6

บทที่ 6

“2,000 ทอง ...”

ฮยอนอู มีความสุขอย่างมากเมื่อเห็นเงินเหลืออยู่ถึง 2,000 ทอง หลังจากที่หักค่ารักษาพยาบาลของพ่อ และค่าอื่น ๆ ออกจากการขายน้ำยาเร่งค่าประสบการณ์ไปแล้ว เงินที่เหลืออยู่ในส่วนนี้จะเป็นรากฐานในการเติบโตสำหรับเขาในอารีน่า

เขาตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วว่าจะใช้เงินทุนจำนวนนี้ซื้ออะไร มันคือ เกราะหนังธาตุลมระดับต่ำ และ กางเกงหนังตุ่นแดง นี่คือไอเทมสวมใส่ที่ ฮยอนอู เลือกมาหลังจากตรวจสอบข้อมูลจากเว็บชุมชนของผู้เล่นอารีน่า

......

สิ่งแรกที่เขาซื้อมาได้ก็คือ เกราะหนังธาตุลมระดับต่ำ เขาพบมันในร้านค้าซึ่งถูกตั้งขายไว้ด้วยราคา 1,000 ทอง

[ เสื้อหนังธาตุลมระดับต่ำ ]

[ เสื้อหนังที่มีพลังธาตุลมเล็กน้อยบรรจุอยู่ หากสวมใส่จะทำให้ร่างกายของคุณเบาลง ]

[ ระดับ : แรร์ ( Rare ) ]

[ ข้อจำกัดการใช้ : ไม่มี ]

[ ความทนทาน : 200/200 ]

[ พลังป้องกัน : 35 ]

[ ความสามารถ : เพิ่มความคล่องแคล่ว 15% ทำให้เราร่างกายเบาลง และเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น ]

ฮยอนอู ยังคงตรวจสอบหน้าต่างร้านค้าอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานานกว่าสามชั่วโมง แต่ทว่าเขากลับไม่พบรายการขาย กางเกงหนังตุ่นแดง ที่ต้องการ

“โอ้ว !! ในที่สุดก็มีคนขายสักที !! ฉันซื้อแกมาได้ในที่สุด !!”

[ กางเกงหนังตุ่นแดง ]

[ กางเกงที่ทำจากหนังของตุ่นแดงซึ่งมีถิ่นอาศัยอยู่ทางตอนใต้ของทวีป ]

[ ระดับ : แรร์ ]

[ ข้อจำกัดการใช้ : ความแข็งแรง 25+ ]

[ ความทนทาน : 180/180 ]

[ พลังป้องกัน : 30 ]

[ ความสามารถ : เพิ่มความคล่องแคล่ว 10 สถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10 เมื่อเท้าสัมผัสกับพื้นอย่างน้อยข้างหนึ่ง ]

......

ฮยอนอู สวมไอเทมสวมใส่ที่มีค่ามากถึง 2,000 ทอง ก่อนจะมาปรากฏตัวขึ้นที่เวิร์คช็อป ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวขึ้นที่เวิร์คช็อปในเวลานี้น่ะเหรอ !? เหตุผลมันง่ายมาก เพราะมีไอเทมจำนวนมากที่เขาได้รับจากการดวลกับ ปาร์ค จุนอู และเขาก็ต้องมาที่เวิร์คช็อปเพื่อเปลี่ยนรูปลักษณ์ของดาบยาวที่ได้รับมาให้เหมาะสมกับสไตล์ของเขา

[ ดาบยาวคม ]

[ ดาบที่ถูกสร้างขึ้นโดยช่างตีเหล็กที่มีฝีมือดีเยี่ยม ]

[ ระดับ : แรร์ ]

[ ข้อจำกัดการใช้ : ความแข็งแรง 45+ ความอึด 30+ ]

[ ความทนทาน : 500/500 ]

[ พลังโจมตี : 100 ]

[ ความสามารถ : เพิ่มความแข็งแรง 15 , เจาะเกราะ 5 ]

ฮยอนอู ยืนอยู่หน้าแคปซูลด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากครั้งก่อนที่เขามาคราฟต์น้ำยาเร่งค่าประสบการณ์เล็กน้อย

“ปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์”

นี่คือหนึ่งในฟังก์ชั่นของแคปซูลผลิตไอเทม ความสามารถของมันก็เป็นไปตามชื่อฟังก์ชั่น นั่นคือมันสามารถเปลี่ยนรูปร่างของไอเทมชิ้นนั้น ๆ ให้เป็นไปตามที่ต้องการได้ อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถเปลี่ยนไอเทมโดยไร้เหตุผลได้ อย่างเช่น มันไม่สามารถเปลี่ยนดาบที่มีน้ำหนักเพียงหนึ่งกิโลกรัม ให้กลายเป็นดาบที่มีน้ำหนักสามกิโลกรัมได้ การจะทำเช่นนั้นได้จำเป็นต้องเพิ่มวัตถุดิบให้สอดคล้องต่อการเปลี่ยนรูปลักษณ์ที่กำหนด

ฮยอนอู เปิดแคปซูลออกก่อนจะใส่ดาบยาวคมเข้าไปอย่างระมัดระวัง จากนั้นเขาก็ระบุรายละเอียดที่ต้องการเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์ลงไปที่ส่วนหน้าจอของแคปซูล

[ โปรดระบุรูปร่างที่คุณต้องการเปลี่ยนแปลง ]

ฮยอนอู เลือกใช้รูปร่างของดาบมือเดียวที่เขาได้รับมาจากโหมดฝึกสอนเป็นรูปลักษณ์ใหม่ ซึ่งมันคือดาบมือเดียวที่มีใบดาบกว้าง 4 ซม. และใบดาบยาว 130 ซม.

[ คุณมีวัตถุดิบไม่เพียงพอ ]

[ กรุณาเติมแร่เหล็กหนึ่งก้อน ]

ฮยอนอู หยิบแร่เหล็กหนึ่งก้อนที่เตรียมไว้ล่วงหน้าใส่เข้าไปในแคปซูล จากนั้นเสียงเพลงที่คุ้นเคย และตัวเลขก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอของแคปซูลเหมือนครั้งก่อน

[ 0% … 10% … 20% … 50% … 100% ]

[ การเปลี่ยนรูปลักษณ์เสร็จสิ้น ]

[ โปรดตรวจสอบไอเทมของคุณ ]

เมื่อฝาครอบของแคปซูลเปิดออก มันก็เผยให้เห็นดาบยาวเรียบง่ายที่อยู่ด้านใน ฮยอนอู หยิบมันขึ้นมาตรวจสอบด้วยความพึงพอใจ เขาชื่นชอบระบบนี้เป็นอย่างมาก หากเขาได้รับอาวุธอะไรมาก็ตาม เขาสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของมันให้เหมาะสมต่อสไตล์ของเขาได้ทั้งหมด

“พวกเขาพัฒนาระบบได้ยอดเยี่ยมดีจริง ๆ” ฮยอนอู พึมพำเบา ๆ

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมอารีน่าถึงได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเช่นนี้

[ ดาบคมยาวมือเดียว ]

[ ดาบคมยาวที่สร้างโดยช่างตีเหล็กฝีมือดีเยี่ยมแต่ถูกดัดแปลงให้เป็นดาบมือเดียว น่าเสียดายที่ไม่มีเวทมนตร์ถูกร่ายปกคลุมเอาไว้ ]

[ ระดับ : แรร์ ]

[ ข้อจำกัดการใช้ : ความแข็งแรง 50+ ความอด 30+ ]

[ ความทนทาน : 550/550 ]

[ พลังโจมตี : 100 ]

[ ความสามารถ : เพิ่มความแข็งแรง 15 , เจาะเกราะ 5 ]

การเตรียมความพร้อมเบื้องต้นเสร็จสิ้นแล้ว ฮยอนอู อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าหลังจากสองปีที่ผ่านมา อารีน่าจะเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน

“น่าตื่นเต้นทีเดียว”

ใบหน้าของ ฮยอนอู แขวนไว้ด้วยรอยยิ้ม

......

ด้านนอกประตูตะวันออกของอัสลาน มีผู้คนหนึ่งที่ดูเหมือนจะมีปัญหาด้านการแต่งตัวปรากฏตัวขึ้น เขาสวมเสื้อสีเขียว กับกางเกงสีแดง เพียงแค่สองส่วนนี้ก็ทำให้ผู้เล่นคนอื่น ๆ ต้องขมวดคิ้วแล้ว แต่ทว่าที่ข้างเอวของเขายังมีดาวยาวในปลอกดาบสีเหลืองติดอยู่อีกด้วย

“นั่นมันอะไรน่ะ !? สัญญาณไฟจราจรเดินได้เหรอ !?”

“แน่ใจนะว่านั่นเป็นแฟชั่นของมนุษย์จริง ๆ !?”

“โอ้โห !! ถ้าเขาจะแต่งตัวแบบนี้ ให้เขาเอาหน้าตาของเขามาให้ฉันยังจะดีซะกว่า”

“ฉันจะถ่ายรูปแล้วเอาไปอัพโหลดลงชุมชน”

ผู้เล่นต่างมองมายัง ฮยอนอู ด้วยความเจ็บปวดจากการแต่งตัวของเขา ทว่า ฮยอนอู ไม่ได้ให้ความสนใจกับผู้เล่นเหล่านั้นแต่อย่างใด สำหรับเขาแล้วประสิทธิภาพสำคัญกว่ารูปลักษณ์ของไอเทมชิ้นนั้น ๆ นั่นหมายความว่าหากเขามีอุปกรณ์สวมใส่ที่โคตรเท่ห์อยู่ในมือ เขาจะไม่ลังเลเลยที่จะเปลี่ยนไปใส่อุปกรณ์สวมใส่ที่ได้ค่าสถานะสูงกว่า ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกของมันจะดูทุเรศแค่ไหนก็ตาม

“ฉันควรเริ่มภารกิจเลยดีไหมนะ !?”

ฮยอนอู เริ่มตรวจสอบพื้นที่สำหรับการล่า พื้นที่ล่าที่สะดวกสบายไม่ตอบโจทย์สำหรับเขา สิ่งที่เขาต้องการคือพื้นที่ล่าที่รกร้าง ซึ่งเป็นพื้นที่ล่าที่จะทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์มากที่สุด สำหรับไอเทม หรือทองไม่ใช่สิ่งสำคัญมากนัก ท้ายที่สุดแล้วพื้นที่ล่าสำหรับมือใหม่ก็ไม่มีไอเทมราคาสูง หรือทองเป็นของรางวัลสำหรับการล่า

“ฉันควรจะเคลียร์อะไรก่อนดี ...”

ในตอนนี้ ฮยอนอู ได้เลือกรับภารกิจมาสองอยู่ หนึ่งคือภารกิจจากหัวหน้าหมู่บ้าน เดลล์ และอีกหนึ่งคือภารกิจจากเจ้าของร้านค้า แลนซ์

[ ภารกิจไหว้วานจากหัวหน้าหมู่บ้าน เดลล์ ]

[ หมาป่ามักจะปรากฏตัวขึ้นแถบชานเมืองทางตะวันออกของอัสลาน กำจัดหมาป่าและนำเขี้ยวของมันกลับมาเป็นหลักฐาน ]

[ ระดับ : F ]

[ เงื่อนไขภารกิจ : กำจัดหมาป่า 0/15 , รวบรวมเขี้ยวหมาป่า 0/15 ]

[ รางวัลภารกิจ : ค่าประสบการณ์ , ของขวัญจาก เดลล์ ]

.....

[ ภารกิจไหว้วานจาก แลนซ์ ]

[ แลนซ์ ต้องการสมุนไพรที่เติบโตอยู่ภายในถ้ำ ทว่าไม่กี่ปีที่ผ่านมามีก็อบลินมาตั้งรกรากอยู่ในถ้ำ ทำให้เขาไม่สะดวกออกมารวบรวมสมุนไพรด้วยตัวเองได้ ]

[ ระดับ : F ]

[ เงื่อนไขภารกิจ : กำจัดก็อบลินในถ้ำ 0/15 , รวบรวมชิ้นส่วนของก็อบลินถ้ำ 0/15 ]

[ รางวัลภารกิจ : ค่าประสบการณ์ , ยาชนิดพิเศษของ แลนซ์ ]

.....

“ก็อบลินรับมือได้ยากกว่าหมาป่า ...”

“ฉันควรไปจัดการพวกหมาป่าก่อนแล้วค่อยไปจัดการกับพวกก็อบลินถ้ำทีหลัง”

ฮยอนอู เลือกที่จะภารกิจของหัวหน้าหมู่บ้าน เดลล์ เป็นอย่างแรก มันเป็นเรื่องปกติที่เขาเลือกแบบนี้ เพราะก็อบลินแข็งแกร่งกว่าหมาป่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาก็ต้องเคลียร์ทั้งสองภารกิจ แต่หากเลือกที่จะไปจัดการกับก็อบลินก่อน เขาจะได้รับค่าประสบการณ์จากการกำจัดหมาป่าน้อยลงหลังจากการเพิ่มระดับเลเวลไปแล้ว

ฮยอนอู เร่งฝีเท้าเดินทางไปยังป่าชั้นนอกที่เป็นพื้นที่ของฝูงหมาป่า

......

ขณะเดียวกันกับที่ ฮยอนอู กำลังมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ของหมาป่า ยองชาน ก็นั่งลงบนโซฟา และเข้าไปในชุมชนผู้เล่นอารีน่าบนว็บไซต์ เขากวาดตามองหัวข้อกระทู้ต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ไม่ช้าเขาก็ถูกดึงดูดด้วยกระทู้หนึ่งที่เพิ่งถูกตั้งขึ้นได้ไม่นาน

[ สิ่งที่พบเห็นได้สำหรับคนขาดความเข้าใจพื้นฐาน.jpg ]

ยองชาน คลิกเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นภาพก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับข้อความจำนวนหนึ่ง

[ เมื่อวานนี้ฉันไปที่อัสลานเพื่อพาเพื่อนของฉันไปฟาร์ม แล้วนี่คือสิ่งที่ฉันพบเห็นสำหรับมือใหม่คนหนึ่ง มันเกือบทำให้จิตวิญญาณของฉันหลุดออกจากร่างไปในทันที ]

-ยูแจดื่มนม : บ้าไปแล้วเขาไปทำอะไรที่นั่น 55555

-Power Muscle King : เขาไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ

-Pro Dreamer : นั่นเขาทำอะไรลงไปปปปป

-สัมผัสแห่งความตายที่ไม่คาดคิด : ถ้าเป็นฉัน ฉันคงเลือกที่จะออกไปทางประตูทิศใต้มากกว่าจะเป็นทางตะวันออก

ความคิดเห็นส่วนใหญ่ของผู้เข้าชมเป็นไปในทิศทางเดียวกันหมด นั่นคือการเยาะเย้ยอย่างสิ้นเชิง

“..... !?”

เมื่อได้เห็นภาพนี้ ยองชาน ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาขยี้ตารัว ๆ ก่อนจะมองไปยังภาพนั้นอีกครั้งด้วยความไม่เชื่อสายตา

“นี่มันไม่ใช่ ฮยอนอู เหรอ !?”

“ฉันบอกเขาไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะพาเขาไปฟาร์ม ...” ยองชาน พึมพำเบา ๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจความรู้สึกของเพื่อนสนิทคนนี้ และยิ่งเขาพยายามยัดเยียดความประสงค์ดีให้กับ ฮยอนอู มากเท่าไหร่มันมีแต่จะทำให้เพื่อนคนนี้ของเขาอึดอัดมากขึ้นเท่านั้น

ยองชาน ละทิ้งกระทู้ไว้เบื้องหลัง และเริ่มไล่ดูกระทู้อื่น ๆ ต่อไป แต่ไม่ช้าเขาก็พบกับกระทู้หนึ่งที่ชื่อกระทู้ดึงดูดสายตาของเขา

“อะไรอีกล่ะเนี่ย !?”

[ เรื่องจริงผ่านจอ แฟชั่นแห่งอัสลาน.jpg ]

[ มีชายแปลกหน้าอีกคนที่กลายเป็นสาวกของมือใหม่ผู้ไม่ประสีประสาจากเมื่อวาน ]

[ เขาคือผู้นำแฟชั่นของอารีน่าอย่างแท้จริง ]

[ ดูรูปภาพเพิ่มเติม ]

ในภาพคือชายหนุ่มที่แต่งตัวเหมือนกับสัญญาณไฟจราจร

-ยูแจดื่มนม : บ้าไปแล้ว WTF !!

-Power Muscle King : คนที่ไม่รู้อะไรเลยเมื่อวานนี้ กลับกลายเป็นผู้นำแฟชั่นในวันนี้ โอ้วววววม่ายยยยย

-Pro Dreamer : ความชอบของเขานี่มัน ...

-สัมผัสแห่งความตายที่ไม่คาดคิด : นั่นคนหรือมอนสเตอร์ !?????

“นี่ก็นายด้วยเหรอ !? ฮยอนอู !? นายนี่มีพรสวรรค์ในการกลายเป็นจุดสนใจจริง ๆ !!”

ยองชาน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา เพราะแฟชั่นของ ฮยอนอู เกินกว่าต้านทานได้จริง ๆ ทันใดนั้นความคิดหนึ่งเกิดขึ้นในใจของ ยองชาน

“ฉันจะเก็บภาพ กับความคิดเห็นพวกนี้เอาไว้ นี่จะต้องกลายเป็นประวัติอันมืดมิดสำหรับสตรีมเมอร์ คัง ฮยอนอู แน่นอน”

“แค่ก ๆ ... ไม่สิ !! มันเรียกว่าเป็นประวัติโดยย่อของสตรีมเมอร์ชื่อดังมากกว่า”

แม้ว่าจะไม่มีใครถาม แต่ ยองชาน ก็ตอบคำถามออกมาด้วยตัวคนเดียว

.....

“นี่มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ !?”

สิ่งแรกที่ ฮยอนอู เห็นเมื่อเขามาถึงชายป่าชั้นนอก นั่นก็คือดวงตาห้าคู่ที่กำลังจ้องมองมายังเขา เจ้าของดวงตาเหล่านี้คือหมาป่าที่มีความสูงมากกว่าเมตรครึ่ง ลำตัวของพวกมันปกคลุมไปด้วยขนสีเทาหนาห้าตัว พวกมันกำลังตีวงล้อมรอบ ฮยอนอู และดูเหมือนว่าพวกมันกำลังมองหาจังหวะในการเข้าโจมตีเขาอยู่

ฮยอนอู ปลดดาบออกจากปลอกขึ้นมาพาดไว้บนไหล่ นี่คือท่าเตรียมพร้อมที่เขาคุ้นเคยเมื่อครั้งที่เขายังถูกเรียกว่า เมลีก็อด จากนั้นเขาก็ยกมือข้างหนึ่งก่อนจะกระดิกปลายนิ้วเล็กน้อย

“เข้ามานี่สิเจ้ามหาน้อย”

หมาป่ารีบกระโจนเข้าหา ฮยอนอู ทันทีภายใต้การยั่วยุของเขา แม้ว่าพวกมันจะไม่เข้าใจความหมายในการเคลื่อนไหวของเขาก็ตาม ในชุมชนผู้เล่นอารีน่ามีการประเมินหมาป่าเหล่านี้เอาไว้ว่า พวกมันควรจะมีระดับเลเวลอยู่ที่ เลเวล 8 แต่ด้วยลักษณะที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงจะมีการเพิ่มคำแนะนำลงไปว่า ควรล่าพวกมันเป็นปาร์ตี้ ทว่าไอเทมที่พวกมันดรอปมาหลังจากตายไปแล้วมีเพียงเขี้ยว กับหนังที่ไม่มีราคามากนัก ดังนั้น หมาป่าพวกนี้จึงถูกจัดอยู่ในประเภทมอนสเตอร์ยอดแย่สำหรับการล่า

หมาป่าอ้าปากออกหมายจะฝังเขี้ยวลงบนร่างของ ฮยอนอู อย่างไรก็ตาม นี่คือความผิดพลาดครั้งใหญ่สำหรับมัน ฮยอนอู เหวี่ยงดาบที่พาดอยู่บนไหล่ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

เขาผ่าหมาป่าออกเป็นสองส่วนในพริบตา

“นี่สินะ พลังของเงิน !!”

ไม่มีเวลาให้ชื่นชมในความสำเร็จ เป็นเพราะหมาป่าตัวอื่น ๆ กำลังกระโจนเข้ามา ฮยอนอู สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของอุปกรณ์ที่อยู่เหนือระดับเลเวลของตัวเองอย่างชัดเจน ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวเขาก็สามารถจัดการหมาป่าได้อย่างง่ายดาย

เขาตัดผ่านร่างของพวกมันราวกับตัดเต้าหู้ ไม่สำคัญเลยว่าจะเป็นการตัดผ่านเขี้ยว หรือกรงเล็บของหมาป่า ท้ายที่สุดแล้วร่างของหมาป่าจะถูกแยกออกเป็นสองส่วน และการล่าครั้งแรกของ ฮยอนอู สิ้นสุดลงในเวลาอันสั้น

[ คุณได้กำจัดหมาป่า ]

[ คุณได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ เลเวลอัพ ]

[ พลังชีวิต และพลังเวทมนตร์ทั้งหมดได้รับการฟื้นฟู ]

[ กำจัดหมาป่า : 5/15 ]

ฮยอนอู ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นแต่อย่างใด การต่อสู้ครั้งนี้น่าเบื่อกว่าที่เขาคาดไว้

“ตื่นได้แล้ว คัง ฮยอนอู !!”

ฮยอนอู ตบหน้าของตัวเองอย่างแรงเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่นจากความคิดไร้สาระ จากนั้นเขาก็เริ่มควบคุมสติของตัวเองอีกครั้ง

“นี่ไม่ใช่การเล่นเกมเพื่อหาความสนุก แต่ฉันต้องทุ่มเทชีวิตกับมันเพื่อหาเงินให้ได้มากที่สุด” ฮยอนอู พึมพำกับตัวเอง อนาคตของเขาและครอบครัวขึ้นอยู่กับแสงสว่างแห่งความหวังดวงสุดท้ายดวงนี้

ขณะเดียวกัน ซากหมาป่าที่ถูกฆ่าก็สลายหายไปเหลือไว้เพียงคราบเลือด และไอเทมดรอปที่ประกอบไปด้วย เหรียญทองแดง , หนังหมาป่า และเขี้ยวหมาป่าสองซี่

“อะไรกัน !? ได้แค่สองซี่เองเหรอ !? อัตราการดรอปมันต่ำกว่าที่ฉันคิดไว้มากจริง ๆ”

[ รวบรวมเขี้ยวหมาป่า : 2/15 ]

ด้วยอัตราการดรอปแบบนี้ เกรงว่าเขาจะต้องฆ่าหมาป่าอย่างน้อยยี่สิบตัวเพื่อรวบรวมเขี้ยวของมัน ฮยอนอู รู้สึกว่าเขาจะต้องล่าให้เร็วขึ้นกว่านี้ เพราะเขายังมีภารกิจกำจัดก็อบลินถ้ำรออยู่อีก เขาจำเป็นต้องเร่งมือให้เร็วขึ้นยิ่งกว่านี้

“ฉันต้องเร่งมือขึ้นหากต้องการเคลียร์ภารกิจในวันนี้”