราเล็ก ๆ ให้กับ ฮยอนอู ก่อนจะพูดต่อ “เจ้าของเหรียญนั่นคืออัศวินแห่งคีออน มันจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับนาย”

“นี่คืออะไร !?” ฮยอนอู ตั้งคำถามในใจทันทีที่ได้รับเหรียญตรา ทำไมเขาถึงมอบสิ่งนี้ให้กับฉัน !? มันคือภารกิจลับใช่ไหม !? แม้ว่าจะมีคำถามอยู่ในใจแต่ ฮยอนอู ไม่ได้ถามออกมา เขาเพียงแค่คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

แต่ทันทีที่เขาได้รับเหรียญตรามานั้น หน้าต่างข้อความบางอย่างก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา

[ คุณได้รับภารกิจ : เข้าพบอัศวินแห่งคีออน ]

[ คุณได้รับคำแนะนำจาก ข่าน เจ้าหน้าที่ประจำการเปลี่ยนสายอาชีพนักรบ หากคุณมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง คุณควรไปพบกับอัศวินแห่งคีออน เลอบรอน ]

[ ระดับ : E ]

[ เงื่อนไขภารกิจ : พบกับอัศวินแห่งคีออน 0/1 ]

[ รางวัล : ทักษะของ เลอบรอน ]

.....

“ว่าแต่ เลอบรอน อยู่ที่ไหนเหรอครับ !?”

“เขาอยู่ในยูสมา”

ถูกต้อง เลอบรอน อัศวินแห่งคีออนคืออัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิยูสมา ซึ่งเป็นสถานที่ดำเนินเนื้อเรื่องหลักของอารีน่า

“ยอดไปเลย !!”

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของ ข่าน , ฮยอนอู ก็รับรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณทันทีว่าเขาได้รับรางวัลใหญ่แล้วในครั้งนี้ เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหยุดยั้งมุมปากของตัวเองไม่ให้ยกขึ้นจะเผลอระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมา

“อ๊ะ !! ผมขอตัวก่อนนะครับ” ฮยอนอู บอกลา ข่าน หลังจากได้รับไอเทมหลายอย่างหลังการเปลี่ยนอาชีพ จากนั้นเขาก็รีบออกมาด้านนอกหอคอยเปลี่ยนอาชีพก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นราวกับคนบ้า

“นี่มันเยี่ยมกว่าที่คิดไว้จริง ๆ !!”

เขาได้รับรางวัลใหญ่ที่ไม่คาดคิดว่าจะได้พบมันจากการทดสอบเพื่อเปลี่ยนอาชีพ

“ภารกิจระดับ E อย่างน้อยคงต้องมีเลเวล 50 ใช่ไหมนะถึงจะเริ่มทำภารกิจได้ !?”

ครั้งนี้เขามีแรงจูงใจเพิ่มมากขึ้นอย่างมากในการเพิ่มระดับเลเวลโดยเร็วที่สุด

“ทักษะจากอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิจะเป็นยังไง ....”

ฮยอยอู อยากรู้อย่างมากว่า เลอบรอน จะมอบทักษะแบบไหนให้กับเขา !? เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้รับทักษะนั้นมาครอบครอง

.....

เกมมาสเตอร์ จุง ดาฮุย กำลังจ้องไปยังจอมอนิเตอร์ แววตาของเธอสะท้อนแสงสว่างเปล่งประกาย เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังจดจ่ออยู่กับความเคลื่อนไหวบนหน้าจออยู่มาก

“เร็วเข้าสิ !! ด้วยวิธีนี้ผู้คนอีกมากจะได้รู้จัก เมลีก็อด” จุง ดาฮุย พึมพำเบา ๆ แทบจะเป็นเวลาเดียวกันนั้น ฮยอนอู ก็เริ่มการต่อสู้ขึ้น ในเวลานี้ปลายนิ้วของ ดาฮุย ก็ขยับอย่างรวดเร็ว เธอเปลี่ยนมุมมองบนหน้าจอให้กลายเป็นมุมสูง

“เมลีก็อด ... คุณแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน !?”

ในการต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ประจำการเปลี่ยนอาชีพที่แข็งแกร่งกว่า ฮยอนอู ไม่เพียงแต่ไม่ได้เป็นฝ่ายเสียเปรียบเท่านั้น แต่เขายังสามารถกดดันคู่ต่อสู้ขอเงขาได้ด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นการเคลื่อนไหวของเจ้าหน้าที่ประจำการทดสอบยังแตกต่างการเคลื่อนไหวที่มีต่อผู้เล่นคนอื่น ๆ

นั่นเป็นเพราะ ดาฮุย ได้เขียนโปรแกรมให้เจ้าหน้าที่แข็งแกร่งขึ้น แต่ทว่า ฮยอนอู ก็สามารถเอาชนะเขาได้โดยยังเป็นเพียงนักผจญภัยเท่านั้น

“เขาเอาชนะเจ้าหน้าที่เปลี่ยนอาชีพที่ฉันเขียนโปรแกรมขึ้นมาจากข้อมูลของโปรเกมเมอร์ได้ ...”

“สมแล้วที่เป็น เมลีก็อด” ดาฮุย พึมพำด้วยความชื่นชน ฮยอนอู ที่เธอรู้จักยอดเยี่ยมอย่างที่เธอคิดอย่างแท้จริง

ไม่ช้าการต่อสู้ของ ฮยอนอู ก็สิ้นสุดลง

“เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอ !?” ดวงตาของ ดาฮุย เบิกตากว้างขึ้น

บนจอของเธอตอนนี้ ฮยอนอู กำลังระเบิดเสียงหัวเราะราวกับคนบ้าขณะที่เขากำเหรียญตราไว้ในมือ

.....

[ ไข่สุ่มสัตว์เลี้ยง ]

[ ไม่มีใครรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น มันอาจเป็นเพียงกระต่ายป่า หรือมังกรที่ปรากฏตัวออกมา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคชะตา ]

[ ระดับ : ต่ำ ]

[ วิธีใช้ : อัดพลังเวทมนตร์เข้าไปในไข่ หลังจากนั้น 1 ชั่วโมง สัตว์เลี้ยงจะฟักตัวออกมาอัตโนมัติ ]

ฮยอนอู อ่านคำอธิบายของไข่สุ่มสัตว์เลี้ยงคร่าว ๆ ก่อนจะอัดพลังเวทมนตร์เข้าไปในไข่ด้วยความคาดหวัง อันที่จริงแล้วไข่สุ่มสัตว์เลี้ยงในอารีน่าไม่ได้ยอดเยี่ยมมากนัก และจากข้อมูลของผู้เล่นมากกว่า 99.99% ยืนยันว่ามันถือเป็นขยะชิ้นใหญ่มากกว่า และมีเพียง 00.001% เท่านั้นที่จะได้รับรางวัลใหญ่จากมัน นอกจากนั้นที่สำคัญก็คือ โอกาสในการได้รับไข่สุ่มสัตว์เลี้ยงจากการล่ามอนสเตอร์ยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินเกินกว่าจะจินตนาการได้

ไม่มีใครรู้ว่าระบบสัตว์เลี้ยงจะอัพเดตเมื่อไหร่ ดังนั้น ไข่สุ่มสัตว์เลี้ยงส่วนใหญ่จึงถูกตั้งขายไว้ในตลาดประมูลของระบบด้วยราคาที่สูงลิบจนผู้เล่นทั่วไปไม่กล้าที่จะแตะต้องมัน แต่คนเดียวที่ไม่รู้เรื่องนี้ก็คือ ฮยอนอู

“จะมีตัวอะไรออกมากันนะ !?”

ฮยอนอู พึมพำด้วยความคาดหวัง ในสถานการณ์ปัจจุบันนี้ไม่รู้ว่าควรจะใช้คำไหนอธิบายตัวตนของเขาดี มันควรจะเป็นคำว่า โง่เขลา หรือ กล้าหาญ กันแน่ !?

......

“ใกล้ครบเวลาแล้ว !!”

[ เหลือเวลาก่อนฟัก 31 วินาที ]

[ เหลือเวลาก่อนฟัก 16 วินาที ]

[ เหลือเวลาก่อนฟัก 2 วินาที ]

[ เหลือเวลาก่อนฟัก 1 วินาที ]

[ ไข่สัตว์เลี้ยงฟักตัวแล้ว ]

ฮยอนอู จ้องมองไปยังไข่ใบใหญ่ที่เริ่มมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นบนเปลือกของมันอย่างช้า ๆ ความคาดหวังของเขาเพิ่มสูงขึ้นตามจำนวนรอยแตกร้าวที่เพิ่มขึ้นพร้อมกับแสงสีเหลืองทองที่เล็ดลอดออกมาจากรอยแตก

“มีแสงออกมาด้วย !! มันจะออกมาแล้ว ... มันต้องเป็นสุดยอดสัตว์เลี้ยงแน่ !!”

ฮยอนอู ไม่รู้มาก่อนว่าทุกครั้งที่ไข่สุ่มสัตว์เลี้ยงฟักตัวนั้น มันจะมีแสงสว่างแบบนี้เปล่งออกมา เขาเชื่อว่าที่มีแสงสว่างเปล่งออกมาแบบนี้เป็นเพราะมันคือสัตว์เลี้ยงที่สุดยอดแน่นอน

“ขอตัวดี ๆ ... ขอร้องหล่ะ !! ยิ่งเป็นสัตว์เลี้ยงที่ไม่มีใครเหมือนยิ่งดีที่สุด !!”

ไม่ช้าเปลือกไข่ทั้งหมดก็ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ แสงสว่างเจิดจนถึงจุดสูงสุดจน ฮยอนอู ต้องหลับตาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ขณะเดียวกันความคาดหวังในใจของเขาก็พองตัวขึ้นราวกับบอลลูนยักษ์

หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเขารู้สึกได้ว่าแสงสว่างได้สลายไปแล้ว ฮยอนอู ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น และสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขาก็คือ ....